एवमुक्तस्तया राजा तां देवीं पुनरब्रवीत् ।
धर्मविद्धर्मसंयुक्तमिदं वचनमुत्तमम्
evamuktastayā rājā tāṃ devīṃ punarabravīt |
dharmaviddharmasaṃyuktamidaṃ vacanamuttamam
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि अष्टाविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
68 श्लोक · 128 में से 261
पाण्डु प्राचीन धर्म बताते हैं। बहुत पहले स्त्रियाँ बन्धन रहित और स्वतन्त्र थीं और तब यह पाप नहीं था, उत्तर कुरु आज भी उसे मानते हैं। वर्तमान मर्यादा उद्दालक के पुत्र श्वेतकेतु ने बाँधी। एक वृद्ध निःसन्तान ब्राह्मण उद्दालक के आश्रम आया और श्वेतकेतु की माता को ले चला। पिता ने क्रुद्ध पुत्र से कहा कि यह सनातन रीति है। तब श्वेतकेतु ने मर्यादा बाँधी कि पति को छोड़ने वाली स्त्री को भ्रूणहत्या जैसा पाप लगेगा, और पुत्र हेतु पति की आज्ञा टालने वाली को भी। सौदास की इच्छा से मदयन्ती ने वसिष्ठ से अश्मक पाया, और पाण्डु स्वयं व्यास से जन्मे। वे हाथ जोड़कर कुन्ती से विनती करते हैं। तब कुन्ती दुर्वासा का मन्त्र बताती है, जिससे बुलाया गया कोई भी देवता पुत्र देगा।
वैशंपायन उवाच
एवमुक्तस्तया राजा तां देवीं पुनरब्रवीत् ।
धर्मविद्धर्मसंयुक्तमिदं वचनमुत्तमम्
evamuktastayā rājā tāṃ devīṃ punarabravīt |
dharmaviddharmasaṃyuktamidaṃ vacanamuttamam
पाण्डुरुवाच
एवमेतत्पुरा कुन्ति व्युषिताश्वश्चकार ह ।
यथा त्वयोक्तं कल्याणि स ह्यासीदमरोपमः
evametatpurā kunti vyuṣitāśvaścakāra ha |
yathā tvayoktaṃ kalyāṇi sa hyāsīdamaropamaḥ
अथ त्विदं प्रवक्ष्यामि धर्मतत्त्वं निबोध मे ।
पुराणमृषिभिर्दृष्टं धर्मविद्भिर्महात्मभिः
atha tvidaṃ pravakṣyāmi dharmatattvaṃ nibodha me |
purāṇamṛṣibhirdṛṣṭaṃ dharmavidbhirmahātmabhiḥ
अनावृताः किल पुरा स्त्रिय आसन्वरानने ।
कामचारविहारिण्यः स्वतन्त्राश्चारुहासिनि
anāvṛtāḥ kila purā striya āsanvarānane |
kāmacāravihāriṇyaḥ svatantrāścāruhāsini
तासां व्युच्चरमाणानां कौमारात्सुभगे पतीन् ।
नाधर्मोऽभूद्वरारोहे स हि धर्मः पुराऽभवत्
tāsāṃ vyuccaramāṇānāṃ kaumārātsubhage patīn |
nādharmo'bhūdvarārohe sa hi dharmaḥ purā'bhavat
तं चैव धर्मं पौराणं तिर्यग्योनिगताः प्रजाः ।
अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः
taṃ caiva dharmaṃ paurāṇaṃ tiryagyonigatāḥ prajāḥ |
adyāpyanuvidhīyante kāmakrodhavivarjitāḥ
प्रमाणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः ।
उत्तरेषु च रम्भोरु कुरुष्वद्यापि पूज्यते ।
स्त्रीणामनुग्रहकरः स हि धर्मः सनातनः
pramāṇadṛṣṭo dharmo'yaṃ pūjyate ca maharṣibhiḥ |
uttareṣu ca rambhoru kuruṣvadyāpi pūjyate |
strīṇāmanugrahakaraḥ sa hi dharmaḥ sanātanaḥ
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां नापगानां महोदधिः ।
नान्तकः सर्वभूतानां न पुंसां वामलोचनाः
nāgnistṛpyati kāṣṭhānāṃ nāpagānāṃ mahodadhiḥ |
nāntakaḥ sarvabhūtānāṃ na puṃsāṃ vāmalocanāḥ
एवं तृष्णा तु नारीणां पुरुषं पुरुषं प्रति ।
अगम्यागमनं स्त्रीणां नास्ति नित्यं शुचिस्मिते
evaṃ tṛṣṇā tu nārīṇāṃ puruṣaṃ puruṣaṃ prati |
agamyāgamanaṃ strīṇāṃ nāsti nityaṃ śucismite
पुत्रं वा किल पौत्रं वा कासांचिद्धातरं तथा ।
रहसीह नरं दृष्ट्वा योनिरुत्क्लिद्यते तदा
putraṃ vā kila pautraṃ vā kāsāṃciddhātaraṃ tathā |
rahasīha naraṃ dṛṣṭvā yonirutklidyate tadā
एतत्स्वाभाविकं स्त्रीणां न निमित्तकृतं शुभे ।
अस्मिंस्तु लोके नचिरान्मर्यादेयं शुचिस्मिते
etatsvābhāvikaṃ strīṇāṃ na nimittakṛtaṃ śubhe |
asmiṃstu loke nacirānmaryādeyaṃ śucismite
स्थापिता येन यस्माच्च तन्मे विस्तरतः शृणु ।
बभूवोद्दालको नाम महर्षिरिति नः श्रुतम्
sthāpitā yena yasmācca tanme vistarataḥ śṛṇu |
babhūvoddālako nāma maharṣiriti naḥ śrutam
श्वेतकेतुरिति ख्यातः पुत्रस्तस्याभवन्मुनिः ।
मर्यादेयं कृता तेन धर्म्या वै श्वेतकेतुना
śvetaketuriti khyātaḥ putrastasyābhavanmuniḥ |
maryādeyaṃ kṛtā tena dharmyā vai śvetaketunā
कोपात्कमलपत्राक्षि यदर्थं तन्निबोध मे
kopātkamalapatrākṣi yadarthaṃ tannibodha me
श्वेतकेतोः पिता देवि तप उग्रं समास्थितः ।
ग्रीष्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशगोऽभवत्
śvetaketoḥ pitā devi tapa ugraṃ samāsthitaḥ |
grīṣme pañcatapā bhūtvā varṣāsvākāśago'bhavat
शिशइरे सलिलस्थायी सह पत्न्या महातपाः ।
उद्दालकं तपस्यन्तं नियमेन समाहितम्
śiśaire salilasthāyī saha patnyā mahātapāḥ |
uddālakaṃ tapasyantaṃ niyamena samāhitam
तस्य पुत्रः श्वेतकेतुः परिचर्यां चकार ह ।
अभ्यागच्छद्द्विजः कश्चिद्वलीपलितसंततः
tasya putraḥ śvetaketuḥ paricaryāṃ cakāra ha |
abhyāgacchaddvijaḥ kaścidvalīpalitasaṃtataḥ
तं दृष्ट्वैव मुनिः प्रीतः पूजयामास शास्त्रतः ।
स्वागतेन च पाद्येन मृदुवाक्यैश्च भारत
taṃ dṛṣṭvaiva muniḥ prītaḥ pūjayāmāsa śāstrataḥ |
svāgatena ca pādyena mṛduvākyaiśca bhārata
शाकमूलफलाद्यैश्च वन्यैरन्यैरपूजयत् ।
क्षुत्पिपासाश्रमेंणार्तः पूजितश्च महर्षिणा
śākamūlaphalādyaiśca vanyairanyairapūjayat |
kṣutpipāsāśrameṃṇārtaḥ pūjitaśca maharṣiṇā
विश्रान्तो मुनिमासाद्य पर्यपृच्छद्द्विजस्तदा ।
उद्दालक महर्षे त्वं सत्यं मे ब्रूहि माऽनृतम्
viśrānto munimāsādya paryapṛcchaddvijastadā |
uddālaka maharṣe tvaṃ satyaṃ me brūhi mā'nṛtam
ऋषिपुत्रः कुमारोऽयं दर्शनीयो विशेषतः ।
तव पुत्रमिमं मन्ये कृतकृत्योऽसि तद्वद
ṛṣiputraḥ kumāro'yaṃ darśanīyo viśeṣataḥ |
tava putramimaṃ manye kṛtakṛtyo'si tadvada
उद्दालक उवाच
मम पत्नी महाप्राज्ञ कुशिकस्य सुता मता ।
मामेवानुगता पत्नी मम नित्यमनुव्रता
mama patnī mahāprājña kuśikasya sutā matā |
māmevānugatā patnī mama nityamanuvratā
अरुन्धतीव पत्नीनां तपसा कर्शितस्तनी ।
अस्यां जातः श्वेतकेतुर्मम पुत्रो महातपाः
arundhatīva patnīnāṃ tapasā karśitastanī |
asyāṃ jātaḥ śvetaketurmama putro mahātapāḥ
वेदवेदाङ्गविद्विप्र मच्छासनपरायणः ।
लोकज्ञः सर्वलोकेषु विश्रुतः सत्यवाग्घृणी
vedavedāṅgavidvipra macchāsanaparāyaṇaḥ |
lokajñaḥ sarvalokeṣu viśrutaḥ satyavāgghṛṇī
ब्राह्मण उवाच
अपुत्री भार्यया चार्थी वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः ।
पित्र्यादृणादनिर्मुक्तः पूर्वमेवाकृतस्त्रियः
aputrī bhāryayā cārthī vṛddho'haṃ mandacākṣuṣaḥ |
pitryādṛṇādanirmuktaḥ pūrvamevākṛtastriyaḥ
प्रजारणिस्तु पत्नी ते कुलशीलसमन्विता ।
सदृशी मम गोत्रेण वहाम्येनां क्षमस्व मे
prajāraṇistu patnī te kulaśīlasamanvitā |
sadṛśī mama gotreṇa vahāmyenāṃ kṣamasva me
पाण्डुरुवाच
इत्युक्त्वा मृगशावाक्षीं चीरकृष्णाजिनाम्बराम् ।
यष्ट्याधारः स्रस्तगात्रो मन्दचक्षुरबुद्धिमान्
ityuktvā mṛgaśāvākṣīṃ cīrakṛṣṇājināmbarām |
yaṣṭyādhāraḥ srastagātro mandacakṣurabuddhimān
स्वव्यापाराक्षमां श्रेष्ठमचित्तामात्मनि द्विजः ।
श्वेतकेतोः किल पुरा समक्षं मातरं पितुः
svavyāpārākṣamāṃ śreṣṭhamacittāmātmani dvijaḥ |
śvetaketoḥ kila purā samakṣaṃ mātaraṃ pituḥ
जग्राह ब्राह्मणः पापौ गच्छाव इति चाब्रवीत् ।
ऋषिपुत्रस्तदा कोपं चकारामर्षितस्तदा
jagrāha brāhmaṇaḥ pāpau gacchāva iti cābravīt |
ṛṣiputrastadā kopaṃ cakārāmarṣitastadā
मातरं तां तथा दृष्ट्वा नीयमानां बलादिव ।
तपसा दीप्तवीर्यो हि श्वेतकेतुर्न चक्षमे
mātaraṃ tāṃ tathā dṛṣṭvā nīyamānāṃ balādiva |
tapasā dīptavīryo hi śvetaketurna cakṣame
संगृह्य मातरं हस्ते श्वेतकेतुरभाषत ।
दुर्ब्राह्मण विमुञ्च त्वं मातरं मे पतिव्रताम्
saṃgṛhya mātaraṃ haste śvetaketurabhāṣata |
durbrāhmaṇa vimuñca tvaṃ mātaraṃ me pativratām
स्वयं पिता मे ब्रह्मर्षिः क्षमावान्ब्रह्मवित्तमः ।
शापानुग्रहयोः शक्तः तूष्णींभूतो महाव्रतः
svayaṃ pitā me brahmarṣiḥ kṣamāvānbrahmavittamaḥ |
śāpānugrahayoḥ śaktaḥ tūṣṇīṃbhūto mahāvrataḥ
तस्य पत्नी दमोपेता मम माता विशेषतः ।
पतिव्रतां तपोवृद्धां साध्वाचारैरलङ्कृताम्
tasya patnī damopetā mama mātā viśeṣataḥ |
pativratāṃ tapovṛddhāṃ sādhvācārairalaṅkṛtām
अप्रमादेन ते ब्रह्मन्मातृभूतां विमुञ्च वै
apramādena te brahmanmātṛbhūtāṃ vimuñca vai
एवमुक्त्वा तु याचन्तं विमुञ्चेति मुहुर्मुहुः ।
प्रत्यवोचद्द्विजो राजन्नप्रगल्भमिदं वचः
evamuktvā tu yācantaṃ vimuñceti muhurmuhuḥ |
pratyavocaddvijo rājannapragalbhamidaṃ vacaḥ
ब्राह्मण उवाच
अपत्यार्थी श्वेतकेतो वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः ।
पिता ते ऋणनिर्मुक्तस्त्वया पुत्रेण काश्यप
apatyārthī śvetaketo vṛddho'haṃ mandacākṣuṣaḥ |
pitā te ṛṇanirmuktastvayā putreṇa kāśyapa
ऋणादहमनिर्मुक्तो वृद्धोऽहं विगतस्पृहः ।
मम को दास्यति सुतां कन्यां संप्राप्तयौवनाम्
ṛṇādahamanirmukto vṛddho'haṃ vigataspṛhaḥ |
mama ko dāsyati sutāṃ kanyāṃ saṃprāptayauvanām
प्रजारणिमिमां पत्नीं विमुञ्च त्वं महातपः ।
एकया प्रजया प्रीतो मातरं ते ददाम्यहम्
prajāraṇimimāṃ patnīṃ vimuñca tvaṃ mahātapaḥ |
ekayā prajayā prīto mātaraṃ te dadāmyaham
एवमुक्तः श्वेतकेतुर्लज्जया क्रोधमेयिवान् ।
क्रुद्धं तं तु पिता दृष्ट्वा श्वेतकेतुमुवाच ह
evamuktaḥ śvetaketurlajjayā krodhameyivān |
kruddhaṃ taṃ tu pitā dṛṣṭvā śvetaketumuvāca ha
मा तात कोपं कार्षीस्त्वमेष धर्मः सनातनः ।
अनावृता हि सर्वेषां वर्णानामङ्गना भुवि
mā tāta kopaṃ kārṣīstvameṣa dharmaḥ sanātanaḥ |
anāvṛtā hi sarveṣāṃ varṇānāmaṅganā bhuvi
यथा गावः स्थिताः पुत्र स्वेस्वे वर्णे तथा प्रजाः ।
तथैव च कुटुम्बेषु न प्रमाद्यन्ति कर्हिचित्
yathā gāvaḥ sthitāḥ putra svesve varṇe tathā prajāḥ |
tathaiva ca kuṭumbeṣu na pramādyanti karhicit
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तारं न जहुस्तदा ।
ऋषिपुत्रोऽथ तं धर्मं श्वेतकेतुर्न चक्षमे
ṛtukāle tu saṃprāpte bhartāraṃ na jahustadā |
ṛṣiputro'tha taṃ dharmaṃ śvetaketurna cakṣame
चकार चैव मर्यादामिमां स्त्रीपुंसयोर्भुवि ।
मानुषेषु महाभागे न त्वेवान्येषु जन्तुषु
cakāra caiva maryādāmimāṃ strīpuṃsayorbhuvi |
mānuṣeṣu mahābhāge na tvevānyeṣu jantuṣu
तदाप्रभृति मर्यादा स्थितेयमिति नः श्रुतम् ।
व्युच्चरन्त्याः पतिं नार्या अद्यप्रभृति पातकम्
tadāprabhṛti maryādā sthiteyamiti naḥ śrutam |
vyuccarantyāḥ patiṃ nāryā adyaprabhṛti pātakam
भ्रूणहत्यासमं घोरं भविष्यत्यसुखावहम् ।
अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः
bhrūṇahatyāsamaṃ ghoraṃ bhaviṣyatyasukhāvaham |
adyāpyanuvidhīyante kāmakrodhavivarjitāḥ
उत्तरेषु महाभागे कुरुष्वेवं यशस्विनि ।
पुराणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः
uttareṣu mahābhāge kuruṣvevaṃ yaśasvini |
purāṇadṛṣṭo dharmo'yaṃ pūjyate ca maharṣibhiḥ
भार्यां तथा व्युच्चरतः कौमारब्रह्मचारिणीम् ।
पतिव्रतामेतदेव भविता पातकं भुवि
bhāryāṃ tathā vyuccarataḥ kaumārabrahmacāriṇīm |
pativratāmetadeva bhavitā pātakaṃ bhuvi
नियुक्ता पतिना भार्या यद्यपत्यस्य कारणात् ।
न कुर्यात्तत्तथा भीरु सैनः सुमहदाप्नुयात् ।
इति तेन पुरा भीरु मर्यादा स्थापिता बलात्
niyuktā patinā bhāryā yadyapatyasya kāraṇāt |
na kuryāttattathā bhīru sainaḥ sumahadāpnuyāt |
iti tena purā bhīru maryādā sthāpitā balāt
उद्दालकस्य पुत्रेण धर्म्या वै श्वेतकेतुना ।
सौदासेन च रम्भोरु नियुक्ता पुत्रजन्मनि
uddālakasya putreṇa dharmyā vai śvetaketunā |
saudāsena ca rambhoru niyuktā putrajanmani
मदयन्ती जगामर्षिं वसिष्ठमिति नः श्रुतम् ।
तस्माल्लेभे च सा पुत्रमश्मकं नाम भामिनी
madayantī jagāmarṣiṃ vasiṣṭhamiti naḥ śrutam |
tasmāllebhe ca sā putramaśmakaṃ nāma bhāminī
एवं कृतवती सापि भर्तुः प्रियचिकीर्षया ।
अस्माकमपि ते जन्म विदितं कमलेक्षणे
evaṃ kṛtavatī sāpi bhartuḥ priyacikīrṣayā |
asmākamapi te janma viditaṃ kamalekṣaṇe
कृष्णद्वैपायनाद्भीरु कुरूणां वंशवृद्धये ।
अत एतानि सर्वाणि कारणानि समीक्ष्य वै
kṛṣṇadvaipāyanādbhīru kurūṇāṃ vaṃśavṛddhaye |
ata etāni sarvāṇi kāraṇāni samīkṣya vai
ममैतद्वचनं धर्म्यं कर्तुमर्हस्यनिन्दिते ।
ऋतावृतौ राजपुत्रि स्त्रिया भर्ता पतिव्रते
mamaitadvacanaṃ dharmyaṃ kartumarhasyanindite |
ṛtāvṛtau rājaputri striyā bhartā pativrate
नातिवर्तव्य इत्येवं धर्मं धर्मविदो विदुः ।
शेषेष्वन्येषु कालेषु स्वातन्त्र्यं स्त्री किलार्हति
nātivartavya ityevaṃ dharmaṃ dharmavido viduḥ |
śeṣeṣvanyeṣu kāleṣu svātantryaṃ strī kilārhati
धर्ममेवं जनाः सन्तः पुराणं परिचक्षते ।
भर्ता भार्यां राजपुत्रि धर्म्यं वाऽधर्म्यमेव वा
dharmamevaṃ janāḥ santaḥ purāṇaṃ paricakṣate |
bhartā bhāryāṃ rājaputri dharmyaṃ vā'dharmyameva vā
यद्ब्रूयात्तत्तथा कार्यमिति वेदविदो विदुः ।
विशेषतः पुत्रगृद्धी हीनः प्रजननात्स्वयम्
yadbrūyāttattathā kāryamiti vedavido viduḥ |
viśeṣataḥ putragṛddhī hīnaḥ prajananātsvayam
यथाऽहमनवद्याङ्गि पुत्रदर्शनलालसः ।
अयं रक्ताङ्गुलिनखः पद्मपत्रनिभः शुभे
yathā'hamanavadyāṅgi putradarśanalālasaḥ |
ayaṃ raktāṅgulinakhaḥ padmapatranibhaḥ śubhe
प्रसादनार्थं सुश्रोणि शिरस्यभ्युद्यतोऽञ्जलिः ।
मन्नियोगात्सुकेशान्ते द्विजातेस्तपसाऽधिकात्
prasādanārthaṃ suśroṇi śirasyabhyudyato'ñjaliḥ |
manniyogātsukeśānte dvijātestapasā'dhikāt
पुत्रान्गुणसमायुक्तानुत्पादयितुमर्हसि ।
त्वत्कृतेऽहं पृथुश्रोणि गच्छेयं पुत्रिणां गतिम्
putrānguṇasamāyuktānutpādayitumarhasi |
tvatkṛte'haṃ pṛthuśroṇi gaccheyaṃ putriṇāṃ gatim
वैशंपायन उवाच
एवमुक्ता ततः कुन्ती पाण्डुं परपुरञ्जयम् ।
प्रत्युवाच वरारोहा भर्तुः प्रियहिते रता
evamuktā tataḥ kuntī pāṇḍuṃ parapurañjayam |
pratyuvāca varārohā bhartuḥ priyahite ratā
अधर्मः सुमहानेषु स्त्रीणां भरतसत्तम ।
यत्प्रसादयते भर्ता प्रसाद्यः क्षत्रियर्षभ ।
शृणु चेदं महाबाहो मम प्रीतिकरं चः
adharmaḥ sumahāneṣu strīṇāṃ bharatasattama |
yatprasādayate bhartā prasādyaḥ kṣatriyarṣabha |
śṛṇu cedaṃ mahābāho mama prītikaraṃ caḥ
पितृवेश्मन्यहं बाला नियुक्ताऽतिथिपूजने ।
उग्रं पर्यचरं तत्र ब्राह्मणं संशितव्रतम्
pitṛveśmanyahaṃ bālā niyuktā'tithipūjane |
ugraṃ paryacaraṃ tatra brāhmaṇaṃ saṃśitavratam
निगूढनिश्चयं धर्मे यं तं दुर्वाससं विदुः ।
तमहं संशितात्मानं सर्वयत्नैरतोषयम्
nigūḍhaniścayaṃ dharme yaṃ taṃ durvāsasaṃ viduḥ |
tamahaṃ saṃśitātmānaṃ sarvayatnairatoṣayam
स मेऽभिचारसंयुक्तमाचष्ट भगवान्वरम् ।
मन्त्रं त्विमं च मे प्रादादब्रवीच्चैव मामिदम्
sa me'bhicārasaṃyuktamācaṣṭa bhagavānvaram |
mantraṃ tvimaṃ ca me prādādabravīccaiva māmidam
यं यं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
अकामो वा सकामो वा वशं ते समुपैष्यति
yaṃ yaṃ devaṃ tvametena mantreṇāvāhayiṣyasi |
akāmo vā sakāmo vā vaśaṃ te samupaiṣyati
तस्य तस्य प्रसादात्ते राज्ञि पुत्रो भविष्यति ।
इत्युक्ताऽहं तदा तेन पितृवेश्मनि भारत
tasya tasya prasādātte rājñi putro bhaviṣyati |
ityuktā'haṃ tadā tena pitṛveśmani bhārata
ब्राह्मणस्य वचस्तथ्यं तस्य कालोऽयमागतः ।
अनुज्ञाता त्वया देवमाह्वयेयमहं नृप
brāhmaṇasya vacastathyaṃ tasya kālo'yamāgataḥ |
anujñātā tvayā devamāhvayeyamahaṃ nṛpa
यां मे विद्यां महाराज अददात्स महायशाः ।
तयाऽऽहूतः सुरः पुत्रं प्रदास्यति सुरोपमम् ।
अनपत्यकृतं यस्ते शोकं वीर विनेष्यति
yāṃ me vidyāṃ mahārāja adadātsa mahāyaśāḥ |
tayā''hūtaḥ suraḥ putraṃ pradāsyati suropamam |
anapatyakṛtaṃ yaste śokaṃ vīra vineṣyati
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)