अध्याय 9: राजा बभ्रुवाहन प्रेत सुदेव को मुक्त करते हैं

उक्तमाद्यां क्रियां यावन्नृपोऽपीतित्वयानघ ।
कस्यचित्केनचिद्राज्ञा किमाद्या सा कृता पुरा

uktamādyāṃ kriyāṃ yāvannṛpo'pītitvayānagha |
kasyacitkenacidrājñā kimādyā sā kṛtā purā

सुपर्ण शृणु वक्ष्यामि यथा राज्ञा क्रिया कृता ।
आसीत्कृतयुगे राजा वाङ्गो वै बभ्रुवाहनः

suparṇa śṛṇu vakṣyāmi yathā rājñā kriyā kṛtā |
āsītkṛtayuge rājā vāṅgo vai babhruvāhanaḥ

पृथिव्याश्चतुरन्ताया गोप्ता पक्षीन्द्र धर्मतः ।
चतुर्भागां भुवं कृत्स्नां स भुङ्के वसुधाधिपः

pṛthivyāścaturantāyā goptā pakṣīndra dharmataḥ |
caturbhāgāṃ bhuvaṃ kṛtsnāṃ sa bhuṅke vasudhādhipaḥ

न पापकृत्कश्चिदासीत्तस्मिन्राज्यं प्रशासति ।
नासीच्चौरभयं तार्क्ष्य न क्षुद्रभयमेव हि

na pāpakṛtkaścidāsīttasminrājyaṃ praśāsati |
nāsīccaurabhayaṃ tārkṣya na kṣudrabhayameva hi

नासीद्व्याधिभयञ्चापि तस्मिञ्जनपदेश्वरे ।
स्वधर्मे रेमिरे चासीत्तेजसा भास्करोपमः

nāsīdvyādhibhayañcāpi tasmiñjanapadeśvare |
svadharme remire cāsīttejasā bhāskaropamaḥ

अक्षुब्धत्वेर्ऽचलसमः सहिष्णुत्वे धरासमः ।
स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः

akṣubdhatver'calasamaḥ sahiṣṇutve dharāsamaḥ |
sa kadācinmahābāhuḥ prabhūtabalavāhanaḥ

वनं जगाम गहनं हयानाञ्च शतैर्वृतः ।
सिंहनादैश्च योधानां शङ्खदुन्दुभिनिः स्वनैः

vanaṃ jagāma gahanaṃ hayānāñca śatairvṛtaḥ |
siṃhanādaiśca yodhānāṃ śaṅkhadundubhiniḥ svanaiḥ

आसीत्किलकिलाशब्दस्तस्मिन् गच्छती पार्थिवे ।
तत्रतत्र च विप्रेन्द्रैः स्तूयमानः समन्ततः

āsītkilakilāśabdastasmin gacchatī pārthive |
tatratatra ca viprendraiḥ stūyamānaḥ samantataḥ

निर्ययौ परया प्रीत्या वनं मृगजिघांसया ।
स गच्छन्ददृशे धीमान्नन्दनप्रतिमं वनम्

niryayau parayā prītyā vanaṃ mṛgajighāṃsayā |
sa gacchandadṛśe dhīmānnandanapratimaṃ vanam

बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थध्वजसंयुतम् ।
विषमैः पर्वतैश्चैव सर्वतश्च समन्वितम्

bilvārkakhadirākīrṇaṃ kapitthadhvajasaṃyutam |
viṣamaiḥ parvataiścaiva sarvataśca samanvitam

निर्जलं निर्मनुष्यञ्च बहुयोजनमायतम् ।
मृगसिंहैर्महाघोरैन्यैश्चापि वनेचरैः

nirjalaṃ nirmanuṣyañca bahuyojanamāyatam |
mṛgasiṃhairmahāghorainyaiścāpi vanecaraiḥ

तद्वनं मनुज व्याघ्रः सभृत्यबलवाहनः ।
लीलया लोडयामास सूदयन्विविधान्मृगान्

tadvanaṃ manuja vyāghraḥ sabhṛtyabalavāhanaḥ |
līlayā loḍayāmāsa sūdayanvividhānmṛgān

मृगस्य कस्यचित्कुक्षिं ततो विव्याध भूमिपः ।
राजा मृगप्रसङ्गेन तमनु प्राविशद्वनम्

mṛgasya kasyacitkukṣiṃ tato vivyādha bhūmipaḥ |
rājā mṛgaprasaṅgena tamanu prāviśadvanam

एकाकी वै हृतबलः क्षुत्प्रिपासासमन्वितः ।
स वनस्यान्तमासाद्य महच्चारण्यमासदत्

ekākī vai hṛtabalaḥ kṣutpripāsāsamanvitaḥ |
sa vanasyāntamāsādya mahaccāraṇyamāsadat

तृषया परयाविष्टोऽन्विष्यज्जलमितस्ततः ।
स दूरात्पूरचक्राह्वं हंससारसनादितैः

tṛṣayā parayāviṣṭo'nviṣyajjalamitastataḥ |
sa dūrātpūracakrāhvaṃ haṃsasārasanāditaiḥ

सूचितं सर आगत्य साश्व एव व्यगाहत ।
पद्मानाञ्च परागेण उत्पलानां रजेन च

sūcitaṃ sara āgatya sāśva eva vyagāhata |
padmānāñca parāgeṇa utpalānāṃ rajena ca

सुगन्धममलं शीतं पीत्वाम्भो निर्जगाम ह ।
मार्गश्रमपरिश्रान्तस्तडागतटमण्डपम्

sugandhamamalaṃ śītaṃ pītvāmbho nirjagāma ha |
mārgaśramapariśrāntastaḍāgataṭamaṇḍapam

न्यग्रोधं वीक्ष्य तस्याशु जटास्वश्वं बबन्ध ह ।
स तत्रास्तरमास्तीर्य खेटकानुपधाय च

nyagrodhaṃ vīkṣya tasyāśu jaṭāsvaśvaṃ babandha ha |
sa tatrāstaramāstīrya kheṭakānupadhāya ca

सूष्वाप वायुना तत्र सेव्यामातस्तदा क्षणम् ।
क्षणं सुप्ते नृपे तत्र प्रेतो वै प्रेतवाहनः

sūṣvāpa vāyunā tatra sevyāmātastadā kṣaṇam |
kṣaṇaṃ supte nṛpe tatra preto vai pretavāhanaḥ

कश्चिदत्राजगामाथ युक्तः प्रेतशतेन च ।
अस्थिचर्मशिराशेषशरीरः परिविभ्रमन्

kaścidatrājagāmātha yuktaḥ pretaśatena ca |
asthicarmaśirāśeṣaśarīraḥ parivibhraman

भक्ष्यंपेयं मार्गमाणो न बध्नाति धृतिं क्वचित् ।
तमपूर्वं नृपो दृष्ट्वाकरोदस्त्रं शरासने

bhakṣyaṃpeyaṃ mārgamāṇo na badhnāti dhṛtiṃ kvacit |
tamapūrvaṃ nṛpo dṛṣṭvākarodastraṃ śarāsane

दृष्ट्वा सोऽपि चिरं भूपं तस्थौ स्थाणुपिवाग्रतः ।
तमवस्थितमालोक्य राजा प्राप्तकुतूहलः

dṛṣṭvā so'pi ciraṃ bhūpaṃ tasthau sthāṇupivāgrataḥ |
tamavasthitamālokya rājā prāptakutūhalaḥ

पप्रच्छ तञ्च कोऽसीति कुतो वा विकृतिं गतः ।
(प्रेत उवाच)
प्रेतभावो मया त्यक्तो गतिं प्राप्तोऽस्म्यहं पराम्

papraccha tañca ko'sīti kuto vā vikṛtiṃ gataḥ |
(preta uvāca)
pretabhāvo mayā tyakto gatiṃ prāpto'smyahaṃ parām

त्वत्संयोगान्महाबाहो नास्ति धन्यतरो मया ।
(बभ्रुवाहन उवाच)
किमेतद्विपिने घोरे सर्वत्रातिभयानके

tvatsaṃyogānmahābāho nāsti dhanyataro mayā |
(babhruvāhana uvāca)
kimetadvipine ghore sarvatrātibhayānake

दोधूयमाने वातेन वात्यारूपेण कोणप ।
पतङ्गा मशकाः क्षुद्राः कवन्धाश्च शिरांसि च

dodhūyamāne vātena vātyārūpeṇa koṇapa |
pataṅgā maśakāḥ kṣudrāḥ kavandhāśca śirāṃsi ca

मत्स्याः कूर्माः कृकलासा वृश्चिका भ्रमराहयः ।
अधोमुखोर्ध्वपादास्ते क्रन्दमानाः सुदारुणम्

matsyāḥ kūrmāḥ kṛkalāsā vṛścikā bhramarāhayaḥ |
adhomukhordhvapādāste krandamānāḥ sudāruṇam

प्रवान्ति वायवो रूक्षा ज्वलन्तो विद्युदग्नयः ।
इतस्ततो भ्रमन्तीव वायुना तृणसन्ततिः

pravānti vāyavo rūkṣā jvalanto vidyudagnayaḥ |
itastato bhramantīva vāyunā tṛṇasantatiḥ

दृश्यन्ते विविधा जीवा नागाश्च शलभव्रजाः ।
श्रूयन्ते बहुधा रावा न दृश्यन्ते क्वचित्क्वचित्

dṛśyante vividhā jīvā nāgāśca śalabhavrajāḥ |
śrūyante bahudhā rāvā na dṛśyante kvacitkvacit

दृष्ट्वेदं विकृतं सर्वं वेपते हृदयंमम ।
(प्रते उवाच)
येषां नैवाग्निसंस्कारो न श्राद्धं नोदकक्रियाः

dṛṣṭvedaṃ vikṛtaṃ sarvaṃ vepate hṛdayaṃmama |
(prate uvāca)
yeṣāṃ naivāgnisaṃskāro na śrāddhaṃ nodakakriyāḥ

षट्पिण्डा दश गात्राणि सपिण्डीकरणं न हि ।
विश्वासघातिनो ये च सुरापाः स्वर्णहारिणः

ṣaṭpiṇḍā daśa gātrāṇi sapiṇḍīkaraṇaṃ na hi |
viśvāsaghātino ye ca surāpāḥ svarṇahāriṇaḥ

मृता दुर्मरणाद्ये च ये चासूयापरा जनाः ।
प्रायश्चित्तविहीना ये अगम्यागमने रताः

mṛtā durmaraṇādye ca ye cāsūyāparā janāḥ |
prāyaścittavihīnā ye agamyāgamane ratāḥ

कर्मभिर्भ्राम्यमाणास्ते प्राणिनः स्वकृतैरिह ।
दुर्लभाहारपानीया दृश्यन्ते पीडिता भृशम्

karmabhirbhrāmyamāṇāste prāṇinaḥ svakṛtairiha |
durlabhāhārapānīyā dṛśyante pīḍitā bhṛśam

एतेषां कृपया राजंस्त्वं कुरुष्वौर्ध्वदेहिकम् ।
येषां न माता न पिता न पुत्रो न च बान्धवाः

eteṣāṃ kṛpayā rājaṃstvaṃ kuruṣvaurdhvadehikam |
yeṣāṃ na mātā na pitā na putro na ca bāndhavāḥ

तेषा राजा स्वयं कुर्यात्कर्माणि तु यतो नृपः ।
आत्मनश्च शुभं कर्म कर्तव्यं पारलौकिकम्

teṣā rājā svayaṃ kuryātkarmāṇi tu yato nṛpaḥ |
ātmanaśca śubhaṃ karma kartavyaṃ pāralaukikam

विमुक्तः सर्वदुः खेभ्यो येनाञ्जो दुर्गातिं तरेत् ।
भ्रातरः कस्य के पुत्रास्त्रियोऽपि स्वार्थकोविदाः

vimuktaḥ sarvaduḥ khebhyo yenāñjo durgātiṃ taret |
bhrātaraḥ kasya ke putrāstriyo'pi svārthakovidāḥ

न कार्यस्तेषु विश्रम्भ स्वकृतं भुज्यतेयतः ।
गृहेष्वर्था निवर्न्त्तन्ते श्मशाने चैव बान्धवाः

na kāryasteṣu viśrambha svakṛtaṃ bhujyateyataḥ |
gṛheṣvarthā nivarnttante śmaśāne caiva bāndhavāḥ

शरीरं काष्ठामादत्ते पापं पुण्यं सह व्रजेत् ।
तस्मादाशु त्वया सम्यगात्मनः श्रेय इच्छता

śarīraṃ kāṣṭhāmādatte pāpaṃ puṇyaṃ saha vrajet |
tasmādāśu tvayā samyagātmanaḥ śreya icchatā

अस्थिरेण शरीरेण कर्तव्यञ्चौर्ध्वदोहिकम् ।
(राजोवाच)
कृशरूपः करालाक्षस्त्वं प्रेत इव लक्ष्यसे

asthireṇa śarīreṇa kartavyañcaurdhvadohikam |
(rājovāca)
kṛśarūpaḥ karālākṣastvaṃ preta iva lakṣyase

कथयस्वः मम प्रीत्या प्रेतराज यथातथम् ।
तथा पृष्टः स वै राज्ञा उवाच सकलं स्वकम्

kathayasvaḥ mama prītyā pretarāja yathātatham |
tathā pṛṣṭaḥ sa vai rājñā uvāca sakalaṃ svakam

कथयामि नृपश्रेष्ठ सर्वमेवादितस्तव ।
प्रेतत्वे कारणं श्रुत्वा दयां कर्तुमिहार्हसि

kathayāmi nṛpaśreṣṭha sarvamevāditastava |
pretatve kāraṇaṃ śrutvā dayāṃ kartumihārhasi

वैदिशं नाम नगरं सर्वसम्पत्सुखावहम् ।
नानाजनपदाकीर्णं नानारत्नसमाकुलम्

vaidiśaṃ nāma nagaraṃ sarvasampatsukhāvaham |
nānājanapadākīrṇaṃ nānāratnasamākulam

नानापुष्पवनाकीर्णं नानापुण्यजनावृतम् ।
तत्राहं न्यवसं भूप देवार्चनरतः सदा

nānāpuṣpavanākīrṇaṃ nānāpuṇyajanāvṛtam |
tatrāhaṃ nyavasaṃ bhūpa devārcanarataḥ sadā

वैश्यजातिः सुदेवोऽहं नाम्ना विदितमस्तु ते ।
हव्येन तर्पिता देवाः कव्येन पितरो मया

vaiśyajātiḥ sudevo'haṃ nāmnā viditamastu te |
havyena tarpitā devāḥ kavyena pitaro mayā

विविधैर्दानयोगैश्च विप्राः सन्तर्पिता मया ।
आहारश्च विहारश्च मया वै सुनिवेशितः

vividhairdānayogaiśca viprāḥ santarpitā mayā |
āhāraśca vihāraśca mayā vai suniveśitaḥ

दीनानाथविशिष्टेभ्यो मया दत्तमनेकधा ।
तत्सर्वं निष्फलं जातं मम दैवादुपागतम्

dīnānāthaviśiṣṭebhyo mayā dattamanekadhā |
tatsarvaṃ niṣphalaṃ jātaṃ mama daivādupāgatam

न मेऽस्ति सन्ततिस्तात न सुहृन्न च बान्धवाः ।
न च मित्रं हितस्तादृग्यः कुर्यादौर्ध्वदैहिकम्

na me'sti santatistāta na suhṛnna ca bāndhavāḥ |
na ca mitraṃ hitastādṛgyaḥ kuryādaurdhvadaihikam

प्रेतत्वं सुस्थिरं तेन मम जातं नृपोत्तम ।
एकादशं त्रिपक्षञ्च षाण्मासिकमथाब्दिकम्

pretatvaṃ susthiraṃ tena mama jātaṃ nṛpottama |
ekādaśaṃ tripakṣañca ṣāṇmāsikamathābdikam

प्रतिमास्यानि चान्या नि ह्येवं श्राद्धानि षोडश ।
यस्यैतानि न दीयन्ते प्रेतश्राद्धानि भूपते

pratimāsyāni cānyā ni hyevaṃ śrāddhāni ṣoḍaśa |
yasyaitāni na dīyante pretaśrāddhāni bhūpate

प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्यः दत्तैः श्राद्धशतैरपि ।
एवं ज्ञात्वा महाराज प्रेतत्वादुद्धरस्व माम्

pretatvaṃ susthiraṃ tasyaḥ dattaiḥ śrāddhaśatairapi |
evaṃ jñātvā mahārāja pretatvāduddharasva mām

वर्णानाञ्चैव सर्वेषां राजा बन्धुरिहोच्यते ।
तन्मां तारय राजेन्द्र मणिरत्नं ददामि ते

varṇānāñcaiva sarveṣāṃ rājā bandhurihocyate |
tanmāṃ tāraya rājendra maṇiratnaṃ dadāmi te

यथा मम शुभावाप्तिर्भवेन्नृपवरोत्तम ।
तथा कार्यं महीपाल दयां कृत्वा मयि प्रभो

yathā mama śubhāvāptirbhavennṛpavarottama |
tathā kāryaṃ mahīpāla dayāṃ kṛtvā mayi prabho

सपिण्डैर्वा सगोत्रैर्वा निष्टुरैर्न कृतो हिमे ।
वृषोत्सर्गस्ततो दुष्टं प्रेतत्वं प्राप्तवानहम्

sapiṇḍairvā sagotrairvā niṣṭurairna kṛto hime |
vṛṣotsargastato duṣṭaṃ pretatvaṃ prāptavānaham

क्षुत्तृषाविष्टदेहश्च भक्ष्यं पानं न चाप्नुयाम् ।
अतो विकृतिरेषा वै कृशात्वादिरमांसका

kṣuttṛṣāviṣṭadehaśca bhakṣyaṃ pānaṃ na cāpnuyām |
ato vikṛtireṣā vai kṛśātvādiramāṃsakā

क्षुत्तृड्जन्यं महादुः खमनुभवामि पुनः पुनः ।
अकल्याणं हि प्रेतत्वं वृषोत्सर्गं विना कृतम्

kṣuttṛḍjanyaṃ mahāduḥ khamanubhavāmi punaḥ punaḥ |
akalyāṇaṃ hi pretatvaṃ vṛṣotsargaṃ vinā kṛtam

तस्माद्राजन्दयासिन्धो प्रार्थयामि तवाग्रतः ।
(राजोवाच)
वर्तते मत्कुले प्रेत इति ज्ञेयं कथं नरैः

tasmādrājandayāsindho prārthayāmi tavāgrataḥ |
(rājovāca)
vartate matkule preta iti jñeyaṃ kathaṃ naraiḥ

तन्ममाचक्ष्व हि प्रेत प्रेतत्वान्मुच्यते कथम् ।
(प्रेत उवाच)
लिङ्गेन पीडया प्रेतोऽनुमातव्यो नरैः सदा

tanmamācakṣva hi preta pretatvānmucyate katham |
(preta uvāca)
liṅgena pīḍayā preto'numātavyo naraiḥ sadā

वक्ष्यामि पीडास्ता राजन्या वै प्रेतकृता भुवि ।
ऋतुः स्यादफलः स्त्रीणां यदा वंशो न वर्धते

vakṣyāmi pīḍāstā rājanyā vai pretakṛtā bhuvi |
ṛtuḥ syādaphalaḥ strīṇāṃ yadā vaṃśo na vardhate

म्रियन्ते चाल्पवयसः सा पीडा प्रेतसम्भवा ।
अकस्माद्वृत्तिहरणमप्रतिष्ठा जनेषु वै

mriyante cālpavayasaḥ sā pīḍā pretasambhavā |
akasmādvṛttiharaṇamapratiṣṭhā janeṣu vai

अकस्माद्गृहदाहः स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा ।
स्वगेहे कलहो नित्यं स्याच्च मिथ्याभिशंसनम्

akasmādgṛhadāhaḥ syātsā pīḍā pretasambhavā |
svagehe kalaho nityaṃ syācca mithyābhiśaṃsanam

राजयक्ष्मादिसम्भूतिः सा पीडा प्रेतसम्भवा ।
अपि स्वयं धनं मुक्तं प्रयत्नादनवे पथि

rājayakṣmādisambhūtiḥ sā pīḍā pretasambhavā |
api svayaṃ dhanaṃ muktaṃ prayatnādanave pathi

नैव लभ्येत नश्येतः सा पीडा प्रेतसंमवा ।
सुवृष्टौ कृषिनाशः स्याद्वाणिज्याद्वृत्तिनाशनम्

naiva labhyeta naśyetaḥ sā pīḍā pretasaṃmavā |
suvṛṣṭau kṛṣināśaḥ syādvāṇijyādvṛttināśanam

कलत्रं प्रतिकूलं स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा ।
एवन्तु पीडया राजन्प्रेतज्ञानं भवेन्नृणाम्

kalatraṃ pratikūlaṃ syātsā pīḍā pretasambhavā |
evantu pīḍayā rājanpretajñānaṃ bhavennṛṇām

वृषोत्सर्गो यदि भवेत्प्रेतत्वान्मुच्यते तदा ।
तस्मान्नृप त्वमप्येवं वृषोत्सर्गं कुरु प्रभो

vṛṣotsargo yadi bhavetpretatvānmucyate tadā |
tasmānnṛpa tvamapyevaṃ vṛṣotsargaṃ kuru prabho

मामुद्दिश्य नृपेऽप्यत्राधिकारोऽत्यनुकम्पया ।
राजपुत्रो हतः कश्चिन्मयैवाप्तस्ततो मया

māmuddiśya nṛpe'pyatrādhikāro'tyanukampayā |
rājaputro hataḥ kaścinmayaivāptastato mayā

कुरुष्व त्वं गृहीत्वा मे तद्धनेन वृषोत्सवम् ।
कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वाऽश्वयुङ्मध्येऽथवा नृप

kuruṣva tvaṃ gṛhītvā me taddhanena vṛṣotsavam |
kārtikyāṃ paurṇamāsyāṃ vā'śvayuṅmadhye'thavā nṛpa

रेवतीयुक्तदिवसे कृषीष्ठा मे वृषोत्सवम् ।
पुण्यान्विप्रान्समाहूय वह्निं स्थाप्य विधानतः

revatīyuktadivase kṛṣīṣṭhā me vṛṣotsavam |
puṇyānviprānsamāhūya vahniṃ sthāpya vidhānataḥ

मन्त्रैर्होमस्तथा कार्यः षड्भिर्नृप विधानतः ।
बहून्विप्रान् भोजयेथास्तद्रत्नाप्तधनेन वै ।
एवं कृते महीपाल मम मुक्तिर्भविष्यति

mantrairhomastathā kāryaḥ ṣaḍbhirnṛpa vidhānataḥ |
bahūnviprān bhojayethāstadratnāptadhanena vai |
evaṃ kṛte mahīpāla mama muktirbhaviṣyati

तथेति प्रतिजग्राह मणिं राजा ततः खग

tatheti pratijagrāha maṇiṃ rājā tataḥ khaga

क्रियाधिकारस्तस्यैव यो धनग्राहको भवेत् ।
कुर्वतोस्तु तयोर्वार्तामेवं प्रेतमहीक्षितोः

kriyādhikārastasyaiva yo dhanagrāhako bhavet |
kurvatostu tayorvārtāmevaṃ pretamahīkṣitoḥ

झणत्कारस्तु घण्टानां भेरीणां भाङ्कृतिस्तथा ।
जातस्तदा राजसेना चतुरङ्गा समापतत्

jhaṇatkārastu ghaṇṭānāṃ bherīṇāṃ bhāṅkṛtistathā |
jātastadā rājasenā caturaṅgā samāpatat

तस्यामागतमात्रायां प्रेतश्चादृश्यतां गतः ।
तस्माद्वनाद्विनिःसृत्य राजापि पुरमागमत्

tasyāmāgatamātrāyāṃ pretaścādṛśyatāṃ gataḥ |
tasmādvanādviniḥsṛtya rājāpi puramāgamat

स कार्तिक्यां पूर्णिमायां प्रेतमुद्दिश्य संव्यधात् ।
वृषोत्सर्गं विधानेन तन्मण्याप्तधनेन च

sa kārtikyāṃ pūrṇimāyāṃ pretamuddiśya saṃvyadhāt |
vṛṣotsargaṃ vidhānena tanmaṇyāptadhanena ca

प्रेतोऽप्ययं सपदिलब्धसुवर्णदेहः कर्मान्त आगत इति प्रणनाम भूपम् ।
देव त्वदीयमहिमायमिति स्तुवन् स यातो दिवं गरुड भूपतिना कृतज्ञः

preto'pyayaṃ sapadilabdhasuvarṇadehaḥ karmānta āgata iti praṇanāma bhūpam |
deva tvadīyamahimāyamiti stuvan sa yāto divaṃ garuḍa bhūpatinā kṛtajñaḥ

एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा भूपतिनापि सः ।
उद्धृतः प्रेतभावाद्वै किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

etatte sarvamākhyātaṃ yathā bhūpatināpi saḥ |
uddhṛtaḥ pretabhāvādvai kimanyacchrotumicchasi