अध्याय 21: शिव के पाँच मुखों और कलाओं का पूजन

पंचवक्त्रार्च्चनं वक्ष्ये पृथग्यद्भुक्तिमुक्तिदम् ।
ॐ भूर्विष्णवे आदिभूताय सर्वाधाराय मूर्त्तये स्वाहा

paṃcavaktrārccanaṃ vakṣye pṛthagyadbhuktimuktidam |
oṃ bhūrviṣṇave ādibhūtāya sarvādhārāya mūrttaye svāhā

सद्योजातस्य चाह्वानमनेन प्रथमं चरेत् ।
ॐ हां सद्योजातायैव कला ह्यष्टौ प्रकीर्त्तिताः

sadyojātasya cāhvānamanena prathamaṃ caret |
oṃ hāṃ sadyojātāyaiva kalā hyaṣṭau prakīrttitāḥ

सिद्धिर्ऋद्धिर्धृतिर्लक्ष्मीर्मेधा कान्तिः स्वधा स्थितिः ।
ॐ हीं वामदेवायैव कलास्तस्य त्रयोदश

siddhirṛddhirdhṛtirlakṣmīrmedhā kāntiḥ svadhā sthitiḥ |
oṃ hīṃ vāmadevāyaiva kalāstasya trayodaśa

रजा रक्षा रतिः पाल्या कान्ति स्तृष्णा मतिः क्रिया ।
कामा बुद्धिश्च रात्रिश्च त्रासनी मोहिनी तथ

rajā rakṣā ratiḥ pālyā kānti stṛṣṇā matiḥ kriyā |
kāmā buddhiśca rātriśca trāsanī mohinī tatha

मनोन्मनी अघोरा च तथा मोहा क्षुधा कलाः ।
निद्रा मृत्युश्च माया च अष्टसंख्या भयंकरा

manonmanī aghorā ca tathā mohā kṣudhā kalāḥ |
nidrā mṛtyuśca māyā ca aṣṭasaṃkhyā bhayaṃkarā

ॐ हैं तत्पुरुषायैव
निवृत्तिश्च प्रतिष्ठा च विद्या शान्तिर्न केवला

oṃ haiṃ tatpuruṣāyaiva
nivṛttiśca pratiṣṭhā ca vidyā śāntirna kevalā

ॐ हौं ईशानाय नमो निश्चला च निरञ्जना ।
शशिनी चांगना चैव मरीचिर्ज्वालिनी तथा

oṃ hauṃ īśānāya namo niścalā ca nirañjanā |
śaśinī cāṃganā caiva marīcirjvālinī tathā