अध्याय 19: सर्पविष हरने वाली गारुड़ विद्या

प्राणेश्वरं गारुडं च शिवोक्तं प्रवदाम्यहम् ।
स्थानान्यादौ प्रवक्ष्यामि नागदष्टो न जीवति

prāṇeśvaraṃ gāruḍaṃ ca śivoktaṃ pravadāmyaham |
sthānānyādau pravakṣyāmi nāgadaṣṭo na jīvati

चितावल्मीकशैलादौ कपे च विवरे तरोः ।
दंशे रेखात्रयं यस्य प्रच्छन्नं स न जीवति

citāvalmīkaśailādau kape ca vivare taroḥ |
daṃśe rekhātrayaṃ yasya pracchannaṃ sa na jīvati

षष्ठ्यां च कर्कटे मेषे मूलाश्लेषामघादिषु ।
कक्षाश्रोणिगले सन्धौ शंखकर्णोदरादिषु

ṣaṣṭhyāṃ ca karkaṭe meṣe mūlāśleṣāmaghādiṣu |
kakṣāśroṇigale sandhau śaṃkhakarṇodarādiṣu

दण्डी शस्त्रधरो भिक्षुर्नग्नादिः कालदूतकः ।
बाहौ च वक्क्रे ग्रीवायां दष्टायां न हि जीवति

daṇḍī śastradharo bhikṣurnagnādiḥ kāladūtakaḥ |
bāhau ca vakkre grīvāyāṃ daṣṭāyāṃ na hi jīvati

पूर्वं दिनपतिर्भुङ्क्ते अर्द्धयामं ततोऽपरे ।
शेषा ग्रहाः प्रतिदिनं षट्संख्या परिवर्त्तनैः

pūrvaṃ dinapatirbhuṅkte arddhayāmaṃ tato'pare |
śeṣā grahāḥ pratidinaṃ ṣaṭsaṃkhyā parivarttanaiḥ

नागभोगः क्रमाञ्ज्ञेयो रात्रौ बाणविवर्त्तनैः ।
शेषोऽर्कः फणिपश्चन्द्रस्तक्षको भौम ईरितः

nāgabhogaḥ kramāñjñeyo rātrau bāṇavivarttanaiḥ |
śeṣo'rkaḥ phaṇipaścandrastakṣako bhauma īritaḥ

कर्कोटो ज्ञो गुरुः पद्मो महापद्मश्च भार्गवः ।
शङ्खः शनैश्चरो राहुः कुलिकश्चाहयो ग्रहाः

karkoṭo jño guruḥ padmo mahāpadmaśca bhārgavaḥ |
śaṅkhaḥ śanaiścaro rāhuḥ kulikaścāhayo grahāḥ

रात्रौ दिवा सुरगुरोर्भागे स्यादमरान्तकः ।
पंगोः काले दिवा राहुः कुलिकेन सह स्थितः

rātrau divā suragurorbhāge syādamarāntakaḥ |
paṃgoḥ kāle divā rāhuḥ kulikena saha sthitaḥ

यामार्द्धसन्धिसंस्थां च वेलां कालवतीं चरेत् ।
बाणद्विषड्वह्निवाजियुगभूरेकभागतः

yāmārddhasandhisaṃsthāṃ ca velāṃ kālavatīṃ caret |
bāṇadviṣaḍvahnivājiyugabhūrekabhāgataḥ

दिवा षड्वेदनेत्राद्रिपञ्चत्रिमानुषांशकैः ।
पादांगुष्ठे पादपृष्ठे पादपृष्ठे गुल्फे जानुनि लिंगके

divā ṣaḍvedanetrādripañcatrimānuṣāṃśakaiḥ |
pādāṃguṣṭhe pādapṛṣṭhe pādapṛṣṭhe gulphe jānuni liṃgake

नाभौ हृदि स्तनतटे कण्ठे नासापुटेऽक्षिणि ।
कर्णयोश्च भ्रुवोः शंखे मस्तके प्रतिपत्क्रमात्

nābhau hṛdi stanataṭe kaṇṭhe nāsāpuṭe'kṣiṇi |
karṇayośca bhruvoḥ śaṃkhe mastake pratipatkramāt

तिष्ठच्चन्द्रश्च जीवेच्च पुंसो दक्षिणभागके ।
कायस्य वामभागे तु स्त्रिया वायुवहात्करात्

tiṣṭhaccandraśca jīvecca puṃso dakṣiṇabhāgake |
kāyasya vāmabhāge tu striyā vāyuvahātkarāt

अमृतस्तत्कृतो मोहो निवर्त्तेत च मर्दनात् ।
आत्मनः परमं बीजं हंसाख्यं स्फटिकामलम्

amṛtastatkṛto moho nivartteta ca mardanāt |
ātmanaḥ paramaṃ bījaṃ haṃsākhyaṃ sphaṭikāmalam

ज्ञातव्यं विषपापघ्नं बीजं तस्य चतुर्विधम् ।
विन्दुपंचस्वरयुतमाद्यमुक्तं द्वितीयकम् ।
षष्ठारूढं तृतीयं स्यात्सविसर्गं चतुर्थकम् ।
ॐ कुरु कुन्दे स्वाहा

jñātavyaṃ viṣapāpaghnaṃ bījaṃ tasya caturvidham |
vindupaṃcasvarayutamādyamuktaṃ dvitīyakam |
ṣaṣṭhārūḍhaṃ tṛtīyaṃ syātsavisargaṃ caturthakam |
oṃ kuru kunde svāhā

विद्या त्रैलोक्यरक्षार्थं गरुडेन धृता पुरा ।
वधेप्सुर्नागनागानां मुखेऽथ प्रणवं न्यसेत्

vidyā trailokyarakṣārthaṃ garuḍena dhṛtā purā |
vadhepsurnāganāgānāṃ mukhe'tha praṇavaṃ nyaset

गले कुरु न्यसेद्धीमान्कुले च गुल्फयोः स्मृतः ।
स्वाहा पादयुगे चैव युगहा न्यास ईरितः

gale kuru nyaseddhīmānkule ca gulphayoḥ smṛtaḥ |
svāhā pādayuge caiva yugahā nyāsa īritaḥ

गृहे विलिखिता यत्र तन्नागाः संत्यजन्ति च ।
सहस्त्रमन्त्रं जप्त्वा तु कर्णे सूत्रं धृतं तथा

gṛhe vilikhitā yatra tannāgāḥ saṃtyajanti ca |
sahastramantraṃ japtvā tu karṇe sūtraṃ dhṛtaṃ tathā

यद्गृहे शर्करा जप्ता क्षिप्ता नागास्त्यजन्ति तत् ।
सप्तलक्षस्य जप्याद्धि सिद्धिः प्राप्ता सुरासुरैः

yadgṛhe śarkarā japtā kṣiptā nāgāstyajanti tat |
saptalakṣasya japyāddhi siddhiḥ prāptā surāsuraiḥ

ॐ सुवर्णरेखे कुक्कुटविग्रहरूपिणि स्वाहा ।
एवञ्चाष्टदले पद्म दले वर्णयुगं लिखेत्

oṃ suvarṇarekhe kukkuṭavigraharūpiṇi svāhā |
evañcāṣṭadale padma dale varṇayugaṃ likhet

नामैतद्वारिधाराभिः स्न्नातो दष्टो विषं त्यजेत् ।
ॐ पक्षि स्वाहा

nāmaitadvāridhārābhiḥ snnāto daṣṭo viṣaṃ tyajet |
oṃ pakṣi svāhā

अंगुष्ठादि कनिष्ठान्तं करे न्यस्याथ देहके ।
के
वक्क्रे हृदि लिंगे च पादयोर्गरुडस्य हि

aṃguṣṭhādi kaniṣṭhāntaṃ kare nyasyātha dehake |
ke
vakkre hṛdi liṃge ca pādayorgaruḍasya hi

नाक्रामन्ति च तच्छायां स्वप्नेऽपि विषपन्नगाः ।
यस्तु लक्षं जपेच्चास्याः स दृष्ट्वा
नाशयेद्विषम्

nākrāmanti ca tacchāyāṃ svapne'pi viṣapannagāḥ |
yastu lakṣaṃ japeccāsyāḥ sa dṛṣṭvā
nāśayedviṣam

ॐ ह्री ह्रौ ह्रीं भि
रुण्डायै स्वाहा ।
कर्णे जप्ता त्वियं विद्या दष्टकस्य विषं हरेत्

oṃ hrī hrau hrīṃ bhi
ruṇḍāyai svāhā |
karṇe japtā tviyaṃ vidyā daṣṭakasya viṣaṃ haret

अ आ न्यसेत्तु पादाग्रे इ ई गुलफेऽथ जानुनि ।
उ ऊ ए ऐ कटितटे ओ नाभौ हृदि औ न्यसेत्

a ā nyasettu pādāgre i ī gulaphe'tha jānuni |
u ū e ai kaṭitaṭe o nābhau hṛdi au nyaset

वक्क्रे अमुत्तमांगे अः न्यसेद्वै हंससंयुताः ।
हंसो विषादि च हरेज्जप्तो ध्यातोऽथ पूजितः

vakkre amuttamāṃge aḥ nyasedvai haṃsasaṃyutāḥ |
haṃso viṣādi ca harejjapto dhyāto'tha pūjitaḥ

गरुडोऽहमिति ध्यात्वा कुर्य्याद्विषहरां
क्रियाम् ।
हंमन्त्रं गात्रविन्यस्तं विषादिहरमीरितम्

garuḍo'hamiti dhyātvā kuryyādviṣaharāṃ
kriyām |
haṃmantraṃ gātravinyastaṃ viṣādiharamīritam

न्यस्य हंसं वामकरे नासामुखनिरोधकृत् ।
मंत्रो हरेद्दष्टकस्य त्वङ्मांसादिगतं विषम्

nyasya haṃsaṃ vāmakare nāsāmukhanirodhakṛt |
maṃtro hareddaṣṭakasya tvaṅmāṃsādigataṃ viṣam

स वायुना समाकृष्य दष्टानां गरलं हरेत् ।
तनौ न्यसेद्दष्टकस्य नीलकण्ठादि संस्मरेत्

sa vāyunā samākṛṣya daṣṭānāṃ garalaṃ haret |
tanau nyaseddaṣṭakasya nīlakaṇṭhādi saṃsmaret

पीतं प्रत्यंगिरामूलं तण्डुलद्भिर्विषापहम् ।
पुनर्नवाफलिनीनां मूलं वक्क्रजमीदृशम्

pītaṃ pratyaṃgirāmūlaṃ taṇḍuladbhirviṣāpaham |
punarnavāphalinīnāṃ mūlaṃ vakkrajamīdṛśam

मूलं शुक्लबृहत्यास्तु कर्कोट्यागैरिकर्णिकम् ।
अद्भिर्घृष्टघृतोपेतलेपोऽयं विषमर्दनः

mūlaṃ śuklabṛhatyāstu karkoṭyāgairikarṇikam |
adbhirghṛṣṭaghṛtopetalepo'yaṃ viṣamardanaḥ

विषमृद्धिं न व्रजेच्च उष्णं पिबति यो घृतम् ।
पंचांगं तु शिरीषस्य मूलं गृंजनजं तथा

viṣamṛddhiṃ na vrajecca uṣṇaṃ pibati yo ghṛtam |
paṃcāṃgaṃ tu śirīṣasya mūlaṃ gṛṃjanajaṃ tathā

सर्वांगलेपतशचापि पानाद्वा विषहृद्भवेत् ।
ह्रीं गोनसादिविषहृत्

sarvāṃgalepataśacāpi pānādvā viṣahṛdbhavet |
hrīṃ gonasādiviṣahṛt

हृल्ललाटविसर्गान्तं ध्यातं वश्या दिकृद्भवेत् ।
न्यस्तं योनौ वशेत्कन्यां कुर्य्यान्मदजलाविलम्

hṛllalāṭavisargāntaṃ dhyātaṃ vaśyā dikṛdbhavet |
nyastaṃ yonau vaśetkanyāṃ kuryyānmadajalāvilam

जप्त्वा सप्ताष्टसाहस्त्रं गरुत्मानिव सर्वगः ।
कविः स्याच्छ्रुतिधरी च वश्याः स्त्रीश्चायुराप्नुयात् ।
विषहृत्स्यात्कथा तद्वन्मणिर्व्यासः स्मृतो ध्रुवम्

japtvā saptāṣṭasāhastraṃ garutmāniva sarvagaḥ |
kaviḥ syācchrutidharī ca vaśyāḥ strīścāyurāpnuyāt |
viṣahṛtsyātkathā tadvanmaṇirvyāsaḥ smṛto dhruvam