घृततैलादि वक्ष्यामि शृणु सुश्रुत रोगनुत् ।
शङ्खपुष्पी वचा सोमा ब्राह्मी ब्रह्मसुवर्चला
ghṛtatailādi vakṣyāmi śṛṇu suśruta roganut |
śaṅkhapuṣpī vacā somā brāhmī brahmasuvarcalā
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे ब्राह्मीघृतादिवर्णनं नाम चतुः सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥
24 श्लोक · 174 में से 241
धन्वन्तरि सुश्रुत को सिद्ध घृत और तैल बताते हैं। शंखपुष्पी, वचा, ब्राह्मी, हरड़, गुडूची और वासा को कटेरी के रस और दूध के साथ घी में पकाने से ब्राह्मी घृत बनता है, जो श्रुति और मेधा के लिए श्रेष्ठ है। त्रिफला, चित्रक, निर्गुण्डी, नीम, पुनर्नवा और शतावरी से पका घी सब रोगों को हरता है। बला के काढ़े में मुलेठी आदि के कल्क से पका तेल नारायण तैल है, जिसे स्वयं विष्णु ने कहा; यह वायु से टूटे अंगों, मैथुन की दुर्बलता, बुढ़ापे की जर्जरता और त्वचा, शिराओं व स्नायुओं के वात को नष्ट करता है। चित्रकाद्य महातैल घाव शुद्ध करता, भरता और वर्ण लौटाता है। अन्त में अजमोद, सिन्दूर, हरताल, हल्दी और बकरी के मूत्र के साथ पका सरसों का तेल गले की गण्डमाला मिटाता है।
धन्वतरिरुवाच
घृततैलादि वक्ष्यामि शृणु सुश्रुत रोगनुत् ।
शङ्खपुष्पी वचा सोमा ब्राह्मी ब्रह्मसुवर्चला
ghṛtatailādi vakṣyāmi śṛṇu suśruta roganut |
śaṅkhapuṣpī vacā somā brāhmī brahmasuvarcalā
अभया च गुडूची च अटरूपकवागुजी ।
एतैरक्षसमैर्भागैर्घृतप्रस्थं विपाचयेत्
abhayā ca guḍūcī ca aṭarūpakavāgujī |
etairakṣasamairbhāgairghṛtaprasthaṃ vipācayet
कण्टकार्या रसप्रस्थक्षीरप्रस्थममन्वितम् ।
एतद्ब्राह्मीघृतं नाम श्रुतिमेधाकरं परम्
kaṇṭakāryā rasaprasthakṣīraprasthamamanvitam |
etadbrāhmīghṛtaṃ nāma śrutimedhākaraṃ param
त्रिफलाचित्रकबलानिर्गुण्डी निम्बवासकाः ।
पुनर्नवा गुडूची च बृहती च शतावरी
triphalācitrakabalānirguṇḍī nimbavāsakāḥ |
punarnavā guḍūcī ca bṛhatī ca śatāvarī
एतैर्घृतं यथालाभं सर्वरोगविमर्दनम् ।
बलाशतकषाये तु तैलस्यार्धाढकं पचेत् ।
कल्कैर्मधूकमञ्जिष्ठाचन्दनोत्पलपद्मकैः
etairghṛtaṃ yathālābhaṃ sarvarogavimardanam |
balāśatakaṣāye tu tailasyārdhāḍhakaṃ pacet |
kalkairmadhūkamañjiṣṭhācandanotpalapadmakaiḥ
सूक्ष्मैलापिप्पलीकुष्ठत्वगेलागुरुकेसरैः ।
गन्धाश्वजीवनीयैश्च क्षीराढकसमाश्रितम्
sūkṣmailāpippalīkuṣṭhatvagelāgurukesaraiḥ |
gandhāśvajīvanīyaiśca kṣīrāḍhakasamāśritam
एतन्मृद्वग्निना पक्वं स्थापयेद्राजते शुभे ।
सर्ववातविकारांस्तु सर्वधात्वन्तराश्रयान्
etanmṛdvagninā pakvaṃ sthāpayedrājate śubhe |
sarvavātavikārāṃstu sarvadhātvantarāśrayān
तैलमेतत्प्रशमयेद्वल्याक्यं राजवल्लभम् ।
शतावरीरसप्रस्थं क्षीरप्रस्थं तथैव च
tailametatpraśamayedvalyākyaṃ rājavallabham |
śatāvarīrasaprasthaṃ kṣīraprasthaṃ tathaiva ca
शतपुष्पं देवदारु मांसी शैलेयकं बला ।
चन्दनं तगरं कुष्टं मनः शिला ज्योतिष्मती
śatapuṣpaṃ devadāru māṃsī śaileyakaṃ balā |
candanaṃ tagaraṃ kuṣṭaṃ manaḥ śilā jyotiṣmatī
एतैः कर्षसमैः कल्कैः घृतप्रस्थं विपाचयेत् ।
कुव्जवामनपङ्गूनां बधिरव्यङ्गकुष्ठिनाम्
etaiḥ karṣasamaiḥ kalkaiḥ ghṛtaprasthaṃ vipācayet |
kuvjavāmanapaṅgūnāṃ badhiravyaṅgakuṣṭhinām
वायुना भग्नगात्राणां ये च सीदन्ति मैथुने ।
जराजर्जरगात्राणां चाध्मानमुख शोषिणाम्
vāyunā bhagnagātrāṇāṃ ye ca sīdanti maithune |
jarājarjaragātrāṇāṃ cādhmānamukha śoṣiṇām
त्वग्गताश्चापि ये वाता शिरास्नायुगताश्च ये ।
सर्वांस्तान्नाशयत्याशु तैलं रोगकुलान्तकम्
tvaggatāścāpi ye vātā śirāsnāyugatāśca ye |
sarvāṃstānnāśayatyāśu tailaṃ rogakulāntakam
नारायणमिदं तैलं विष्णुनोक्तं रुगर्दनम् ।
पृथक्तैलं घृतं कुर्यात्समस्तैरौषधैः पृथक्
nārāyaṇamidaṃ tailaṃ viṣṇunoktaṃ rugardanam |
pṛthaktailaṃ ghṛtaṃ kuryātsamastairauṣadhaiḥ pṛthak
शतावर्या गुडूच्या वा चित्रकै गोचनान्वितैः ।
निर्गुण्ड्या वा प्रसारः स्यात्कण्टकार्या रसादिभिः
śatāvaryā guḍūcyā vā citrakai gocanānvitaiḥ |
nirguṇḍyā vā prasāraḥ syātkaṇṭakāryā rasādibhiḥ
वर्षाभूवालया वापि वासकन फलत्रिकैः ।
ब्राहया चैग्ण्डकेनापि भृङ्गराजेन कुष्टिना
varṣābhūvālayā vāpi vāsakana phalatrikaiḥ |
brāhayā caigṇḍakenāpi bhṛṅgarājena kuṣṭinā
मुसल्या दशमूलेन खदिरेण वटादिभिः ।
वटिका मोदको वापि चूर्ण स्यात्सर्वरोगनुत्
musalyā daśamūlena khadireṇa vaṭādibhiḥ |
vaṭikā modako vāpi cūrṇa syātsarvaroganut
घृतेन मधुना वापि अद्भिः खण्डगुडादिभिः ।
लवणैः कटुकैर्युक्तं यथालाभं च गेगनुत्
ghṛtena madhunā vāpi adbhiḥ khaṇḍaguḍādibhiḥ |
lavaṇaiḥ kaṭukairyuktaṃ yathālābhaṃ ca geganut
चित्रकार्कत्रिवृद्वापि यवानीहयमारकम् ।
सुधां च बालां गणिकां सप्तपर्णसुवर्चिकाम्
citrakārkatrivṛdvāpi yavānīhayamārakam |
sudhāṃ ca bālāṃ gaṇikāṃ saptaparṇasuvarcikām
ज्योतिष्मतीञ्च संभृत्य तैलं धीरो विपाचयेत् ।
एतन्निष्यन्दनं तैलं भृशं दद्याद्भगन्दरे
jyotiṣmatīñca saṃbhṛtya tailaṃ dhīro vipācayet |
etanniṣyandanaṃ tailaṃ bhṛśaṃ dadyādbhagandare
शोधनं गेपणं चैव सर्ववर्णकरं परम् ।
चित्रकाद्यं महातैलं सर्वरोगप्रभञ्जनम्
śodhanaṃ gepaṇaṃ caiva sarvavarṇakaraṃ param |
citrakādyaṃ mahātailaṃ sarvarogaprabhañjanam
अजमोदं ससिन्दूरं हरितालं निशाद्वयम् ।
क्षारद्वयं फेनयुतमार्द्रक सर (शवः लोद्भवम्
ajamodaṃ sasindūraṃ haritālaṃ niśādvayam |
kṣāradvayaṃ phenayutamārdraka sara (śavaḥ lodbhavam
इन्द्रवारुण्यपामार्गकदलैः स्यन्दनैः समम् ।
एभिः सर्षपजं तैलमजामूत्रैश्चयोजितम्
indravāruṇyapāmārgakadalaiḥ syandanaiḥ samam |
ebhiḥ sarṣapajaṃ tailamajāmūtraiścayojitam
मृद्वग्निना पचेदेत्गव्यक्षीरेण संयुतम् ।
अजमोदादिकं तैलं गण्डमालां व्यपोहति
mṛdvagninā pacedetgavyakṣīreṇa saṃyutam |
ajamodādikaṃ tailaṃ gaṇḍamālāṃ vyapohati
विदग्धस्तु पचेत्पक्वं चैव विशोधयेत् ।
रोपणं मृदुभावं च तैलेनानेन कारयेत्
vidagdhastu pacetpakvaṃ caiva viśodhayet |
ropaṇaṃ mṛdubhāvaṃ ca tailenānena kārayet
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)