अध्याय 141: भावी राजा और सबका प्रलय

शतानीको ह्यश्वमेधदत्तश्चाप्यधिसोमकः ।
कृष्णोऽनिरुद्धश्चाप्युष्णस्ततश्चित्ररथो नृपः

śatānīko hyaśvamedhadattaścāpyadhisomakaḥ |
kṛṣṇo'niruddhaścāpyuṣṇastataścitraratho nṛpaḥ

शुचिद्रथो वृष्णिमांश्च सुपेणश्च सुनीथकः ।
नृचक्षुश्च मुखाबाणः मेधावी च नृपञ्जयः

śucidratho vṛṣṇimāṃśca supeṇaśca sunīthakaḥ |
nṛcakṣuśca mukhābāṇaḥ medhāvī ca nṛpañjayaḥ

पारिप्लवश्च मुनयो मेधावी च नृपञ्जयः ।
बृहद्रथो हरिस्तिग्मो शतानीकः सुदानकः

pāriplavaśca munayo medhāvī ca nṛpañjayaḥ |
bṛhadratho haristigmo śatānīkaḥ sudānakaḥ

उदानोऽह्निनरश्चैव दण्डपाणिर्निमित्तकः ।
क्षेमकश्च ततः शूद्रः पिता पूर्वस्ततः सुतः

udāno'hninaraścaiva daṇḍapāṇirnimittakaḥ |
kṣemakaśca tataḥ śūdraḥ pitā pūrvastataḥ sutaḥ

बृहद्बलास्तु कथयन्ते नृपोश्चैक्ष्वाकुवंशजाः ।
बृहद्बलादुरुक्षयो वत्सव्यूहस्ततः परः

bṛhadbalāstu kathayante nṛpoścaikṣvākuvaṃśajāḥ |
bṛhadbalādurukṣayo vatsavyūhastataḥ paraḥ

वत्सव्यूहात्ततः सूर्यः सहदेवस्तदात्मजः ।
बृहदश्वो भानुरथः प्रतीच्यश्च प्रतीतकः ।
मनुदेवः सुनक्षत्रः किन्नरश्चान्तरिक्षकः

vatsavyūhāttataḥ sūryaḥ sahadevastadātmajaḥ |
bṛhadaśvo bhānurathaḥ pratīcyaśca pratītakaḥ |
manudevaḥ sunakṣatraḥ kinnaraścāntarikṣakaḥ

सुपर्णः कृतजिच्चैव बृहद्भ्राजश्च धार्मिकः ।
कृतञ्जयो धनञ्जयः संजयः शाक्य एव च

suparṇaḥ kṛtajiccaiva bṛhadbhrājaśca dhārmikaḥ |
kṛtañjayo dhanañjayaḥ saṃjayaḥ śākya eva ca

शुद्धोदनो बाहुलश्च सेनजित्क्षुद्रकस्तथा ।
सुमित्रः कुडवश्चातः सुमित्रान्मागधाञ्छणु

śuddhodano bāhulaśca senajitkṣudrakastathā |
sumitraḥ kuḍavaścātaḥ sumitrānmāgadhāñchaṇu

जरासन्धः सहदेवः सोमापिश्च श्रुतश्रवाः ।
अयुतायुर्निरमित्रः सुक्षत्रो बहुकर्मकः

jarāsandhaḥ sahadevaḥ somāpiśca śrutaśravāḥ |
ayutāyurniramitraḥ sukṣatro bahukarmakaḥ

श्रुतञ्जयः सेनजिच्च भूरिश्चैव शुचिस्तथा ।
क्षेम्यश्च सुव्रतो धर्मः श्मश्रुलो दृढसेनकः

śrutañjayaḥ senajicca bhūriścaiva śucistathā |
kṣemyaśca suvrato dharmaḥ śmaśrulo dṛḍhasenakaḥ

सुमतिः सुबलो नीतो सत्यजिद्विश्वजित्तथा ।
इषुञ्जयश्च इत्येते नृपा बार्हद्रथाः स्मृताः

sumatiḥ subalo nīto satyajidviśvajittathā |
iṣuñjayaśca ityete nṛpā bārhadrathāḥ smṛtāḥ

अधर्मिष्ठाश्च शूद्राश्च भविष्यन्ति नृपास्ततः ।
स्वर्गादिकृद्धि भगवान्साक्षान्नारायणोऽव्ययः

adharmiṣṭhāśca śūdrāśca bhaviṣyanti nṛpāstataḥ |
svargādikṛddhi bhagavānsākṣānnārāyaṇo'vyayaḥ

नैमित्तिकः प्राकृतिकस्तथैवात्यन्तिको लयः ।
याति भूः प्रलयं चाप्सु ह्यापस्तेजसि पावकः

naimittikaḥ prākṛtikastathaivātyantiko layaḥ |
yāti bhūḥ pralayaṃ cāpsu hyāpastejasi pāvakaḥ

वायौ वायुश्च वियति त्वाकाशौ यात्यहङ्कृतौ ।
अहं बुद्धौ मतिर्जोवे जीवोऽव्यक्ते तदात्मनि

vāyau vāyuśca viyati tvākāśau yātyahaṅkṛtau |
ahaṃ buddhau matirjove jīvo'vyakte tadātmani

आत्मा परेश्वरो विष्णुरेको नारायणो नरः ।
अविनाश्यपरं सर्वं जगत्स्वर्गादि नाशि हि

ātmā pareśvaro viṣṇureko nārāyaṇo naraḥ |
avināśyaparaṃ sarvaṃ jagatsvargādi nāśi hi

नृपादयो गता नाशमतः पापं विवर्जयेत् ।
धर्मं कुर्यात्स्थिरं येन पापं हित्वा हरिं व्रजेत्

nṛpādayo gatā nāśamataḥ pāpaṃ vivarjayet |
dharmaṃ kuryātsthiraṃ yena pāpaṃ hitvā hariṃ vrajet