अध्याय 137: तिथि, वार और नक्षत्र के व्रत

कामदेवत्रयोदश्यां पूज्यो दमनकादिभिः ।
रतिप्रीतिसमायुक्तो ह्यसोको मणिभूषितः

kāmadevatrayodaśyāṃ pūjyo damanakādibhiḥ |
ratiprītisamāyukto hyasoko maṇibhūṣitaḥ

चतुर्दश्यां तथाष्टभ्यां पक्ष्योः शुक्लकृष्णयोः ।
योऽब्दमेकं न भुञ्जीत मुक्तिभाक्शिवपूजनात्

caturdaśyāṃ tathāṣṭabhyāṃ pakṣyoḥ śuklakṛṣṇayoḥ |
yo'bdamekaṃ na bhuñjīta muktibhākśivapūjanāt

त्रिरात्रोपोषितो दद्यात्कार्तिक्यां भवनं शुभम् ।
सूर्यलोकमवाप्नोति धामव्रतमिदं शुभम्

trirātropoṣito dadyātkārtikyāṃ bhavanaṃ śubham |
sūryalokamavāpnoti dhāmavratamidaṃ śubham

अमावस्यां पितॄणां च दत्तं जलादितदक्षयम् ।
नक्ताभ्याशी वारनाम्ना यजन्वाराणि सर्वभाक्

amāvasyāṃ pitṝṇāṃ ca dattaṃ jalāditadakṣayam |
naktābhyāśī vāranāmnā yajanvārāṇi sarvabhāk

द्वादशर्क्षाणि विप्रर्षे प्रतिमासं तु यानि वै ।
तन्नाम्नान्तेऽतच्युतं तेषु सम्यक्संपूजयेन्नरः

dvādaśarkṣāṇi viprarṣe pratimāsaṃ tu yāni vai |
tannāmnānte'tacyutaṃ teṣu samyaksaṃpūjayennaraḥ

केशवं मार्गशीर्षे तु इत्यादौ कृतिकादिके ।
घृतहोमश्चतुर्मासं कृसरञ्च निवेदयेत्

keśavaṃ mārgaśīrṣe tu ityādau kṛtikādike |
ghṛtahomaścaturmāsaṃ kṛsarañca nivedayet

आषाढादौ पायसं तु विप्रांस्तेनैव भोजयेत् ।
पञ्चाव्यजलस्नाननैवेद्यैर्नक्तमाचरेत्

āṣāḍhādau pāyasaṃ tu viprāṃstenaiva bhojayet |
pañcāvyajalasnānanaivedyairnaktamācaret

अर्वाग्विसर्जनाद्द्रव्यं नैवेद्यं सर्वमुच्यते ।
विसर्जिते जगन्नाथे निर्माल्यं भवति क्षणात्

arvāgvisarjanāddravyaṃ naivedyaṃ sarvamucyate |
visarjite jagannāthe nirmālyaṃ bhavati kṣaṇāt

पाञ्चरात्रविदो मुख्या नैवेद्यं भुञ्जते स्वयम् ।
एवं संवत्सरस्यान्ते विशेषेण प्रपूजयेत्

pāñcarātravido mukhyā naivedyaṃ bhuñjate svayam |
evaṃ saṃvatsarasyānte viśeṣeṇa prapūjayet

नमोनमस्तेऽच्युत संक्षयोऽस्तु पापस्य वृद्धिं समुपैतु पुण्यम् ।
ऐश्वर्यवित्तादि सदाक्षयं मे तथास्तु मे सन्ततिरक्षयैव

namonamaste'cyuta saṃkṣayo'stu pāpasya vṛddhiṃ samupaitu puṇyam |
aiśvaryavittādi sadākṣayaṃ me tathāstu me santatirakṣayaiva

यथाच्युत त्वं परतः परस्मात्स ब्रह्मभूतः परतः परस्मात् ।
तथाच्युतं मे कुरु वाञ्छितं सदा मया कृतं पापहराप्रमेय

yathācyuta tvaṃ parataḥ parasmātsa brahmabhūtaḥ parataḥ parasmāt |
tathācyutaṃ me kuru vāñchitaṃ sadā mayā kṛtaṃ pāpaharāprameya

अच्युतानन्त गोविन्द प्रसीद यदभीप्सितम् ।
तदक्षयममेयात्मन्कुरुष्व पुरुषोत्तम

acyutānanta govinda prasīda yadabhīpsitam |
tadakṣayamameyātmankuruṣva puruṣottama

कुर्याद्वै सप्त वर्षाणि आयुः श्रीसद्गतीर्नरः ।
उपोष्यैकादशीब्दमष्टमीं च चतुर्दशीम्

kuryādvai sapta varṣāṇi āyuḥ śrīsadgatīrnaraḥ |
upoṣyaikādaśībdamaṣṭamīṃ ca caturdaśīm

सप्तमीं पूजयेद्विष्णुं दुर्गां शम्बुं रविं क्रमात् ।
तेषां लोकं समाप्नोति सर्वकामांश्च निर्मलः

saptamīṃ pūjayedviṣṇuṃ durgāṃ śambuṃ raviṃ kramāt |
teṣāṃ lokaṃ samāpnoti sarvakāmāṃśca nirmalaḥ

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च ।
उपवासेन शाकाद्यैः पूजयन्तसर्वदेवताः

ekabhaktena naktena tathaivāyācitena ca |
upavāsena śākādyaiḥ pūjayantasarvadevatāḥ

सर्वः सर्वासु तिथिषु भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात् ।
धनदोऽग्निः प्रतिपदि नासत्यो दस्त्र अर्चितः

sarvaḥ sarvāsu tithiṣu bhuktiṃ muktimavāpnuyāt |
dhanado'gniḥ pratipadi nāsatyo dastra arcitaḥ

श्रीर्यमश्च द्वितीयायां पञ्चम्या पार्वती श्रिया ।
नागाः षष्ठ्यां कार्तिकेयः सप्तम्यां भास्करोर्ऽथदः

śrīryamaśca dvitīyāyāṃ pañcamyā pārvatī śriyā |
nāgāḥ ṣaṣṭhyāṃ kārtikeyaḥ saptamyāṃ bhāskaror'thadaḥ

दुर्गाष्टम्यां मातरश्च नवम्यामथ तक्षकः ।
इन्द्रो दशम्यां धनद एकादश्यां मुनीश्वराः

durgāṣṭamyāṃ mātaraśca navamyāmatha takṣakaḥ |
indro daśamyāṃ dhanada ekādaśyāṃ munīśvarāḥ

द्वादश्यां च हरिः कामस्त्रयोदश्यां महेश्वरः ।
चतुर्दश्यां पञ्चदश्यां ब्रह्मा च पितरोऽपरे

dvādaśyāṃ ca hariḥ kāmastrayodaśyāṃ maheśvaraḥ |
caturdaśyāṃ pañcadaśyāṃ brahmā ca pitaro'pare