अध्याय 117: अनङ्ग त्रयोदशी व्रत

मार्गशीर्षे सिते पक्षे व्यासांनङ्गत्रयोदशी ।
मल्लिकाजं दन्तकाष्ठं धुतूरैः पूजयेच्छिवम्

mārgaśīrṣe site pakṣe vyāsāṃnaṅgatrayodaśī |
mallikājaṃ dantakāṣṭhaṃ dhutūraiḥ pūjayecchivam

अनङ्गायेति नैवेद्यं मधप्राश्याथ पौषके ।
योगेश्वरं पूजयेच्च बिल्वपत्रैः कदम्बजम् ।
दन्तकाष्ठं चन्दनादि नैवेद्यं कृसरादिकम्

anaṅgāyeti naivedyaṃ madhaprāśyātha pauṣake |
yogeśvaraṃ pūjayecca bilvapatraiḥ kadambajam |
dantakāṣṭhaṃ candanādi naivedyaṃ kṛsarādikam

माघे नटेश्वरायार्च्य कुन्दैर्मौक्तिकमालया ।
प्लक्षेण दन्तकाष्ठं च नैवेद्यं पूरिका मुने

māghe naṭeśvarāyārcya kundairmauktikamālayā |
plakṣeṇa dantakāṣṭhaṃ ca naivedyaṃ pūrikā mune

वीरेश्वरं फाल्गुने तु पूजयेत्तु मरूबकैः ।
शर्कराशाकमण्डाश्च चूतजं दन्तधावनम्

vīreśvaraṃ phālgune tu pūjayettu marūbakaiḥ |
śarkarāśākamaṇḍāśca cūtajaṃ dantadhāvanam

चैत्रे यजेत्सु रूपाय कर्पूरं प्राशयेन्निशि ।
दन्तधावनाटजं नैवेद्यं शष्कुलीं ददेत्

caitre yajetsu rūpāya karpūraṃ prāśayenniśi |
dantadhāvanāṭajaṃ naivedyaṃ śaṣkulīṃ dadet

पूजा दमनकः शम्भोर्वेशाखेऽशोक्रपुष्पकैः ।
महारूपाय नैवेद्यं गुडभक्तं पुट्टबरम्

pūjā damanakaḥ śambhorveśākhe'śokrapuṣpakaiḥ |
mahārūpāya naivedyaṃ guḍabhaktaṃ puṭṭabaram

दन्तकाष्ठं प्राशयेच्च ददेज्जतीफलं तथा ।
प्रद्युम्नं पूजयेज्ज्येष्ठे चम्पकैर्बिल्वजं दशेत्

dantakāṣṭhaṃ prāśayecca dadejjatīphalaṃ tathā |
pradyumnaṃ pūjayejjyeṣṭhe campakairbilvajaṃ daśet

लवगारा तथा षढि उमामदति शासनः ।
अगुरुं दन्तकाष्ठं च तमपामार्गकैर्यजेत्

lavagārā tathā ṣaḍhi umāmadati śāsanaḥ |
aguruṃ dantakāṣṭhaṃ ca tamapāmārgakairyajet

श्रावणे करवीरं च शम्भवे शूलपाणये ।
गन्धाशनो घृताद्यैश्च करवीरजशोधनम्

śrāvaṇe karavīraṃ ca śambhave śūlapāṇaye |
gandhāśano ghṛtādyaiśca karavīrajaśodhanam

सद्योजातं भाद्रपदे बकुलैः पूपकैर्यजेत् ।
गन्धर्वाशो मदनकमाश्विने च सुराधिपम्

sadyojātaṃ bhādrapade bakulaiḥ pūpakairyajet |
gandharvāśo madanakamāśvine ca surādhipam

चम्पकैः स्वर्णवा
यादो जिन्मोदकसंप्रदः ।
खादिरं दन्तकाष्ठं च कार्तिके रुद्रमर्चयेत्

campakaiḥ svarṇavā
yādo jinmodakasaṃpradaḥ |
khādiraṃ dantakāṣṭhaṃ ca kārtike rudramarcayet

बदर्या दन्तकाष्ठं च मदनो दशमाशनः ।
क्षीरशाकप्रदः पद्मैरब्दन्ते शिवमर्चयेत्

badaryā dantakāṣṭhaṃ ca madano daśamāśanaḥ |
kṣīraśākapradaḥ padmairabdante śivamarcayet

रतिमुक्तमनङ्गं च स्वर्णमण्डलसंस्थितम् ।
गन्धाद्यैर्दशसाहस्रं तिलव्रीह्यादि होमयेत्

ratimuktamanaṅgaṃ ca svarṇamaṇḍalasaṃsthitam |
gandhādyairdaśasāhasraṃ tilavrīhyādi homayet

जागरं गीतवदित्रं प्रभितऽभ्यार्च्य वेदयेत् ।
द्विजाय शय्यां पात्रं च छत्रं वस्त्रमुपानहौ

jāgaraṃ gītavaditraṃ prabhita'bhyārcya vedayet |
dvijāya śayyāṃ pātraṃ ca chatraṃ vastramupānahau

गां द्विजं भोजयेद्भक्त्या कृतकृत्यो भवेन्नरः ।
एतदुद्यापनं सर्वं व्रतेषु ध्येपमीदृशम् ।
फलञ्च श्रीसुतारोग्यसौभाग्यस्वर्गतं भवेत्

gāṃ dvijaṃ bhojayedbhaktyā kṛtakṛtyo bhavennaraḥ |
etadudyāpanaṃ sarvaṃ vrateṣu dhyepamīdṛśam |
phalañca śrīsutārogyasaubhāgyasvargataṃ bhavet