नवम स्कन्ध

अध्याय 2: मनु के अन्य पुत्र और उनके वंश

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां नवमस्कन्धे द्वितीयोऽध्यायः ॥

36 श्लोक · 2 में से 24

इस अध्याय में क्या होता है

मनु के अन्य पुत्र और उनके वंश

मनु ने सौ वर्ष यमुना तट पर हरि की उपासना कर इक्ष्वाकु आदि दस पुत्र पाए। पृषध्र को गुरु की गौओं की रात में रखवाली सौंपी गई; वर्षा में बाघ पर तलवार चलाते हुए उनसे भूल से गौ मर गई, और वसिष्ठ ने शूद्र होने का शाप दिया। उन्होंने उसे स्वीकार किया, ब्रह्मचारी भक्त बनकर रहे और वन की आग में देह त्यागकर भगवान को पाया। कवि ने बचपन में ही संन्यास लिया। शुकदेव करूष, धृष्ट, नृग, नरिष्यन्त और दिष्ट के वंश गिनाते हैं। दिष्ट के वंश में मरुत्त हुए, जिनका यज्ञ संवर्त ने कराया; उसके सब पात्र सोने के थे, इन्द्र सोम से मत्त हुए, मरुद्गण परोसते थे और विश्वेदेव सभासद थे। वंश तृणबिन्दु और वैशाली के राजाओं तक चलता है।

श्रीशुक उवाच

2.1

एवं गतेऽथ सुद्युम्ने मनुर्वैवस्वतः सुते ।
पुत्रकामः तपस्तेपे यमुनायां शतं समाः

evaṃ gate'tha sudyumne manurvaivasvataḥ sute |
putrakāmaḥ tapastepe yamunāyāṃ śataṃ samāḥ

2.2

ततोऽयजन् मनुर्देवं अपत्यार्थं हरिं प्रभुम् ।
इक्ष्वाकु पूर्वजान् पुत्रान् लेभे स्वसदृशान् दश

tato'yajan manurdevaṃ apatyārthaṃ hariṃ prabhum |
ikṣvāku pūrvajān putrān lebhe svasadṛśān daśa

2.3

पृषध्रस्तु मनोः पुत्रो गोपालो गुरुणा कृतः ।
पालयामास गा यत्तो रात्र्यां वीरासनव्रतः

pṛṣadhrastu manoḥ putro gopālo guruṇā kṛtaḥ |
pālayāmāsa gā yatto rātryāṃ vīrāsanavrataḥ

2.4

एकदा प्राविशद् गोष्ठं शार्दूलो निशि वर्षति ।
शयाना गाव उत्थाय भीतास्ता बभ्रमुर्व्रजे

ekadā prāviśad goṣṭhaṃ śārdūlo niśi varṣati |
śayānā gāva utthāya bhītāstā babhramurvraje

2.5

एकां जग्राह बलवान् सा चुक्रोश भयातुरा ।
तस्यास्तु क्रन्दितं श्रुत्वा पृषध्रोऽनुससार ह

ekāṃ jagrāha balavān sā cukrośa bhayāturā |
tasyāstu kranditaṃ śrutvā pṛṣadhro'nusasāra ha

2.6

खड्गमादाय तरसा प्रलीनोडुगणे निशि ।
अजानन् अहनद् बभ्रोः शिरः शार्दूलशङ्कया

khaḍgamādāya tarasā pralīnoḍugaṇe niśi |
ajānan ahanad babhroḥ śiraḥ śārdūlaśaṅkayā

2.7

व्याघ्रोऽपि वृक्णश्रवणो निस्त्रिंशाग्राहतस्ततः ।
निश्चक्राम भृशं भीतो रक्तं पथि समुत्सृजन्

vyāghro'pi vṛkṇaśravaṇo nistriṃśāgrāhatastataḥ |
niścakrāma bhṛśaṃ bhīto raktaṃ pathi samutsṛjan

2.8

मन्यमानो हतं व्याघ्रं पृषध्रः परवीरहा ।
अद्राक्षीत् स्वहतां बभ्रुं व्युष्टायां निशि दुःखितः

manyamāno hataṃ vyāghraṃ pṛṣadhraḥ paravīrahā |
adrākṣīt svahatāṃ babhruṃ vyuṣṭāyāṃ niśi duḥkhitaḥ

2.9

तं शशाप कुलाचार्यः कृतागसं अकामतः ।
न क्षत्रबन्धुः शूद्रस्त्वं कर्मणा भवितामुना

taṃ śaśāpa kulācāryaḥ kṛtāgasaṃ akāmataḥ |
na kṣatrabandhuḥ śūdrastvaṃ karmaṇā bhavitāmunā

2.10

एवं शप्तस्तु गुरुणा प्रत्यगृह्णात् कृताञ्जलिः ।
अधारयद् व्रतं वीर ऊर्ध्वरेता मुनिप्रियम्

evaṃ śaptastu guruṇā pratyagṛhṇāt kṛtāñjaliḥ |
adhārayad vrataṃ vīra ūrdhvaretā munipriyam

2.11

वासुदेवे भगवति सर्वात्मनि परेऽमले ।
एकान्तित्वं गतो भक्त्या सर्वभूतसुहृत् समः

vāsudeve bhagavati sarvātmani pare'male |
ekāntitvaṃ gato bhaktyā sarvabhūtasuhṛt samaḥ

2.12

विमुक्तसंगः शान्तात्मा संयताक्षोऽपरिग्रहः ।
यदृच्छयोपपन्नेन कल्पयन् वृत्तिमात्मनः

vimuktasaṃgaḥ śāntātmā saṃyatākṣo'parigrahaḥ |
yadṛcchayopapannena kalpayan vṛttimātmanaḥ

2.13

आत्मनि आत्मानमाधाय ज्ञानतृप्तः समाहितः ।
विचचार महीमेतां जडान्ध-बधिराकृतिः

ātmani ātmānamādhāya jñānatṛptaḥ samāhitaḥ |
vicacāra mahīmetāṃ jaḍāndha-badhirākṛtiḥ

2.14

एवं वृत्तो वनं गत्वा दृष्ट्वा दावाग्निमुत्थितम् ।
तेनोपयुक्तकरणो ब्रह्म प्राप परं मुनिः

evaṃ vṛtto vanaṃ gatvā dṛṣṭvā dāvāgnimutthitam |
tenopayuktakaraṇo brahma prāpa paraṃ muniḥ

2.15

कविः कनीयान् विषयेषु निःस्पृहो
विसृज्य राज्यं सह बन्धुभिर्वनम् ।
निवेश्य चित्ते पुरुषं स्वरोचिषं
विवेश कैशोरवयाः परं गतः

kaviḥ kanīyān viṣayeṣu niḥspṛho
visṛjya rājyaṃ saha bandhubhirvanam |
niveśya citte puruṣaṃ svarociṣaṃ
viveśa kaiśoravayāḥ paraṃ gataḥ

2.16

करूषान् मानवाद् आसन् कारूषाः क्षत्रजातयः ।
उत्तरापथगोप्तारो ब्रह्मण्या धर्मवत्सलाः

karūṣān mānavād āsan kārūṣāḥ kṣatrajātayaḥ |
uttarāpathagoptāro brahmaṇyā dharmavatsalāḥ

2.17

धृष्टाद् धार्ष्टमभूत् क्षत्रं ब्रह्मभूयं गतं क्षितौ ।
नृगस्य वंशः सुमतिः भूतज्योतिः ततो वसुः

dhṛṣṭād dhārṣṭamabhūt kṣatraṃ brahmabhūyaṃ gataṃ kṣitau |
nṛgasya vaṃśaḥ sumatiḥ bhūtajyotiḥ tato vasuḥ

2.18

वसोः प्रतीकस्तत्पुत्र ओघवान् ओघवत्पिता ।
कन्या चौघवती नाम सुदर्शन उवाह ताम्

vasoḥ pratīkastatputra oghavān oghavatpitā |
kanyā caughavatī nāma sudarśana uvāha tām

2.19

चित्रसेनो नरिष्यन्ताद् ऋक्षस्तस्य सुतोऽभवत् ।
तस्य मीढ्वांस्ततः पूर्ण इन्द्रसेनस्तु तत्सुतः

citraseno nariṣyantād ṛkṣastasya suto'bhavat |
tasya mīḍhvāṃstataḥ pūrṇa indrasenastu tatsutaḥ

2.20

वीतिहोत्रस्तु इन्द्रसेनात् तस्य सत्यश्रवा अभूत् ।
उरुश्रवाः सुतस्तस्य देवदत्तस्ततोऽभवत्

vītihotrastu indrasenāt tasya satyaśravā abhūt |
uruśravāḥ sutastasya devadattastato'bhavat

2.21

ततोऽग्निवेश्यो भगवान् अग्निः स्वयं अभूत्सुतः ।
कानीन इति विख्यातो जातूकर्ण्यो महान् ऋषिः

tato'gniveśyo bhagavān agniḥ svayaṃ abhūtsutaḥ |
kānīna iti vikhyāto jātūkarṇyo mahān ṛṣiḥ

2.22

ततो ब्रह्मकुलं जातं आग्निवेश्यायनं नृप ।
नरिष्यन्तान्वयः प्रोक्तो दिष्टवंशमतः शृणु

tato brahmakulaṃ jātaṃ āgniveśyāyanaṃ nṛpa |
nariṣyantānvayaḥ prokto diṣṭavaṃśamataḥ śṛṇu

2.23

नाभागो दिष्टपुत्रोऽन्यः कर्मणा वैश्यतां गतः ।
भलन्दनः सुतस्तस्य वत्सप्रीतिः भलन्दनात्

nābhāgo diṣṭaputro'nyaḥ karmaṇā vaiśyatāṃ gataḥ |
bhalandanaḥ sutastasya vatsaprītiḥ bhalandanāt

2.24

वत्सप्रीतेः सुतः प्रांशुः तत्सुतं प्रमतिं विदुः ।
खनित्रः प्रमतेः तस्मात् चाक्षुषोऽथ विविंशतिः

vatsaprīteḥ sutaḥ prāṃśuḥ tatsutaṃ pramatiṃ viduḥ |
khanitraḥ pramateḥ tasmāt cākṣuṣo'tha viviṃśatiḥ

2.25

विविंशतेः सुतो रंभः खनीनेत्रोऽस्य धार्मिकः ।
करन्धमो महाराज तस्यासीद् आत्मजो नृप

viviṃśateḥ suto raṃbhaḥ khanīnetro'sya dhārmikaḥ |
karandhamo mahārāja tasyāsīd ātmajo nṛpa

2.26

तस्य आवीक्षित् सुतो यस्य मरुत्तः चक्रवर्ति अभूत् ।
संवर्तोऽयाजयद् यं वै महायोग्यङ्गिरःसुतः

tasya āvīkṣit suto yasya maruttaḥ cakravarti abhūt |
saṃvarto'yājayad yaṃ vai mahāyogyaṅgiraḥsutaḥ

2.27

मरुत्तस्य यथा यज्ञो न तथान्योऽस्ति कश्चन ।
सर्वं हिरण्मयं त्वासीत् यत्किञ्चिच्चास्य शोभनम्

maruttasya yathā yajño na tathānyo'sti kaścana |
sarvaṃ hiraṇmayaṃ tvāsīt yatkiñciccāsya śobhanam

2.28

अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ।
मरुतः परिवेष्टारो विश्वेदेवाः सभासदः

amādyadindraḥ somena dakṣiṇābhirdvijātayaḥ |
marutaḥ pariveṣṭāro viśvedevāḥ sabhāsadaḥ

2.29

मरुत्तस्य दमः पुत्रः तस्यासीद् राज्यवर्धनः ।
सुधृतिस्तत्सुतो जज्ञे सौधृतेयो नरः सुतः

maruttasya damaḥ putraḥ tasyāsīd rājyavardhanaḥ |
sudhṛtistatsuto jajñe saudhṛteyo naraḥ sutaḥ

2.30

तत्सुतः केवलः तस्माद् बन्धुमान् वेगवान् ततः ।
बुधस्तस्याभवद् यस्य तृणबिन्दुर्महीपतिः

tatsutaḥ kevalaḥ tasmād bandhumān vegavān tataḥ |
budhastasyābhavad yasya tṛṇabindurmahīpatiḥ

2.31

तं भेजेऽलम्बुषा देवी भजनीयगुणालयम् ।
वराप्सरा यतः पुत्राः कन्या च इडविडाभवत्

taṃ bheje'lambuṣā devī bhajanīyaguṇālayam |
varāpsarā yataḥ putrāḥ kanyā ca iḍaviḍābhavat

2.32

यस्यां उत्पादयामास विश्रवा धनदं सुतम् ।
प्रादाय विद्यां परमां ऋषिर्योगेश्वरः पितुः

yasyāṃ utpādayāmāsa viśravā dhanadaṃ sutam |
prādāya vidyāṃ paramāṃ ṛṣiryogeśvaraḥ pituḥ

2.33

विशालः शून्यबन्धुश्च धूम्रकेतुश्च तत्सुताः ।
विशालो वंशकृद् राजा वैशालीं निर्ममे पुरीम्

viśālaḥ śūnyabandhuśca dhūmraketuśca tatsutāḥ |
viśālo vaṃśakṛd rājā vaiśālīṃ nirmame purīm

2.34

हेमचन्द्रः सुतस्तस्य धूम्राक्षः तस्य चात्मजः ।
तत्पुत्रात् संयमादासीत् कृशाश्वः सहदेवजः

hemacandraḥ sutastasya dhūmrākṣaḥ tasya cātmajaḥ |
tatputrāt saṃyamādāsīt kṛśāśvaḥ sahadevajaḥ

2.35

कृशाश्वात् सोमदत्तोऽभूद् योऽश्वमेधैः इडस्पतिम् ।
इष्ट्वा पुरुषमापाग्र्यां गतिं योगेश्वराश्रिताम्

kṛśāśvāt somadatto'bhūd yo'śvamedhaiḥ iḍaspatim |
iṣṭvā puruṣamāpāgryāṃ gatiṃ yogeśvarāśritām

2.36

सौमदत्तिस्तु सुमतिः तत्सुतो जनमेजयः ।
एते वैशालभूपालाः तृणबिन्दोर्यशोधराः

saumadattistu sumatiḥ tatsuto janamejayaḥ |
ete vaiśālabhūpālāḥ tṛṇabindoryaśodharāḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)