त्वं ब्रह्म परमं साक्षादनाद्यन्तमपावृतम् ।
सर्वेषामपि भावानां त्राणस्थित्यप्ययोद्भवः
tvaṃ brahma paramaṃ sākṣādanādyantamapāvṛtam |
sarveṣāmapi bhāvānāṃ trāṇasthityapyayodbhavaḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायामेकादशस्कन्धे षोडशोऽध्यायः ॥
44 श्लोक · 16 में से 31
उद्धव पूछते हैं कि सब प्राणियों में छिपे विचरने वाले आपको मुनि किन रूपों में पूजते हैं। श्रीकृष्ण कहते हैं कि कुरुक्षेत्र में स्वजनों के वध से पीछे हटते अर्जुन ने भी यही पूछा था। वे अपनी विभूतियाँ गिनाते हैं: गतियों में परम गति, गुणों में सत्त्व, दैत्यों में प्रह्लाद, नदियों में गंगा, पर्वतों में हिमालय, यज्ञों में जप, व्रतों में अहिंसा, भगवत्स्वरूपों में वासुदेव, और भक्तों में उद्धव, स्वयं तुम; किम्पुरुषों में हनुमान। जहाँ भी तेज, श्री, कीर्ति, ऐश्वर्य, लज्जा, त्याग, बल और ज्ञान दिखे, वह उनका अंश है। परमाणु गिने जा सकते हैं, उनकी विभूतियाँ नहीं। अन्त में कहते हैं कि भक्तियुक्त बुद्धि से वाणी, मन, प्राण और इन्द्रियों को संयम में रखो, नहीं तो व्रत और तप कच्चे घड़े के पानी जैसे बह जाते हैं।
श्रीउद्धव उवाच
त्वं ब्रह्म परमं साक्षादनाद्यन्तमपावृतम् ।
सर्वेषामपि भावानां त्राणस्थित्यप्ययोद्भवः
tvaṃ brahma paramaṃ sākṣādanādyantamapāvṛtam |
sarveṣāmapi bhāvānāṃ trāṇasthityapyayodbhavaḥ
उच्चावचेषु भूतेषु दुर्ज्ञेयमकृतात्मभिः ।
उपासते त्वां भगवन्याथातथ्येन ब्राह्मणाः
uccāvaceṣu bhūteṣu durjñeyamakṛtātmabhiḥ |
upāsate tvāṃ bhagavanyāthātathyena brāhmaṇāḥ
येषु येषु च भूतेषु भक्त्या त्वां परमर्षयः ।
उपासीनाः प्रपद्यन्ते संसिद्धिं तद्वदस्व मे
yeṣu yeṣu ca bhūteṣu bhaktyā tvāṃ paramarṣayaḥ |
upāsīnāḥ prapadyante saṃsiddhiṃ tadvadasva me
गूढश्चरसि भूतात्मा भूतानां भूतभावन ।
न त्वां पश्यन्ति भूतानि पश्यन्तं मोहितानि ते
gūḍhaścarasi bhūtātmā bhūtānāṃ bhūtabhāvana |
na tvāṃ paśyanti bhūtāni paśyantaṃ mohitāni te
याः काश्च भूमौ दिवि वै रसायां विभूतयो दिक्षु महाविभूते ।
ता मह्यमाख्याह्यनुभावितास्ते नमामि ते तीर्थपदाङ्घ्रिपद्मम्
yāḥ kāśca bhūmau divi vai rasāyāṃ vibhūtayo dikṣu mahāvibhūte |
tā mahyamākhyāhyanubhāvitāste namāmi te tīrthapadāṅghripadmam
श्रीभगवानुवाच
एवमेतदहं पृष्टः प्रश्नं प्रश्नविदां वर ।
युयुत्सुना विनशने सपत्नैरर्जुनेन वै
evametadahaṃ pṛṣṭaḥ praśnaṃ praśnavidāṃ vara |
yuyutsunā vinaśane sapatnairarjunena vai
ज्ञात्वा ज्ञातिवधं गर्ह्यमधर्मं राज्यहेतुकम् ।
ततो निवृत्तो हन्ताहं हतोऽयमिति लौकिकः
jñātvā jñātivadhaṃ garhyamadharmaṃ rājyahetukam |
tato nivṛtto hantāhaṃ hato'yamiti laukikaḥ
स तदा पुरुषव्याघ्रो युक्त्या मे प्रतिबोधितः ।
अभ्यभाषत मामेवं यथा त्वं रणमूर्धनि
sa tadā puruṣavyāghro yuktyā me pratibodhitaḥ |
abhyabhāṣata māmevaṃ yathā tvaṃ raṇamūrdhani
अहमात्मोद्धवामीषां भूतानां सुहृदीश्वरः ।
अहं सर्वाणि भूतानि तेषां स्थित्युद्भवाप्ययः
ahamātmoddhavāmīṣāṃ bhūtānāṃ suhṛdīśvaraḥ |
ahaṃ sarvāṇi bhūtāni teṣāṃ sthityudbhavāpyayaḥ
अहं गतिर्गतिमतां कालः कलयतामहम् ।
गुणानां चाप्यहं साम्यं गुणिन्यौत्पत्तिको गुणः
ahaṃ gatirgatimatāṃ kālaḥ kalayatāmaham |
guṇānāṃ cāpyahaṃ sāmyaṃ guṇinyautpattiko guṇaḥ
गुणिनामप्यहं सूत्रं महतां च महानहम् ।
सूक्ष्माणामप्यहं जीवो दुर्जयानामहं मनः
guṇināmapyahaṃ sūtraṃ mahatāṃ ca mahānaham |
sūkṣmāṇāmapyahaṃ jīvo durjayānāmahaṃ manaḥ
हिरण्यगर्भो वेदानां मन्त्राणां प्रणवस्त्रिवृत् ।
अक्षराणामकारोऽस्मि पदानि च्छन्दुसामहम्
hiraṇyagarbho vedānāṃ mantrāṇāṃ praṇavastrivṛt |
akṣarāṇāmakāro'smi padāni cchandusāmaham
इन्द्रो ऽहं सर्वदेवानां वसूनामस्मि हव्यवाट् ।
आदित्यानामहं विष्णू रुद्राणां नीललोहितः
indro 'haṃ sarvadevānāṃ vasūnāmasmi havyavāṭ |
ādityānāmahaṃ viṣṇū rudrāṇāṃ nīlalohitaḥ
ब्रह्मर्षीणां भृगुरहं राजर्षीणामहं मनुः ।
देवर्षीणां नारदोऽहं हविर्धान्यस्मि धेनुषु
brahmarṣīṇāṃ bhṛgurahaṃ rājarṣīṇāmahaṃ manuḥ |
devarṣīṇāṃ nārado'haṃ havirdhānyasmi dhenuṣu
सिद्धेश्वराणां कपिलः सुपर्णोऽहं पतत्रिणाम् ।
प्रजापतीनां दक्षोऽहं पितॄणामहमर्यमा
siddheśvarāṇāṃ kapilaḥ suparṇo'haṃ patatriṇām |
prajāpatīnāṃ dakṣo'haṃ pitṝṇāmahamaryamā
मां विद्ध्युद्धव दैत्यानां प्रह्लादमसुरेश्वरम् ।
सोमं नक्षत्रौषधीनां धनेशं यक्षरक्षसाम्
māṃ viddhyuddhava daityānāṃ prahlādamasureśvaram |
somaṃ nakṣatrauṣadhīnāṃ dhaneśaṃ yakṣarakṣasām
ऐरावतं गजेन्द्राणां यादसां वरुणं प्रभुम् ।
तपतां द्युमतां सूर्यं मनुष्याणां च भूपतिम्
airāvataṃ gajendrāṇāṃ yādasāṃ varuṇaṃ prabhum |
tapatāṃ dyumatāṃ sūryaṃ manuṣyāṇāṃ ca bhūpatim
उच्चैःश्रवास्तुरङ्गाणां धातूनामस्मि काञ्चनम् ।
यमः संयमतां चाहम्सर्पाणामस्मि वासुकिः
uccaiḥśravāsturaṅgāṇāṃ dhātūnāmasmi kāñcanam |
yamaḥ saṃyamatāṃ cāhamsarpāṇāmasmi vāsukiḥ
नागेन्द्राणामनन्तोऽहं मृगेन्द्रः शृङ्गिदंष्ट्रिणाम् ।
आश्रमाणामहं तुर्यो वर्णानां प्रथमोऽनघ
nāgendrāṇāmananto'haṃ mṛgendraḥ śṛṅgidaṃṣṭriṇām |
āśramāṇāmahaṃ turyo varṇānāṃ prathamo'nagha
तीर्थानां स्रोतसां गङ्गा समुद्र ः! सरसामहम् ।
आयुधानां धनुरहं त्रिपुरघ्नो धनुष्मताम्
tīrthānāṃ srotasāṃ gaṅgā samudra ḥ! sarasāmaham |
āyudhānāṃ dhanurahaṃ tripuraghno dhanuṣmatām
धिष्ण्यानामस्म्यहं मेरुर्गहनानां हिमालयः ।
वनस्पतीनामश्वत्थ ओषधीनामहं यवः
dhiṣṇyānāmasmyahaṃ merurgahanānāṃ himālayaḥ |
vanaspatīnāmaśvattha oṣadhīnāmahaṃ yavaḥ
पुरोधसां वसिष्ठोऽहं ब्रह्मिष्ठानां बृहस्पतिः ।
स्कन्दोऽहं सर्वसेनान्यामग्रण्यां भगवानजः
purodhasāṃ vasiṣṭho'haṃ brahmiṣṭhānāṃ bṛhaspatiḥ |
skando'haṃ sarvasenānyāmagraṇyāṃ bhagavānajaḥ
यज्ञानां ब्रह्मयज्ञोऽहं व्रतानामविहिंसनम् ।
वाय्वग्न्यर्काम्बुवागात्मा शुचीनामप्यहं शुचिः
yajñānāṃ brahmayajño'haṃ vratānāmavihiṃsanam |
vāyvagnyarkāmbuvāgātmā śucīnāmapyahaṃ śuciḥ
योगानामात्मसंरोधो मन्त्रोऽस्मि विजिगीषताम् ।
आन्वीक्षिकी कौशलानां विकल्पः ख्यातिवादिनाम्
yogānāmātmasaṃrodho mantro'smi vijigīṣatām |
ānvīkṣikī kauśalānāṃ vikalpaḥ khyātivādinām
स्त्रीणां तु शतरूपाहं पुंसां स्वायम्भुवो मनुः ।
नारायणो मुनीनां च कुमारो ब्रह्मचारिणाम्
strīṇāṃ tu śatarūpāhaṃ puṃsāṃ svāyambhuvo manuḥ |
nārāyaṇo munīnāṃ ca kumāro brahmacāriṇām
धर्माणामस्मि सन्न्यासः क्षेमाणामबहिर्मतिः ।
गुह्यानां सुनृतं मौनं मिथुनानामजस्त्वहम्
dharmāṇāmasmi sannyāsaḥ kṣemāṇāmabahirmatiḥ |
guhyānāṃ sunṛtaṃ maunaṃ mithunānāmajastvaham
संवत्सरोऽस्म्यनिमिषामृतूनां मधुमाधवौ ।
मासानां मार्गशीर्षोऽहं नक्षत्राणां तथाभिजित्
saṃvatsaro'smyanimiṣāmṛtūnāṃ madhumādhavau |
māsānāṃ mārgaśīrṣo'haṃ nakṣatrāṇāṃ tathābhijit
अहं युगानां च कृतं धीराणां देवलोऽसितः ।
द्वैपायनोऽस्मि व्यासानां कवीनां काव्य आत्मवान्
ahaṃ yugānāṃ ca kṛtaṃ dhīrāṇāṃ devalo'sitaḥ |
dvaipāyano'smi vyāsānāṃ kavīnāṃ kāvya ātmavān
वासुदेवो भगवतां त्वं तु भागवतेष्वहम् ।
किम्पुरुषानां हनुमान्विद्याध्राणां सुदर्शनः
vāsudevo bhagavatāṃ tvaṃ tu bhāgavateṣvaham |
kimpuruṣānāṃ hanumānvidyādhrāṇāṃ sudarśanaḥ
रत्नानां पद्मरागोऽस्मि पद्मकोशः सुपेशसाम् ।
कुशोऽस्मि दर्भजातीनां गव्यमाज्यं हविःष्वहम्
ratnānāṃ padmarāgo'smi padmakośaḥ supeśasām |
kuśo'smi darbhajātīnāṃ gavyamājyaṃ haviḥṣvaham
व्यवसायिनामहं लक्ष्मीः कितवानां छलग्रहः ।
तितिक्षास्मि तितिक्षूणां सत्त्वं सत्त्ववतामहम्
vyavasāyināmahaṃ lakṣmīḥ kitavānāṃ chalagrahaḥ |
titikṣāsmi titikṣūṇāṃ sattvaṃ sattvavatāmaham
ओजः सहो बलवतां कर्माहं विद्धि सात्वताम् ।
सात्वतां नवमूर्तीनामादिमूर्तिरहं परा
ojaḥ saho balavatāṃ karmāhaṃ viddhi sātvatām |
sātvatāṃ navamūrtīnāmādimūrtirahaṃ parā
विश्वावसुः पूर्वचित्तिर्गन्धर्वाप्सरसामहम् ।
भूधराणामहं स्थैर्यं गन्धमात्रमहं भुवः
viśvāvasuḥ pūrvacittirgandharvāpsarasāmaham |
bhūdharāṇāmahaṃ sthairyaṃ gandhamātramahaṃ bhuvaḥ
अपां रसश्च परमस्तेजिष्ठानां विभावसुः ।
प्रभा सूर्येन्दुताराणां शब्दोऽहं नभसः परः
apāṃ rasaśca paramastejiṣṭhānāṃ vibhāvasuḥ |
prabhā sūryendutārāṇāṃ śabdo'haṃ nabhasaḥ paraḥ
ब्रह्मण्यानां बलिरहं वीराणामहमर्जुनः ।
भूतानां स्थितिरुत्पत्तिरहं वै प्रतिसङ्क्रमः
brahmaṇyānāṃ balirahaṃ vīrāṇāmahamarjunaḥ |
bhūtānāṃ sthitirutpattirahaṃ vai pratisaṅkramaḥ
गत्युक्त्युत्सर्गोपादानमानन्दस्पर्शलक्षणम् ।
आस्वादश्रुत्यवघ्राणमहं सर्वेन्द्रियेन्द्रियम्
gatyuktyutsargopādānamānandasparśalakṣaṇam |
āsvādaśrutyavaghrāṇamahaṃ sarvendriyendriyam
पृथिवी वायुराकाश आपो ज्योतिरहं महान् ।
विकारः पुरुषोऽव्यक्तं रजः सत्त्वं तमः परम् ।
अहमेतत्प्रसङ्ख्यानं ज्ञानं तत्त्वविनिश्चयः
pṛthivī vāyurākāśa āpo jyotirahaṃ mahān |
vikāraḥ puruṣo'vyaktaṃ rajaḥ sattvaṃ tamaḥ param |
ahametatprasaṅkhyānaṃ jñānaṃ tattvaviniścayaḥ
मयेश्वरेण जीवेन गुणेन गुणिना विना ।
सर्वात्मनापि सर्वेण न भावो विद्यते क्वचित्
mayeśvareṇa jīvena guṇena guṇinā vinā |
sarvātmanāpi sarveṇa na bhāvo vidyate kvacit
सङ्ख्यानं परमाणूनां कालेन क्रियते मया ।
न तथा मे विभूतीनां सृजतोऽण्डानि कोटिशः
saṅkhyānaṃ paramāṇūnāṃ kālena kriyate mayā |
na tathā me vibhūtīnāṃ sṛjato'ṇḍāni koṭiśaḥ
तेजः श्रीः कीर्तिरैश्वर्यं ह्रीस्त्यागः सौभगं भगः ।
वीर्यं तितिक्षा विज्ञानं यत्र यत्र स मेंऽशकः
tejaḥ śrīḥ kīrtiraiśvaryaṃ hrīstyāgaḥ saubhagaṃ bhagaḥ |
vīryaṃ titikṣā vijñānaṃ yatra yatra sa meṃ'śakaḥ
एतास्ते कीर्तिताः सर्वाः सङ्क्षेपेण विभूतयः ।
मनोविकारा एवैते यथा वाचाभिधीयते
etāste kīrtitāḥ sarvāḥ saṅkṣepeṇa vibhūtayaḥ |
manovikārā evaite yathā vācābhidhīyate
वाचं यच्छ मनो यच्छ प्राणान्यच्छेन्द्रियाणि च ।
आत्मानमात्मना यच्छ न भूयः कल्पसेऽध्वने
vācaṃ yaccha mano yaccha prāṇānyacchendriyāṇi ca |
ātmānamātmanā yaccha na bhūyaḥ kalpase'dhvane
यो वै वाङ्मनसी संयगसंयच्छन्धिया यतिः ।
तस्य व्रतं तपो दानं स्रवत्यामघटाम्बुवत्
yo vai vāṅmanasī saṃyagasaṃyacchandhiyā yatiḥ |
tasya vrataṃ tapo dānaṃ sravatyāmaghaṭāmbuvat
तस्माद्वचो मनः प्राणान्नियच्छेन्मत्परायणः ।
मद्भक्तियुक्तया बुद्ध्या ततः परिसमाप्यते
tasmādvaco manaḥ prāṇānniyacchenmatparāyaṇaḥ |
madbhaktiyuktayā buddhyā tataḥ parisamāpyate
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)