दशम स्कन्ध

अध्याय 64: गिरगिट योनि से राजा नृग का उद्धार

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे उत्तरार्धे नृगोपाख्यानं नाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः ॥

44 श्लोक · 64 में से 90

इस अध्याय में क्या होता है

गिरगिट योनि से राजा नृग का उद्धार

उपवन में खेलते यदुकुमार सूखे कुएँ में एक विशाल गिरगिट देखते हैं, जिसे वे निकाल नहीं पाते। श्रीकृष्ण लीलापूर्वक बाएँ हाथ से उसे निकालते हैं, और उनके स्पर्श से वह तेजस्वी देव बन जाता है। वे इक्ष्वाकुपुत्र राजा नृग थे, जिन्होंने ब्राह्मणों को असंख्य गौएँ दान की थीं। एक दान की हुई गाय भटककर उनके झुण्ड में लौट आई, और अनजाने में उन्होंने उसे दूसरे ब्राह्मण को दे दिया। दोनों ब्राह्मणों ने उस पर अधिकार जताया और बदले में कुछ न लिया। इसी दोष से यमराज ने उन्हें गिरगिट बनाया, पर दर्शन की आशा में स्मृति बनी रही। स्तुति करके नृग स्वर्ग जाते हैं। फिर श्रीकृष्ण स्वजनों को चेताते हैं कि ब्राह्मण का धन असाध्य विष है; मारने या शाप देने पर भी ब्राह्मण को प्रणाम करो।

श्रीबादरायणिरुवाच

64.1

एकदोपवनं राजन्जग्मुर्यदुकुमारकाः
विहर्तुं साम्बप्रद्युम्न चारुभानुगदादयः

ekadopavanaṃ rājanjagmuryadukumārakāḥ
vihartuṃ sāmbapradyumna cārubhānugadādayaḥ

64.2

क्रीडित्वा सुचिरं तत्र विचिन्वन्तः पिपासिताः
जलं निरुदके कूपे ददृशुः सत्त्वमद्भुतम्

krīḍitvā suciraṃ tatra vicinvantaḥ pipāsitāḥ
jalaṃ nirudake kūpe dadṛśuḥ sattvamadbhutam

64.3

तस्य चोद्धरणे यत्नं चक्रुस्ते कृयान्विताः

tasya coddharaṇe yatnaṃ cakruste kṛyānvitāḥ

64.4

चर्मजैस्तान्तवैः पाशैर्बद्ध्वा पतितमर्भकाः
नाशक्नुरन्समुद्धर्तुं कृष्णायाचख्युरुत्सुकाः

carmajaistāntavaiḥ pāśairbaddhvā patitamarbhakāḥ
nāśaknuransamuddhartuṃ kṛṣṇāyācakhyurutsukāḥ

64.5

वीक्ष्योज्जहार वामेन तं करेण स लीलया

vīkṣyojjahāra vāmena taṃ kareṇa sa līlayā

64.6

स उत्तमःश्लोककराभिमृष्टो विहाय सद्यः कृकलासरूपम्
सन्तप्तचामीकरचारुवर्णः स्वर्ग्यद्भुतालङ्करणाम्बरस्रक्

sa uttamaḥślokakarābhimṛṣṭo vihāya sadyaḥ kṛkalāsarūpam
santaptacāmīkaracāruvarṇaḥ svargyadbhutālaṅkaraṇāmbarasrak

64.7

पप्रच्छ विद्वानपि तन्निदानं जनेषु विख्यापयितुं मुकुन्दः
कस्त्वं महाभाग वरेण्यरूपो देवोत्तमं त्वां गणयामि नूनम्

papraccha vidvānapi tannidānaṃ janeṣu vikhyāpayituṃ mukundaḥ
kastvaṃ mahābhāga vareṇyarūpo devottamaṃ tvāṃ gaṇayāmi nūnam

64.8

दशामिमां वा कतमेन कर्मणा सम्प्रापितोऽस्यतदर्हः सुभद्र
आत्मानमाख्याहि विवित्सतां नो यन्मन्यसे नः क्षममत्र वक्तुम्

daśāmimāṃ vā katamena karmaṇā samprāpito'syatadarhaḥ subhadra
ātmānamākhyāhi vivitsatāṃ no yanmanyase naḥ kṣamamatra vaktum

64.9

इति स्म राजा सम्पृष्टः कृष्णेनानन्तमूर्तिना
माधवं प्रणिपत्याह किरीटेनार्कवर्चसा

iti sma rājā sampṛṣṭaḥ kṛṣṇenānantamūrtinā
mādhavaṃ praṇipatyāha kirīṭenārkavarcasā

64.10

नृगो नाम नरेन्द्रो ऽहमिक्ष्वाकुतनयः प्रभो
दानिष्वाख्यायमानेषु यदि ते कर्णमस्पृशम्

nṛgo nāma narendro 'hamikṣvākutanayaḥ prabho
dāniṣvākhyāyamāneṣu yadi te karṇamaspṛśam

64.11

कालेनाव्याहतदृशो वक्ष्येऽथापि तवाज्ञया

kālenāvyāhatadṛśo vakṣye'thāpi tavājñayā

64.12

यावत्यो वर्षधाराश्च तावतीरददं स्म गाः

yāvatyo varṣadhārāśca tāvatīradadaṃ sma gāḥ

64.13

पयस्विनीस्तरुणीः शीलरूप गुणोपपन्नाः कपिला हेमसृङ्गीः
न्यायार्जिता रूप्यखुराः सवत्सा दुकूलमालाभरणा ददावहम्

payasvinīstaruṇīḥ śīlarūpa guṇopapannāḥ kapilā hemasṛṅgīḥ
nyāyārjitā rūpyakhurāḥ savatsā dukūlamālābharaṇā dadāvaham

64.14

स्वलङ्कृतेभ्यो गुणशीलवद्भ्यः सीदत्कुटुम्बेभ्य ऋतव्रतेभ्यः
तपःश्रुतब्रह्मवदान्यसद्भ्यः प्रादां युवभ्यो द्विजपुङ्गवेभ्यः

svalaṅkṛtebhyo guṇaśīlavadbhyaḥ sīdatkuṭumbebhya ṛtavratebhyaḥ
tapaḥśrutabrahmavadānyasadbhyaḥ prādāṃ yuvabhyo dvijapuṅgavebhyaḥ

64.15

गोभूहिरण्यायतनाश्वहस्तिनः कन्याः सदासीस्तिलरूप्यशय्याः
वासांसि रत्नानि परिच्छदान्रथानिष्टं च यज्ञैश्चरितं च पूर्तम्

gobhūhiraṇyāyatanāśvahastinaḥ kanyāḥ sadāsīstilarūpyaśayyāḥ
vāsāṃsi ratnāni paricchadānrathāniṣṭaṃ ca yajñaiścaritaṃ ca pūrtam

64.16

कस्यचिद्द्विजमुख्यस्य भ्रष्टा गौर्मम गोधने
सम्पृक्ताविदुषा सा च मया दत्ता द्विजातये

kasyaciddvijamukhyasya bhraṣṭā gaurmama godhane
sampṛktāviduṣā sā ca mayā dattā dvijātaye

64.17

तां नीयमानां तत्स्वामी दृष्ट्रोवाच ममेति तम्
ममेति परिग्राह्याह नृगो मे दत्तवानिति

tāṃ nīyamānāṃ tatsvāmī dṛṣṭrovāca mameti tam
mameti parigrāhyāha nṛgo me dattavāniti

64.18

भवान्दातापहर्तेति तच्छ्रुत्वा मेऽभवद्भ्रमः

bhavāndātāpaharteti tacchrutvā me'bhavadbhramaḥ

64.19

गवां लक्षं प्रकृष्टानां दास्याम्येषा प्रदीयताम्

gavāṃ lakṣaṃ prakṛṣṭānāṃ dāsyāmyeṣā pradīyatām

64.20

समुद्धरतं मां कृच्छ्रात्पतन्तं निरयेऽशुचौ

samuddharataṃ māṃ kṛcchrātpatantaṃ niraye'śucau

64.21

नाहं प्रतीच्छे वै राजन्नित्युक्त्वा स्वाम्यपाक्रमत्
नान्यद्गवामप्ययुतमिच्छामीत्यपरो ययौ

nāhaṃ pratīcche vai rājannityuktvā svāmyapākramat
nānyadgavāmapyayutamicchāmītyaparo yayau

64.22

यमेन पृष्टस्तत्राहं देवदेव जगत्पते

yamena pṛṣṭastatrāhaṃ devadeva jagatpate

64.23

पूर्वं त्वमशुभं भुङ्क्ष उताहो नृपते शुभम्
नान्तं दानस्य धर्मस्य पश्ये लोकस्य भास्वतः

pūrvaṃ tvamaśubhaṃ bhuṅkṣa utāho nṛpate śubham
nāntaṃ dānasya dharmasya paśye lokasya bhāsvataḥ

64.24

तावदद्रा क्षमात्मानं कृकलासं पतन्प्रभो

tāvadadrā kṣamātmānaṃ kṛkalāsaṃ patanprabho

64.25

स्मृतिर्नाद्यापि विध्वस्ता भवत्सन्दर्शनार्थिनः

smṛtirnādyāpi vidhvastā bhavatsandarśanārthinaḥ

64.26

योगेश्वरः श्रुतिदृशामलहृद्विभाव्यः
साक्षादधोक्षज उरुव्यसनान्धबुद्धेः
स्यान्मेऽनुदृश्य इह यस्य भवापवर्गः

yogeśvaraḥ śrutidṛśāmalahṛdvibhāvyaḥ
sākṣādadhokṣaja uruvyasanāndhabuddheḥ
syānme'nudṛśya iha yasya bhavāpavargaḥ

64.27

नारायण हृषीकेश पुण्यश्लोकाच्युताव्यय

nārāyaṇa hṛṣīkeśa puṇyaślokācyutāvyaya

64.28

यत्र क्वापि सतश्चेतो भूयान्मे त्वत्पदास्पदम्

yatra kvāpi sataśceto bhūyānme tvatpadāspadam

64.29

कृष्णाय वासुदेवाय योगानां पतये नमः

kṛṣṇāya vāsudevāya yogānāṃ pataye namaḥ

64.30

इत्युक्त्वा तं परिक्रम्य पादौ स्पृष्ट्वा स्वमौलिना
अनुज्ञातो विमानाग्र्यमारुहत्पश्यतां नृणाम्

ityuktvā taṃ parikramya pādau spṛṣṭvā svamaulinā
anujñāto vimānāgryamāruhatpaśyatāṃ nṛṇām

64.31

ब्रह्मण्यदेवो धर्मात्मा राजन्याननुशिक्षयन्

brahmaṇyadevo dharmātmā rājanyānanuśikṣayan

64.32

तेजीयसोऽपि किमुत राज्ञां ईश्वरमानिनाम्

tejīyaso'pi kimuta rājñāṃ īśvaramāninām

64.33

ब्रह्मस्वं हि विषं प्रोक्तं नास्य प्रतिविधिर्भुवि

brahmasvaṃ hi viṣaṃ proktaṃ nāsya pratividhirbhuvi

64.34

हिनस्ति विषमत्तारं वह्निरद्भिः प्रशाम्यति
कुलं समूलं दहति ब्रह्मस्वारणिपावकः

hinasti viṣamattāraṃ vahniradbhiḥ praśāmyati
kulaṃ samūlaṃ dahati brahmasvāraṇipāvakaḥ

64.35

ब्रह्मस्वं दुरनुज्ञातं भुक्तं हन्ति त्रिपूरुषम्
प्रसह्य तु बलाद्भुक्तं दश पूर्वान्दशापरान्

brahmasvaṃ duranujñātaṃ bhuktaṃ hanti tripūruṣam
prasahya tu balādbhuktaṃ daśa pūrvāndaśāparān

64.36

राजानो राजलक्ष्म्यान्धा नात्मपातं विचक्षते
निरयं येऽभिमन्यन्ते ब्रह्मस्वं साधु बालिशाः

rājāno rājalakṣmyāndhā nātmapātaṃ vicakṣate
nirayaṃ ye'bhimanyante brahmasvaṃ sādhu bāliśāḥ

64.37

गृह्णन्ति यावतः पांशून्क्रन्दतामश्रुबिन्दवः
विप्राणां हृतवृत्तीनाम्वदान्यानां कुटुम्बिनाम्

gṛhṇanti yāvataḥ pāṃśūnkrandatāmaśrubindavaḥ
viprāṇāṃ hṛtavṛttīnāmvadānyānāṃ kuṭumbinām

64.38

राजानो राजकुल्याश्च तावतोऽब्दान्निरङ्कुशाः
कुम्भीपाकेषु पच्यन्ते ब्रह्मदायापहारिणः

rājāno rājakulyāśca tāvato'bdānniraṅkuśāḥ
kumbhīpākeṣu pacyante brahmadāyāpahāriṇaḥ

64.39

स्वदत्तां परदत्तां वा ब्रह्मवृत्तिं हरेच्च यः
षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां जायते कृमिः

svadattāṃ paradattāṃ vā brahmavṛttiṃ harecca yaḥ
ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi viṣṭhāyāṃ jāyate kṛmiḥ

64.40

न मे ब्रह्मधनं भूयाद्यद्गृध्वाल्पायुषो नराः
पराजिताश्च्युता राज्याद्भवन्त्युद्वेजिनोऽहयः

na me brahmadhanaṃ bhūyādyadgṛdhvālpāyuṣo narāḥ
parājitāścyutā rājyādbhavantyudvejino'hayaḥ

64.41

घ्नन्तं बहु शपन्तं वा नमस्कुरुत नित्यशः

ghnantaṃ bahu śapantaṃ vā namaskuruta nityaśaḥ

64.42

तथा नमत यूयं च योऽन्यथा मे स दण्डभाक्

tathā namata yūyaṃ ca yo'nyathā me sa daṇḍabhāk

64.43

अजानन्तमपि ह्येनं नृगं ब्राह्मणगौरिव

ajānantamapi hyenaṃ nṛgaṃ brāhmaṇagauriva

64.44

पावनः सर्वलोकानां विवेश निजमन्दिरम्

pāvanaḥ sarvalokānāṃ viveśa nijamandiram

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)