यथा हतो भगवता भौमो येने च ताः स्त्रियः ।
निरुद्धा एतदाचक्ष्व विक्रमं शार्ङ्गधन्वनः
yathā hato bhagavatā bhaumo yene ca tāḥ striyaḥ |
niruddhā etadācakṣva vikramaṃ śārṅgadhanvanaḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे उत्तरार्धे पारिजातहरणनरकवधो नाम एकोनषष्टितमोऽध्यायः ॥
45 श्लोक · 59 में से 90
इन्द्र ने आकर भूमि के पुत्र भौमासुर, जिसे नरक भी कहते हैं, के अत्याचार बताए; उसने वरुण का छत्र और अदिति के कुण्डल छीन लिए थे। श्रीकृष्ण सत्यभामा के साथ गरुड़ पर प्राग्ज्योतिषपुर गए, जो दुर्गों और मुर के पाशों से घिरा था। उन्होंने मोर्चे तोड़े, पाँच सिर वाले मुर और उसके सात पुत्रों को मारा, फिर चक्र से नरक का सिर काटा। भूदेवी ने कुण्डल लौटाकर स्तुति की। नरक के महल में बन्दी सोलह हजार राजकुमारियों ने मन से उन्हें पति चुना, और उन्होंने उन्हें द्वारका भेजा। स्वर्ग में सत्यभामा की इच्छा से पारिजात उखाड़ा, विरोध करते इन्द्र और देवताओं को जीता और उसे द्वारका में लगाया। उतने ही रूप धरकर उन्होंने एक ही मुहूर्त में सब राजकुमारियों से उनके अलग अलग भवनों में विवाह किया।
श्रीराजोवाच
यथा हतो भगवता भौमो येने च ताः स्त्रियः ।
निरुद्धा एतदाचक्ष्व विक्रमं शार्ङ्गधन्वनः
yathā hato bhagavatā bhaumo yene ca tāḥ striyaḥ |
niruddhā etadācakṣva vikramaṃ śārṅgadhanvanaḥ
श्रीशुक उवाच
इन्द्रेण हृतछत्रेण हृतकुण्डलबन्धुना ।
हृतामराद्रिस्थानेन ज्ञापितो भौमचेष्टितम् ।
सभार्यो गरुडारूढः प्राग्ज्योतिषपुरं ययौ
indreṇa hṛtachatreṇa hṛtakuṇḍalabandhunā |
hṛtāmarādristhānena jñāpito bhaumaceṣṭitam |
sabhāryo garuḍārūḍhaḥ prāgjyotiṣapuraṃ yayau
गिरिदुर्गैः शस्त्रदुर्गैः जलाग्न्यनिलदुर्गमम् ।
मुरपाशायुतैर्घोरैः दृढैः सर्वत आवृतम्
giridurgaiḥ śastradurgaiḥ jalāgnyaniladurgamam |
murapāśāyutairghoraiḥ dṛḍhaiḥ sarvata āvṛtam
गदया निर्बिभेदाद्रीन् शस्त्रदुर्गाणि सायकैः ।
चक्रेणाग्निं जलं वायुं मुरपाशांस्तथासिना
gadayā nirbibhedādrīn śastradurgāṇi sāyakaiḥ |
cakreṇāgniṃ jalaṃ vāyuṃ murapāśāṃstathāsinā
शङ्खनादेन यन्त्राणि हृदयानि मनस्विनाम् ।
प्राकारं गदया गुर्व्या निर्बिभेद गदाधरः
śaṅkhanādena yantrāṇi hṛdayāni manasvinām |
prākāraṃ gadayā gurvyā nirbibheda gadādharaḥ
पाञ्चजन्यध्वनिं श्रुत्वा युगान्तशनिभीषणम् ।
मुरः शयान उत्तस्थौ दैत्यः पञ्चशिरा जलात्
pāñcajanyadhvaniṃ śrutvā yugāntaśanibhīṣaṇam |
muraḥ śayāna uttasthau daityaḥ pañcaśirā jalāt
त्रिशूलमुद्यम्य सुदुर्निरीक्षणो
युगान्तसूर्यानलरोचिरुल्बणः ।
ग्रसंस्त्रिलोकीमिव पञ्चभिर्मुखैः
अभ्यद्रवत्तार्क्ष्यसुतं यथोरगः
triśūlamudyamya sudurnirīkṣaṇo
yugāntasūryānalarocirulbaṇaḥ |
grasaṃstrilokīmiva pañcabhirmukhaiḥ
abhyadravattārkṣyasutaṃ yathoragaḥ
आविध्य शूलं तरसा गरुत्मते
निरस्य वक्त्रैर्व्यनदत् स पञ्चभिः ।
स रोदसी सर्वदिशोऽन्तरं महान्
आपूरयन् अण्डकटाहमावृणोत्
āvidhya śūlaṃ tarasā garutmate
nirasya vaktrairvyanadat sa pañcabhiḥ |
sa rodasī sarvadiśo'ntaraṃ mahān
āpūrayan aṇḍakaṭāhamāvṛṇot
तदापतद् वै त्रिशिखं गरुत्मते
हरिः शराभ्यां अभिनत्त्रिधौजसा ।
मुखेषु तं चापि शरैरताडयत्
तस्मै गदां सोऽपि रुषा व्यमुञ्चत
tadāpatad vai triśikhaṃ garutmate
hariḥ śarābhyāṃ abhinattridhaujasā |
mukheṣu taṃ cāpi śarairatāḍayat
tasmai gadāṃ so'pi ruṣā vyamuñcata
तामापतन्तीं गदया गदां मृधे
गदाग्रजो निर्बिभिदे सहस्रधा ।
उद्यम्य बाहूनभिधावतोऽजितः
शिरांसि चक्रेण जहार लीलया
tāmāpatantīṃ gadayā gadāṃ mṛdhe
gadāgrajo nirbibhide sahasradhā |
udyamya bāhūnabhidhāvato'jitaḥ
śirāṃsi cakreṇa jahāra līlayā
व्यसुः पपाताम्भसि कृत्तशीर्षो
निकृत्तशृङ्गोऽद्रिरिवेन्द्रतेजसा ।
तस्यात्मजाः सप्त पितुर्वधातुराः
प्रतिक्रियामर्षजुषः समुद्यताः
vyasuḥ papātāmbhasi kṛttaśīrṣo
nikṛttaśṛṅgo'dririvendratejasā |
tasyātmajāḥ sapta piturvadhāturāḥ
pratikriyāmarṣajuṣaḥ samudyatāḥ
ताम्रोऽन्तरिक्षः श्रवणो विभावसुः
वसुर्नभस्वानरुणश्च सप्तमः ।
पीठं पुरस्कृत्य चमूपतिं मृधे
भौमप्रयुक्ता निरग धृतायुधाः
tāmro'ntarikṣaḥ śravaṇo vibhāvasuḥ
vasurnabhasvānaruṇaśca saptamaḥ |
pīṭhaṃ puraskṛtya camūpatiṃ mṛdhe
bhaumaprayuktā niraga dhṛtāyudhāḥ
प्रायुञ्जतासाद्य शरानसीन् गदाः
शक्त्यृष्टिशूलान्यजिते रुषोल्बणाः ।
तच्छस्त्रकूटं भगवान् स्वमार्गणैः
अमोघवीर्यस्तिलशश्चकर्त ह
prāyuñjatāsādya śarānasīn gadāḥ
śaktyṛṣṭiśūlānyajite ruṣolbaṇāḥ |
tacchastrakūṭaṃ bhagavān svamārgaṇaiḥ
amoghavīryastilaśaścakarta ha
तान्पीठमुख्याननयद् यमक्षयं
निकृत्तशीर्षोरुभुजाङ्घ्रिवर्मणः ।
स्वानीकपानच्युतचक्रसायकैः
तथा निरस्तान् नरको धरासुतः
tānpīṭhamukhyānanayad yamakṣayaṃ
nikṛttaśīrṣorubhujāṅghrivarmaṇaḥ |
svānīkapānacyutacakrasāyakaiḥ
tathā nirastān narako dharāsutaḥ
निरीक्ष्य दुर्मर्षण आस्रवन्मदैः
गजैः पयोधिप्रभवैर्निराक्रमात् ।
दृष्ट्वा सभार्यं गरुडोपरि स्थितं
सूर्योपरिष्टात् सतडिद्घनं यथा ।
कृष्णं स तस्मै व्यसृजच्छतघ्नीं
योधाश्च सर्वे युगपत् च विव्यधुः
nirīkṣya durmarṣaṇa āsravanmadaiḥ
gajaiḥ payodhiprabhavairnirākramāt |
dṛṣṭvā sabhāryaṃ garuḍopari sthitaṃ
sūryopariṣṭāt sataḍidghanaṃ yathā |
kṛṣṇaṃ sa tasmai vyasṛjacchataghnīṃ
yodhāśca sarve yugapat ca vivyadhuḥ
तद्भौमसैन्यं भगवान् गदाग्रजो
विचित्रवाजैर्निशितैः शिलीमुखैः ।
निकृत्तबाहूरुशिरोध्रविग्रहं
चकार तर्ह्येव हताश्वकुञ्जरम्
tadbhaumasainyaṃ bhagavān gadāgrajo
vicitravājairniśitaiḥ śilīmukhaiḥ |
nikṛttabāhūruśirodhravigrahaṃ
cakāra tarhyeva hatāśvakuñjaram
यानि योधैः प्रयुक्तानि शस्त्रास्त्राणि कुरूद्वह ।
हरिस्तान्यच्छिनत् तीक्ष्णैः शरैरेकैक शस्त्रीभिः
yāni yodhaiḥ prayuktāni śastrāstrāṇi kurūdvaha |
haristānyacchinat tīkṣṇaiḥ śarairekaika śastrībhiḥ
उह्यमानः सुपर्णेन पक्षाभ्यां निघ्नता गजान् ।
गुरुत्मता हन्यमानाः तुण्डपक्षनखैर्गजाः
uhyamānaḥ suparṇena pakṣābhyāṃ nighnatā gajān |
gurutmatā hanyamānāḥ tuṇḍapakṣanakhairgajāḥ
पुरमेवाविशन्नार्ता नरको युध्ययुध्यत ।
दृष्ट्वा विद्रावितं सैन्यं गरुडेनार्दितं स्वकं
puramevāviśannārtā narako yudhyayudhyata |
dṛṣṭvā vidrāvitaṃ sainyaṃ garuḍenārditaṃ svakaṃ
तं भौमः प्राहरच्छक्त्या वज्रः प्रतिहतो यतः ।
नाकम्पत तया विद्धो मालाहत इव द्विपः
taṃ bhaumaḥ prāharacchaktyā vajraḥ pratihato yataḥ |
nākampata tayā viddho mālāhata iva dvipaḥ
शूलं भौमोऽच्युतं हन्तुं आददे वितथोद्यमः ।
तद्विसर्गात् पूर्वमेव नरकस्य शिरो हरिः ।
अपाहरद् गजस्थस्य चक्रेण क्षुरनेमिना
śūlaṃ bhaumo'cyutaṃ hantuṃ ādade vitathodyamaḥ |
tadvisargāt pūrvameva narakasya śiro hariḥ |
apāharad gajasthasya cakreṇa kṣuraneminā
सकुण्डलं चारुकिरीटभूषणं
बभौ पृथिव्यां पतितं समुज्ज्वलम् ।
हा हेति साध्वित्यृषयः सुरेश्वरा
माल्यैर्मुकुन्दं विकिरन्त ईडिरे
sakuṇḍalaṃ cārukirīṭabhūṣaṇaṃ
babhau pṛthivyāṃ patitaṃ samujjvalam |
hā heti sādhvityṛṣayaḥ sureśvarā
mālyairmukundaṃ vikiranta īḍire
ततश्च भूः कृष्णमुपेत्य कुण्डले ।
प्रतप्तजाम्बूनदरत्नभास्वरे ।
सवैजयन्त्या वनमालयार्पयत्
प्राचेतसं छत्रमथो महामणिम्
tataśca bhūḥ kṛṣṇamupetya kuṇḍale |
prataptajāmbūnadaratnabhāsvare |
savaijayantyā vanamālayārpayat
prācetasaṃ chatramatho mahāmaṇim
अस्तौषीदथ विश्वेशं देवी देववरार्चितम् ।
प्राञ्जलिः प्रणता राजन् भक्तिप्रवणया धिया
astauṣīdatha viśveśaṃ devī devavarārcitam |
prāñjaliḥ praṇatā rājan bhaktipravaṇayā dhiyā
भूमिरुवाच
नमस्ते देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर ।
भक्तेच्छोपात्तरूपाय परमात्मन्नमोऽस्तु ते
namaste devadeveśa śaṅkhacakragadādhara |
bhaktecchopāttarūpāya paramātmannamo'stu te
नमः पङ्कजनाभाय नमः पङ्कजमालिने ।
नमः पङ्कजनेत्राय नमस्ते पङ्कजाङ्घ्रये
namaḥ paṅkajanābhāya namaḥ paṅkajamāline |
namaḥ paṅkajanetrāya namaste paṅkajāṅghraye
नमो भगवते तुभ्यं वासुदेवाय विष्णवे ।
पुरुषायादिबीजाय पूर्णबोधाय ते नमः
namo bhagavate tubhyaṃ vāsudevāya viṣṇave |
puruṣāyādibījāya pūrṇabodhāya te namaḥ
अजाय जनयित्रेऽस्य ब्रह्मणेऽनन्तशक्तये ।
परावरात्मन् भूतात्मन् परमात्मन् नमोऽस्तु ते
ajāya janayitre'sya brahmaṇe'nantaśaktaye |
parāvarātman bhūtātman paramātman namo'stu te
त्वं वै सिसृक्षुरज उत्कटं प्रभो
तमो निरोधाय बिभर्ष्यसंवृतः ।
स्थानाय सत्त्वं जगतो जगत्पते
कालः प्रधानं पुरुषो भवान् परः
tvaṃ vai sisṛkṣuraja utkaṭaṃ prabho
tamo nirodhāya bibharṣyasaṃvṛtaḥ |
sthānāya sattvaṃ jagato jagatpate
kālaḥ pradhānaṃ puruṣo bhavān paraḥ
अहं पयो ज्योतिरथानिलो नभो
मात्राणि देवा मन इन्द्रियाणि ।
कर्ता महानित्यखिलं चराचरं
त्वय्यद्वितीये भगवन्नयं भ्रमः
ahaṃ payo jyotirathānilo nabho
mātrāṇi devā mana indriyāṇi |
kartā mahānityakhilaṃ carācaraṃ
tvayyadvitīye bhagavannayaṃ bhramaḥ
तस्यात्मजोऽयं तव पादपङ्कजं
भीतः प्रपन्नार्तिहरोपसादितः ।
तत् पालयैनं कुरु हस्तपङ्कजं
शिरस्यमुष्याखिलकल्मषापहम्
tasyātmajo'yaṃ tava pādapaṅkajaṃ
bhītaḥ prapannārtiharopasāditaḥ |
tat pālayainaṃ kuru hastapaṅkajaṃ
śirasyamuṣyākhilakalmaṣāpaham
श्रीशुक उवाच
इति भूम्यर्थितो वाग्भिः भगवान् भक्तिनम्रया ।
दत्त्वाभयं भौमगृहं प्राविशत् सकलर्द्धिमत्
iti bhūmyarthito vāgbhiḥ bhagavān bhaktinamrayā |
dattvābhayaṃ bhaumagṛhaṃ prāviśat sakalarddhimat
तत्र राजन्यकन्यानां षट्सहस्राधिकायुतम् ।
भौमाहृतानां विक्रम्य राजभ्यो ददृशे हरिः
tatra rājanyakanyānāṃ ṣaṭsahasrādhikāyutam |
bhaumāhṛtānāṃ vikramya rājabhyo dadṛśe hariḥ
तं प्रविष्टं स्त्रियो वीक्ष्य नरवर्यं विमोहिताः ।
मनसा वव्रिरेऽभीष्टं पतिं दैवोपसादितम्
taṃ praviṣṭaṃ striyo vīkṣya naravaryaṃ vimohitāḥ |
manasā vavrire'bhīṣṭaṃ patiṃ daivopasāditam
भूयात् पतिरयं मह्यं धाता तदनुमोदताम् ।
इति सर्वाः पृथक् कृष्णे भावेन हृदयं दधुः
bhūyāt patirayaṃ mahyaṃ dhātā tadanumodatām |
iti sarvāḥ pṛthak kṛṣṇe bhāvena hṛdayaṃ dadhuḥ
ताः प्राहिणोद् द्वारवतीं सुमृष्टविरजोऽम्बराः ।
नरयानैर्महाकोशान् रथाश्वान् द्रविणं महत्
tāḥ prāhiṇod dvāravatīṃ sumṛṣṭavirajo'mbarāḥ |
narayānairmahākośān rathāśvān draviṇaṃ mahat
ऐरावतकुलेभांश्च चतुर्दन्तांस्तरस्विनः ।
पाण्डुरांश्च चतुःषष्टिं प्रेरयामास केशवः
airāvatakulebhāṃśca caturdantāṃstarasvinaḥ |
pāṇḍurāṃśca catuḥṣaṣṭiṃ prerayāmāsa keśavaḥ
गत्वा सुरेन्द्रभवनं दत्त्वादित्यै च कुण्डले ।
पूजितस्त्रिदशेन्द्रेण सहेन्द्र्याण्या च सप्रियः
gatvā surendrabhavanaṃ dattvādityai ca kuṇḍale |
pūjitastridaśendreṇa sahendryāṇyā ca sapriyaḥ
चोदितो भार्ययोत्पाट्य पारीजातं गरुत्मति ।
आरोप्य सेन्द्रान् विबुधान् निर्जित्योपानयत् पुरम्
codito bhāryayotpāṭya pārījātaṃ garutmati |
āropya sendrān vibudhān nirjityopānayat puram
स्थापितः सत्यभामाया गृहोद्यानोपशोभनः ।
अन्वगुर्भ्रमराः स्वर्गात् तद् गन्धासवलम्पटाः
sthāpitaḥ satyabhāmāyā gṛhodyānopaśobhanaḥ |
anvagurbhramarāḥ svargāt tad gandhāsavalampaṭāḥ
ययाच आनम्य किरीटकोटिभिः
पादौ स्पृशन् अच्युतमर्थसाधनम् ।
सिद्धार्थ एतेन विगृह्यते महान्
अहो सुराणां च तमो धिगाढ्यताम्
yayāca ānamya kirīṭakoṭibhiḥ
pādau spṛśan acyutamarthasādhanam |
siddhārtha etena vigṛhyate mahān
aho surāṇāṃ ca tamo dhigāḍhyatām
अथो मुहूर्त एकस्मिन् नानागारेषु ताः स्त्रियः ।
यथोपयेमे भगवान् तावद् रूपधरोऽव्ययः
atho muhūrta ekasmin nānāgāreṣu tāḥ striyaḥ |
yathopayeme bhagavān tāvad rūpadharo'vyayaḥ
गृहेषु तासामनपाय्यतर्ककृत्
निरस्तसाम्यातिशयेष्ववस्थितः ।
रेमे रमाभिर्निजकामसम्प्लुतो
यथेतरो गार्हकमेधिकांश्चरन्
gṛheṣu tāsāmanapāyyatarkakṛt
nirastasāmyātiśayeṣvavasthitaḥ |
reme ramābhirnijakāmasampluto
yathetaro gārhakamedhikāṃścaran
इत्थं रमापतिमवाप्य पतिं स्त्रियस्ता
ब्रह्मादयोऽपि न विदुः पदवीं यदीयाम् ।
भेजुर्मुदाविरतमेधितयानुराग
हासावलोकनवसङ्गमजल्पलज्जाः
itthaṃ ramāpatimavāpya patiṃ striyastā
brahmādayo'pi na viduḥ padavīṃ yadīyām |
bhejurmudāviratamedhitayānurāga
hāsāvalokanavasaṅgamajalpalajjāḥ
प्रत्युद्गमासनवरार्हणपदशौच
ताम्बूलविश्रमणवीजनगन्धमाल्यैः ।
केशप्रसारशयनस्नपनोपहार्यैः
दासीशता अपि विभोर्विदधुः स्म दास्यम्
pratyudgamāsanavarārhaṇapadaśauca
tāmbūlaviśramaṇavījanagandhamālyaiḥ |
keśaprasāraśayanasnapanopahāryaiḥ
dāsīśatā api vibhorvidadhuḥ sma dāsyam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)