गोप्यः कृष्णे वनं याते तमनुद्रुतचेतसः ।
कृष्णलीलाः प्रगायन्त्यो निन्युर्दुःखेन वासरान्
gopyaḥ kṛṣṇe vanaṃ yāte tamanudrutacetasaḥ |
kṛṣṇalīlāḥ pragāyantyo ninyurduḥkhena vāsarān
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे गोपिकायुगलगीतं नाम पञ्चत्रिंशोऽध्यायः ॥
26 श्लोक · 35 में से 90
प्रतिदिन जब श्रीकृष्ण गौएँ लेकर वन जाते, गोपियाँ दिन भर जोड़े जोड़े श्लोकों में उनका गुणगान करतीं। जब वे बायें हाथ पर गाल टिकाकर बाँसुरी बजाते, तो विमानों में बैठी सिद्धों की पत्नियाँ सुध खो बैठतीं। हिरन और गौएँ मुँह में घास लिए कान खड़े करके ठिठक जातीं। नदियों का बहना रुक जाता, वृक्ष फूलों और मधु से झुक जाते, बादल उन पर छाया करते, मोर नाचते। वे वनमाला का, गौओं को नाम लेकर पुकारने का, ध्वज और वज्र चिह्नों वाले चरणों का वर्णन करतीं। साँझ को धूल से भरे, थके हुए, ग्वालों से पूजित यशोदानन्दन घर लौटते और व्रज की स्त्रियों को अपनी दृष्टि से सम्मान देते। ऐसे ही उनका मन श्रीकृष्ण के पीछे लगा रहता और लम्बे दिन बीतते।
श्रीशुक उवाच
गोप्यः कृष्णे वनं याते तमनुद्रुतचेतसः ।
कृष्णलीलाः प्रगायन्त्यो निन्युर्दुःखेन वासरान्
gopyaḥ kṛṣṇe vanaṃ yāte tamanudrutacetasaḥ |
kṛṣṇalīlāḥ pragāyantyo ninyurduḥkhena vāsarān
श्रीगोप्य ऊचुः
वामबाहुकृतवामकपोलो
वल्गितभ्रुरधरार्पितवेणुम् ।
कोमलाङ्गुलिभिराश्रितमार्गं
गोप्य ईरयति यत्र मुकुन्दः
vāmabāhukṛtavāmakapolo
valgitabhruradharārpitaveṇum |
komalāṅgulibhirāśritamārgaṃ
gopya īrayati yatra mukundaḥ
व्योमयानवनिताः सह सिद्धैः
विस्मितास्तदुपधार्य सलज्जाः ।
काममार्गणसमर्पितचित्ताः
कश्मलं ययुरपस्मृतनीव्यः
vyomayānavanitāḥ saha siddhaiḥ
vismitāstadupadhārya salajjāḥ |
kāmamārgaṇasamarpitacittāḥ
kaśmalaṃ yayurapasmṛtanīvyaḥ
हन्त चित्रमबलाः श्रृणुतेदं
हारहास उरसि स्थिरविद्युत् ।
नन्दसूनुरयमार्तजनानां
नर्मदो यर्हि कूजितवेणुः
hanta citramabalāḥ śrṛṇutedaṃ
hārahāsa urasi sthiravidyut |
nandasūnurayamārtajanānāṃ
narmado yarhi kūjitaveṇuḥ
वृन्दशो व्रजवृषा मृगगावो
वेणुवाद्यहृतचेतस आरात् ।
दन्तदष्टकवला धृतकर्णा
निद्रिता लिखितचित्रमिवासन्
vṛndaśo vrajavṛṣā mṛgagāvo
veṇuvādyahṛtacetasa ārāt |
dantadaṣṭakavalā dhṛtakarṇā
nidritā likhitacitramivāsan
बर्हिणस्तबकधातुपलाशैः
बद्धमल्लपरिबर्हविडम्बः ।
कर्हिचित्सबल आलि स गोपैः
गाः समाह्वयति यत्र मुकुन्दः
barhiṇastabakadhātupalāśaiḥ
baddhamallaparibarhaviḍambaḥ |
karhicitsabala āli sa gopaiḥ
gāḥ samāhvayati yatra mukundaḥ
तर्हि भग्नगतयः सरितो वै
तत्पदाम्बुजरजोऽनिलनीतम् ।
स्पृहयतीर्वयमिवाबहुपुण्याः
प्रेमवेपितभुजाः स्तिमितापः
tarhi bhagnagatayaḥ sarito vai
tatpadāmbujarajo'nilanītam |
spṛhayatīrvayamivābahupuṇyāḥ
premavepitabhujāḥ stimitāpaḥ
अनुचरैः समनुवर्णितवीर्य
आदिपूरुष इवाचलभूतिः ।
वनचरो गिरितटेषु चरन्तीः
वेणुनाह्वयति गाः स यदा हि
anucaraiḥ samanuvarṇitavīrya
ādipūruṣa ivācalabhūtiḥ |
vanacaro giritaṭeṣu carantīḥ
veṇunāhvayati gāḥ sa yadā hi
वनलतास्तरव आत्मनि विष्णुं
व्यञ्जयन्त्य इव पुष्पफलाढ्याः ।
प्रणतभारविटपा मधुधाराः
प्रेमहृष्टतनवः ससृजुः स्म
vanalatāstarava ātmani viṣṇuṃ
vyañjayantya iva puṣpaphalāḍhyāḥ |
praṇatabhāraviṭapā madhudhārāḥ
premahṛṣṭatanavaḥ sasṛjuḥ sma
दर्शनीयतिलको वनमाला
दिव्यगन्धतुलसीमधुमत्तैः ।
अलिकुलैरलघु गीतामभीष्टं
आद्रियन् यर्हि सन्धितवेणुः
darśanīyatilako vanamālā
divyagandhatulasīmadhumattaiḥ |
alikulairalaghu gītāmabhīṣṭaṃ
ādriyan yarhi sandhitaveṇuḥ
सरसि सारसहंसविहङ्गाः
चारुगीतहृतचेतस एत्य ।
हरिमुपासत ते यतचित्ता
हन्त मीलितदृशो धृतमौनाः
sarasi sārasahaṃsavihaṅgāḥ
cārugītahṛtacetasa etya |
harimupāsata te yatacittā
hanta mīlitadṛśo dhṛtamaunāḥ
सहबलः स्रगवतंसविलासः
सानुषु क्षितिभृतो व्रजदेव्यः ।
हर्षयन् यर्हि वेणुरवेण
जातहर्ष उपरम्भति विश्वम्
sahabalaḥ sragavataṃsavilāsaḥ
sānuṣu kṣitibhṛto vrajadevyaḥ |
harṣayan yarhi veṇuraveṇa
jātaharṣa uparambhati viśvam
महदतिक्रमणशङ्कितचेता
मन्दमन्दमनुगर्जति मेघः ।
सुहृदमभ्यवर्षत् सुमनोभिः
छायया च विदधत्प्रतपत्रम्
mahadatikramaṇaśaṅkitacetā
mandamandamanugarjati meghaḥ |
suhṛdamabhyavarṣat sumanobhiḥ
chāyayā ca vidadhatpratapatram
विविधगोपचरणेषु विदग्धो
वेणुवाद्य उरुधा निजशिक्षाः ।
तव सुतः सति यदाधरबिम्बे
दत्तवेणुरनयत् स्वरजातीः
vividhagopacaraṇeṣu vidagdho
veṇuvādya urudhā nijaśikṣāḥ |
tava sutaḥ sati yadādharabimbe
dattaveṇuranayat svarajātīḥ
सवनशस्तदुपधार्य सुरेशाः
शक्रशर्वपरमेष्ठिपुरोगाः ।
कवय आनतकन्धरचित्ताः
कश्मलं ययुरनिश्चिततत्त्वाः
savanaśastadupadhārya sureśāḥ
śakraśarvaparameṣṭhipurogāḥ |
kavaya ānatakandharacittāḥ
kaśmalaṃ yayuraniścitatattvāḥ
निजपदाब्जदलैर्ध्वजवज्र
नीरजाङ्कुशविचित्रललामैः ।
व्रजभुवः शमयन् खुरतोदं
वर्ष्मधुर्यगतिरीडितवेणुः
nijapadābjadalairdhvajavajra
nīrajāṅkuśavicitralalāmaiḥ |
vrajabhuvaḥ śamayan khuratodaṃ
varṣmadhuryagatirīḍitaveṇuḥ
व्रजति तेन वयं सविलास
वीक्षणार्पितमनोभववेगाः ।
कुजगतिं गमिता न विदामः
कश्मलेन कवरं वसनं वा
vrajati tena vayaṃ savilāsa
vīkṣaṇārpitamanobhavavegāḥ |
kujagatiṃ gamitā na vidāmaḥ
kaśmalena kavaraṃ vasanaṃ vā
मणिधरः क्वचिदागणयन् गा
मालया दयितगन्धतुलस्याः ।
प्रणयिनोऽनुचरस्य कदांसे
प्रक्षिपन् भुजमगायत यत्र
maṇidharaḥ kvacidāgaṇayan gā
mālayā dayitagandhatulasyāḥ |
praṇayino'nucarasya kadāṃse
prakṣipan bhujamagāyata yatra
क्वणितवेणुरववञ्चितचित्ताः
कृष्णमन्वसत कृष्णगृहिण्यः ।
गुणगणार्णमनुगत्य हरिण्यो
गोपिका इव विमुक्तगृहाशाः
kvaṇitaveṇuravavañcitacittāḥ
kṛṣṇamanvasata kṛṣṇagṛhiṇyaḥ |
guṇagaṇārṇamanugatya hariṇyo
gopikā iva vimuktagṛhāśāḥ
कुन्ददामकृतकौतुकवेषो
गोपगोधनवृतो यमुनायाम् ।
नन्दसूनुरनघे तव वत्सो
नर्मदः प्रणयिणां विजहार
kundadāmakṛtakautukaveṣo
gopagodhanavṛto yamunāyām |
nandasūnuranaghe tava vatso
narmadaḥ praṇayiṇāṃ vijahāra
मन्दवायुरुपवात्यनकूलं
मानयन् मलयजस्पर्शेन ।
वन्दिनस्तमुपदेवगणा ये
वाद्यगीतबलिभिः परिवव्रुः
mandavāyurupavātyanakūlaṃ
mānayan malayajasparśena |
vandinastamupadevagaṇā ye
vādyagītabalibhiḥ parivavruḥ
वत्सलो व्रजगवां यदगध्रो
वन्द्यमानचरणः पथि वृद्धैः ।
कृत्स्नगोधनमुपोह्य दिनान्ते
गीतवेणुरनुगेडितकीर्तिः
vatsalo vrajagavāṃ yadagadhro
vandyamānacaraṇaḥ pathi vṛddhaiḥ |
kṛtsnagodhanamupohya dinānte
gītaveṇuranugeḍitakīrtiḥ
उत्सवं श्रमरुचापि दृशीनां
उन्नय खुररजश्छुरितस्रक् ।
दित्सयैति सुहृदासिष एष
देवकीजठरभूरुडुराजः
utsavaṃ śramarucāpi dṛśīnāṃ
unnaya khurarajaśchuritasrak |
ditsayaiti suhṛdāsiṣa eṣa
devakījaṭharabhūruḍurājaḥ
मदविघूर्णितलोचन ईषन्
मानदः स्वसुहृदां वनमाली ।
बदरपाण्डुवदनो मृदुगण्डं
मण्डयन् कनककुण्डललक्ष्म्या
madavighūrṇitalocana īṣan
mānadaḥ svasuhṛdāṃ vanamālī |
badarapāṇḍuvadano mṛdugaṇḍaṃ
maṇḍayan kanakakuṇḍalalakṣmyā
यदुपतिर्द्विरदराजविहारो
यामिनीपतिरिवैष दिनान्ते ।
मुदितवक्त्र उपयाति दुरन्तं
मोचयन् व्रजगवां दिनतापम्
yadupatirdviradarājavihāro
yāminīpatirivaiṣa dinānte |
muditavaktra upayāti durantaṃ
mocayan vrajagavāṃ dinatāpam
श्रीशुक उवाच
एवं व्रजस्त्रियो राजन् कृष्णलीलानुगायतीः ।
रेमिरेऽहःसु तच्चित्ताः तन्मनस्का महोदयाः
evaṃ vrajastriyo rājan kṛṣṇalīlānugāyatīḥ |
remire'haḥsu taccittāḥ tanmanaskā mahodayāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)