ततश्च पौगण्डवयः श्रितौ व्रजे
बभूवतुस्तौ पशुपालसम्मतौ
गाश्चारयन्तौ सखिभिः समं पदैर्
वृन्दावनं पुण्यमतीव चक्रतुः
tataśca paugaṇḍavayaḥ śritau vraje
babhūvatustau paśupālasammatau
gāścārayantau sakhibhiḥ samaṃ padair
vṛndāvanaṃ puṇyamatīva cakratuḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे धेनुकवधो नाम पञ्चदशोऽध्यायः ॥
52 श्लोक · 15 में से 90
अब पौगण्ड अवस्था में राम और कृष्ण गौएँ चराते हैं और अपने चरणों से वृन्दावन को पावन करते हैं। कृष्ण बाँसुरी बजाते हैं और भाई से वन की प्रशंसा करते हैं। ग्वालबाल तालवन के ताड़फल चाहते हैं, जिसकी रक्षा गधे के रूप वाला असुर धेनुक करता है। बलराम पेड़ हिलाते हैं; धेनुक उन्हें लात मारता है, और बलराम उसे पिछले पैरों से पकड़कर घुमाते और ताड़ पर पटककर मार डालते हैं। दोनों भाई उसके साथियों को भी ऐसे ही मारते हैं और वन मुक्त हो जाता है। साँझ को गोपियाँ लौटते कृष्ण के दर्शन से तृप्त होती हैं। एक दिन गौएँ और ग्वाल कालिय के विष से दूषित यमुना-जल पीकर गिर पड़ते हैं; कृष्ण अमृतमयी दृष्टि से उन्हें जीवित कर देते हैं।
श्रीशुक उवाच
ततश्च पौगण्डवयः श्रितौ व्रजे
बभूवतुस्तौ पशुपालसम्मतौ
गाश्चारयन्तौ सखिभिः समं पदैर्
वृन्दावनं पुण्यमतीव चक्रतुः
tataśca paugaṇḍavayaḥ śritau vraje
babhūvatustau paśupālasammatau
gāścārayantau sakhibhiḥ samaṃ padair
vṛndāvanaṃ puṇyamatīva cakratuḥ
तन्माधवो वेणुमुदीरयन्वृतो गोपैर्गृणद्भिः स्वयशो बलान्वितः
पशून्पुरस्कृत्य पशव्यमाविशद्विहर्तुकामः कुसुमाकरं वनम्
tanmādhavo veṇumudīrayanvṛto gopairgṛṇadbhiḥ svayaśo balānvitaḥ
paśūnpuraskṛtya paśavyamāviśadvihartukāmaḥ kusumākaraṃ vanam
तन्मञ्जुघोषालिमृगद्विजाकुलं महन्मनःप्रख्यपयःसरस्वता
वातेन जुष्टं शतपत्रगन्धिना निरीक्ष्य रन्तुं भगवान्मनो दधे
tanmañjughoṣālimṛgadvijākulaṃ mahanmanaḥprakhyapayaḥsarasvatā
vātena juṣṭaṃ śatapatragandhinā nirīkṣya rantuṃ bhagavānmano dadhe
स तत्र तत्रारुणपल्लवश्रिया फलप्रसूनोरुभरेण पादयोः
स्पृशच्छिखान्वीक्ष्य वनस्पतीन्मुदा स्मयन्निवाहाग्रजमादिपूरुषः
sa tatra tatrāruṇapallavaśriyā phalaprasūnorubhareṇa pādayoḥ
spṛśacchikhānvīkṣya vanaspatīnmudā smayannivāhāgrajamādipūruṣaḥ
अहो अमी देववरामरार्चितं पादाम्बुजं ते सुमनःफलार्हणम्
नमन्त्युपादाय शिखाभिरात्मनस्तमोऽपहत्यै तरुजन्म यत्कृतम्
aho amī devavarāmarārcitaṃ pādāmbujaṃ te sumanaḥphalārhaṇam
namantyupādāya śikhābhirātmanastamo'pahatyai tarujanma yatkṛtam
गायन्त आदिपुरुषानुपथं भजन्ते
प्रायो अमी मुनिगणा भवदीयमुख्या
गूढं वनेऽपि न जहत्यनघात्मदैवम्
gāyanta ādipuruṣānupathaṃ bhajante
prāyo amī munigaṇā bhavadīyamukhyā
gūḍhaṃ vane'pi na jahatyanaghātmadaivam
कुर्वन्ति गोप्य इव ते प्रियमीक्षणेन
सूक्तैश्च कोकिलगणा गृहमागताय
धन्या वनौकस इयान्हि सतां निसर्गः
kurvanti gopya iva te priyamīkṣaṇena
sūktaiśca kokilagaṇā gṛhamāgatāya
dhanyā vanaukasa iyānhi satāṃ nisargaḥ
पादस्पृशो द्रुमलताः करजाभिमृष्टाः
नद्योऽद्रयः खगमृगाः सदयावलोकैर्
गोप्योऽन्तरेण भुजयोरपि यत्स्पृहा श्रीः
pādaspṛśo drumalatāḥ karajābhimṛṣṭāḥ
nadyo'drayaḥ khagamṛgāḥ sadayāvalokair
gopyo'ntareṇa bhujayorapi yatspṛhā śrīḥ
एवं वृन्दावनं श्रीमत्कृष्णः प्रीतमनाः पशून्
रेमे सञ्चारयन्नद्रेः सरिद्रोधःसु सानुगः
evaṃ vṛndāvanaṃ śrīmatkṛṣṇaḥ prītamanāḥ paśūn
reme sañcārayannadreḥ saridrodhaḥsu sānugaḥ
क्वचिद्गायति गायत्सु मदान्धालिष्वनुव्रतैः
उपगीयमानचरितः पथि सङ्कर्षणान्वितः
kvacidgāyati gāyatsu madāndhāliṣvanuvrataiḥ
upagīyamānacaritaḥ pathi saṅkarṣaṇānvitaḥ
अनुजल्पति जल्पन्तं कलवाक्यैः शुकं क्वचित्
क्वचित्सवल्गु कूजन्तमनुकूजति कोकिलम्
क्वचिच्च कालहंसानामनुकूजति कूजितम्
अभिनृत्यति नृत्यन्तं बर्हिणं हासयन्क्वचित्
anujalpati jalpantaṃ kalavākyaiḥ śukaṃ kvacit
kvacitsavalgu kūjantamanukūjati kokilam
kvacicca kālahaṃsānāmanukūjati kūjitam
abhinṛtyati nṛtyantaṃ barhiṇaṃ hāsayankvacit
क्वचिदाह्वयति प्रीत्या गोगोपालमनोज्ञया
kvacidāhvayati prītyā gogopālamanojñayā
चकोरक्रौञ्चचक्राह्व भारद्वाजांश्च बर्हिणः
अनुरौति स्म सत्त्वानां भीतवद्व्याघ्रसिंहयोः
cakorakrauñcacakrāhva bhāradvājāṃśca barhiṇaḥ
anurauti sma sattvānāṃ bhītavadvyāghrasiṃhayoḥ
क्वचित्क्रीडापरिश्रान्तं गोपोत्सङ्गोपबर्हणम्
स्वयं विश्रमयत्यार्यं पादसंवाहनादिभिः
kvacitkrīḍāpariśrāntaṃ gopotsaṅgopabarhaṇam
svayaṃ viśramayatyāryaṃ pādasaṃvāhanādibhiḥ
गृहीतहस्तौ गोपालान्हसन्तौ प्रशशंसतुः
gṛhītahastau gopālānhasantau praśaśaṃsatuḥ
वृक्षमूलाश्रयः शेते गोपोत्सङ्गोपबर्हणः
vṛkṣamūlāśrayaḥ śete gopotsaṅgopabarhaṇaḥ
अपरे हतपाप्मानो व्यजनैः समवीजयन्
apare hatapāpmāno vyajanaiḥ samavījayan
गायन्ति स्म महाराज स्नेहक्लिन्नधियः शनैः
gāyanti sma mahārāja snehaklinnadhiyaḥ śanaiḥ
एवं निगूढात्मगतिः स्वमायया गोपात्मजत्वं चरितैर्विडम्बयन्
रेमे रमालालितपादपल्लवो ग्राम्यैः समं ग्राम्यवदीशचेष्टितः
evaṃ nigūḍhātmagatiḥ svamāyayā gopātmajatvaṃ caritairviḍambayan
reme ramālālitapādapallavo grāmyaiḥ samaṃ grāmyavadīśaceṣṭitaḥ
सुबलस्तोककृष्णाद्या गोपाः प्रेम्णेदमब्रुवन्
subalastokakṛṣṇādyā gopāḥ premṇedamabruvan
इतोऽविदूरे सुमहद्वनं तालालिसङ्कुलम्
ito'vidūre sumahadvanaṃ tālālisaṅkulam
सन्ति किन्त्ववरुद्धानि धेनुकेन दुरात्मना
santi kintvavaruddhāni dhenukena durātmanā
आत्मतुल्यबलैरन्यैर्ज्ञातिभिर्बहुभिर्वृतः
ātmatulyabalairanyairjñātibhirbahubhirvṛtaḥ
न सेव्यते पशुगणैः पक्षिसङ्घैर्विवर्जितम्
na sevyate paśugaṇaiḥ pakṣisaṅghairvivarjitam
एष वै सुरभिर्गन्धो विषूचीनोऽवगृह्यते
eṣa vai surabhirgandho viṣūcīno'vagṛhyate
वाञ्छास्ति महती राम गम्यतां यदि रोचते
vāñchāsti mahatī rāma gamyatāṃ yadi rocate
एवं सुहृद्वचः श्रुत्वा सुहृत्प्रियचिकीर्षया
प्रहस्य जग्मतुर्गोपैर्वृतौ तालवनं प्रभू
evaṃ suhṛdvacaḥ śrutvā suhṛtpriyacikīrṣayā
prahasya jagmaturgopairvṛtau tālavanaṃ prabhū
बलः प्रविश्य बाहुभ्यां तालान्सम्परिकम्पयन्
फलानि पातयामास मतङ्गज इवौजसा
balaḥ praviśya bāhubhyāṃ tālānsamparikampayan
phalāni pātayāmāsa mataṅgaja ivaujasā
अभ्यधावत्क्षितितलं सनगं परिकम्पयन्
abhyadhāvatkṣititalaṃ sanagaṃ parikampayan
समेत्य तरसा प्रत्यग्द्वाभ्यां पद्भ्यां बलं बली
निहत्योरसि काशब्दं मुञ्चन्पर्यसरत्खलः
sametya tarasā pratyagdvābhyāṃ padbhyāṃ balaṃ balī
nihatyorasi kāśabdaṃ muñcanparyasaratkhalaḥ
चरणावपरौ राजन्बलाय प्राक्षिपद्रुषा
caraṇāvaparau rājanbalāya prākṣipadruṣā
चिक्षेप तृणराजाग्रे भ्रामणत्यक्तजीवितम्
cikṣepa tṛṇarājāgre bhrāmaṇatyaktajīvitam
पार्श्वस्थं कम्पयन्भग्नः स चान्यं सोऽपि चापरम्
pārśvasthaṃ kampayanbhagnaḥ sa cānyaṃ so'pi cāparam
तालाश्चकम्पिरे सर्वे महावातेरिता इव
tālāścakampire sarve mahāvāteritā iva
ओतप्रोतमिदं यस्मिंस्तन्तुष्वङ्ग यथा पटः
otaprotamidaṃ yasmiṃstantuṣvaṅga yathā paṭaḥ
क्रोष्टारोऽभ्यद्रवन्सर्वे संरब्धा हतबान्धवाः
kroṣṭāro'bhyadravansarve saṃrabdhā hatabāndhavāḥ
गृहीतपश्चाच्चरणान्प्राहिणोत्तृणराजसु
gṛhītapaścāccaraṇānprāhiṇottṛṇarājasu
रराज भूः सतालाग्रैर्घनैरिव नभस्तलम्
rarāja bhūḥ satālāgrairghanairiva nabhastalam
मुमुचुः पुष्पवर्षाणि चक्रुर्वाद्यानि तुष्टुवुः
mumucuḥ puṣpavarṣāṇi cakrurvādyāni tuṣṭuvuḥ
तृणं च पशवश्चेरुर्हतधेनुककानने
tṛṇaṃ ca paśavaścerurhatadhenukakānane
स्तूयमानोऽनुगैर्गोपैः साग्रजो व्रजमाव्रजत्
stūyamāno'nugairgopaiḥ sāgrajo vrajamāvrajat
वन्यप्रसूनरुचिरेक्षणचारुहासम्
वेणुम्क्वणन्तमनुगैरुपगीतकीर्तिं
गोप्यो दिदृक्षितदृशोऽभ्यगमन्समेताः
vanyaprasūnarucirekṣaṇacāruhāsam
veṇumkvaṇantamanugairupagītakīrtiṃ
gopyo didṛkṣitadṛśo'bhyagamansametāḥ
तापं जहुर्विरहजं व्रजयोषितोऽह्नि
तत्सत्कृतिं समधिगम्य विवेश गोष्ठं
सव्रीडहासविनयं यदपाङ्गमोक्षम्
tāpaṃ jahurvirahajaṃ vrajayoṣito'hni
tatsatkṛtiṃ samadhigamya viveśa goṣṭhaṃ
savrīḍahāsavinayaṃ yadapāṅgamokṣam
यथाकामं यथाकालं व्यधत्तां परमाशिषः
yathākāmaṃ yathākālaṃ vyadhattāṃ paramāśiṣaḥ
नीवीं वसित्वा रुचिरां दिव्यस्रग्गन्धमण्डितौ
nīvīṃ vasitvā rucirāṃ divyasraggandhamaṇḍitau
संविश्य वरशय्यायां सुखं सुषुपतुर्व्रजे
saṃviśya varaśayyāyāṃ sukhaṃ suṣupaturvraje
ययौ राममृते राजन्कालिन्दीं सखिभिर्वृतः
yayau rāmamṛte rājankālindīṃ sakhibhirvṛtaḥ
दुष्टं जलं पपुस्तस्यास्तृष्णार्ता विषदूषितम्
duṣṭaṃ jalaṃ papustasyāstṛṣṇārtā viṣadūṣitam
निपेतुर्व्यसवः सर्वे सलिलान्ते कुरूद्वह
nipeturvyasavaḥ sarve salilānte kurūdvaha
वीक्ष्य तान्वै तथाभूतान्कृष्णो योगेश्वरेश्वरः
ईक्षयामृतवर्षिण्या स्वनाथान्समजीवयत्
vīkṣya tānvai tathābhūtānkṛṣṇo yogeśvareśvaraḥ
īkṣayāmṛtavarṣiṇyā svanāthānsamajīvayat
आसन्सुविस्मिताः सर्वे वीक्षमाणाः परस्परम्
āsansuvismitāḥ sarve vīkṣamāṇāḥ parasparam
पीत्वा विषं परेतस्य पुनरुत्थानमात्मनः
pītvā viṣaṃ paretasya punarutthānamātmanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)