Chapter 32: Sureshvara tests Upamanyu, the boy who wanted milk

शृणु तात प्रवक्ष्यामि शिवस्य परमात्मनः ।
सुरेश्वरावतारस्ते धौम्याग्रज हितावहम्

śṛṇu tāta pravakṣyāmi śivasya paramātmanaḥ |
sureśvarāvatāraste dhaumyāgraja hitāvaham

व्याघ्रपादसुतो धीमानुपमन्युस्सताम्प्रियः ।
जन्मान्तरेण संसिद्धः प्राप्तो मुनिकुमारताम्

vyāghrapādasuto dhīmānupamanyussatāmpriyaḥ |
janmāntareṇa saṃsiddhaḥ prāpto munikumāratām

उवास मातुलगृहे स मात्रा शिशुरे व हि ।
उपमन्युर्व्याघ्रपादिस्स्याद्दरिद्रश्च दैवतः

uvāsa mātulagṛhe sa mātrā śiśure va hi |
upamanyurvyāghrapādissyāddaridraśca daivataḥ

कदाचित्क्षीरमत्यल्पम्पीतवान्मातुलाश्रमे ।
ययाचे मातरम्प्रीत्या बहुशो दुग्ध लालसः

kadācitkṣīramatyalpampītavānmātulāśrame |
yayāce mātaramprītyā bahuśo dugdha lālasaḥ

तच्छ्रुत्वा पुत्रवचनं तन्माता च तपस्विनी ।
सांतः प्रविश्याथ तदा शुभोपायमरीरचत्

tacchrutvā putravacanaṃ tanmātā ca tapasvinī |
sāṃtaḥ praviśyātha tadā śubhopāyamarīracat

उञ्छवृत्त्यर्जितान्बीजान्पिष्ट्वालोड्य जलेन तान् ।
उपलाल्य सुतन्तस्मै सा ददौ कृत्रिमम्पयः

uñchavṛttyarjitānbījānpiṣṭvāloḍya jalena tān |
upalālya sutantasmai sā dadau kṛtrimampayaḥ

पीत्वा च कृत्रिमं दुग्धं मात्रा दत्तं स बालकः ।
नैतत्क्षीरमिति प्राह मातरं चारुदत्पुनः

pītvā ca kṛtrimaṃ dugdhaṃ mātrā dattaṃ sa bālakaḥ |
naitatkṣīramiti prāha mātaraṃ cārudatpunaḥ

श्रुत्वा सुतस्य रुदितं प्राह सा दुःखिता सुतम ।
संमार्ज्य नेत्रे पुत्रस्य कराभ्यां कमलाकृतिः

śrutvā sutasya ruditaṃ prāha sā duḥkhitā sutama |
saṃmārjya netre putrasya karābhyāṃ kamalākṛtiḥ

क्षीरमत्र कुतोऽस्माकं वने निवसतां सदा ।
प्रसादेन विना शम्भोः पयः प्राप्तिर्भवेन्नहि

kṣīramatra kuto'smākaṃ vane nivasatāṃ sadā |
prasādena vinā śambhoḥ payaḥ prāptirbhavennahi

पूर्वजन्मनि यत्कृत्यं शिवमु द्दिश्य हे सुत ।
तदेव लभ्यते नूनन्नात्र कार्या विचारणा ।
इति मातृवचश्श्रुन्वा व्याघ्रपादिस्स बालकः

pūrvajanmani yatkṛtyaṃ śivamu ddiśya he suta |
tadeva labhyate nūnannātra kāryā vicāraṇā |
iti mātṛvacaśśrunvā vyāghrapādissa bālakaḥ

प्रत्युवाच विशोकात्मा मातरं मातृवत्सलः

pratyuvāca viśokātmā mātaraṃ mātṛvatsalaḥ

शोकेनालमिमं मातः शंभुर्यद्यस्ति शङ्करः ।
त्यज शोकं महाभागे सर्वं भद्रम्भविष्यति

śokenālamimaṃ mātaḥ śaṃbhuryadyasti śaṅkaraḥ |
tyaja śokaṃ mahābhāge sarvaṃ bhadrambhaviṣyati

शृणु मातर्वचो मेऽयमहादेवोऽस्ति चेत्क्वचित् ।
चिराद्वा ह्यचिराद्वापि क्षीरोदं साधयाम्यहम्

śṛṇu mātarvaco me'yamahādevo'sti cetkvacit |
cirādvā hyacirādvāpi kṣīrodaṃ sādhayāmyaham

इत्युक्त्वा स शिशुः प्रीत्या शिवं मेऽस्त्वित्युदीर्य्य च ।
विसृज्य तां सुप्रणम्य तपः कर्त्तुं प्रचक्रमे

ityuktvā sa śiśuḥ prītyā śivaṃ me'stvityudīryya ca |
visṛjya tāṃ supraṇamya tapaḥ karttuṃ pracakrame

हिमवत्पर्वतगतः वायुभक्षस्समाहितः ।
अष्टेष्टकाभिः प्रासादं कृत्वा लिंगं च मृन्मयम्

himavatparvatagataḥ vāyubhakṣassamāhitaḥ |
aṣṭeṣṭakābhiḥ prāsādaṃ kṛtvā liṃgaṃ ca mṛnmayam

तत्रावाह्य शिवं साम्बं भक्त्या पञ्चाक्षरेण ह ।
पत्रपुष्पादिभिर्वन्यैस्समानर्च शिशुः स वै

tatrāvāhya śivaṃ sāmbaṃ bhaktyā pañcākṣareṇa ha |
patrapuṣpādibhirvanyaissamānarca śiśuḥ sa vai

ध्यात्वा शिवं च तं साम्बं जपन्पञ्चाक्षरम्मनुम् ।
समभ्यर्च्य चिरं कालं चचार परमन्तपः

dhyātvā śivaṃ ca taṃ sāmbaṃ japanpañcākṣarammanum |
samabhyarcya ciraṃ kālaṃ cacāra paramantapaḥ

तपसा तस्य बालस्य ह्युपमन्योर्महात्मनः ।
चराचरं च भुवनं प्रदीपितमभून्मुने

tapasā tasya bālasya hyupamanyormahātmanaḥ |
carācaraṃ ca bhuvanaṃ pradīpitamabhūnmune

एतस्मिन्नन्तरे शंभुर्विष्ण्वाद्यैः प्रार्थितः प्रभुः ।
परीक्षितुं च तद्भक्तिं शक्ररूपोऽभवत्तदा

etasminnantare śaṃbhurviṣṇvādyaiḥ prārthitaḥ prabhuḥ |
parīkṣituṃ ca tadbhaktiṃ śakrarūpo'bhavattadā

शिवा शचीस्वरूपाभूद्गणाः सर्वेऽभवन्सुराः ।
ऐरावतगजो नन्दी सर्वमेव च तन्मयम्

śivā śacīsvarūpābhūdgaṇāḥ sarve'bhavansurāḥ |
airāvatagajo nandī sarvameva ca tanmayam

ततः साम्बः शिवः शक्रस्वरूपस्सगणो द्रुतम् ।
जगामानुग्रहं कर्तुमुपमन्योस्तदाश्रमम् ।
परीक्षितुं च तद्भक्तिं शक्ररूपधरो हरः ।
प्राह गंभीरया वाचा बालकन्तं मुनीश्वर

tataḥ sāmbaḥ śivaḥ śakrasvarūpassagaṇo drutam |
jagāmānugrahaṃ kartumupamanyostadāśramam |
parīkṣituṃ ca tadbhaktiṃ śakrarūpadharo haraḥ |
prāha gaṃbhīrayā vācā bālakantaṃ munīśvara

तुष्टोऽस्मि ते वरं ब्रूहि तपसानेन सुव्रत ।
ददामि चेच्छितान्कामान्सर्वान्नात्रास्ति संशयः

tuṣṭo'smi te varaṃ brūhi tapasānena suvrata |
dadāmi cecchitānkāmānsarvānnātrāsti saṃśayaḥ

एवमुक्तः स वै तेन शक्ररूपेण शम्भुना ।
वरयामि शिवे भक्तिमित्युवाच कृताञ्जलि

evamuktaḥ sa vai tena śakrarūpeṇa śambhunā |
varayāmi śive bhaktimityuvāca kṛtāñjali

तन्निशम्य हरिः प्राह मां न जानासि लेखपम् ।
त्रैलोक्याधिपतिं शक्रं सर्वदेवनमस्कृतम्

tanniśamya hariḥ prāha māṃ na jānāsi lekhapam |
trailokyādhipatiṃ śakraṃ sarvadevanamaskṛtam

मद्भक्तो भव विप्रर्षे मामेवार्चय सर्वदा ।
ददामि सर्वं भद्रन्ते त्यज रुद्रं च निर्गुणम्

madbhakto bhava viprarṣe māmevārcaya sarvadā |
dadāmi sarvaṃ bhadrante tyaja rudraṃ ca nirguṇam

रुद्रेण निर्गुणेनालं किन्ते कार्यं भविष्यति ।
देवजातिबहिर्भूतो यः पिशाचत्वमागतः

rudreṇa nirguṇenālaṃ kinte kāryaṃ bhaviṣyati |
devajātibahirbhūto yaḥ piśācatvamāgataḥ

तच्छ्रुत्वा स मुनेः पुत्रो जपन्पञ्चाक्षरम्मनुम् ।
मन्यमानो धर्मविघ्नम्प्राह तं कर्तुमागतम्

tacchrutvā sa muneḥ putro japanpañcākṣarammanum |
manyamāno dharmavighnamprāha taṃ kartumāgatam

त्वयैवं कथितं सर्वं भवनिन्दा रतेन वैः ।
प्रसंगाद्देवदेवस्य निर्गुणत्वं पिशाचता

tvayaivaṃ kathitaṃ sarvaṃ bhavanindā ratena vaiḥ |
prasaṃgāddevadevasya nirguṇatvaṃ piśācatā

त्वं न जानासि वै रुद्रं सर्वदेवेश्वरेश्वरम् ।
ब्रह्मविष्णुमहेशानां जनकम्प्रकृतेः परम्

tvaṃ na jānāsi vai rudraṃ sarvadeveśvareśvaram |
brahmaviṣṇumaheśānāṃ janakamprakṛteḥ param

सदसद्व्यक्तमव्यक्तं यमाहुर्ब्रह्मवादिनः ।
नित्यमेकमनेकं च वरं तस्माद्वृणोम्यहम्

sadasadvyaktamavyaktaṃ yamāhurbrahmavādinaḥ |
nityamekamanekaṃ ca varaṃ tasmādvṛṇomyaham

हेतुवादविनिर्मुक्तं सांख्ययोगार्थदम्परम् ।
यमुशन्ति हि तत्त्वज्ञा वरन्तस्माद्वृणोम्यहम्

hetuvādavinirmuktaṃ sāṃkhyayogārthadamparam |
yamuśanti hi tattvajñā varantasmādvṛṇomyaham

नास्ति शम्भोः परन्तत्त्वं सर्वकारणकारणात् ।
ब्रह्मविष्ण्वादि देवानां श्रेष्ठाद्गणपराद्विभोः

nāsti śambhoḥ parantattvaṃ sarvakāraṇakāraṇāt |
brahmaviṣṇvādi devānāṃ śreṣṭhādgaṇaparādvibhoḥ

नाहं वृणे वरं त्वत्तो न विष्णोर्ब्रह्मणोऽपि वा ।
नान्यस्मादमराद्वापि शङ्करो वरदोऽस्तु मे

nāhaṃ vṛṇe varaṃ tvatto na viṣṇorbrahmaṇo'pi vā |
nānyasmādamarādvāpi śaṅkaro varado'stu me

बहुनात्र किमुक्तेन वच्मि तत्त्वं मतं स्वकम् ।
न प्रार्थये पशुपतेरन्यं देवादिकं स्फुटम्

bahunātra kimuktena vacmi tattvaṃ mataṃ svakam |
na prārthaye paśupateranyaṃ devādikaṃ sphuṭam

मद्भावं शृणु गोत्रारे मयाद्यानुमितन्त्विदम् ।
भवान्तरे कृतं पापं श्रुता निन्दा भवस्य चेत्

madbhāvaṃ śṛṇu gotrāre mayādyānumitantvidam |
bhavāntare kṛtaṃ pāpaṃ śrutā nindā bhavasya cet

श्रुत्वा निन्दाम्भवस्याथ तत्क्षणादेव संत्यजेत् ।
स्वदेहं तन्निहत्याशु शिवलोकं स गच्छति

śrutvā nindāmbhavasyātha tatkṣaṇādeva saṃtyajet |
svadehaṃ tannihatyāśu śivalokaṃ sa gacchati

आस्तां तावन्ममेच्छेयं क्षीरम्प्रति सुराधम ।
निहत्य त्वां शिवास्त्रेण त्यजाम्येतत्कलेवरम्

āstāṃ tāvanmameccheyaṃ kṣīramprati surādhama |
nihatya tvāṃ śivāstreṇa tyajāmyetatkalevaram

एवमुक्त्वोपमन्युस्तं मर्तुं व्यवसितः स्वयम् ।
क्षीरे वाच्छामपि त्यक्त्वा निहन्तुं शक्रमुद्यतः

evamuktvopamanyustaṃ martuṃ vyavasitaḥ svayam |
kṣīre vācchāmapi tyaktvā nihantuṃ śakramudyataḥ

भस्मादाय तदाधारादघोस्त्राभिमन्त्रितम् ।
विसृज्य शक्रमुद्दिश्य ननाद स मुनिस्तदा

bhasmādāya tadādhārādaghostrābhimantritam |
visṛjya śakramuddiśya nanāda sa munistadā

स्मृत्वा स्वेष्टपदद्वन्द्वं स्वदेहं दग्धुमुद्यतः ।
आग्नेयीं धारणां बिभ्रदुपमन्युरवस्थितः

smṛtvā sveṣṭapadadvandvaṃ svadehaṃ dagdhumudyataḥ |
āgneyīṃ dhāraṇāṃ bibhradupamanyuravasthitaḥ

एवं व्यवसिते विप्रे भगवाञ्छक्ररूपवान् ।
वारयामास सौम्येन धारणान्तस्य योगिनः

evaṃ vyavasite vipre bhagavāñchakrarūpavān |
vārayāmāsa saumyena dhāraṇāntasya yoginaḥ

तद्विसृष्टमघोरास्त्रं नन्दीश्वरनियो गतः ।
जगृहे मन्यतः क्षिप्तं नन्दी शंकरवल्लभम्

tadvisṛṣṭamaghorāstraṃ nandīśvaraniyo gataḥ |
jagṛhe manyataḥ kṣiptaṃ nandī śaṃkaravallabham

स्वरूपमेव भगवानास्थाय परमेश्वरः ।
दर्शयामास विप्राय बालेन्दु कृतशेखरम्

svarūpameva bhagavānāsthāya parameśvaraḥ |
darśayāmāsa viprāya bālendu kṛtaśekharam

क्षीरार्णवसहस्र्ं च दध्यादेवरर्णवन्तथा ।
भक्ष्यभोज्यार्णवन्तस्मै दर्शयामास स प्रभुः

kṣīrārṇavasahasrṃ ca dadhyādevararṇavantathā |
bhakṣyabhojyārṇavantasmai darśayāmāsa sa prabhuḥ

एवं स ददृशे शम्भुदेव्या सार्द्धं वृषोपरि ।
गणेश्वरैस्त्रिशूलाद्यैर्दिव्यास्त्रैरपि संवृतः

evaṃ sa dadṛśe śambhudevyā sārddhaṃ vṛṣopari |
gaṇeśvaraistriśūlādyairdivyāstrairapi saṃvṛtaḥ

दिवि दुन्दुभयो नेदु पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
विष्णुब्रह्मेन्द्रप्रमुखैर्देवैश्छन्ना दिशो दश

divi dundubhayo nedu puṣpavṛṣṭiḥ papāta ha |
viṣṇubrahmendrapramukhairdevaiśchannā diśo daśa

अथोपमन्युरानन्दसमुद्रोर्मिभिरावृतः ।
पपात दण्डवद्भूमौ भक्तिनम्रेण चेतसा

athopamanyurānandasamudrormibhirāvṛtaḥ |
papāta daṇḍavadbhūmau bhaktinamreṇa cetasā

एतस्मिन्समये तत्र सस्मितो भगवान्भवः ।
एह्येहीति समाहूय मूर्ध्न्याघ्राय ददौ वरान्

etasminsamaye tatra sasmito bhagavānbhavaḥ |
ehyehīti samāhūya mūrdhnyāghrāya dadau varān

वत्सोपमन्यो तुष्टोऽस्मि त्वदाचरणतो वरात् ।
दृढभक्तोऽसि विप्रर्षे मया जिज्ञासितोऽधुना

vatsopamanyo tuṣṭo'smi tvadācaraṇato varāt |
dṛḍhabhakto'si viprarṣe mayā jijñāsito'dhunā

भक्ष्यभोगान्यथाकामं बान्धवैर्भुंक्ष्व सर्वदा ।
सुखी भव सदा दुःखनिर्मुक्तो भक्तिमान्मम

bhakṣyabhogānyathākāmaṃ bāndhavairbhuṃkṣva sarvadā |
sukhī bhava sadā duḥkhanirmukto bhaktimānmama

उपमन्यो महाभाग तवाम्बैषा हि पार्वती ।
मया पुत्रीकृतो ह्यद्य कुमारत्वं सनातनम्

upamanyo mahābhāga tavāmbaiṣā hi pārvatī |
mayā putrīkṛto hyadya kumāratvaṃ sanātanam

दुग्धदध्याज्यमधुनामर्णवाश्च सहस्रशः ।
भक्ष्यभोज्यादिवस्तूनामर्णवाश्चाखिला स्तथा

dugdhadadhyājyamadhunāmarṇavāśca sahasraśaḥ |
bhakṣyabhojyādivastūnāmarṇavāścākhilā stathā

तुभ्यं दत्ता मया प्रीत्या त्वं गृह्णीष्व महामुने ।
अमरत्वन्तथा दक्ष गाणपत्यं च शाश्वतम्

tubhyaṃ dattā mayā prītyā tvaṃ gṛhṇīṣva mahāmune |
amaratvantathā dakṣa gāṇapatyaṃ ca śāśvatam

पिताहन्ते महादेवो माता ते जगदम्बिका ।
वरान्वरय सुप्रीत्या मनोभिलषितान्परान्

pitāhante mahādevo mātā te jagadambikā |
varānvaraya suprītyā manobhilaṣitānparān

अजरश्चामरश्चैव भव त्वं दुःखवर्जित ।
यशस्वी वरतेजस्वी दित्त्वज्ञानी महाप्रभुः

ajaraścāmaraścaiva bhava tvaṃ duḥkhavarjita |
yaśasvī varatejasvī dittvajñānī mahāprabhuḥ

अथ शम्भुः प्रसन्नात्मा स्मृत्वा तस्य तपो महत् ।
पुनर्दश वरान्दिव्यान्मुनये हयूपमन्यवे

atha śambhuḥ prasannātmā smṛtvā tasya tapo mahat |
punardaśa varāndivyānmunaye hayūpamanyave

व्रतं पाशुपतं ज्ञानं व्रतयोगं च तत्त्वतः ।
ददौ तस्मै प्रवक्तृत्वं पाटवं च निजं पदम्ं

vrataṃ pāśupataṃ jñānaṃ vratayogaṃ ca tattvataḥ |
dadau tasmai pravaktṛtvaṃ pāṭavaṃ ca nijaṃ padamṃ

एवन्दत्त्वा महादेवः कराभ्यामुपगृह्य तम् ।
मूर्ध्न्याघ्राय सुतस्तेऽयमिति देव्यै न्यवेदयत्

evandattvā mahādevaḥ karābhyāmupagṛhya tam |
mūrdhnyāghrāya sutaste'yamiti devyai nyavedayat

देवी च शृण्वती प्रीत्या मूर्ध्निदेशे कराम्बुजम् ।
विन्यस्य प्रददौ तस्मै कुमारपदमक्षयम्

devī ca śṛṇvatī prītyā mūrdhnideśe karāmbujam |
vinyasya pradadau tasmai kumārapadamakṣayam

क्षीराब्धिमपि साकारं क्षीरस्वादुकरोदधिः ।
उपास्थाय ददौ तस्मै पिण्डीभूतमनश्वरम्

kṣīrābdhimapi sākāraṃ kṣīrasvādukarodadhiḥ |
upāsthāya dadau tasmai piṇḍībhūtamanaśvaram

योगैश्वर्य्यं सदा तुष्टम्ब्रह्मविद्यामनश्वराम् ।
समृद्धिं परमान्तस्मै ददौ सन्तुष्टमानसः

yogaiśvaryyaṃ sadā tuṣṭambrahmavidyāmanaśvarām |
samṛddhiṃ paramāntasmai dadau santuṣṭamānasaḥ

सोऽपि लब्ध्वा वरान्दिव्यान्कुमारत्वं च सर्वदा ।
तस्माच्छिवाच्च तस्याश्च शिवाया मुदितोऽभवत्

so'pi labdhvā varāndivyānkumāratvaṃ ca sarvadā |
tasmācchivācca tasyāśca śivāyā mudito'bhavat

ततः प्रसन्नचेतस्कः सुप्रणम्य कृताञ्जलिः ।
ययाचे स वरं प्रीत्या देवदेवान्महे श्वरात्

tataḥ prasannacetaskaḥ supraṇamya kṛtāñjaliḥ |
yayāce sa varaṃ prītyā devadevānmahe śvarāt

प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर ।
स्वभक्तिन्देहि परमां दिव्यामव्यभिचारिणीम्

prasīda devadeveśa prasīda parameśvara |
svabhaktindehi paramāṃ divyāmavyabhicāriṇīm

श्रद्धान्देहि महादेव स्वसंबन्धिषु मे सदा ।
स्वदास्यं परमं स्नेहं स्वसान्निध्यं च सर्वदा

śraddhāndehi mahādeva svasaṃbandhiṣu me sadā |
svadāsyaṃ paramaṃ snehaṃ svasānnidhyaṃ ca sarvadā

एवमुक्त्वा प्रसन्नात्मा हर्षगद्गदया गिरा ।
तुष्टाव स महादेवमुपमन्युर्द्विजोत्तमः

evamuktvā prasannātmā harṣagadgadayā girā |
tuṣṭāva sa mahādevamupamanyurdvijottamaḥ

एवमुक्तश्शिवस्तेन सर्वेषां शृण्वताम्प्रभुः ।
प्रत्युवाच प्रसन्नात्मोपमन्युं सकलेश्वरः

evamuktaśśivastena sarveṣāṃ śṛṇvatāmprabhuḥ |
pratyuvāca prasannātmopamanyuṃ sakaleśvaraḥ

वत्सोपमन्यो धन्यस्त्वं मम भक्तो विशेषतः ।
सर्वन्दत्तम्मया ते हि यद्वृ क्त्तम्भवतानघ

vatsopamanyo dhanyastvaṃ mama bhakto viśeṣataḥ |
sarvandattammayā te hi yadvṛ kttambhavatānagha

अजरश्चामरश्च त्वं सर्वदा दुःखवर्जित ।
सर्वपूज्यो निर्विकारी भक्तानाम्प्रवरो भव

ajaraścāmaraśca tvaṃ sarvadā duḥkhavarjita |
sarvapūjyo nirvikārī bhaktānāmpravaro bhava

अक्षया बान्धवाश्चैव कुलं गोत्रं च ते सदा ।
भविष्यति द्विजश्रेष्ठ मयि भक्तिश्च शाश्वती

akṣayā bāndhavāścaiva kulaṃ gotraṃ ca te sadā |
bhaviṣyati dvijaśreṣṭha mayi bhaktiśca śāśvatī

सान्निध्यं चाश्रये नित्यं करिष्यामि मुने तव ।
तिष्ठ वत्स यथा कामं नोत्कण्ठां च करिष्यसि

sānnidhyaṃ cāśraye nityaṃ kariṣyāmi mune tava |
tiṣṭha vatsa yathā kāmaṃ notkaṇṭhāṃ ca kariṣyasi

एवमुक्त्वा स भगवांस्तस्मै दत्त्वा वरान्वरान् ।
सांबश्च सगणस्सद्यस्तत्रैवान्तर्दधे प्रभुः

evamuktvā sa bhagavāṃstasmai dattvā varānvarān |
sāṃbaśca sagaṇassadyastatraivāntardadhe prabhuḥ

उपमन्युः प्रसन्नात्मा प्राप्य शम्भोर्वरान्वरान् ।
जगाम जननीस्थानं मात्रे सर्वम वर्णयत्

upamanyuḥ prasannātmā prāpya śambhorvarānvarān |
jagāma jananīsthānaṃ mātre sarvama varṇayat

तच्छ्रुत्वा तस्य जननी महाहर्षमवाप सा ।
सर्वपूज्वोऽभवत्सोऽपि सुखं प्रापाधिकं सदा

tacchrutvā tasya jananī mahāharṣamavāpa sā |
sarvapūjvo'bhavatso'pi sukhaṃ prāpādhikaṃ sadā

इत्थन्ते वर्णितस्तात शिवस्य परमात्मनः ।
सुरेश्वरावतारो हि सर्वदा सुखदः सताम्

itthante varṇitastāta śivasya paramātmanaḥ |
sureśvarāvatāro hi sarvadā sukhadaḥ satām

इदमाख्यानमनघं सर्वकामफलप्रदम् ।
स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं सताम्

idamākhyānamanaghaṃ sarvakāmaphalapradam |
svargyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ bhuktimuktipradaṃ satām

य एतच्छृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः ।
इह सर्वसुखं भुक्त्वा सोऽन्ते शिवगतिं लभेत्

ya etacchṛṇuyādbhaktyā śrāvayedvā samāhitaḥ |
iha sarvasukhaṃ bhuktvā so'nte śivagatiṃ labhet