शब्दादीनि च भूतानि पंचीकृत्वाहमात्मना ।
तेभ्यः स्थूलं नभो वायुं वह्निं चैव जलं महीम्
śabdādīni ca bhūtāni paṃcīkṛtvāhamātmanā |
tebhyaḥ sthūlaṃ nabho vāyuṃ vahniṃ caiva jalaṃ mahīm
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथम खंडे सृष्ट्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे सृष्टिवर्णनो नाम षोडशोऽध्यायः ॥
50 verses · 16 of 20
Brahma makes the elements, mountains, seas and time, but is not satisfied. Meditating on Shiva with Amba, he creates the sages: Marichi from his eyes, Bhrigu from his heart, Angiras from his head, then Pulaha, Pulastya, Vasishtha, Kratu, Atri and Daksha; Narada from his lap, Kardama from his shadow, and Dharma from his resolve. Moved by Shiva, Brahma divides his body into man and woman, Svayambhuva Manu and Shatarupa. Their daughters Akuti, Devahuti and Prasuti marry Ruchi, Kardama and Daksha. Daksha gives thirteen daughters to Dharma, twenty-seven to Soma and thirteen to Kashyapa. Sati, held by Rudra on His trident, is born from Daksha for the world's sake. Brahma, Vishnu and Rudra are the three gunas; Shiva Himself is beyond them.
ब्रह्मोवाच
शब्दादीनि च भूतानि पंचीकृत्वाहमात्मना ।
तेभ्यः स्थूलं नभो वायुं वह्निं चैव जलं महीम्
śabdādīni ca bhūtāni paṃcīkṛtvāhamātmanā |
tebhyaḥ sthūlaṃ nabho vāyuṃ vahniṃ caiva jalaṃ mahīm
पर्वतांश्च समुद्रांश्च वृक्षादीनपि नारद ।
कलादियुगपर्येतान्कालानन्यानवासृजम्
parvatāṃśca samudrāṃśca vṛkṣādīnapi nārada |
kalādiyugaparyetānkālānanyānavāsṛjam
सृष्ट्यंतानपरांश्चापि नाहं तुष्टोऽभव न्मुने ।
ततो ध्यात्वा शिवं साम्बं साधकानसृजं मुने
sṛṣṭyaṃtānaparāṃścāpi nāhaṃ tuṣṭo'bhava nmune |
tato dhyātvā śivaṃ sāmbaṃ sādhakānasṛjaṃ mune
मरीचिं च स्वनेत्राभ्यां हृदयाद्भृगुमेव च ।
शिरसोऽगिरसं व्यानात्पुलहं मुनिसत्तमम्
marīciṃ ca svanetrābhyāṃ hṛdayādbhṛgumeva ca |
śiraso'girasaṃ vyānātpulahaṃ munisattamam
उदानाच्च पुलस्त्यं हि वसिष्ठञ्च समानतः ।
क्रतुं त्वपानाच्छ्रोत्राभ्यामत्रिं दक्षं च प्राणतः
udānācca pulastyaṃ hi vasiṣṭhañca samānataḥ |
kratuṃ tvapānācchrotrābhyāmatriṃ dakṣaṃ ca prāṇataḥ
असृजं त्वां तदोत्संगाच्छायायाः कर्दमं मुनिम् ।
संकल्पादसृजं धर्मं सर्वसाधनसाधनम्
asṛjaṃ tvāṃ tadotsaṃgācchāyāyāḥ kardamaṃ munim |
saṃkalpādasṛjaṃ dharmaṃ sarvasādhanasādhanam
एवमेतानहं सृष्ट्वा कृतार्थस्साधकोत्तमान् ।
अभवं मुनिशार्दूल महादेवप्रसादतः
evametānahaṃ sṛṣṭvā kṛtārthassādhakottamān |
abhavaṃ muniśārdūla mahādevaprasādataḥ
ततो मदाज्ञया तात धर्मः संकल्पसंभवः ।
मानवं रूपमापन्नस्साधकैस्तु प्रवर्तितः
tato madājñayā tāta dharmaḥ saṃkalpasaṃbhavaḥ |
mānavaṃ rūpamāpannassādhakaistu pravartitaḥ
ततोऽसृजं स्वगात्रेभ्यो विविधेभ्योऽमितान्सुतान् ।
सुरासुरादिकांस्तेभ्यो दत्त्वा तां तां तनुं मुने
tato'sṛjaṃ svagātrebhyo vividhebhyo'mitānsutān |
surāsurādikāṃstebhyo dattvā tāṃ tāṃ tanuṃ mune
ततोऽहं शंकरेणाथ प्रेरितोंऽतर्गतेन ह ।
द्विधा कृत्वात्मनो देहं द्विरूपश्चाभवं मुने
tato'haṃ śaṃkareṇātha preritoṃ'targatena ha |
dvidhā kṛtvātmano dehaṃ dvirūpaścābhavaṃ mune
अर्द्धेन नारी पुरुषश्चार्द्धेन संततो मुने ।
स तस्यामसृजद्द्वंद्वं सर्वसाधनमुत्तमम्
arddhena nārī puruṣaścārddhena saṃtato mune |
sa tasyāmasṛjaddvaṃdvaṃ sarvasādhanamuttamam
स्वायंभुवो मनुस्तत्र पुरुषः परसाधनम् ।
शतरूपाभिधा नारी योगिनी सा तपस्विनी
svāyaṃbhuvo manustatra puruṣaḥ parasādhanam |
śatarūpābhidhā nārī yoginī sā tapasvinī
सा पुनर्मनुना तेन गृहीतातीव शोभना ।
विवाहविधिना ताताऽसृजत्सर्गं समैथुनम्
sā punarmanunā tena gṛhītātīva śobhanā |
vivāhavidhinā tātā'sṛjatsargaṃ samaithunam
तस्यां तेन समुत्पन्नस्तनयश्च प्रियव्रतः ।
तथैवोत्तानपादश्च तथा कन्यात्रयं पुनः
tasyāṃ tena samutpannastanayaśca priyavrataḥ |
tathaivottānapādaśca tathā kanyātrayaṃ punaḥ
आकूतिर्देवहूतिश्च प्रसूतिरिति विश्रुताः ।
आकूतिं रुचये प्रादात्कर्दमाय तु मध्यमाम्
ākūtirdevahūtiśca prasūtiriti viśrutāḥ |
ākūtiṃ rucaye prādātkardamāya tu madhyamām
ददौ प्रसूतिं दक्षायोत्तानपादानुजां सुताः ।
तासां प्रसूतिप्रसवैस्सर्वं व्याप्तं चराचरम्
dadau prasūtiṃ dakṣāyottānapādānujāṃ sutāḥ |
tāsāṃ prasūtiprasavaissarvaṃ vyāptaṃ carācaram
आकूत्यां च रुचेश्चाभूद्वंद्वं यज्ञश्च दक्षिणा ।
यज्ञस्य जज्ञिरे पुत्रा दक्षिणायां च द्वादश
ākūtyāṃ ca ruceścābhūdvaṃdvaṃ yajñaśca dakṣiṇā |
yajñasya jajñire putrā dakṣiṇāyāṃ ca dvādaśa
देवहूत्यां कर्दमाच्च बह्व्यो जातास्सुता मुने ।
दशाज्जाताश्चतस्रश्च तथा पुत्र्यश्च विंशतिः
devahūtyāṃ kardamācca bahvyo jātāssutā mune |
daśājjātāścatasraśca tathā putryaśca viṃśatiḥ
धर्माय दत्ता दक्षेण श्रद्धाद्यास्तु त्रयोदश ।
शृणु तासां च नामानि धर्मस्त्रीणां मुनीश्वर
dharmāya dattā dakṣeṇa śraddhādyāstu trayodaśa |
śṛṇu tāsāṃ ca nāmāni dharmastrīṇāṃ munīśvara
श्रद्धा लक्ष्मीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिर्मेधा तथा क्रिया ।
वसुःर्बुद्धि लज्जा शांतिः सिद्धिः कीर्तिस्त्रयोदश
śraddhā lakṣmīrdhṛtistuṣṭiḥ puṣṭirmedhā tathā kriyā |
vasuḥrbuddhi lajjā śāṃtiḥ siddhiḥ kīrtistrayodaśa
ताभ्यां शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः ।
ख्यातिस्सत्पथसंभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा
tābhyāṃ śiṣṭā yavīyasya ekādaśa sulocanāḥ |
khyātissatpathasaṃbhūtiḥ smṛtiḥ prītiḥ kṣamā tathā
सन्नतिश्चानुरूपा च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा ।
भृगुर्भवो मरीचिश्च तथा चैवांगिरा मुनिः
sannatiścānurūpā ca ūrjā svāhā svadhā tathā |
bhṛgurbhavo marīciśca tathā caivāṃgirā muniḥ
पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुश्चर्षिवरस्तथा ।
अत्रिर्वासिष्ठो वह्निश्च पितरश्च यथाक्रमम्
pulastyaḥ pulahaścaiva kratuścarṣivarastathā |
atrirvāsiṣṭho vahniśca pitaraśca yathākramam
ख्यातास्ता जगृहुः कन्या भृग्वाद्यास्साधका वराः ।
ततस्संपूरितं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
khyātāstā jagṛhuḥ kanyā bhṛgvādyāssādhakā varāḥ |
tatassaṃpūritaṃ sarvaṃ trailokyaṃ sacarācaram
एवं कर्मानुरूपेण प्रणिनामंबिकापते ।
आज्ञया बहवो जाता असंख्याता द्विजर्षभाः
evaṃ karmānurūpeṇa praṇināmaṃbikāpate |
ājñayā bahavo jātā asaṃkhyātā dvijarṣabhāḥ
कल्पभेदेन दक्षस्य षष्टिः कन्याः प्रकीर्तिताः ।
तासां दश च धर्माय शशिने सप्तविंशतिम्
kalpabhedena dakṣasya ṣaṣṭiḥ kanyāḥ prakīrtitāḥ |
tāsāṃ daśa ca dharmāya śaśine saptaviṃśatim
विधिना दत्तवान्दक्षः कश्यपाय त्रयोदश ।
चतस्रः पररूपाय ददौ तार्क्ष्याय नारद
vidhinā dattavāndakṣaḥ kaśyapāya trayodaśa |
catasraḥ pararūpāya dadau tārkṣyāya nārada
भृग्वंगिरः कृशाश्वेभ्यो द्वे द्वे कन्ये च दत्तवान् ।
ताभ्यस्तेभ्यस्तु संजाता बह्वी सृष्टिश्चराचरा
bhṛgvaṃgiraḥ kṛśāśvebhyo dve dve kanye ca dattavān |
tābhyastebhyastu saṃjātā bahvī sṛṣṭiścarācarā
त्रयोदशमितास्तस्मै कश्यपाय महात्मने ।
दत्ता दक्षेण याः कन्या विधिवन्मुनिसत्तम
trayodaśamitāstasmai kaśyapāya mahātmane |
dattā dakṣeṇa yāḥ kanyā vidhivanmunisattama
तासां प्रसूतिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
स्थावरं जंगमं चैव शून्य नैव तु किंचन
tāsāṃ prasūtibhirvyāptaṃ trailokyaṃ sacarācaram |
sthāvaraṃ jaṃgamaṃ caiva śūnya naiva tu kiṃcana
देवाश्च ऋषयश्चैव दैत्याश्चैव प्रजज्ञिरे ।
वृक्षाश्च पक्षिणश्चैव सर्वे पर्वतवीरुधः
devāśca ṛṣayaścaiva daityāścaiva prajajñire |
vṛkṣāśca pakṣiṇaścaiva sarve parvatavīrudhaḥ
दक्षकन्याप्रसूतैश्च व्याप्तमेवं चराचरम् ।
पातालतलमारभ्य सत्यलोकावधि ध्रुवम्
dakṣakanyāprasūtaiśca vyāptamevaṃ carācaram |
pātālatalamārabhya satyalokāvadhi dhruvam
ब्रह्मांडं सकलं व्याप्तं शून्यं नैव कदाचन ।
एवं सृष्टिः कृता सम्यग्ब्रह्मणा शंभुशासनात्
brahmāṃḍaṃ sakalaṃ vyāptaṃ śūnyaṃ naiva kadācana |
evaṃ sṛṣṭiḥ kṛtā samyagbrahmaṇā śaṃbhuśāsanāt
सती नाम त्रिशूलाग्रे सदा रुद्रेण रक्षिता ।
तपोर्थं निर्मिता पूर्वं शंभुना सर्वविष्णुना
satī nāma triśūlāgre sadā rudreṇa rakṣitā |
taporthaṃ nirmitā pūrvaṃ śaṃbhunā sarvaviṣṇunā
सैव दक्षात्समुद्भूता लोककार्यार्थमेव च ।
लीलां चकार बहुशो भक्तोद्धरणहेतवे
saiva dakṣātsamudbhūtā lokakāryārthameva ca |
līlāṃ cakāra bahuśo bhaktoddharaṇahetave
वामांगो यस्य वैकुंठो दक्षिणांगोऽहमेव च ।
रुद्रो हृदयजो यस्य त्रिविधस्तु शिवः स्मृतः
vāmāṃgo yasya vaikuṃṭho dakṣiṇāṃgo'hameva ca |
rudro hṛdayajo yasya trividhastu śivaḥ smṛtaḥ
अहं विष्णुश्च रुद्रश्च गुणास्त्रय उदाहृताः ।
स्वयं सदा निर्गुणश्च परब्रह्माव्ययश्शिवः
ahaṃ viṣṇuśca rudraśca guṇāstraya udāhṛtāḥ |
svayaṃ sadā nirguṇaśca parabrahmāvyayaśśivaḥ
विष्णुस्सत्त्वं रजोऽहं च तमो रुद्र उदाहृतः ।
लोकाचारत इत्येवं नामतो वस्तुतोऽन्यथा
viṣṇussattvaṃ rajo'haṃ ca tamo rudra udāhṛtaḥ |
lokācārata ityevaṃ nāmato vastuto'nyathā
अंतस्तमो बहिस्सत्त्वो विष्णूरुद्रस्तथा मतः ।
अंतस्सत्त्वस्तमोबाह्यो रजोहं सर्वेथा मुने
aṃtastamo bahissattvo viṣṇūrudrastathā mataḥ |
aṃtassattvastamobāhyo rajohaṃ sarvethā mune
राजसी च सुरा देवी सत्त्वरूपात्तु सा सती ।
लक्ष्मीस्तमोमयी ज्ञेया विरूपा च शिवा परा
rājasī ca surā devī sattvarūpāttu sā satī |
lakṣmīstamomayī jñeyā virūpā ca śivā parā
एवं शिवा सती भूत्वा शंकरेण विवाहिता ।
पितुर्यज्ञे तनुं त्यक्त्वा नादात्तां स्वपदं ययौ
evaṃ śivā satī bhūtvā śaṃkareṇa vivāhitā |
pituryajñe tanuṃ tyaktvā nādāttāṃ svapadaṃ yayau
पुनश्च पार्वती जाता देवप्रार्थनया शिवा ।
तपः कृत्वा सुविपुलं पुनश्शिवमुपागता
punaśca pārvatī jātā devaprārthanayā śivā |
tapaḥ kṛtvā suvipulaṃ punaśśivamupāgatā
तस्या नामान्यनेकानि जातानि च मुनीश्वर ।
कालिका चंडिका भद्रा चामुंडा विजया जया
tasyā nāmānyanekāni jātāni ca munīśvara |
kālikā caṃḍikā bhadrā cāmuṃḍā vijayā jayā
जयंती भद्रकाली च दुर्गा भगवतीति च ।
कामाख्या कामदा ह्यम्बा मृडानी सर्वमंगला
jayaṃtī bhadrakālī ca durgā bhagavatīti ca |
kāmākhyā kāmadā hyambā mṛḍānī sarvamaṃgalā
नामधेयान्यनेकानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च ।
गुणकर्मानुरूपाणि प्रायशस्तत्र पार्वती
nāmadheyānyanekāni bhuktimuktipradāni ca |
guṇakarmānurūpāṇi prāyaśastatra pārvatī
गुणमय्यस्तथा देव्यो देवा गुणमयास्त्रयः ।
मिलित्वा विविधं सृष्टेश्चक्रुस्ते कार्यमुत्तमम्
guṇamayyastathā devyo devā guṇamayāstrayaḥ |
militvā vividhaṃ sṛṣṭeścakruste kāryamuttamam
एवं सृष्टिप्रकारस्ते वर्णितो मुनिसत्तम ।
शिवाज्ञया विरचितो ब्रह्मांडस्य मयाऽखिलः
evaṃ sṛṣṭiprakāraste varṇito munisattama |
śivājñayā viracito brahmāṃḍasya mayā'khilaḥ
परं ब्रह्म शिवः प्रोक्तस्तस्य रूपास्त्रयः सुराः ।
अहं विष्णुश्च रुद्रश्च गुणभेदानुरूपतः
paraṃ brahma śivaḥ proktastasya rūpāstrayaḥ surāḥ |
ahaṃ viṣṇuśca rudraśca guṇabhedānurūpataḥ
शिवया रमते स्वैरं शिवलोके मनोरमे ।
स्वतंत्रः परमात्मा हि निर्गुणस्सगुणोऽपि वै
śivayā ramate svairaṃ śivaloke manorame |
svataṃtraḥ paramātmā hi nirguṇassaguṇo'pi vai
तस्य पूर्णवतारो हिं रुद्रस्साक्षाच्छिवः स्मृतः ।
कैलासे भवनं रम्यं पंचवक्त्रश्चकार ह ।
ब्रह्मांडस्य तथा नाशे तस्य नाशोस्ति वै न हि
tasya pūrṇavatāro hiṃ rudrassākṣācchivaḥ smṛtaḥ |
kailāse bhavanaṃ ramyaṃ paṃcavaktraścakāra ha |
brahmāṃḍasya tathā nāśe tasya nāśosti vai na hi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)