Chapter 18: Ganesha made lord of the ganas, worshipped first

जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे प्रजेश्वर ।
ततः किमभवत्तत्र कृपया तद्वदाधुना

jīvite girijāputre devyā dṛṣṭe prajeśvara |
tataḥ kimabhavattatra kṛpayā tadvadādhunā

जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे मुनीश्वर ।
यज्जातं तच्छृणुष्वाद्य वच्मि ते महदुत्सवम्

jīvite girijāputre devyā dṛṣṭe munīśvara |
yajjātaṃ tacchṛṇuṣvādya vacmi te mahadutsavam

जीवितस्स शिवापुत्रो निर्व्यग्रो विकृतो मुने ।
अभिषिक्तस्तदा देवैर्गणाध्यक्षैर्गजाननः

jīvitassa śivāputro nirvyagro vikṛto mune |
abhiṣiktastadā devairgaṇādhyakṣairgajānanaḥ

दृष्ट्वा स्वतनयं देवी शिवा हर्षसमन्विता ।
गृहीत्वा बालकं दोर्भ्यां प्रमुदा परिषस्वजे

dṛṣṭvā svatanayaṃ devī śivā harṣasamanvitā |
gṛhītvā bālakaṃ dorbhyāṃ pramudā pariṣasvaje

वस्त्राणि विविधानीह नानालंकरणानि च ।
ददौ प्रीत्या गणेशाय स्वपुत्राय मुदांबिका

vastrāṇi vividhānīha nānālaṃkaraṇāni ca |
dadau prītyā gaṇeśāya svaputrāya mudāṃbikā

पूजयित्वा तया देव्या सिद्धिभिश्चाप्यनेकशः ।
करेण स्पर्शितस्सोथ सर्वदुःखहरेण वै

pūjayitvā tayā devyā siddhibhiścāpyanekaśaḥ |
kareṇa sparśitassotha sarvaduḥkhahareṇa vai

पूजयित्वा सुतं देवी मुखमाचुम्ब्य शांकरी ।
वरान्ददौ तदा प्रीत्या जातस्त्वं दुःखितोऽधुना

pūjayitvā sutaṃ devī mukhamācumbya śāṃkarī |
varāndadau tadā prītyā jātastvaṃ duḥkhito'dhunā

धन्योसि कृतकृत्योसि पूर्वपूज्यो भवाधुना ।
सर्वेषाममराणां वै सर्वदा दुःखवर्जितः

dhanyosi kṛtakṛtyosi pūrvapūjyo bhavādhunā |
sarveṣāmamarāṇāṃ vai sarvadā duḥkhavarjitaḥ

आनने तव सिन्दूरं दृश्यते सांप्रतं यदि ।
तस्मात्त्वं पूजनीयोसि सिन्दूरेण सदा नरैः

ānane tava sindūraṃ dṛśyate sāṃprataṃ yadi |
tasmāttvaṃ pūjanīyosi sindūreṇa sadā naraiḥ

पुष्पैर्वा चन्दनैर्वापि गन्धेनैव शुभेन च ।
नैवेद्ये सुरम्येण नीराजेन विधानतः

puṣpairvā candanairvāpi gandhenaiva śubhena ca |
naivedye suramyeṇa nīrājena vidhānataḥ

तांम्बूलैरथ दानैश्च तथा प्रक्रमणैरपि ।
नमस्कारविधानेन पूजां यस्ते विधास्यति

tāṃmbūlairatha dānaiśca tathā prakramaṇairapi |
namaskāravidhānena pūjāṃ yaste vidhāsyati

तस्य वै सकला सिद्धिर्भविष्यति न संशयः ।
विघ्नान्यनेकरूपाणि क्षयं यास्यंत्यसंशयम्

tasya vai sakalā siddhirbhaviṣyati na saṃśayaḥ |
vighnānyanekarūpāṇi kṣayaṃ yāsyaṃtyasaṃśayam

इत्युक्त्वा च तदा देवी स्वपुत्रं तं महेश्वरो ।
नानावस्तुभिरुत्कृष्टं पुनरप्यर्चयत्तथा

ityuktvā ca tadā devī svaputraṃ taṃ maheśvaro |
nānāvastubhirutkṛṣṭaṃ punarapyarcayattathā

ततस्स्वास्थ्यं च देवानां गणानां च विशेषतः ।
गिरिजाकृपया विप्र जातं तत्क्षणमात्रतः

tatassvāsthyaṃ ca devānāṃ gaṇānāṃ ca viśeṣataḥ |
girijākṛpayā vipra jātaṃ tatkṣaṇamātrataḥ

एतस्मिंश्च क्षणे देवा वासवाद्याः शिवं मुदा ।
स्तुत्वा प्रसाद्य तं देवं भक्ता निन्युः शिवांतिकम्

etasmiṃśca kṣaṇe devā vāsavādyāḥ śivaṃ mudā |
stutvā prasādya taṃ devaṃ bhaktā ninyuḥ śivāṃtikam

संसाद्य गिरिशं पश्चादुत्संगे सन्न्यवेशयन् ।
बालकं तं महेशान्यास्त्रिजगत्सुखहेतवे

saṃsādya giriśaṃ paścādutsaṃge sannyaveśayan |
bālakaṃ taṃ maheśānyāstrijagatsukhahetave

शिवोपि तस्य शिरसि दत्त्वा स्वकरपंकजम् ।
उवाच वचनं देवान् पुत्रोऽयमिति मेऽपरः

śivopi tasya śirasi dattvā svakarapaṃkajam |
uvāca vacanaṃ devān putro'yamiti me'paraḥ

गणेशोपि तदोत्थाय नमस्कृत्य शिवाय वै ।
पार्वत्यै च नमस्कृत्य मह्यं वै विष्णवे तथा

gaṇeśopi tadotthāya namaskṛtya śivāya vai |
pārvatyai ca namaskṛtya mahyaṃ vai viṣṇave tathā

नारादाद्यानृषीन्सर्वान्सत्वास्थाय पुरोऽब्रवीत् ।
क्षंतव्यश्चापराधो मे मानश्चैवेदृशो नृणाम्

nārādādyānṛṣīnsarvānsatvāsthāya puro'bravīt |
kṣaṃtavyaścāparādho me mānaścaivedṛśo nṛṇām

अहं च शंकरश्चैव विष्णुश्चैते त्रयस्सुराः ।
प्रत्यूचुर्युगपत्प्रीत्या ददतो वरमुत्तमम्

ahaṃ ca śaṃkaraścaiva viṣṇuścaite trayassurāḥ |
pratyūcuryugapatprītyā dadato varamuttamam

त्रयो वयं सुरवरा यथापूज्या जगत्त्रये ।
तथायं गणनाथश्च सकलैः प्रतिपूज्यताम्

trayo vayaṃ suravarā yathāpūjyā jagattraye |
tathāyaṃ gaṇanāthaśca sakalaiḥ pratipūjyatām

वयं च प्राकृताश्चायं प्राकृतः पूज्य एव च ।
गणेशो विघ्नहर्ता हि सर्वकामफलप्रदः

vayaṃ ca prākṛtāścāyaṃ prākṛtaḥ pūjya eva ca |
gaṇeśo vighnahartā hi sarvakāmaphalapradaḥ

एतत्पूजां पुरा कृत्वा पश्चात्पूज्या वयं नरैः ।
वयं च पूजितास्सर्वे नायं चापूजितो यदा

etatpūjāṃ purā kṛtvā paścātpūjyā vayaṃ naraiḥ |
vayaṃ ca pūjitāssarve nāyaṃ cāpūjito yadā

अस्मिन्नपूजिते देवाः परपूजाकृता यदि ।
तदा तत्फलहानिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा

asminnapūjite devāḥ parapūjākṛtā yadi |
tadā tatphalahāniḥ syānnātra kāryā vicāraṇā

इत्युक्त्वा स गणेशानो नानावस्तुभिरादरात् ।
शिवेन पूजितः पूर्वं विष्णुनानु प्रपूजितः

ityuktvā sa gaṇeśāno nānāvastubhirādarāt |
śivena pūjitaḥ pūrvaṃ viṣṇunānu prapūjitaḥ

ब्रह्मणा च मया तत्र पार्वत्या च प्रपूजितः ।
सर्वैर्देवैर्गणैश्चैव पूजितः परया मुदा

brahmaṇā ca mayā tatra pārvatyā ca prapūjitaḥ |
sarvairdevairgaṇaiścaiva pūjitaḥ parayā mudā

सवैर्मिलित्वा तत्रैव ब्रह्मविष्णुहरादिभिः ।
सगणेशश्शिवातुष्ट्यै सर्वाध्यक्षो निवेदितः

savairmilitvā tatraiva brahmaviṣṇuharādibhiḥ |
sagaṇeśaśśivātuṣṭyai sarvādhyakṣo niveditaḥ

पुनश्चैव शिवेनास्मै सुप्रसन्नेन चेतसा ।
सर्वदा सुखदा लोके वरा दत्ता ह्यनेकशः

punaścaiva śivenāsmai suprasannena cetasā |
sarvadā sukhadā loke varā dattā hyanekaśaḥ

हे गिरीन्द्रसुतापुत्र संतुष्टोहं न संशयः ।
मयि तुष्टे जगत्तुष्टं विरुद्धः कोपि नो भवेत्

he girīndrasutāputra saṃtuṣṭohaṃ na saṃśayaḥ |
mayi tuṣṭe jagattuṣṭaṃ viruddhaḥ kopi no bhavet

बालरूपोपि यस्मात्त्वं महाविक्रमकारकः ।
शक्तिपुत्रस्सुतेजस्वी तस्माद्भव सदा सुखी

bālarūpopi yasmāttvaṃ mahāvikramakārakaḥ |
śaktiputrassutejasvī tasmādbhava sadā sukhī

त्वन्नाम विघ्नहंतृत्वे श्रेष्ठं चैव भवत्विति ।
मम सर्वगणाध्यक्षः संपूज्यस्त्वं भवाधुना

tvannāma vighnahaṃtṛtve śreṣṭhaṃ caiva bhavatviti |
mama sarvagaṇādhyakṣaḥ saṃpūjyastvaṃ bhavādhunā

एवमुक्त्वा शंकरेण पूजाविधिरनेकशः ।
आशिषश्चाप्यनेका हि कृतास्तस्मिंस्तु तत्क्षणात्

evamuktvā śaṃkareṇa pūjāvidhiranekaśaḥ |
āśiṣaścāpyanekā hi kṛtāstasmiṃstu tatkṣaṇāt

ततो देवगणाश्चैव गीत वाद्यं च नृत्यकम् ।
मुदा ते कारयामासुस्तथैवप्सरसां गणाः

tato devagaṇāścaiva gīta vādyaṃ ca nṛtyakam |
mudā te kārayāmāsustathaivapsarasāṃ gaṇāḥ

पुनश्चैव वरो दत्तस्सुप्रसन्नेन शंभुना ।
तस्मै च गणनाथाय शिवेनैव महात्मना

punaścaiva varo dattassuprasannena śaṃbhunā |
tasmai ca gaṇanāthāya śivenaiva mahātmanā

चतुर्थ्यां त्वं समुत्पन्नो भाद्रे मासि गणेश्वर ।
असिते च तथा पक्षे चंद्रस्योदयने शुभे

caturthyāṃ tvaṃ samutpanno bhādre māsi gaṇeśvara |
asite ca tathā pakṣe caṃdrasyodayane śubhe

प्रथमे च तथा यामे गिरिजायास्सुचेतसः ।
आविर्बभूव ते रूपं यस्मात्ते व्रतमुत्तमम्

prathame ca tathā yāme girijāyāssucetasaḥ |
āvirbabhūva te rūpaṃ yasmātte vratamuttamam

तस्मात्तद्दिनमारभ्य तस्यामेव तिथौ मुदा ।
व्रतं कार्यं विशेषेण सर्वसिद्ध्यै सुशोभनम्

tasmāttaddinamārabhya tasyāmeva tithau mudā |
vrataṃ kāryaṃ viśeṣeṇa sarvasiddhyai suśobhanam

यावत्पुनस्समायाति वर्षान्ते च चतुर्थिका ।
तावद्व्रतं च कर्तव्यं तव चैव ममाज्ञया

yāvatpunassamāyāti varṣānte ca caturthikā |
tāvadvrataṃ ca kartavyaṃ tava caiva mamājñayā

संसारे सुखमिच्छन्ति येऽतुलं चाप्यनेकशः ।
त्वां पूजयन्तु ते भक्त्या चतुर्थ्यां विधिपूर्वकम्

saṃsāre sukhamicchanti ye'tulaṃ cāpyanekaśaḥ |
tvāṃ pūjayantu te bhaktyā caturthyāṃ vidhipūrvakam

मार्गशीर्षे तथा मासे रमा या वै चतुर्थिका ।
प्रातःस्नानं तदा कृत्वा व्रतं विप्रान्निवेदयेत

mārgaśīrṣe tathā māse ramā yā vai caturthikā |
prātaḥsnānaṃ tadā kṛtvā vrataṃ viprānnivedayeta

दूर्वाभिः पूजनं कार्यमुपवासस्तथाविधः ।
रात्रेश्च प्रहरे जाते स्नात्वा संपूजयेन्नरः

dūrvābhiḥ pūjanaṃ kāryamupavāsastathāvidhaḥ |
rātreśca prahare jāte snātvā saṃpūjayennaraḥ

मूर्तिं धातुमयीं कृत्वा प्रवालसंभवां तथा ।
श्वेतार्कसंभवां चापि मार्द्दिकां निर्मितां तथा

mūrtiṃ dhātumayīṃ kṛtvā pravālasaṃbhavāṃ tathā |
śvetārkasaṃbhavāṃ cāpi mārddikāṃ nirmitāṃ tathā

प्रतिष्ठाप्य तदा तत्र पूजयेत्प्रयतः पुमान् ।
गंधैर्नानाविधैर्दिव्यैश्चन्दनैः पुष्पकैरिह

pratiṣṭhāpya tadā tatra pūjayetprayataḥ pumān |
gaṃdhairnānāvidhairdivyaiścandanaiḥ puṣpakairiha

वितस्तिमात्रा दूर्वा च व्यंगा वै मूलवर्जिता ।
ईदृशानां तद्बलानां शतेनैकोत्तरेण ह

vitastimātrā dūrvā ca vyaṃgā vai mūlavarjitā |
īdṛśānāṃ tadbalānāṃ śatenaikottareṇa ha

एकविंशतिकेनैव पूजयेत्प्रतिमां स्थिताम् ।
धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्विविधैर्गणनायकम्

ekaviṃśatikenaiva pūjayetpratimāṃ sthitām |
dhūpairdīpaiśca naivedyairvividhairgaṇanāyakam

ताम्बूलाद्यर्घसद्द्रव्यैः प्रणिपत्य स्तवैस्तथा ।
त्वां तत्र पूजयित्वेत्थं बालचंद्रं च पूजयेत्

tāmbūlādyarghasaddravyaiḥ praṇipatya stavaistathā |
tvāṃ tatra pūjayitvetthaṃ bālacaṃdraṃ ca pūjayet

पश्चाद्विप्रांश्च संपूज्य भोजयेन्मधुरैर्मुदा ।
स्वयं चैव ततो भुंज्यान्मधुरं लवणं विना

paścādviprāṃśca saṃpūjya bhojayenmadhurairmudā |
svayaṃ caiva tato bhuṃjyānmadhuraṃ lavaṇaṃ vinā

विसर्जयेत्ततः पश्चान्नियमं सर्वमात्मनः ।
गणेशस्मरणं कुर्य्यात्संपूर्णं स्याद्व्रतं शुभम्

visarjayettataḥ paścānniyamaṃ sarvamātmanaḥ |
gaṇeśasmaraṇaṃ kuryyātsaṃpūrṇaṃ syādvrataṃ śubham

एवं व्रतेन संपूर्णे वर्षे जाते नरस्तदा ।
उद्यापनविधिं कुर्याद्व्रतसम्पूर्त्तिहेतवे

evaṃ vratena saṃpūrṇe varṣe jāte narastadā |
udyāpanavidhiṃ kuryādvratasampūrttihetave

द्वादश ब्राह्मणास्तत्र भोजनीया मदाज्ञया ।
कुंभमेकं च संस्थाप्य पूज्या मूर्तिस्त्वदीयिका

dvādaśa brāhmaṇāstatra bhojanīyā madājñayā |
kuṃbhamekaṃ ca saṃsthāpya pūjyā mūrtistvadīyikā

स्थण्डिलेष्टपलं कृत्वा तदा वेदविधानतः ।
होमश्चैवात्र कर्तव्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः

sthaṇḍileṣṭapalaṃ kṛtvā tadā vedavidhānataḥ |
homaścaivātra kartavyo vittaśāṭhyavivarjitaiḥ

स्त्रीद्वयं च तथा चात्र बटुकद्वयमादरात् ।
भोजयेत्पूजयित्वा वै मूर्त्यग्रे विधिपूर्वकम्

strīdvayaṃ ca tathā cātra baṭukadvayamādarāt |
bhojayetpūjayitvā vai mūrtyagre vidhipūrvakam

निशि जागरणं कार्यं पुनः प्रातः प्रपूजयेत् ।
विसर्जनं ततश्चैव पुनरागमनाय च

niśi jāgaraṇaṃ kāryaṃ punaḥ prātaḥ prapūjayet |
visarjanaṃ tataścaiva punarāgamanāya ca

बालकाच्चाशिषो ग्राह्यास्स्वस्तिवाचनमेव च ।
पुष्पांजलिं प्रदद्याच्च व्रतसंपूर्ण हेतवे

bālakāccāśiṣo grāhyāssvastivācanameva ca |
puṣpāṃjaliṃ pradadyācca vratasaṃpūrṇa hetave

नमस्कारांस्ततः कृत्वा नानाकार्यं प्रकल्पयेत् ।
एवं व्रतं कृतं येन तस्येप्सितफलं भवेत्

namaskārāṃstataḥ kṛtvā nānākāryaṃ prakalpayet |
evaṃ vrataṃ kṛtaṃ yena tasyepsitaphalaṃ bhavet

यो नित्यं श्रद्धया सार्द्धं पूजां चैव स्व शक्तितः ।
कुर्य्यात्तव गणेशान सर्वकामफलाप्तये

yo nityaṃ śraddhayā sārddhaṃ pūjāṃ caiva sva śaktitaḥ |
kuryyāttava gaṇeśāna sarvakāmaphalāptaye

सिन्दूरैश्चन्दनैश्चैव तंडुलैः केतकैस्तथा ।
उपचारैरनेकैश्च पूजयेत्त्वां गणे श्वरम्

sindūraiścandanaiścaiva taṃḍulaiḥ ketakaistathā |
upacārairanekaiśca pūjayettvāṃ gaṇe śvaram

एवं त्वां पूजयेयुर्ये भक्त्या नानोपचारतः ।
तेषां सिद्धिर्भवेन्नित्यं विघ्ननाशो भवेदिह

evaṃ tvāṃ pūjayeyurye bhaktyā nānopacārataḥ |
teṣāṃ siddhirbhavennityaṃ vighnanāśo bhavediha

सर्वैर्वर्णैः प्रकर्त्तव्या स्त्रीभिश्चैव विशेषतः ।
उदयाभिमुखैश्चैव राजभिश्च विशेषतः

sarvairvarṇaiḥ prakarttavyā strībhiścaiva viśeṣataḥ |
udayābhimukhaiścaiva rājabhiśca viśeṣataḥ

यं यं कामयते यो वै तंतमाप्नोति निश्चितम् ।
अतः कामयमानेन तेन सेव्यस्सदा भवान्

yaṃ yaṃ kāmayate yo vai taṃtamāpnoti niścitam |
ataḥ kāmayamānena tena sevyassadā bhavān

शिवेनैव तदा प्रोक्तं गणेशाय महात्मने ।
तदानीं दैवतैश्चैव सर्वैश्च ऋषिसत्तमैः

śivenaiva tadā proktaṃ gaṇeśāya mahātmane |
tadānīṃ daivataiścaiva sarvaiśca ṛṣisattamaiḥ

तथेत्युक्त्वा तु तैस्सर्वैर्गणैश्शंभुप्रियैर्मुने ।
पूजितो हि गणाधीशो विधिना परमेण सः

tathetyuktvā tu taissarvairgaṇaiśśaṃbhupriyairmune |
pūjito hi gaṇādhīśo vidhinā parameṇa saḥ

ततश्चैव गणास्सर्वे प्रणेमुस्ते गणेश्वरम् ।
समानर्चुर्विशेषेण नानावस्तुभिरादरात्

tataścaiva gaṇāssarve praṇemuste gaṇeśvaram |
samānarcurviśeṣeṇa nānāvastubhirādarāt

गिरिजायास्समुत्पन्नो यश्च हर्षो मुनीश्वर ।
चतुर्भिर्वदनैर्वै तमवर्ण्यं च कथं ब्रुवे

girijāyāssamutpanno yaśca harṣo munīśvara |
caturbhirvadanairvai tamavarṇyaṃ ca kathaṃ bruve

देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
जगुर्गंधर्वमुख्याश्च पुष्पवर्षं पपात ह

devaduṃdubhayo nedurnanṛtuścāpsarogaṇāḥ |
jagurgaṃdharvamukhyāśca puṣpavarṣaṃ papāta ha

जगत्स्वास्थ्यं तदा प्राप गणाधीशे प्रतिष्ठिते ।
महोत्सवो महानासीत्सर्वं दुःखं क्षयं गणम्

jagatsvāsthyaṃ tadā prāpa gaṇādhīśe pratiṣṭhite |
mahotsavo mahānāsītsarvaṃ duḥkhaṃ kṣayaṃ gaṇam

शिवाशिवौ च मोदेतां विशेषेणाति नारद ।
आसीत्सुमंगलं भूरि सर्वत्र सुखदायकम्

śivāśivau ca modetāṃ viśeṣeṇāti nārada |
āsītsumaṃgalaṃ bhūri sarvatra sukhadāyakam

ततो देवगणाः सर्वे ऋषीणां च गणास्तथा ।
समागताश्च ये तत्र जग्मुस्ते तु शिवाज्ञया

tato devagaṇāḥ sarve ṛṣīṇāṃ ca gaṇāstathā |
samāgatāśca ye tatra jagmuste tu śivājñayā

प्रशंसंतश्शिवा तत्र गणेशं च पुनः पुनः ।
शिवं चैव तथा स्तुत्वा कीदृशं युद्धमेव च

praśaṃsaṃtaśśivā tatra gaṇeśaṃ ca punaḥ punaḥ |
śivaṃ caiva tathā stutvā kīdṛśaṃ yuddhameva ca

यदा सा गिरिजा देवी कोपहीना बभूव ह ।
शिवोऽपि गिरिजां तत्र पूर्ववत्संप्रपद्य ताम्

yadā sā girijā devī kopahīnā babhūva ha |
śivo'pi girijāṃ tatra pūrvavatsaṃprapadya tām

चकार विविधं सौख्यं लोकानां हितकाम्यया ।
स्वात्मारामोऽपि परमो भक्तकार्योद्यतः सदा

cakāra vividhaṃ saukhyaṃ lokānāṃ hitakāmyayā |
svātmārāmo'pi paramo bhaktakāryodyataḥ sadā

विष्णुश्च शिवमापृच्छ्य ब्रह्माहं तं तथैव हि ।
आगच्छाव स्वधामं च शिवौ संसेव्य भक्तितः

viṣṇuśca śivamāpṛcchya brahmāhaṃ taṃ tathaiva hi |
āgacchāva svadhāmaṃ ca śivau saṃsevya bhaktitaḥ

नारद त्वं च भगवन्संगीय शिवयोर्यशः ।
आगमो भवनं स्वं च शिवौ पृष्ट्वा मुनीश्वर

nārada tvaṃ ca bhagavansaṃgīya śivayoryaśaḥ |
āgamo bhavanaṃ svaṃ ca śivau pṛṣṭvā munīśvara

एतत्ते सर्वमाख्यातं मया वै शिवयोर्यशः ।
भवत्पृष्टेन विघ्नेश यशस्संमिश्रमादरात्

etatte sarvamākhyātaṃ mayā vai śivayoryaśaḥ |
bhavatpṛṣṭena vighneśa yaśassaṃmiśramādarāt

इदं सुमंगलाख्यानं यः शृणोति सुसंयतः ।
सर्वमंगल संयुक्तस्स भवेन्मंगलालयः

idaṃ sumaṃgalākhyānaṃ yaḥ śṛṇoti susaṃyataḥ |
sarvamaṃgala saṃyuktassa bhavenmaṃgalālayaḥ

अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो लभते धनम् ।
भायार्थी लभते भार्यां प्रजार्थी लभते प्रजाम्

aputro labhate putraṃ nirdhano labhate dhanam |
bhāyārthī labhate bhāryāṃ prajārthī labhate prajām

आरोग्यं लभते रोगी सौभाग्यं दुर्भगो लभेत् ।
नष्टपुत्रं नष्टधनं प्रोषिता च पतिं लभेत्

ārogyaṃ labhate rogī saubhāgyaṃ durbhago labhet |
naṣṭaputraṃ naṣṭadhanaṃ proṣitā ca patiṃ labhet

शोकाविष्टश्शोकहीनस्स भवेन्नात्र संशयः ।
इदं गाणेशमाख्यानं यस्य गेहे च तिष्ठति

śokāviṣṭaśśokahīnassa bhavennātra saṃśayaḥ |
idaṃ gāṇeśamākhyānaṃ yasya gehe ca tiṣṭhati

सदा मंगलसंयुक्तस्स भवेन्नात्र संशयः ।
यात्राकाले च पुण्याहे यश्शृणोति समाहितः ।
सर्वाभीष्टं स लभते श्रीगणेशप्रसादतः

sadā maṃgalasaṃyuktassa bhavennātra saṃśayaḥ |
yātrākāle ca puṇyāhe yaśśṛṇoti samāhitaḥ |
sarvābhīṣṭaṃ sa labhate śrīgaṇeśaprasādataḥ