What happens in this chapter Vaishvanara who propped apart heaven and earth Bharadvaja, son of Brihaspati, offers Vaishvanara a fresh hymn in jagati, ending in trishtubh, pure as Soma flowing through the strainer. Born in the highest heaven, Agni guarded the vows; he measured the mid-air and touched the vault of the sky. He held heaven and earth apart, covered darkness with light and rolled out the two worlds like hides. The great waters held him in their lap, the clans stood before him as their king, and Matarishvan brought him from afar. The rishi asks for new, glorious wealth in every age, for the evil-speaker to be cut down like a tree, and for protection of the patrons.
8.1 पृ॒क्षस्य॒ वृष्णो॑ अरु॒षस्य॒ नू सह॒ः प्र नु वो॑चं वि॒दथा॑ जा॒तवे॑दसः । वै॒श्वा॒न॒राय॑ म॒तिर्नव्य॑सी॒ शुचि॒ः सोम॑ इव पवते॒ चारु॑र॒ग्नये॑
pṛkṣasya vṛṣṇo aruṣasya nū sahaḥ pra nu vocaṃ vidathā jātavedasaḥ | vaiśvānarāya matirnavyasī śuciḥ soma iva pavate cāruragnaye
8.2 स जाय॑मानः पर॒मे व्यो॑मनि व्र॒तान्य॒ग्निर्व्र॑त॒पा अ॑रक्षत । व्य१॒॑न्तरि॑क्षममिमीत सु॒क्रतु॑र्वैश्वान॒रो म॑हि॒ना नाक॑मस्पृशत्
sa jāyamānaḥ parame vyomani vratānyagnirvratapā arakṣata | vyantarikṣamamimīta sukraturvaiśvānaro mahinā nākamaspṛśat
8.3 व्य॑स्तभ्ना॒द्रोद॑सी मि॒त्रो अद्भु॑तोऽन्त॒र्वाव॑दकृणो॒ज्ज्योति॑षा॒ तम॑ः । वि चर्म॑णीव धि॒षणे॑ अवर्तयद्वैश्वान॒रो विश्व॑मधत्त॒ वृष्ण्य॑म्
vyastabhnādrodasī mitro adbhuto'ntarvāvadakṛṇojjyotiṣā tamaḥ | vi carmaṇīva dhiṣaṇe avartayadvaiśvānaro viśvamadhatta vṛṣṇyam
8.4 अ॒पामु॒पस्थे॑ महि॒षा अ॑गृभ्णत॒ विशो॒ राजा॑न॒मुप॑ तस्थुरृ॒ग्मिय॑म् । आ दू॒तो अ॒ग्निम॑भरद्वि॒वस्व॑तो वैश्वान॒रं मा॑त॒रिश्वा॑ परा॒वत॑ः
apāmupasthe mahiṣā agṛbhṇata viśo rājānamupa tasthurṛgmiyam | ā dūto agnimabharadvivasvato vaiśvānaraṃ mātariśvā parāvataḥ
8.5 यु॒गेयु॑गे विद॒थ्यं॑ गृ॒णद्भ्योऽग्ने॑ र॒यिं य॒शसं॑ धेहि॒ नव्य॑सीम् । प॒व्येव॑ राजन्न॒घशं॑समजर नी॒चा नि वृ॑श्च व॒निनं॒ न तेज॑सा
yugeyuge vidathyaṃ gṛṇadbhyo'gne rayiṃ yaśasaṃ dhehi navyasīm | pavyeva rājannaghaśaṃsamajara nīcā ni vṛśca vaninaṃ na tejasā
8.6 अ॒स्माक॑मग्ने म॒घव॑त्सु धार॒याना॑मि क्ष॒त्रम॒जरं॑ सु॒वीर्य॑म् । व॒यं ज॑येम श॒तिनं॑ सह॒स्रिणं॒ वैश्वा॑नर॒ वाज॑मग्ने॒ तवो॒तिभि॑ः
asmākamagne maghavatsu dhārayānāmi kṣatramajaraṃ suvīryam | vayaṃ jayema śatinaṃ sahasriṇaṃ vaiśvānara vājamagne tavotibhiḥ
8.7 अद॑ब्धेभि॒स्तव॑ गो॒पाभि॑रिष्टे॒ऽस्माकं॑ पाहि त्रिषधस्थ सू॒रीन् । रक्षा॑ च नो द॒दुषां॒ शर्धो॑ अग्ने॒ वैश्वा॑नर॒ प्र च॑ तारी॒ः स्तवा॑नः
adabdhebhistava gopābhiriṣṭe'smākaṃ pāhi triṣadhastha sūrīn | rakṣā ca no daduṣāṃ śardho agne vaiśvānara pra ca tārīḥ stavānaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Mandala 6 · Sukta 7 Vaishvanara, head of heaven, born in rita Mandala 6 · Sukta 9 → I know neither the warp nor the woof