Rishi: श्यावाश्व आत्रेयः · Devata: मरुतः · Metre: जगती, ७-८ त्रिष्टुप्
8 verses · 57 of 87
Shyavashva Atreya addresses the Maruts as Rudras, sons of Prishni, in Jagati and Trishtubh. With Indra, on golden chariots, come for our welfare; this hymn longs for you as a thirsty man longs for a spring. They bear axes, spears, bows, arrows and quivers. They shake heaven and the mountains for the giver, and forests bow in fear as they pass. Rain is their robe; they are alike as twins, with tawny and ruddy horses, wide as heaven. They gained the name of immortals. He asks for wealth in cows, horses, chariots and heroes, and ends: be gracious to us, O Maruts, truthful young seers.
आ रु॑द्रास॒ इन्द्र॑वन्तः स॒जोष॑सो॒ हिर॑ण्यरथाः सुवि॒ताय॑ गन्तन ।
इ॒यं वो॑ अ॒स्मत्प्रति॑ हर्यते म॒तिस्तृ॒ष्णजे॒ न दि॒व उत्सा॑ उद॒न्यवे॑
ā rudrāsa indravantaḥ sajoṣaso hiraṇyarathāḥ suvitāya gantana |
iyaṃ vo asmatprati haryate matistṛṣṇaje na diva utsā udanyave
वाशी॑मन्त ऋष्टि॒मन्तो॑ मनी॒षिण॑ः सु॒धन्वा॑न॒ इषु॑मन्तो निष॒ङ्गिण॑ः ।
स्वश्वा॑ः स्थ सु॒रथा॑ः पृश्निमातरः स्वायु॒धा म॑रुतो याथना॒ शुभ॑म्
vāśīmanta ṛṣṭimanto manīṣiṇaḥ sudhanvāna iṣumanto niṣaṅgiṇaḥ |
svaśvāḥ stha surathāḥ pṛśnimātaraḥ svāyudhā maruto yāthanā śubham
धू॒नु॒थ द्यां पर्व॑तान्दा॒शुषे॒ वसु॒ नि वो॒ वना॑ जिहते॒ याम॑नो भि॒या ।
को॒पय॑थ पृथि॒वीं पृ॑श्निमातरः शु॒भे यदु॑ग्रा॒ः पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वम्
dhūnutha dyāṃ parvatāndāśuṣe vasu ni vo vanā jihate yāmano bhiyā |
kopayatha pṛthivīṃ pṛśnimātaraḥ śubhe yadugrāḥ pṛṣatīrayugdhvam
वात॑त्विषो म॒रुतो॑ व॒र्षनि॑र्णिजो य॒मा इ॑व॒ सुस॑दृशः सु॒पेश॑सः ।
पि॒शङ्गा॑श्वा अरु॒णाश्वा॑ अरे॒पस॒ः प्रत्व॑क्षसो महि॒ना द्यौरि॑वो॒रव॑ः
vātatviṣo maruto varṣanirṇijo yamā iva susadṛśaḥ supeśasaḥ |
piśaṅgāśvā aruṇāśvā arepasaḥ pratvakṣaso mahinā dyaurivoravaḥ
पु॒रु॒द्र॒प्सा अ॑ञ्जि॒मन्त॑ः सु॒दान॑वस्त्वे॒षसं॑दृशो अनव॒भ्ररा॑धसः ।
सु॒जा॒तासो॑ ज॒नुषा॑ रु॒क्मव॑क्षसो दि॒वो अ॒र्का अ॒मृतं॒ नाम॑ भेजिरे
purudrapsā añjimantaḥ sudānavastveṣasaṃdṛśo anavabhrarādhasaḥ |
sujātāso januṣā rukmavakṣaso divo arkā amṛtaṃ nāma bhejire
ऋ॒ष्टयो॑ वो मरुतो॒ अंस॑यो॒रधि॒ सह॒ ओजो॑ बा॒ह्वोर्वो॒ बलं॑ हि॒तम् ।
नृ॒म्णा शी॒र्षस्वायु॑धा॒ रथे॑षु वो॒ विश्वा॑ व॒ः श्रीरधि॑ त॒नूषु॑ पिपिशे
ṛṣṭayo vo maruto aṃsayoradhi saha ojo bāhvorvo balaṃ hitam |
nṛmṇā śīrṣasvāyudhā ratheṣu vo viśvā vaḥ śrīradhi tanūṣu pipiśe
गोम॒दश्वा॑व॒द्रथ॑वत्सु॒वीरं॑ च॒न्द्रव॒द्राधो॑ मरुतो ददा नः ।
प्रश॑स्तिं नः कृणुत रुद्रियासो भक्षी॒य वोऽव॑सो॒ दैव्य॑स्य
gomadaśvāvadrathavatsuvīraṃ candravadrādho maruto dadā naḥ |
praśastiṃ naḥ kṛṇuta rudriyāso bhakṣīya vo'vaso daivyasya
ह॒ये नरो॒ मरु॑तो मृ॒ळता॑ न॒स्तुवी॑मघासो॒ अमृ॑ता॒ ऋत॑ज्ञाः ।
सत्य॑श्रुत॒ः कव॑यो॒ युवा॑नो॒ बृह॑द्गिरयो बृ॒हदु॒क्षमा॑णाः
haye naro maruto mṛḻatā nastuvīmaghāso amṛtā ṛtajñāḥ |
satyaśrutaḥ kavayo yuvāno bṛhadgirayo bṛhadukṣamāṇāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
