Rishi: ऐन्द्रोविमदः, प्राजापत्यो वा, वासुक्रो वसुकृद्वा · Devata: इन्द्रः · Metre: जगती, १, ७ त्रिष्टुप्, ५ अभिसारिणी
7 verses · 23 of 191
Vimada Aindra, or Prajapatya, or Vasukra, offers this mostly jagati hymn to Indra. We worship Indra with the vajra in his right hand, driver of the bay horses. He shakes his beard and rises, scattering foes with his armies and giving gifts. Maghavan, slayer of Vritra, is lord of strength like the Ribhus. When he mounts the golden chariot drawn by his bays, he is lord of far-famed plenty. Soma moves him as wind stirs the forest. The Vimadas have made a new song for the generous one. The last verse asks that the friendship of Indra and the rishi Vimada never be broken.
यजा॑मह॒ इन्द्रं॒ वज्र॑दक्षिणं॒ हरी॑णां र॒थ्यं१॒॑ विव्र॑तानाम् ।
प्र श्मश्रु॒ दोधु॑वदू॒र्ध्वथा॑ भू॒द्वि सेना॑भि॒र्दय॑मानो॒ वि राध॑सा
yajāmaha indraṃ vajradakṣiṇaṃ harīṇāṃ rathyaṃ vivratānām |
pra śmaśru dodhuvadūrdhvathā bhūdvi senābhirdayamāno vi rādhasā
हरी॒ न्व॑स्य॒ या वने॑ वि॒दे वस्विन्द्रो॑ म॒घैर्म॒घवा॑ वृत्र॒हा भु॑वत् ।
ऋ॒भुर्वाज॑ ऋभु॒क्षाः प॑त्यते॒ शवोऽव॑ क्ष्णौमि॒ दास॑स्य॒ नाम॑ चित्
harī nvasya yā vane vide vasvindro maghairmaghavā vṛtrahā bhuvat |
ṛbhurvāja ṛbhukṣāḥ patyate śavo'va kṣṇaumi dāsasya nāma cit
य॒दा वज्रं॒ हिर॑ण्य॒मिदथा॒ रथं॒ हरी॒ यम॑स्य॒ वह॑तो॒ वि सू॒रिभि॑ः ।
आ ति॑ष्ठति म॒घवा॒ सन॑श्रुत॒ इन्द्रो॒ वाज॑स्य दी॒र्घश्र॑वस॒स्पति॑ः
yadā vajraṃ hiraṇyamidathā rathaṃ harī yamasya vahato vi sūribhiḥ |
ā tiṣṭhati maghavā sanaśruta indro vājasya dīrghaśravasaspatiḥ
सो चि॒न्नु वृ॒ष्टिर्यू॒थ्या॒३॒॑ स्वा सचाँ॒ इन्द्र॒ः श्मश्रू॑णि॒ हरि॑ता॒भि प्रु॑ष्णुते ।
अव॑ वेति सु॒क्षयं॑ सु॒ते मधूदिद्धू॑नोति॒ वातो॒ यथा॒ वन॑म्
so cinnu vṛṣṭiryūthyā svā sacām̐ indraḥ śmaśrūṇi haritābhi pruṣṇute |
ava veti sukṣayaṃ sute madhūdiddhūnoti vāto yathā vanam
यो वा॒चा विवा॑चो मृ॒ध्रवा॑चः पु॒रू स॒हस्राशि॑वा ज॒घान॑ ।
तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसि पि॒तेव॒ यस्तवि॑षीं वावृ॒धे शव॑ः
yo vācā vivāco mṛdhravācaḥ purū sahasrāśivā jaghāna |
tattadidasya pauṃsyaṃ gṛṇīmasi piteva yastaviṣīṃ vāvṛdhe śavaḥ
स्तोमं॑ त इन्द्र विम॒दा अ॑जीजन॒न्नपू॑र्व्यं पुरु॒तमं॑ सु॒दान॑वे ।
वि॒द्मा ह्य॑स्य॒ भोज॑नमि॒नस्य॒ यदा प॒शुं न गो॒पाः क॑रामहे
stomaṃ ta indra vimadā ajījanannapūrvyaṃ purutamaṃ sudānave |
vidmā hyasya bhojanaminasya yadā paśuṃ na gopāḥ karāmahe
माकि॑र्न ए॒ना स॒ख्या वि यौ॑षु॒स्तव॑ चेन्द्र विम॒दस्य॑ च॒ ऋषे॑ः ।
वि॒द्मा हि ते॒ प्रम॑तिं देव जामि॒वद॒स्मे ते॑ सन्तु स॒ख्या शि॒वानि॑
mākirna enā sakhyā vi yauṣustava cendra vimadasya ca ṛṣeḥ |
vidmā hi te pramatiṃ deva jāmivadasme te santu sakhyā śivāni
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
