अ॒हं रु॒द्रेभि॒र्वसु॑भिश्चराम्य॒हमा॑दि॒त्यैरु॒त वि॒श्वदे॑वैः ।
अ॒हं मि॒त्रावरु॑णो॒भा बि॑भर्म्य॒हमि॑न्द्रा॒ग्नी अ॒हम॒श्विनो॒भा
ahaṃ rudrebhirvasubhiścarāmyahamādityairuta viśvadevaiḥ |
ahaṃ mitrāvaruṇobhā bibharmyahamindrāgnī ahamaśvinobhā
Mandala 10
Sukta 125: Devi Sukta, Vak declares herself
Rishi: वागाम्भृणी · Devata: आत्मा · Metre: त्रिष्टुप्, २ जगती
8 verses · 125 of 191
What happens in this chapter
Devi Sukta, Vak declares herself
Vak Ambhrini, daughter of the rishi Ambhrina, speaks in trishtubh of herself as the Self; this is the Devi Sukta, recited with the Durga Saptashati. "I move with the Rudras and Vasus, the Adityas and all the Devas; I uphold Mitra and Varuna, Indra and Agni, the Ashvins." "I am the queen, gatherer of treasures, first of those worthy of worship." Through her one eats, sees, breathes and hears. Whom she loves she makes mighty, a brahma, a rishi, a sage. She bends Rudra's bow against the hater of brahman. "I blow like the wind, grasping all worlds; beyond heaven, beyond this earth, so great have I become."
अ॒हं सोम॑माह॒नसं॑ बिभर्म्य॒हं त्वष्टा॑रमु॒त पू॒षणं॒ भग॑म् ।
अ॒हं द॑धामि॒ द्रवि॑णं ह॒विष्म॑ते सुप्रा॒व्ये॒३॒॑ यज॑मानाय सुन्व॒ते
ahaṃ somamāhanasaṃ bibharmyahaṃ tvaṣṭāramuta pūṣaṇaṃ bhagam |
ahaṃ dadhāmi draviṇaṃ haviṣmate suprāvye yajamānāya sunvate
अ॒हं राष्ट्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑नां चिकि॒तुषी॑ प्रथ॒मा य॒ज्ञिया॑नाम् ।
तां मा॑ दे॒वा व्य॑दधुः पुरु॒त्रा भूरि॑स्थात्रां॒ भूर्या॑वे॒शय॑न्तीम्
ahaṃ rāṣṭrī saṃgamanī vasūnāṃ cikituṣī prathamā yajñiyānām |
tāṃ mā devā vyadadhuḥ purutrā bhūristhātrāṃ bhūryāveśayantīm
मया॒ सो अन्न॑मत्ति॒ यो वि॒पश्य॑ति॒ यः प्राणि॑ति॒ य ईं॑ शृ॒णोत्यु॒क्तम् ।
अ॒म॒न्तवो॒ मां त उप॑ क्षियन्ति श्रु॒धि श्रु॑त श्रद्धि॒वं ते॑ वदामि
mayā so annamatti yo vipaśyati yaḥ prāṇiti ya īṃ śṛṇotyuktam |
amantavo māṃ ta upa kṣiyanti śrudhi śruta śraddhivaṃ te vadāmi
अ॒हमे॒व स्व॒यमि॒दं व॑दामि॒ जुष्टं॑ दे॒वेभि॑रु॒त मानु॑षेभिः ।
यं का॒मये॒ तंत॑मु॒ग्रं कृ॑णोमि॒ तं ब्र॒ह्माणं॒ तमृषिं॒ तं सु॑मे॒धाम्
ahameva svayamidaṃ vadāmi juṣṭaṃ devebhiruta mānuṣebhiḥ |
yaṃ kāmaye taṃtamugraṃ kṛṇomi taṃ brahmāṇaṃ tamṛṣiṃ taṃ sumedhām
अ॒हं रु॒द्राय॒ धनु॒रा त॑नोमि ब्रह्म॒द्विषे॒ शर॑वे॒ हन्त॒वा उ॑ ।
अ॒हं जना॑य स॒मदं॑ कृणोम्य॒हं द्यावा॑पृथि॒वी आ वि॑वेश
ahaṃ rudrāya dhanurā tanomi brahmadviṣe śarave hantavā u |
ahaṃ janāya samadaṃ kṛṇomyahaṃ dyāvāpṛthivī ā viveśa
अ॒हं सु॑वे पि॒तर॑मस्य मू॒र्धन्मम॒ योनि॑र॒प्स्व१॒॑न्तः स॑मु॒द्रे ।
ततो॒ वि ति॑ष्ठे॒ भुव॒नानु॒ विश्वो॒तामूं द्यां व॒र्ष्मणोप॑ स्पृशामि
ahaṃ suve pitaramasya mūrdhanmama yonirapsvantaḥ samudre |
tato vi tiṣṭhe bhuvanānu viśvotāmūṃ dyāṃ varṣmaṇopa spṛśāmi
अ॒हमे॒व वात॑ इव॒ प्र वा॑म्या॒रभ॑माणा॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
प॒रो दि॒वा प॒र ए॒ना पृ॑थि॒व्यैताव॑ती महि॒ना सं ब॑भूव
ahameva vāta iva pra vāmyārabhamāṇā bhuvanāni viśvā |
paro divā para enā pṛthivyaitāvatī mahinā saṃ babhūva
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)