What happens in this chapter We choose Aditi, wholeness for all Duvasyu Vandana calls on the Vishvedevas in jagati, and nearly every verse ends with the refrain: we choose Aditi, wholeness for all. Indra is asked to wake for our growth, Savitar to protect, Vayu to receive his share of the bright milk. May Indra be kindly every day and King Soma lead us to welfare. Brihaspati lengthens life; the yajna is Manu, our father. The singers say they have done no great hidden wrong against the Devas, and ask to be kept from the form of falsehood. The pressing stone should stand upright and drive enmity away. Cows are asked to eat their fill, and body be medicine for body.
100.1 इन्द्र॒ दृह्य॑ मघव॒न्त्वाव॒दिद्भु॒ज इ॒ह स्तु॒तः सु॑त॒पा बो॑धि नो वृ॒धे । दे॒वेभि॑र्नः सवि॒ता प्राव॑तु श्रु॒तमा स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
indra dṛhya maghavantvāvadidbhuja iha stutaḥ sutapā bodhi no vṛdhe | devebhirnaḥ savitā prāvatu śrutamā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.2 भरा॑य॒ सु भ॑रत भा॒गमृ॒त्वियं॒ प्र वा॒यवे॑ शुचि॒पे क्र॒न्ददि॑ष्टये । गौ॒रस्य॒ यः पय॑सः पी॒तिमा॑न॒श आ स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
bharāya su bharata bhāgamṛtviyaṃ pra vāyave śucipe krandadiṣṭaye | gaurasya yaḥ payasaḥ pītimānaśa ā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.3 आ नो॑ दे॒वः स॑वि॒ता सा॑विष॒द्वय॑ ऋजूय॒ते यज॑मानाय सुन्व॒ते । यथा॑ दे॒वान्प्र॑ति॒भूषे॑म पाक॒वदा स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
ā no devaḥ savitā sāviṣadvaya ṛjūyate yajamānāya sunvate | yathā devānpratibhūṣema pākavadā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.4 इन्द्रो॑ अ॒स्मे सु॒मना॑ अस्तु वि॒श्वहा॒ राजा॒ सोम॑ः सुवि॒तस्याध्ये॑तु नः । यथा॑यथा मि॒त्रधि॑तानि संद॒धुरा स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
indro asme sumanā astu viśvahā rājā somaḥ suvitasyādhyetu naḥ | yathāyathā mitradhitāni saṃdadhurā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.5 इन्द्र॑ उ॒क्थेन॒ शव॑सा॒ परु॑र्दधे॒ बृह॑स्पते प्रतरी॒तास्यायु॑षः । य॒ज्ञो मनु॒ः प्रम॑तिर्नः पि॒ता हि क॒मा स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
indra ukthena śavasā parurdadhe bṛhaspate pratarītāsyāyuṣaḥ | yajño manuḥ pramatirnaḥ pitā hi kamā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.6 इन्द्र॑स्य॒ नु सुकृ॑तं॒ दैव्यं॒ सहो॒ऽग्निर्गृ॒हे ज॑रि॒ता मेधि॑रः क॒विः । य॒ज्ञश्च॑ भूद्वि॒दथे॒ चारु॒रन्त॑म॒ आ स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
indrasya nu sukṛtaṃ daivyaṃ saho'gnirgṛhe jaritā medhiraḥ kaviḥ | yajñaśca bhūdvidathe cārurantama ā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.7 न वो॒ गुहा॑ चकृम॒ भूरि॑ दुष्कृ॒तं नाविष्ट्यं॑ वसवो देव॒हेळ॑नम् । माकि॑र्नो देवा॒ अनृ॑तस्य॒ वर्प॑स॒ आ स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
na vo guhā cakṛma bhūri duṣkṛtaṃ nāviṣṭyaṃ vasavo devaheḻanam | mākirno devā anṛtasya varpasa ā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.8 अपामी॑वां सवि॒ता सा॑विष॒न्न्य१॒॑ग्वरी॑य॒ इदप॑ सेध॒न्त्वद्र॑यः । ग्रावा॒ यत्र॑ मधु॒षुदु॒च्यते॑ बृ॒हदा स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
apāmīvāṃ savitā sāviṣannyagvarīya idapa sedhantvadrayaḥ | grāvā yatra madhuṣuducyate bṛhadā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.9 ऊ॒र्ध्वो ग्रावा॑ वसवोऽस्तु सो॒तरि॒ विश्वा॒ द्वेषां॑सि सनु॒तर्यु॑योत । स नो॑ दे॒वः स॑वि॒ता पा॒युरीड्य॒ आ स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
ūrdhvo grāvā vasavo'stu sotari viśvā dveṣāṃsi sanutaryuyota | sa no devaḥ savitā pāyurīḍya ā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.10 ऊर्जं॑ गावो॒ यव॑से॒ पीवो॑ अत्तन ऋ॒तस्य॒ याः सद॑ने॒ कोशे॑ अ॒ङ्ग्ध्वे । त॒नूरे॒व त॒न्वो॑ अस्तु भेष॒जमा स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
ūrjaṃ gāvo yavase pīvo attana ṛtasya yāḥ sadane kośe aṅgdhve | tanūreva tanvo astu bheṣajamā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.11 क्र॒तु॒प्रावा॑ जरि॒ता शश्व॑ता॒मव॒ इन्द्र॒ इद्भ॒द्रा प्रम॑तिः सु॒ताव॑ताम् । पू॒र्णमूध॑र्दि॒व्यं यस्य॑ सि॒क्तय॒ आ स॒र्वता॑ति॒मदि॑तिं वृणीमहे
kratuprāvā jaritā śaśvatāmava indra idbhadrā pramatiḥ sutāvatām | pūrṇamūdhardivyaṃ yasya siktaya ā sarvatātimaditiṃ vṛṇīmahe
100.12 चि॒त्रस्ते॑ भा॒नुः क्र॑तु॒प्रा अ॑भि॒ष्टिः सन्ति॒ स्पृधो॑ जरणि॒प्रा अधृ॑ष्टाः । रजि॑ष्ठया॒ रज्या॑ प॒श्व आ गोस्तूतू॑र्षति॒ पर्यग्रं॑ दुव॒स्युः
citraste bhānuḥ kratuprā abhiṣṭiḥ santi spṛdho jaraṇiprā adhṛṣṭāḥ | rajiṣṭhayā rajyā paśva ā gostūtūrṣati paryagraṃ duvasyuḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Mandala 10 · Sukta 99 Vamra's praise of Indra's deeds Mandala 10 · Sukta 101 → Wake, friends, yoke the ploughs