उत्ति॑ष्ठ ब्रह्मणस्पते देव॒यन्त॑स्त्वेमहे ।
उप॒ प्र य॑न्तु म॒रुत॑ः सु॒दान॑व॒ इन्द्र॑ प्रा॒शूर्भ॑वा॒ सचा॑
uttiṣṭha brahmaṇaspate devayantastvemahe |
upa pra yantu marutaḥ sudānava indra prāśūrbhavā sacā
Mandala 1
Sukta 40: Rise, Brahmanaspati, and lead our yajna
Rishi: कण्वो घौरः · Devata: ब्रह्मणस्पतिः · Metre: प्रगाथः -- विषमा बृहत्यः, समाः सतोबृहत्यः
8 verses · 40 of 191
What happens in this chapter
Rise, Brahmanaspati, and lead our yajna
Rise up, Brahmanaspati; we who seek the gods come to you. In brihati and satobrihati verses Kanva Ghaura asks the lord of sacred speech to go forward, with the generous Maruts and Indra close at hand. Let Brahmanaspati go forth, and let the goddess Sunrita, true and kind speech, go forth, and the gods lead our yajna to the hero. Brahmanaspati speaks the mantra worthy of praise, in which Indra, Varuna, Mitra and Aryaman have made their home. The one who gives to the priest wins fame that does not fade, and in great battle or small, none can stop him.
त्वामिद्धि स॑हसस्पुत्र॒ मर्त्य॑ उपब्रू॒ते धने॑ हि॒ते ।
सु॒वीर्यं॑ मरुत॒ आ स्वश्व्यं॒ दधी॑त॒ यो व॑ आच॒के
tvāmiddhi sahasasputra martya upabrūte dhane hite |
suvīryaṃ maruta ā svaśvyaṃ dadhīta yo va ācake
प्रैतु॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒ः प्र दे॒व्ये॑तु सू॒नृता॑ ।
अच्छा॑ वी॒रं नर्यं॑ प॒ङ्क्तिरा॑धसं दे॒वा य॒ज्ञं न॑यन्तु नः
praitu brahmaṇaspatiḥ pra devyetu sūnṛtā |
acchā vīraṃ naryaṃ paṅktirādhasaṃ devā yajñaṃ nayantu naḥ
यो वा॒घते॒ ददा॑ति सू॒नरं॒ वसु॒ स ध॑त्ते॒ अक्षि॑ति॒ श्रव॑ः ।
तस्मा॒ इळां॑ सु॒वीरा॒मा य॑जामहे सु॒प्रतू॑र्तिमने॒हस॑म्
yo vāghate dadāti sūnaraṃ vasu sa dhatte akṣiti śravaḥ |
tasmā iḻāṃ suvīrāmā yajāmahe supratūrtimanehasam
प्र नू॒नं ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्मन्त्रं॑ वदत्यु॒क्थ्य॑म् ।
यस्मि॒न्निन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा दे॒वा ओकां॑सि चक्रि॒रे
pra nūnaṃ brahmaṇaspatirmantraṃ vadatyukthyam |
yasminnindro varuṇo mitro aryamā devā okāṃsi cakrire
तमिद्वो॑चेमा वि॒दथे॑षु श॒म्भुवं॒ मन्त्रं॑ देवा अने॒हस॑म् ।
इ॒मां च॒ वाचं॑ प्रति॒हर्य॑था नरो॒ विश्वेद्वा॒मा वो॑ अश्नवत्
tamidvocemā vidatheṣu śambhuvaṃ mantraṃ devā anehasam |
imāṃ ca vācaṃ pratiharyathā naro viśvedvāmā vo aśnavat
को दे॑व॒यन्त॑मश्नव॒ज्जनं॒ को वृ॒क्तब॑र्हिषम् ।
प्रप्र॑ दा॒श्वान्प॒स्त्या॑भिरस्थितान्त॒र्वाव॒त्क्षयं॑ दधे
ko devayantamaśnavajjanaṃ ko vṛktabarhiṣam |
prapra dāśvānpastyābhirasthitāntarvāvatkṣayaṃ dadhe
उप॑ क्ष॒त्रं पृ॑ञ्ची॒त हन्ति॒ राज॑भिर्भ॒ये चि॑त्सुक्षि॒तिं द॑धे ।
नास्य॑ व॒र्ता न त॑रु॒ता म॑हाध॒ने नार्भे॑ अस्ति व॒ज्रिण॑ः
upa kṣatraṃ pṛñcīta hanti rājabhirbhaye citsukṣitiṃ dadhe |
nāsya vartā na tarutā mahādhane nārbhe asti vajriṇaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)