स तथोक्तस्तु निर्भर्त्स्य कुम्भकर्णो महोदरम् ।
अब्रवीद् राक्षसश्रेष्ठं भ्रातरं रावणं ततः
sa tathoktastu nirbhartsya kumbhakarṇo mahodaram |
abravīd rākṣasaśreṣṭhaṃ bhrātaraṃ rāvaṇaṃ tataḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे पञ्चषष्टितमः सर्गः ॥ ६५ ॥
57 verses · 65 of 128
Kumbhakarna scolds Mahodara and turns to Ravana. Today I will wipe away your fear by killing that wicked Rama; be free of enmity and live happily. Ravana, delighted, tells him the hour has come for the rakshasas and urges him to go with troops armed with spears and hammers, for the vanaras are brave and determined. He adorns his brother with a gold chain, armlets and armour. Kumbhakarna takes up a huge iron spear and sets out, followed by a vast army of rakshasas riding elephants, horses, camels, donkeys, lions and serpents. Evil omens crowd the sky: meteors, harsh winds, a vulture on his spear. Roaring that he will devour the vanaras, Kumbhakarna strides out like Death at the end of an age.
स तथोक्तस्तु निर्भर्त्स्य कुम्भकर्णो महोदरम् ।
अब्रवीद् राक्षसश्रेष्ठं भ्रातरं रावणं ततः
sa tathoktastu nirbhartsya kumbhakarṇo mahodaram |
abravīd rākṣasaśreṣṭhaṃ bhrātaraṃ rāvaṇaṃ tataḥ
सोऽहं तव भयं घोरं वधात् तस्य दुरात्मनः ।
रामस्याद्य प्रमार्जामि निर्वैरो हि सुखी भव
so'haṃ tava bhayaṃ ghoraṃ vadhāt tasya durātmanaḥ |
rāmasyādya pramārjāmi nirvairo hi sukhī bhava
गर्जन्ति न वृथा शूरा निर्जला इव तोयदाः ।
पश्य सम्पद्यमानं तु गर्जितं युधि कर्मणा
garjanti na vṛthā śūrā nirjalā iva toyadāḥ |
paśya sampadyamānaṃ tu garjitaṃ yudhi karmaṇā
न मर्षयन्ति चात्मानं सम्भावयितुमात्मना ।
अदर्शयित्वा शूरास्तु कर्म कुर्वन्ति दुष्करम्
na marṣayanti cātmānaṃ sambhāvayitumātmanā |
adarśayitvā śūrāstu karma kurvanti duṣkaram
विक्लवानां ह्यबुद्धीनां राज्ञां पण्डितमानिनाम् ।
रोचते त्वद्वचो नित्यं कथ्यमानं महोदर
viklavānāṃ hyabuddhīnāṃ rājñāṃ paṇḍitamāninām |
rocate tvadvaco nityaṃ kathyamānaṃ mahodara
युद्धे कापुरुषैर्नित्यं भवद्भिः प्रियवादिभिः ।
राजानमनुगच्छद्भिः सर्वं कृत्यं विनाशितम्
yuddhe kāpuruṣairnityaṃ bhavadbhiḥ priyavādibhiḥ |
rājānamanugacchadbhiḥ sarvaṃ kṛtyaṃ vināśitam
राजशेषा कृता लङ्का क्षीणः कोशो बलं हतम् ।
राजानमिममासाद्य सुहृच्चिह्नममित्रकम्
rājaśeṣā kṛtā laṅkā kṣīṇaḥ kośo balaṃ hatam |
rājānamimamāsādya suhṛccihnamamitrakam
एष निर्याम्यहं युद्धमुद्यतः शत्रुनिर्जये ।
दुर्नयं भवतामद्य समीकर्तुं महाहवे
eṣa niryāmyahaṃ yuddhamudyataḥ śatrunirjaye |
durnayaṃ bhavatāmadya samīkartuṃ mahāhave
एवमुक्तवतो वाक्यं कुम्भकर्णस्य धीमतः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं प्रहसन् राक्षसाधिपः
evamuktavato vākyaṃ kumbhakarṇasya dhīmataḥ |
pratyuvāca tato vākyaṃ prahasan rākṣasādhipaḥ
महोदरोऽयं रामात् तु परित्रस्तो न संशयः ।
न हि रोचयते तात युद्धं युद्धविशारद
mahodaro'yaṃ rāmāt tu paritrasto na saṃśayaḥ |
na hi rocayate tāta yuddhaṃ yuddhaviśārada
कश्चिन्मे त्वत्समो नास्ति सौहृदेन बलेन च ।
गच्छ शत्रुवधाय त्वं कुम्भकर्ण जयाय च
kaścinme tvatsamo nāsti sauhṛdena balena ca |
gaccha śatruvadhāya tvaṃ kumbhakarṇa jayāya ca
शयानः शत्रुनाशार्थं भवान् सम्बोधितो मया ।
अयं हि कालः सुमहान् राक्षसानामरिंदम
śayānaḥ śatrunāśārthaṃ bhavān sambodhito mayā |
ayaṃ hi kālaḥ sumahān rākṣasānāmariṃdama
संगच्छ शूलमादाय पाशहस्त इवान्तकः ।
वानरान् राजपुत्रौ च भक्षयादित्यतेजसौ
saṃgaccha śūlamādāya pāśahasta ivāntakaḥ |
vānarān rājaputrau ca bhakṣayādityatejasau
समालोक्य तु ते रूपं विद्रविष्यन्ति वानराः ।
रामलक्ष्मणयोश्चापि हृदये प्रस्फुटिष्यतः
samālokya tu te rūpaṃ vidraviṣyanti vānarāḥ |
rāmalakṣmaṇayoścāpi hṛdaye prasphuṭiṣyataḥ
एवमुक्त्वा महातेजाः कुम्भकर्णं महाबलम् ।
पुनर्जातमिवात्मानं मेने राक्षसपुङ्गवः
evamuktvā mahātejāḥ kumbhakarṇaṃ mahābalam |
punarjātamivātmānaṃ mene rākṣasapuṅgavaḥ
कुम्भकर्णबलाभिज्ञो जानंस्तस्य पराक्रमम् ।
बभूव मुदितो राजा शशाङ्क इव निर्मलः
kumbhakarṇabalābhijño jānaṃstasya parākramam |
babhūva mudito rājā śaśāṅka iva nirmalaḥ
इत्येवमुक्तः संहृष्टो निर्जगाम महाबलः ।
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा योद्धुमुद्युक्तवांस्तदा
ityevamuktaḥ saṃhṛṣṭo nirjagāma mahābalaḥ |
rājñastu vacanaṃ śrutvā yoddhumudyuktavāṃstadā
आददे निशितं शूलं वेगाच्छत्रुनिबर्हणः ।
सर्वं कालायसं दीप्तं तप्तकाञ्चनभूषणम्
ādade niśitaṃ śūlaṃ vegācchatrunibarhaṇaḥ |
sarvaṃ kālāyasaṃ dīptaṃ taptakāñcanabhūṣaṇam
इन्द्राशनिसमप्रख्यं वज्रप्रतिमगौरवम् ।
देवदानवगन्धर्वयक्षपन्नगसूदनम्
indrāśanisamaprakhyaṃ vajrapratimagauravam |
devadānavagandharvayakṣapannagasūdanam
रक्तमाल्यमहादामं स्वतश्चोद्गतपावकम् ।
आदाय विपुलं शूलं शत्रुशोणितरञ्जितम्
raktamālyamahādāmaṃ svataścodgatapāvakam |
ādāya vipulaṃ śūlaṃ śatruśoṇitarañjitam
कुम्भकर्णो महातेजा रावणं वाक्यमब्रवीत् ।
गमिष्याम्यहमेकाकी तिष्ठत्विह बलं मम
kumbhakarṇo mahātejā rāvaṇaṃ vākyamabravīt |
gamiṣyāmyahamekākī tiṣṭhatviha balaṃ mama
अद्य तान् क्षुधितः क्रुद्धो भक्षयिष्यामि वानरान् ।
कुम्भकर्णवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्
adya tān kṣudhitaḥ kruddho bhakṣayiṣyāmi vānarān |
kumbhakarṇavacaḥ śrutvā rāvaṇo vākyamabravīt
सैन्यैः परिवृतो गच्छ शूलमुद्गरपाणिभिः ।
वानरा हि महात्मानः शूराः सुव्यवसायिनः
sainyaiḥ parivṛto gaccha śūlamudgarapāṇibhiḥ |
vānarā hi mahātmānaḥ śūrāḥ suvyavasāyinaḥ
एकाकिनं प्रमत्तं वा नयेयुर्दशनैः क्षयम् ।
तस्मात् परमदुर्धर्षः सैन्यैः परिवृतो व्रज ।
रक्षसामहितं सर्वं शत्रुपक्षं निषूदय
ekākinaṃ pramattaṃ vā nayeyurdaśanaiḥ kṣayam |
tasmāt paramadurdharṣaḥ sainyaiḥ parivṛto vraja |
rakṣasāmahitaṃ sarvaṃ śatrupakṣaṃ niṣūdaya
अथासनात् समुत्पत्य स्रजं मणिकृतान्तराम् ।
आबबन्ध महातेजाः कुम्भकर्णस्य रावणः
athāsanāt samutpatya srajaṃ maṇikṛtāntarām |
ābabandha mahātejāḥ kumbhakarṇasya rāvaṇaḥ
अङ्गदान्यङ्गुलीवेष्टान् वराण्याभरणानि च ।
हारं च शशिसंकाशमाबबन्ध महात्मनः
aṅgadānyaṅgulīveṣṭān varāṇyābharaṇāni ca |
hāraṃ ca śaśisaṃkāśamābabandha mahātmanaḥ
दिव्यानि च सुगन्धीनि माल्यदामानि रावणः ।
गात्रेषु सज्जयामास श्रोत्रयोश्चास्य कुण्डले
divyāni ca sugandhīni mālyadāmāni rāvaṇaḥ |
gātreṣu sajjayāmāsa śrotrayoścāsya kuṇḍale
काञ्चनाङ्गदकेयूरनिष्काभरणभूषितः ।
कुम्भकर्णो बृहत्कर्णः सुहुतोऽग्निरिवाबभौ
kāñcanāṅgadakeyūraniṣkābharaṇabhūṣitaḥ |
kumbhakarṇo bṛhatkarṇaḥ suhuto'gnirivābabhau
श्रोणीसूत्रेण महता मेचकेन व्यराजत ।
अमृतोत्पादने नद्धो भुजङ्गेनेव मन्दरः
śroṇīsūtreṇa mahatā mecakena vyarājata |
amṛtotpādane naddho bhujaṅgeneva mandaraḥ
स काञ्चनं भारसहं निवातं
विद्युत्प्रभं दीप्तमिवात्मभासा ।
आबध्यमानः कवचं रराज
संध्याभ्रसंवीत इवाद्रिराजः
sa kāñcanaṃ bhārasahaṃ nivātaṃ
vidyutprabhaṃ dīptamivātmabhāsā |
ābadhyamānaḥ kavacaṃ rarāja
saṃdhyābhrasaṃvīta ivādrirājaḥ
सर्वाभरणसर्वाङ्गः शूलपाणिः स राक्षसः ।
त्रिविक्रमकृतोत्साहो नारायण इवाबभौ
sarvābharaṇasarvāṅgaḥ śūlapāṇiḥ sa rākṣasaḥ |
trivikramakṛtotsāho nārāyaṇa ivābabhau
भ्रातरं सम्परिष्वज्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
प्रणम्य शिरसा तस्मै प्रतस्थे स महाबलः
bhrātaraṃ sampariṣvajya kṛtvā cāpi pradakṣiṇam |
praṇamya śirasā tasmai pratasthe sa mahābalaḥ
तमाशीर्भिः प्रशस्ताभिः प्रेषयामास रावणः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैः सैन्यैश्चापि वरायुधैः
tamāśīrbhiḥ praśastābhiḥ preṣayāmāsa rāvaṇaḥ |
śaṅkhadundubhinirghoṣaiḥ sainyaiścāpi varāyudhaiḥ
तं गजैश्च तुरंगैश्च स्यन्दनैश्चाम्बुदस्वनैः ।
अनुजग्मुर्महात्मानो रथिनो रथिनां वरम्
taṃ gajaiśca turaṃgaiśca syandanaiścāmbudasvanaiḥ |
anujagmurmahātmāno rathino rathināṃ varam
सर्पैरुष्ट्रैः खरैश्चैव सिंहद्विपमृगद्विजैः ।
अनुजग्मुश्च तं घोरं कुम्भकर्णं महाबलम्
sarpairuṣṭraiḥ kharaiścaiva siṃhadvipamṛgadvijaiḥ |
anujagmuśca taṃ ghoraṃ kumbhakarṇaṃ mahābalam
स पुष्पवर्षैरवकीर्यमाणो
धृतातपत्रः शितशूलपाणिः ।
मदोत्कटः शोणितगन्धमत्तो
विनिर्ययौ दानवदेवशत्रुः
sa puṣpavarṣairavakīryamāṇo
dhṛtātapatraḥ śitaśūlapāṇiḥ |
madotkaṭaḥ śoṇitagandhamatto
viniryayau dānavadevaśatruḥ
पदातयश्च बहवो महानादा महाबलाः ।
अन्वयू राक्षसा भीमा भीमाक्षाः शस्त्रपाणयः
padātayaśca bahavo mahānādā mahābalāḥ |
anvayū rākṣasā bhīmā bhīmākṣāḥ śastrapāṇayaḥ
रक्ताक्षाः सुबहुव्यामा नीलाञ्जनचयोपमाः ।
शूलानुद्यम्य खड्गांश्च निशितांश्च परश्वधान्
raktākṣāḥ subahuvyāmā nīlāñjanacayopamāḥ |
śūlānudyamya khaḍgāṃśca niśitāṃśca paraśvadhān
भिन्दिपालांश्च परिघान् गदाश्च मुसलानि च ।
तालस्कन्धांश्च विपुलान् क्षेपणीयान् दुरासदान्
bhindipālāṃśca parighān gadāśca musalāni ca |
tālaskandhāṃśca vipulān kṣepaṇīyān durāsadān
अथान्यद्वपुरादाय दारुणं घोरदर्शनम् ।
निष्पपात महातेजाः कुम्भकर्णो महाबलः
athānyadvapurādāya dāruṇaṃ ghoradarśanam |
niṣpapāta mahātejāḥ kumbhakarṇo mahābalaḥ
धनुःशतपरीणाहः स षट्शतसमुच्छ्रितः ।
रौद्रः शकटचक्राक्षो महापर्वतसंनिभः
dhanuḥśataparīṇāhaḥ sa ṣaṭśatasamucchritaḥ |
raudraḥ śakaṭacakrākṣo mahāparvatasaṃnibhaḥ
संनिपत्य च रक्षांसि दग्धशैलोपमो महान् ।
कुम्भकर्णो महावक्त्रः प्रहसन्निदमब्रवीत्
saṃnipatya ca rakṣāṃsi dagdhaśailopamo mahān |
kumbhakarṇo mahāvaktraḥ prahasannidamabravīt
अद्य वानरमुख्यानां तानि यूथानि भागशः ।
निर्दहिष्यामि संक्रुद्धः पतङ्गानिव पावकः
adya vānaramukhyānāṃ tāni yūthāni bhāgaśaḥ |
nirdahiṣyāmi saṃkruddhaḥ pataṅgāniva pāvakaḥ
नापराध्यन्ति मे कामं वानरा वनचारिणः ।
जातिरस्मद्विधानां सा पुरोद्यानविभूषणम्
nāparādhyanti me kāmaṃ vānarā vanacāriṇaḥ |
jātirasmadvidhānāṃ sā purodyānavibhūṣaṇam
पुररोधस्य मूलं तु राघवः सहलक्ष्मणः ।
हते तस्मिन् हतं सर्वं तं वधिष्यामि संयुगे
purarodhasya mūlaṃ tu rāghavaḥ sahalakṣmaṇaḥ |
hate tasmin hataṃ sarvaṃ taṃ vadhiṣyāmi saṃyuge
एवं तस्य ब्रुवाणस्य कुम्भकर्णस्य राक्षसाः ।
नादं चक्रुर्महाघोरं कम्पयन्त इवार्णवम्
evaṃ tasya bruvāṇasya kumbhakarṇasya rākṣasāḥ |
nādaṃ cakrurmahāghoraṃ kampayanta ivārṇavam
तस्य निष्पततस्तूर्णं कुम्भकर्णस्य धीमतः ।
बभूवुर्घोररूपाणि निमित्तानि समन्ततः
tasya niṣpatatastūrṇaṃ kumbhakarṇasya dhīmataḥ |
babhūvurghorarūpāṇi nimittāni samantataḥ
उल्काशनियुता मेघा बभूवुर्गर्दभारुणाः ।
ससागरवना चैव वसुधा समकम्पत
ulkāśaniyutā meghā babhūvurgardabhāruṇāḥ |
sasāgaravanā caiva vasudhā samakampata
घोररूपाः शिवा नेदुः सज्वालकवलैर्मुखैः ।
मण्डलान्यपसव्यानि बबन्धुश्च विहंगमाः
ghorarūpāḥ śivā neduḥ sajvālakavalairmukhaiḥ |
maṇḍalānyapasavyāni babandhuśca vihaṃgamāḥ
निष्पपात च गृध्रोऽस्य शूले वै पथि गच्छतः ।
प्रास्फुरन्नयनं चास्य सव्यो बाहुरकम्पत
niṣpapāta ca gṛdhro'sya śūle vai pathi gacchataḥ |
prāsphurannayanaṃ cāsya savyo bāhurakampata
निष्पपात तदा चोल्का ज्वलन्ती भीमनिःस्वना ।
आदित्यो निष्प्रभश्चासीन्न वाति च सुखोऽनिलः
niṣpapāta tadā colkā jvalantī bhīmaniḥsvanā |
ādityo niṣprabhaścāsīnna vāti ca sukho'nilaḥ
अचिन्तयन् महोत्पातानुदितान् रोमहर्षणान् ।
निर्ययौ कुम्भकर्णस्तु कृतान्तबलचोदितः
acintayan mahotpātānuditān romaharṣaṇān |
niryayau kumbhakarṇastu kṛtāntabalacoditaḥ
स लङ्घयित्वा प्राकारं पद्भ्यां पर्वतसंनिभः ।
ददर्शाभ्रघनप्रख्यं वानरानीकमद्भुतम्
sa laṅghayitvā prākāraṃ padbhyāṃ parvatasaṃnibhaḥ |
dadarśābhraghanaprakhyaṃ vānarānīkamadbhutam
ते दृष्ट्वा राक्षसश्रेष्ठं वानराः पर्वतोपमम् ।
वायुनुन्ना इव घना ययुः सर्वा दिशस्तदा
te dṛṣṭvā rākṣasaśreṣṭhaṃ vānarāḥ parvatopamam |
vāyununnā iva ghanā yayuḥ sarvā diśastadā
तद् वानरानीकमतिप्रचण्डं
दिशो द्रवद्भिन्नमिवाभ्रजालम् ।
स कुम्भकर्णः समवेक्ष्य हर्षा-
न्ननाद भूयो घनवद्घनाभः
tad vānarānīkamatipracaṇḍaṃ
diśo dravadbhinnamivābhrajālam |
sa kumbhakarṇaḥ samavekṣya harṣā-
nnanāda bhūyo ghanavadghanābhaḥ
ते तस्य घोरं निनदं निशम्य
यथा निनादं दिवि वारिदस्य ।
पेतुर्धरण्यां बहवः प्लवङ्गा
निकृत्तमूला इव शालवृक्षाः
te tasya ghoraṃ ninadaṃ niśamya
yathā ninādaṃ divi vāridasya |
peturdharaṇyāṃ bahavaḥ plavaṅgā
nikṛttamūlā iva śālavṛkṣāḥ
विपुलपरिघवान् स कुम्भकर्णो
रिपुनिधनाय विनिःसृतो महात्मा ।
कपिगणभयमाददत् सुभीमं
प्रभुरिव किंकरदण्डवान् युगान्ते
vipulaparighavān sa kumbhakarṇo
ripunidhanāya viniḥsṛto mahātmā |
kapigaṇabhayamādadat subhīmaṃ
prabhuriva kiṃkaradaṇḍavān yugānte
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)