इत्युक्तः करुणं वाक्यं वानरैस्त्यक्तजीवितैः ।
सबाष्पो वानरान् गृध्रः प्रत्युवाच महास्वनः
ityuktaḥ karuṇaṃ vākyaṃ vānaraistyaktajīvitaiḥ |
sabāṣpo vānarān gṛdhraḥ pratyuvāca mahāsvanaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे अष्टपञ्चाशः सर्गः ॥४-५८॥
37 verses · 58 of 67
Sampati, weeping, answers the vanaras who have given up hope of life. Jatayu was his younger brother; old and wingless, he can only bear the news, not avenge it. He tells them what he knows: he saw a young, beautiful woman, adorned with every ornament, being carried off by wicked Ravana, crying "Rama, Lakshmana" and throwing off her ornaments. Ravana is the son of Vishravas and brother of Kubera, and lives in Lanka a hundred yojanas across the ocean. There Sita lives, guarded by rakshasis in Ravana's inner apartments. By the divine sight of the vultures, the descendants of Garuda, he can see her from here. Let them find a way to cross the sea. He asks them to take him to the shore to offer water to Jatayu.
इत्युक्तः करुणं वाक्यं वानरैस्त्यक्तजीवितैः ।
सबाष्पो वानरान् गृध्रः प्रत्युवाच महास्वनः
ityuktaḥ karuṇaṃ vākyaṃ vānaraistyaktajīvitaiḥ |
sabāṣpo vānarān gṛdhraḥ pratyuvāca mahāsvanaḥ
यवीयान् स मम भ्राता जटायुर्नाम वानराः ।
यमाख्यात हतं युद्धे रावणेन बलीयसा
yavīyān sa mama bhrātā jaṭāyurnāma vānarāḥ |
yamākhyāta hataṃ yuddhe rāvaṇena balīyasā
वृद्धभावादपक्षत्वाच्छृण्वंस्तदपि मर्षये ।
नहि मे शक्तिरस्त्यद्य भ्रातुर्वैरविमोक्षणे
vṛddhabhāvādapakṣatvācchṛṇvaṃstadapi marṣaye |
nahi me śaktirastyadya bhrāturvairavimokṣaṇe
पुरा वृत्रवधे वृत्ते स चाहं च जयैषिणौ ।
आदित्यमुपयातौ स्वो ज्वलन्तं रश्मिमालिनम्
purā vṛtravadhe vṛtte sa cāhaṃ ca jayaiṣiṇau |
ādityamupayātau svo jvalantaṃ raśmimālinam
आवृत्याकाशमार्गेण जवेन स्वर्गतौ भृशम् ।
मध्यं प्राप्ते तु सूर्ये तु जटायुरवसीदति
āvṛtyākāśamārgeṇa javena svargatau bhṛśam |
madhyaṃ prāpte tu sūrye tu jaṭāyuravasīdati
तमहं भ्रातरं दृष्ट्वा सूर्यरश्मिभिरर्दितम् ।
पक्षाभ्यां छादयामास स्नेहात् परमविह्वलम्
tamahaṃ bhrātaraṃ dṛṣṭvā sūryaraśmibhirarditam |
pakṣābhyāṃ chādayāmāsa snehāt paramavihvalam
निर्दग्धपत्रः पतितो विन्ध्येऽहं वानरर्षभाः ।
अहमस्मिन् वसन् भ्रातुः प्रवृत्तिं नोपलक्षये
nirdagdhapatraḥ patito vindhye'haṃ vānararṣabhāḥ |
ahamasmin vasan bhrātuḥ pravṛttiṃ nopalakṣaye
जटायुषस्त्वेवमुक्तो भ्रात्रा सम्पातिना तदा ।
युवराजो महाप्रज्ञः प्रत्युवाचाङ्गदस्तदा
jaṭāyuṣastvevamukto bhrātrā sampātinā tadā |
yuvarājo mahāprajñaḥ pratyuvācāṅgadastadā
जटायुषो यदि भ्राता श्रुतं ते गदितं मया ।
आख्याहि यदि जानासि निलयं तस्य रक्षसः
jaṭāyuṣo yadi bhrātā śrutaṃ te gaditaṃ mayā |
ākhyāhi yadi jānāsi nilayaṃ tasya rakṣasaḥ
अदीर्घदर्शिनं तं वै रावणं राक्षसाधमम् ।
अन्तिके यदि वा दूरे यदि जानासि शंस नः
adīrghadarśinaṃ taṃ vai rāvaṇaṃ rākṣasādhamam |
antike yadi vā dūre yadi jānāsi śaṃsa naḥ
ततोऽब्रवीन्महातेजा भ्राता ज्येष्ठो जटायुषः ।
आत्मानुरूपं वचनं वानरान् सम्प्रहर्षयन्
tato'bravīnmahātejā bhrātā jyeṣṭho jaṭāyuṣaḥ |
ātmānurūpaṃ vacanaṃ vānarān sampraharṣayan
निर्दग्धपक्षो गृध्रोऽहं गतवीर्यः प्लवङ्गमाः ।
वाङ्मात्रेण तु रामस्य करिष्ये साह्यमुत्तमम्
nirdagdhapakṣo gṛdhro'haṃ gatavīryaḥ plavaṅgamāḥ |
vāṅmātreṇa tu rāmasya kariṣye sāhyamuttamam
जानामि वारुणाँल्लोकान् विष्णोस्त्रैविक्रमानपि ।
देवासुरविमर्दांश्च ह्यमृतस्य विमन्थनम्
jānāmi vāruṇām̐llokān viṣṇostraivikramānapi |
devāsuravimardāṃśca hyamṛtasya vimanthanam
रामस्य यदिदं कार्यं कर्तव्यं प्रथमं मया ।
जरया च हृतं तेजः प्राणाश्च शिथिला मम
rāmasya yadidaṃ kāryaṃ kartavyaṃ prathamaṃ mayā |
jarayā ca hṛtaṃ tejaḥ prāṇāśca śithilā mama
तरुणी रूपसम्पन्ना सर्वाभरणभूषिता ।
ह्रियमाणा मया दृष्टा रावणेन दुरात्मना
taruṇī rūpasampannā sarvābharaṇabhūṣitā |
hriyamāṇā mayā dṛṣṭā rāvaṇena durātmanā
क्रोशन्ती रामरामेति लक्ष्मणेति च भामिनी ।
भूषणान्यपविध्यन्ती गात्राणि च विधुन्वती
krośantī rāmarāmeti lakṣmaṇeti ca bhāminī |
bhūṣaṇānyapavidhyantī gātrāṇi ca vidhunvatī
सूर्यप्रभेव शैलाग्रे तस्याः कौशेयमुत्तमम् ।
असिते राक्षसे भाति यथा वा तडिदम्बुदे
sūryaprabheva śailāgre tasyāḥ kauśeyamuttamam |
asite rākṣase bhāti yathā vā taḍidambude
तां तु सीतामहं मन्ये रामस्य परिकीर्तनात् ।
श्रूयतां मे कथयतो निलयं तस्य रक्षसः
tāṃ tu sītāmahaṃ manye rāmasya parikīrtanāt |
śrūyatāṃ me kathayato nilayaṃ tasya rakṣasaḥ
पुत्रो विश्रवसः साक्षाद् भ्राता वैश्रवणस्य च ।
अध्यास्ते नगरीं लङ्कां रावणो नाम राक्षसः
putro viśravasaḥ sākṣād bhrātā vaiśravaṇasya ca |
adhyāste nagarīṃ laṅkāṃ rāvaṇo nāma rākṣasaḥ
इतो द्वीपे समुद्रस्य सम्पूर्णे शतयोजने ।
तस्मिँल्लङ्का पुरी रम्या निर्मिता विश्वकर्मणा
ito dvīpe samudrasya sampūrṇe śatayojane |
tasmim̐llaṅkā purī ramyā nirmitā viśvakarmaṇā
जाम्बूनदमयैर्द्वारैश्चित्रैः काञ्चनवेदिकैः ।
प्रासादैर्हेमवर्णैश्च महद्भिः सुसमाकृता
jāmbūnadamayairdvāraiścitraiḥ kāñcanavedikaiḥ |
prāsādairhemavarṇaiśca mahadbhiḥ susamākṛtā
प्राकारेणार्कवर्णेन महता च समन्विता ।
तस्यां वसति वैदेही दीना कौशेयवासिनी
prākāreṇārkavarṇena mahatā ca samanvitā |
tasyāṃ vasati vaidehī dīnā kauśeyavāsinī
रावणान्तःपुरे रुद्धा राक्षसीभिः सुरक्षिता ।
जनकस्यात्मजां राज्ञस्तस्यां द्रक्ष्यथ मैथिलीम्
rāvaṇāntaḥpure ruddhā rākṣasībhiḥ surakṣitā |
janakasyātmajāṃ rājñastasyāṃ drakṣyatha maithilīm
लङ्कायामथ गुप्तायां सागरेण समन्ततः ।
सम्प्राप्य सागरस्यान्तं सम्पूर्णं शतयोजनम्
laṅkāyāmatha guptāyāṃ sāgareṇa samantataḥ |
samprāpya sāgarasyāntaṃ sampūrṇaṃ śatayojanam
आसाद्य दक्षिणं तीरं ततो द्रक्ष्यथ रावणम् ।
तत्रैव त्वरिताः क्षिप्रं विक्रमध्वं प्लवङ्गमाः
āsādya dakṣiṇaṃ tīraṃ tato drakṣyatha rāvaṇam |
tatraiva tvaritāḥ kṣipraṃ vikramadhvaṃ plavaṅgamāḥ
ज्ञानेन खलु पश्यामि दृष्ट्वा प्रत्यागमिष्यथ ।
आद्यः पन्थाः कुलिङ्गानां ये चान्ये धान्यजीविनः
jñānena khalu paśyāmi dṛṣṭvā pratyāgamiṣyatha |
ādyaḥ panthāḥ kuliṅgānāṃ ye cānye dhānyajīvinaḥ
द्वितीयो बलिभोजानां ये च वृक्षफलाशनाः ।
भासास्तृतीयं गच्छन्ति क्रौञ्चाश्च कुररैः सह
dvitīyo balibhojānāṃ ye ca vṛkṣaphalāśanāḥ |
bhāsāstṛtīyaṃ gacchanti krauñcāśca kuraraiḥ saha
श्येनाश्चतुर्थं गच्छन्ति गृध्रा गच्छन्ति पञ्चमम् ।
बलवीर्योपपन्नानां रूपयौवनशालिनाम्
śyenāścaturthaṃ gacchanti gṛdhrā gacchanti pañcamam |
balavīryopapannānāṃ rūpayauvanaśālinām
षष्ठस्तु पन्था हंसानां वैनतेयगतिः परा ।
वैनतेयाच्च नो जन्म सर्वेषां वानरर्षभाः
ṣaṣṭhastu panthā haṃsānāṃ vainateyagatiḥ parā |
vainateyācca no janma sarveṣāṃ vānararṣabhāḥ
गर्हितं तु कृतं कर्म येन स्म पिशिताशिनः ।
प्रतिकार्यं च मे तस्य वैरं भ्रातृकृतं भवेत्
garhitaṃ tu kṛtaṃ karma yena sma piśitāśinaḥ |
pratikāryaṃ ca me tasya vairaṃ bhrātṛkṛtaṃ bhavet
इहस्थोऽहं प्रपश्यामि रावणं जानकीं तथा ।
अस्माकमपि सौपर्णं दिव्यं चक्षुर्बलं तथा
ihastho'haṃ prapaśyāmi rāvaṇaṃ jānakīṃ tathā |
asmākamapi sauparṇaṃ divyaṃ cakṣurbalaṃ tathā
तस्मादाहारवीर्येण निसर्गेण च वानराः ।
आयोजनशतात् साग्राद् वयं पश्याम नित्यशः
tasmādāhāravīryeṇa nisargeṇa ca vānarāḥ |
āyojanaśatāt sāgrād vayaṃ paśyāma nityaśaḥ
अस्माकं विहिता वृत्तिर्निसर्गेण च दूरतः ।
विहिता वृक्षमूले तु वृत्तिश्चरणयोधिनाम्
asmākaṃ vihitā vṛttirnisargeṇa ca dūrataḥ |
vihitā vṛkṣamūle tu vṛttiścaraṇayodhinām
उपायो दृश्यतां कश्चिल्लङ्घने लवणाम्भसः ।
अभिगम्य तु वैदेहीं समृद्धार्था गमिष्यथ
upāyo dṛśyatāṃ kaścillaṅghane lavaṇāmbhasaḥ |
abhigamya tu vaidehīṃ samṛddhārthā gamiṣyatha
समुद्रं नेतुमिच्छामि भवद्भिर्वरुणालयम् ।
प्रदास्याम्युदकं भ्रातुः स्वर्गतस्य महात्मनः
samudraṃ netumicchāmi bhavadbhirvaruṇālayam |
pradāsyāmyudakaṃ bhrātuḥ svargatasya mahātmanaḥ
ततो नीत्वा तु तं देशं तीरे नदनदीपतेः ।
निर्दग्धपक्षं सम्पातिं वानराः सुमहौजसः
tato nītvā tu taṃ deśaṃ tīre nadanadīpateḥ |
nirdagdhapakṣaṃ sampātiṃ vānarāḥ sumahaujasaḥ
तं पुनः प्रापयित्वा च तं देशं पतगेश्वरम् ।
बभूवुर्वानरा हृष्टाः प्रवृत्तिमुपलभ्य ते
taṃ punaḥ prāpayitvā ca taṃ deśaṃ patageśvaram |
babhūvurvānarā hṛṣṭāḥ pravṛttimupalabhya te
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)