यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम् ।
तस्मिंस्तु दिवसे वीरो युधाजित् समुपेयिवान्
yasmiṃstu divase rājā cakre godānamuttamam |
tasmiṃstu divase vīro yudhājit samupeyivān
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे त्रिसप्ततितमः सर्गः ॥१-७३॥
40 verses · 73 of 77
On the day of the godana, Yudhajit, prince of Kekaya and Bharata's maternal uncle, arrives to take Bharata to see his grandfather, and joins the wedding. At the auspicious hour Dasharatha comes with his sons. Vasishtha prepares the vedi and lights the fire. Janaka brings Sita, adorned, and places her before the fire facing Rama. He says: 'This is Sita, my daughter, your partner in dharma. Accept her and take her hand in yours. She is devoted to her husband and will follow you always like your shadow.' He pours the sacred water. Then he gives Urmila to Lakshmana, Mandavi to Bharata and Shrutakirti to Shatrughna. Each couple circles the fire three times.
यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम् ।
तस्मिंस्तु दिवसे वीरो युधाजित् समुपेयिवान्
yasmiṃstu divase rājā cakre godānamuttamam |
tasmiṃstu divase vīro yudhājit samupeyivān
पुत्रः केकयराजस्य साक्षाद्भरतमातुलः ।
दृष्ट्वा पृष्ट्वा च कुशलं राजानमिदमब्रवीत्
putraḥ kekayarājasya sākṣādbharatamātulaḥ |
dṛṣṭvā pṛṣṭvā ca kuśalaṃ rājānamidamabravīt
केकयाधिपती राजा स्नेहात् कुशलमब्रवीत् ।
येषां कुशलकामोऽसि तेषां सम्प्रत्यनामयम्
kekayādhipatī rājā snehāt kuśalamabravīt |
yeṣāṃ kuśalakāmo'si teṣāṃ sampratyanāmayam
स्वस्रीयं मम राजेन्द्र द्रष्टुकामो महीपतिः ।
तदर्थमुपयातोऽहमयोध्यां रघुनन्दन
svasrīyaṃ mama rājendra draṣṭukāmo mahīpatiḥ |
tadarthamupayāto'hamayodhyāṃ raghunandana
श्रुत्वा त्वहमयोध्यायां विवाहार्थं तवात्मजान् ।
मिथिलामुपयातांस्तु त्वया सह महीपते
śrutvā tvahamayodhyāyāṃ vivāhārthaṃ tavātmajān |
mithilāmupayātāṃstu tvayā saha mahīpate
त्वरयाभ्युपयातोऽहं द्रष्टुकामः स्वसुः सुतम् ।
अथ राजा दशरथः प्रियातिथिमुपस्थितम्
tvarayābhyupayāto'haṃ draṣṭukāmaḥ svasuḥ sutam |
atha rājā daśarathaḥ priyātithimupasthitam
दृष्ट्वा परमसत्कारैः पूजनार्हमपूजयत् ।
ततस्तामुषितो रात्रिं सह पुत्रैर्महात्मभिः
dṛṣṭvā paramasatkāraiḥ pūjanārhamapūjayat |
tatastāmuṣito rātriṃ saha putrairmahātmabhiḥ
प्रभाते पुनरुत्थाय कृत्वा कर्माणि तत्त्ववित् ।
ऋषींस्तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत्
prabhāte punarutthāya kṛtvā karmāṇi tattvavit |
ṛṣīṃstadā puraskṛtya yajñavāṭamupāgamat
युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितैः ।
भ्रातृभिः सहितो रामः कृतकौतुकमंगलः
yukte muhūrte vijaye sarvābharaṇabhūṣitaiḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito rāmaḥ kṛtakautukamaṃgalaḥ
वसिष्ठं पुरतः कृत्वा महर्षीनपरानपि ।
वसिष्ठो भगवानेत्य वैदेहमिदमब्रवीत्
vasiṣṭhaṃ purataḥ kṛtvā maharṣīnaparānapi |
vasiṣṭho bhagavānetya vaidehamidamabravīt
राजा दशरथो राजन् कृतकौतुकमंगलैः ।
पुत्रैर्नरवरश्रेष्ठो दातारमभिकाङ्क्षते
rājā daśaratho rājan kṛtakautukamaṃgalaiḥ |
putrairnaravaraśreṣṭho dātāramabhikāṅkṣate
दातृप्रतिग्रहीतृभ्यां सर्वार्थाः सम्भवन्ति हि ।
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व कृत्वा वैवाह्यमुत्तमम्
dātṛpratigrahītṛbhyāṃ sarvārthāḥ sambhavanti hi |
svadharmaṃ pratipadyasva kṛtvā vaivāhyamuttamam
इत्युक्तः परमोदारो वसिष्ठेन महात्मना ।
प्रत्युवाच महातेजा वाक्यं परमधर्मवित्
ityuktaḥ paramodāro vasiṣṭhena mahātmanā |
pratyuvāca mahātejā vākyaṃ paramadharmavit
कः स्थितः प्रतिहारो मे कस्याज्ञां सम्प्रतीक्षते ।
स्वगृहे को विचारोऽस्ति यथा राज्यमिदं तव
kaḥ sthitaḥ pratihāro me kasyājñāṃ sampratīkṣate |
svagṛhe ko vicāro'sti yathā rājyamidaṃ tava
कृतकौतुकसर्वस्वा वेदिमूलमुपागताः ।
मम कन्या मुनिश्रेष्ठ दीप्ता बह्नेरिवार्चिषः
kṛtakautukasarvasvā vedimūlamupāgatāḥ |
mama kanyā muniśreṣṭha dīptā bahnerivārciṣaḥ
सद्योऽहं त्वत्प्रतीक्षोऽस्मि वेद्यामस्यां प्रतिष्ठितः ।
अविघ्नं क्रियतां सर्वं किमर्थं हि विलम्ब्यते
sadyo'haṃ tvatpratīkṣo'smi vedyāmasyāṃ pratiṣṭhitaḥ |
avighnaṃ kriyatāṃ sarvaṃ kimarthaṃ hi vilambyate
तद् वाक्यं जनकेनोक्तं श्रुत्वा दशरथस्तदा ।
प्रवेशयामास सुतान् सर्वानृषिगणानपि
tad vākyaṃ janakenoktaṃ śrutvā daśarathastadā |
praveśayāmāsa sutān sarvānṛṣigaṇānapi
ततो राजा विदेहानां वसिष्ठमिदमब्रवीत् ।
कारयस्व ऋषे सर्वामृषिभिः सह धार्मिक
tato rājā videhānāṃ vasiṣṭhamidamabravīt |
kārayasva ṛṣe sarvāmṛṣibhiḥ saha dhārmika
रामस्य लोकरामस्य क्रियां वैवाहिकीं प्रभो ।
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषिः
rāmasya lokarāmasya kriyāṃ vaivāhikīṃ prabho |
tathetyuktvā tu janakaṃ vasiṣṭho bhagavānṛṣiḥ
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम् ।
प्रपामध्ये तु विधिवद् वेदिं कृत्वा महातपाः
viśvāmitraṃ puraskṛtya śatānandaṃ ca dhārmikam |
prapāmadhye tu vidhivad vediṃ kṛtvā mahātapāḥ
अलंचकार तां वेदिं गन्धपुष्पैः समन्ततः ।
सुवर्णपालिकाभिश्च चित्रकुम्भैश्च साङ्कुरैः
alaṃcakāra tāṃ vediṃ gandhapuṣpaiḥ samantataḥ |
suvarṇapālikābhiśca citrakumbhaiśca sāṅkuraiḥ
अङ्कुराढ्यैः शरावैश्च धूपपात्रैः सधूपकैः ।
शङ्खपात्रैः स्रुवैः स्रग्भिः पात्रैरर्घ्यादिपूजितैः
aṅkurāḍhyaiḥ śarāvaiśca dhūpapātraiḥ sadhūpakaiḥ |
śaṅkhapātraiḥ sruvaiḥ sragbhiḥ pātrairarghyādipūjitaiḥ
लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरपि संस्कृतैः ।
दर्भैः समैः समास्तीर्य विधिवन्मन्त्रपूर्वकम्
lājapūrṇaiśca pātrībhirakṣatairapi saṃskṛtaiḥ |
darbhaiḥ samaiḥ samāstīrya vidhivanmantrapūrvakam
अग्निमाधाय तं वेद्यां विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
जुहावाग्नौ महातेजा वसिष्ठो मुनिपुंगवः
agnimādhāya taṃ vedyāṃ vidhimantrapuraskṛtam |
juhāvāgnau mahātejā vasiṣṭho munipuṃgavaḥ
ततः सीतां समानीय सर्वाभरणभूषिताम् ।
समक्षमग्नेः संस्थाप्य राघवाभिमुखे तदा
tataḥ sītāṃ samānīya sarvābharaṇabhūṣitām |
samakṣamagneḥ saṃsthāpya rāghavābhimukhe tadā
अब्रवीज्जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम् ।
इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव
abravījjanako rājā kausalyānandavardhanam |
iyaṃ sītā mama sutā sahadharmacarī tava
प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना ।
पतिव्रता महाभागा छायेवानुगता सदा
pratīccha caināṃ bhadraṃ te pāṇiṃ gṛhṇīṣva pāṇinā |
pativratā mahābhāgā chāyevānugatā sadā
इत्युक्त्वा प्राक्षिपद् राजा मन्त्रपूतं जलं तदा ।
साधुसाध्विति देवानामृषीणां वदतां तदा
ityuktvā prākṣipad rājā mantrapūtaṃ jalaṃ tadā |
sādhusādhviti devānāmṛṣīṇāṃ vadatāṃ tadā
देवदुन्दुभिनिर्घोषः पुष्पवर्षो महानभूत् ।
एवं दत्त्वा सुतां सीतां मन्त्रोदकपुरस्कृताम्
devadundubhinirghoṣaḥ puṣpavarṣo mahānabhūt |
evaṃ dattvā sutāṃ sītāṃ mantrodakapuraskṛtām
अब्रवीज्जनको राजा हर्षेणाभिपरिप्लुतः ।
लक्ष्मणागच्छ भद्रं ते ऊर्मिलामुद्यतां मया
abravījjanako rājā harṣeṇābhipariplutaḥ |
lakṣmaṇāgaccha bhadraṃ te ūrmilāmudyatāṃ mayā
प्रतीच्छ पाणिं गृह्णीष्व मा भूत् कालस्य पर्ययः ।
तमेवमुक्त्वा जनको भरतं चाभ्यभाषत
pratīccha pāṇiṃ gṛhṇīṣva mā bhūt kālasya paryayaḥ |
tamevamuktvā janako bharataṃ cābhyabhāṣata
गृहाण पाणिं माण्डव्याः पाणिना रघुनन्दन ।
शत्रुघ्नं चापि धर्मात्मा अब्रवीन्मिथिलेश्वरः
gṛhāṇa pāṇiṃ māṇḍavyāḥ pāṇinā raghunandana |
śatrughnaṃ cāpi dharmātmā abravīnmithileśvaraḥ
श्रुतकीर्तेर्महाबाहो पाणिं गृह्णीष्व पाणिना ।
सर्वे भवन्तः सौम्याश्च सर्वे सुचरितव्रताः
śrutakīrtermahābāho pāṇiṃ gṛhṇīṣva pāṇinā |
sarve bhavantaḥ saumyāśca sarve sucaritavratāḥ
पत्नीभिः सन्तु काकुत्स्था मा भूत् कालस्य पर्ययः ।
जनकस्य वचः श्रुत्वा पाणीन् पाणिभिरस्पृशन्
patnībhiḥ santu kākutsthā mā bhūt kālasya paryayaḥ |
janakasya vacaḥ śrutvā pāṇīn pāṇibhiraspṛśan
चत्वारस्ते चतसॄणां वसिष्ठस्य मते स्थिताः ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा वेदिं राजानमेव च
catvāraste catasṝṇāṃ vasiṣṭhasya mate sthitāḥ |
agniṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā vediṃ rājānameva ca
ऋषींश्चापि महात्मानः सहभार्या रघूद्वहाः ।
यथोक्तेन ततश्चक्रुर्विवाहं विधिपूर्वकम्
ṛṣīṃścāpi mahātmānaḥ sahabhāryā raghūdvahāḥ |
yathoktena tataścakrurvivāhaṃ vidhipūrvakam
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीदन्तरिक्षात् सुभास्वरा ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैर्गीतवादित्रनिःस्वनैः
puṣpavṛṣṭirmahatyāsīdantarikṣāt subhāsvarā |
divyadundubhinirghoṣairgītavāditraniḥsvanaiḥ
ननृतुश्चाप्सरःसङ्घा गन्धर्वाश्च जगुः कलम् ।
विवाहे रघुमुख्यानां तदद्भुतमदृश्यत
nanṛtuścāpsaraḥsaṅghā gandharvāśca jaguḥ kalam |
vivāhe raghumukhyānāṃ tadadbhutamadṛśyata
ईदृशे वर्तमाने तु तूर्योद्घुष्टनिनादिते ।
त्रिरग्निं ते परिक्रम्य ऊहुर्भार्या महौजसः
īdṛśe vartamāne tu tūryodghuṣṭaninādite |
triragniṃ te parikramya ūhurbhāryā mahaujasaḥ
अथोपकार्यं जग्मुस्ते सभार्या रघुनन्दनाः ।
राजाप्यनुययौ पश्यन् सर्षिसङ्घः सबान्धवः
athopakāryaṃ jagmuste sabhāryā raghunandanāḥ |
rājāpyanuyayau paśyan sarṣisaṅghaḥ sabāndhavaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)