Bala Kanda

Sarga 13: Vasishtha prepares the yajna ground

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे त्रयोदशः सर्गः ॥१-१३॥

41 verses · 13 of 77

What happens in this chapter

Vasishtha prepares the yajna ground

A full year passes and spring returns. Dasharatha bows to Vasishtha and asks him to take charge of the yajna and guard it from obstacles. Vasishtha calls the builders, carpenters, diggers, craftsmen, actors and dancers, and gives orders: build lodgings for brahmanas, kings and townsfolk, stables, and stores of food. Food must be given respectfully, not carelessly, so that every varna is honoured. He tells Sumantra to invite the kings of the earth: Janaka of Mithila, true to his word; the king of Kashi; Kekaya, Dasharatha's father-in-law, with his son; Romapada of Anga; the kings of Kosala, Magadha, Sindhu, Saurashtra and the south. They all arrive bringing gifts. Then, with Rishyashringa at their head, the priests begin, and the king takes diksha with his queens.

13.1

पुनः प्राप्ते वसन्ते तु पूर्णः संवत्सरोऽभवत् ।
प्रसवार्थं गतो यष्टुं हयमेधेन वीर्यवान्

punaḥ prāpte vasante tu pūrṇaḥ saṃvatsaro'bhavat |
prasavārthaṃ gato yaṣṭuṃ hayamedhena vīryavān

13.2

अभिवाद्य वसिष्ठं च न्यायतः प्रतिपूज्य च ।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं प्रसवार्थं द्विजोत्तमम्

abhivādya vasiṣṭhaṃ ca nyāyataḥ pratipūjya ca |
abravīt praśritaṃ vākyaṃ prasavārthaṃ dvijottamam

13.3

यज्ञो मे क्रियतां ब्रह्मन् यथोक्तं मुनिपुङ्गव ।
यथा न विघ्नाः क्रियन्ते यज्ञाङ्गेषु विधीयताम्

yajño me kriyatāṃ brahman yathoktaṃ munipuṅgava |
yathā na vighnāḥ kriyante yajñāṅgeṣu vidhīyatām

13.4

भवान् स्निग्धः सुहृन्मह्यं गुरुश्च परमो महान् ।
वोढव्यो भवता चैव भारो यज्ञस्य चोद्यतः

bhavān snigdhaḥ suhṛnmahyaṃ guruśca paramo mahān |
voḍhavyo bhavatā caiva bhāro yajñasya codyataḥ

13.5

तथेति च स राजानमब्रवीद् द्विजसत्तमः ।
करिष्ये सर्वमेवैतद् भवता यत् समर्थितम्

tatheti ca sa rājānamabravīd dvijasattamaḥ |
kariṣye sarvamevaitad bhavatā yat samarthitam

13.6

ततोऽब्रवीद् द्विजान् वृद्धान् यज्ञकर्मसुनिष्ठितान् ।
स्थापत्ये निष्ठितांश्चैव वृद्धान् परमधार्मिकान्

tato'bravīd dvijān vṛddhān yajñakarmasuniṣṭhitān |
sthāpatye niṣṭhitāṃścaiva vṛddhān paramadhārmikān

13.7

कर्मान्तिकाञ्शिल्पकारान् वर्धकीन् खनकानपि ।
गणकाञ्शिल्पिनश्चैव तथैव नटनर्तकान्

karmāntikāñśilpakārān vardhakīn khanakānapi |
gaṇakāñśilpinaścaiva tathaiva naṭanartakān

13.8

तथा शुचीञ्शास्त्रविदः पुरुषान् सुबहुश्रुतान् ।
यज्ञकर्म समीहन्तां भवन्तो राजशासनात्

tathā śucīñśāstravidaḥ puruṣān subahuśrutān |
yajñakarma samīhantāṃ bhavanto rājaśāsanāt

13.9

इष्टका बहुसाहस्री शीघ्रमानीयतामिति ।
उपकार्याः क्रियन्तां च राज्ञो बहुगुणान्विताः

iṣṭakā bahusāhasrī śīghramānīyatāmiti |
upakāryāḥ kriyantāṃ ca rājño bahuguṇānvitāḥ

13.10

ब्राह्मणावसथाश्चैव कर्तव्याः शतशः शुभाः ।
भक्ष्यान्नपानैर्बहुभिः समुपेताः सुनिष्ठिताः

brāhmaṇāvasathāścaiva kartavyāḥ śataśaḥ śubhāḥ |
bhakṣyānnapānairbahubhiḥ samupetāḥ suniṣṭhitāḥ

13.11

तथा पौरजनस्यापि कर्तव्याश्च सुविस्तराः ।
आगतानां सुदूराच्च पार्थिवानां पृथक् पृथक्

tathā paurajanasyāpi kartavyāśca suvistarāḥ |
āgatānāṃ sudūrācca pārthivānāṃ pṛthak pṛthak

13.12

वाजिवारणशालाश्च तथा शय्यागृहाणि च ।
भटानां महदावासा वैदेशिकनिवासिनाम्

vājivāraṇaśālāśca tathā śayyāgṛhāṇi ca |
bhaṭānāṃ mahadāvāsā vaideśikanivāsinām

13.13

आवासा बहुभक्ष्या वै सर्वकामैरुपस्थिताः ।
तथा पौरजनस्यापि जनस्य बहुशोभनम्

āvāsā bahubhakṣyā vai sarvakāmairupasthitāḥ |
tathā paurajanasyāpi janasya bahuśobhanam

13.14

दातव्यमन्नं विधिवत् सत्कृत्य न तु लीलया ।
सर्वे वर्णा यथा पूजां प्राप्नुवन्ति सुसत्कृताः

dātavyamannaṃ vidhivat satkṛtya na tu līlayā |
sarve varṇā yathā pūjāṃ prāpnuvanti susatkṛtāḥ

13.15

न चावज्ञा प्रयोक्तव्या कामक्रोधवशादपि ।
यज्ञकर्मसु ये व्यग्राः पुरुषाः शिल्पिनस्तथा

na cāvajñā prayoktavyā kāmakrodhavaśādapi |
yajñakarmasu ye vyagrāḥ puruṣāḥ śilpinastathā

13.16

तेषामपि विशेषेण पूजा कार्या यथाक्रमम् ।
ये स्युः सम्पूजिताः सर्वे वसुभिर्भोजनेन च

teṣāmapi viśeṣeṇa pūjā kāryā yathākramam |
ye syuḥ sampūjitāḥ sarve vasubhirbhojanena ca

13.17

यथा सर्वं सुविहितं न किंचित् परिहीयते ।
तथा भवन्तः कुर्वन्तु प्रीतियुक्तेन चेतसा

yathā sarvaṃ suvihitaṃ na kiṃcit parihīyate |
tathā bhavantaḥ kurvantu prītiyuktena cetasā

13.18

ततः सर्वे समागम्य वसिष्ठमिदमब्रुवन् ।
यथेष्टं तत् सुविहितं न किंचित् परिहीयते

tataḥ sarve samāgamya vasiṣṭhamidamabruvan |
yatheṣṭaṃ tat suvihitaṃ na kiṃcit parihīyate

13.19

यथोक्तं तत् करिष्यामो न किंचित् परिहास्यते ।
ततः सुमन्त्रमाहूय वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत्

yathoktaṃ tat kariṣyāmo na kiṃcit parihāsyate |
tataḥ sumantramāhūya vasiṣṭho vākyamabravīt

13.20

निमन्त्रयस्व नृपतीन् पृथिव्यां ये च धार्मिकाः ।
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् वैश्याञ्शूद्रांश्चैव सहस्रशः

nimantrayasva nṛpatīn pṛthivyāṃ ye ca dhārmikāḥ |
brāhmaṇān kṣatriyān vaiśyāñśūdrāṃścaiva sahasraśaḥ

13.21

समानयस्व सत्कृत्य सर्वदेशेषु मानवान् ।
मिथिलाधिपतिं शूरं जनकं सत्यवादिनम्

samānayasva satkṛtya sarvadeśeṣu mānavān |
mithilādhipatiṃ śūraṃ janakaṃ satyavādinam

13.22

तमानय महाभागं स्वयमेव सुसत्कृतम् ।
पूर्वं सम्बन्धिनं ज्ञात्वा ततः पूर्वं ब्रवीमि ते

tamānaya mahābhāgaṃ svayameva susatkṛtam |
pūrvaṃ sambandhinaṃ jñātvā tataḥ pūrvaṃ bravīmi te

13.23

तथा काशिपतिं स्निग्धं सततं प्रियवादिनम् ।
सद्वृत्तं देवसंकाशं स्वयमेवानयस्व ह

tathā kāśipatiṃ snigdhaṃ satataṃ priyavādinam |
sadvṛttaṃ devasaṃkāśaṃ svayamevānayasva ha

13.24

तथा केकयराजानं वृद्धं परमधार्मिकम् ।
श्वशुरं राजसिंहस्य सपुत्रं तमिहानय

tathā kekayarājānaṃ vṛddhaṃ paramadhārmikam |
śvaśuraṃ rājasiṃhasya saputraṃ tamihānaya

13.25

अङ्गेश्वरं महेष्वासं रोमपादं सुसत्कृतम् ।
वयस्यं राजसिंहस्य सपुत्रं तमिहानय

aṅgeśvaraṃ maheṣvāsaṃ romapādaṃ susatkṛtam |
vayasyaṃ rājasiṃhasya saputraṃ tamihānaya

13.26

तथा कोसलराजानं भानुमन्तं सुसंस्कृतम् ।
मगधाधिपतिं शूरं सर्वशास्त्रविशारदम्

tathā kosalarājānaṃ bhānumantaṃ susaṃskṛtam |
magadhādhipatiṃ śūraṃ sarvaśāstraviśāradam

13.27

प्राप्तिज्ञं परमोदारं सत्कृतं पुरुषर्षभम् ।
राज्ञः शासनमादाय चोदयस्व नृपर्षभान् ।
प्राचीनान् सिन्धुसौवीरान् सौराष्ठ्रेयांश्च पार्थिवान्

prāptijñaṃ paramodāraṃ satkṛtaṃ puruṣarṣabham |
rājñaḥ śāsanamādāya codayasva nṛparṣabhān |
prācīnān sindhusauvīrān saurāṣṭhreyāṃśca pārthivān

13.28

दाक्षिणात्यान् नरेन्द्रांश्च समस्तानानयस्व ह ।
सन्ति स्निग्धाश्च ये चान्ये राजानः पृथिवीतले

dākṣiṇātyān narendrāṃśca samastānānayasva ha |
santi snigdhāśca ye cānye rājānaḥ pṛthivītale

13.29

तानानय यथा क्षिप्रं सानुगान् सहबान्धवान् ।
एतान् दूतैर्महाभागैरानयस्व नृपाज्ञया

tānānaya yathā kṣipraṃ sānugān sahabāndhavān |
etān dūtairmahābhāgairānayasva nṛpājñayā

13.30

वसिष्ठवाक्यं तच्छ्रुत्वा सुमन्त्रस्त्वरितं तदा ।
व्यादिशत् पुरुषांस्तत्र राज्ञामानयने शुभान्

vasiṣṭhavākyaṃ tacchrutvā sumantrastvaritaṃ tadā |
vyādiśat puruṣāṃstatra rājñāmānayane śubhān

13.31

स्वयमेव हि धर्मात्मा प्रयातो मुनिशासनात् ।
सुमन्त्रस्त्वरितो भूत्वा समानेतुं महामतिः

svayameva hi dharmātmā prayāto muniśāsanāt |
sumantrastvarito bhūtvā samānetuṃ mahāmatiḥ

13.32

ते च कर्मान्तिकाः सर्वे वसिष्ठाय महर्षये ।
सर्वं निवेदयन्ति स्म यज्ञे यदुपकल्पितम्

te ca karmāntikāḥ sarve vasiṣṭhāya maharṣaye |
sarvaṃ nivedayanti sma yajñe yadupakalpitam

13.33

ततः प्रीतो द्विजश्रेष्ठस्तान् सर्वान् मुनिरब्रवीत् ।
अवज्ञया न दातव्यं कस्यचिल्लीलयापि वा

tataḥ prīto dvijaśreṣṭhastān sarvān munirabravīt |
avajñayā na dātavyaṃ kasyacillīlayāpi vā

13.34

अवज्ञया कृतं हन्याद् दातारं नात्र संशयः ।
ततः कैश्चिदहोरात्रैरुपयाता महीक्षितः

avajñayā kṛtaṃ hanyād dātāraṃ nātra saṃśayaḥ |
tataḥ kaiścidahorātrairupayātā mahīkṣitaḥ

13.35

बहूनि रत्नान्यादाय राज्ञो दशरथस्य ह ।
ततो वसिष्ठः सुप्रीतो राजानमिदमब्रवीत्

bahūni ratnānyādāya rājño daśarathasya ha |
tato vasiṣṭhaḥ suprīto rājānamidamabravīt

13.36

उपयाता नरव्याघ्र राजानस्तव शासनात् ।
मयापि सत्कृताः सर्वे यथार्हं राजसत्तमाः

upayātā naravyāghra rājānastava śāsanāt |
mayāpi satkṛtāḥ sarve yathārhaṃ rājasattamāḥ

13.37

यज्ञियं च कृतं सर्वं पुरुषैः सुसमाहितैः ।
निर्यातु च भवान् यष्टुं यज्ञायतनमन्तिकात्

yajñiyaṃ ca kṛtaṃ sarvaṃ puruṣaiḥ susamāhitaiḥ |
niryātu ca bhavān yaṣṭuṃ yajñāyatanamantikāt

13.38

सर्वकामैरुपहृतैरुपेतं वै समन्ततः ।
द्रष्टुमर्हसि राजेन्द्र मनसेव विनिर्मितम्

sarvakāmairupahṛtairupetaṃ vai samantataḥ |
draṣṭumarhasi rājendra manaseva vinirmitam

13.39

तथा वसिष्ठवचनादृशष्यशृङ्गस्य चोभयोः ।
दिवसे शुभनक्षत्रे निर्यातो जगतीपतिः

tathā vasiṣṭhavacanādṛśaṣyaśṛṅgasya cobhayoḥ |
divase śubhanakṣatre niryāto jagatīpatiḥ

13.40

ततो वसिष्ठप्रमुखाः सर्व एव द्विजोत्तमाः ।
ऋष्यशृङ्गं पुरस्कृत्य यज्ञकर्मारभंस्तदा

tato vasiṣṭhapramukhāḥ sarva eva dvijottamāḥ |
ṛṣyaśṛṅgaṃ puraskṛtya yajñakarmārabhaṃstadā

13.41

यज्ञवाटं गताः सर्वे यथाशास्त्रं यथाविधि ।
श्रीमांश्च सह पत्नीभी राजा दीक्षामुपाविशत्

yajñavāṭaṃ gatāḥ sarve yathāśāstraṃ yathāvidhi |
śrīmāṃśca saha patnībhī rājā dīkṣāmupāviśat

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)