आपगेयं महात्मानं भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् ।
पितामहं भारतानां ध्वजं सर्वमहीक्षिताम्
āpageyaṃ mahātmānaṃ bhīṣmaṃ śastrabhṛtāṃ varam |
pitāmahaṃ bhāratānāṃ dhvajaṃ sarvamahīkṣitām
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वमि सैन्यनिर्याणपर्वणि सप्तपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
35 verses · 157 of 196
Yudhishthira gathers his brothers and Shri Krishna: the first fight will be with the grandsire, so let the seven army leaders be seen to. Krishna approves. Yudhishthira consecrates Drupada, Virata, Satyaki, Dhrishtadyumna, Dhrishtaketu, Shikhandi and Sahadeva of Magadha. Dhrishtadyumna, born from the fire for Drona's end, is made supreme commander, Arjuna leader over all the leaders, and Krishna Arjuna's guide and charioteer. Then Balarama arrives in blue silk with Akrura, Samba, Uddhava, Pradyumna and other Vrishnis, and is received with honour. He foresees a terrible slaughter. He had urged Krishna to treat both sides alike; Bhima and Duryodhana are both his pupils in the mace. Unable to watch the Kurus perish, he leaves for the tirthas of the Sarasvati.
जनमेजय उवाच
आपगेयं महात्मानं भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् ।
पितामहं भारतानां ध्वजं सर्वमहीक्षिताम्
āpageyaṃ mahātmānaṃ bhīṣmaṃ śastrabhṛtāṃ varam |
pitāmahaṃ bhāratānāṃ dhvajaṃ sarvamahīkṣitām
बृहस्पतिसं बुद्ध्या क्षमया पृथिवीसमम् ।
समुद्रमिव गाम्भीर्ये हिमवन्तमिव स्थिरम्
bṛhaspatisaṃ buddhyā kṣamayā pṛthivīsamam |
samudramiva gāmbhīrye himavantamiva sthiram
प्रजापतिमिवौदार्ये तेजसा भास्करोपमम् ।
महेन्द्रमिव शत्रूणां ध्वंसनं शरवृष्टिभिः
prajāpatimivaudārye tejasā bhāskaropamam |
mahendramiva śatrūṇāṃ dhvaṃsanaṃ śaravṛṣṭibhiḥ
रणयज्ञे प्रवितते सुभीमे लोमहर्षणे ।
दीक्षितं चिररात्राय श्रुत्वा तत्र युधिष्ठिरः
raṇayajñe pravitate subhīme lomaharṣaṇe |
dīkṣitaṃ cirarātrāya śrutvā tatra yudhiṣṭhiraḥ
किमब्रवीन्महाबाहुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
भीमसेनार्जुनौ वापि कृष्णो वा प्रत्यभाषत
kimabravīnmahābāhuḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ |
bhīmasenārjunau vāpi kṛṣṇo vā pratyabhāṣata
वैशंपायन उवाच
आपद्धर्मार्थकुशलो महाबुद्धिर्युधिष्ठिरः ।
सर्वान्भ्रातॄन्समानीय वासुदेवं च शाश्वतम्
āpaddharmārthakuśalo mahābuddhiryudhiṣṭhiraḥ |
sarvānbhrātṝnsamānīya vāsudevaṃ ca śāśvatam
उवाच वदतां श्रेष्ठः सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
पर्याक्रामत सैन्यानि यत्तास्तिष्ठत दंशिताः
uvāca vadatāṃ śreṣṭhaḥ sāntvapūrvamidaṃ vacaḥ |
paryākrāmata sainyāni yattāstiṣṭhata daṃśitāḥ
पितामहेन वो युद्धं पूर्वमेव भविष्यति ।
तस्मात्सप्तसु सेनासु प्रणेतॄन्मम पश्यत
pitāmahena vo yuddhaṃ pūrvameva bhaviṣyati |
tasmātsaptasu senāsu praṇetṝnmama paśyata
कृष्ण उवाच
यथार्हति भवान्वक्तुमस्मिन्काले ह्युपस्थिते ।
तथेदमर्थवद्वाक्यमुक्तं ते भरतर्षभ
yathārhati bhavānvaktumasminkāle hyupasthite |
tathedamarthavadvākyamuktaṃ te bharatarṣabha
रोचते मे महाबाहो क्रियतां यदनन्तरम् ।
नायकास्तव सेनायां क्रियन्तामिह सप्त वै
rocate me mahābāho kriyatāṃ yadanantaram |
nāyakāstava senāyāṃ kriyantāmiha sapta vai
वैशंपायन उवाच
ततो द्रुपदमानाय्य विराटं शिनिपुङ्गवम् ।
धृष्टद्युम्नं च पाञ्चाल्यं धृष्टकेतुं च पार्थिव ।
शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं सहदेवं च मागधम्
tato drupadamānāyya virāṭaṃ śinipuṅgavam |
dhṛṣṭadyumnaṃ ca pāñcālyaṃ dhṛṣṭaketuṃ ca pārthiva |
śikhaṇḍinaṃ ca pāñcālyaṃ sahadevaṃ ca māgadham
एतान्सप्त महाभागान्वीरान्युद्धाभिकाङ्क्षिणः ।
सेनाप्रणेतॄन्विधिवदभ्यषिञ्चद्युधिष्ठिरः
etānsapta mahābhāgānvīrānyuddhābhikāṅkṣiṇaḥ |
senāpraṇetṝnvidhivadabhyaṣiñcadyudhiṣṭhiraḥ
सर्वसेनापतिं चात्र धृष्टद्युम्नं चकार ह ।
द्रोणान्तहेतोरुत्पन्नो य इद्धाञ्जातवेदसः
sarvasenāpatiṃ cātra dhṛṣṭadyumnaṃ cakāra ha |
droṇāntahetorutpanno ya iddhāñjātavedasaḥ
सर्वेषामेव तेषां तु समस्तानां महात्मनाम् ।
सेनापतिपतिं चक्रे गडाकेशं धनञ्जयम्
sarveṣāmeva teṣāṃ tu samastānāṃ mahātmanām |
senāpatipatiṃ cakre gaḍākeśaṃ dhanañjayam
अर्जुनस्यापि नेता च संयन्ता चैव वाजिनाम् ।
सङ्कर्णणानुजः श्रीमान्महाबुद्धिर्जनार्दनः
arjunasyāpi netā ca saṃyantā caiva vājinām |
saṅkarṇaṇānujaḥ śrīmānmahābuddhirjanārdanaḥ
तद्दृष्ट्वोपस्थितं युद्धं समासन्नं महात्ययम् ।
प्राविशद्भवनं राज्ञः पाण्डवानां हलायुधः
taddṛṣṭvopasthitaṃ yuddhaṃ samāsannaṃ mahātyayam |
prāviśadbhavanaṃ rājñaḥ pāṇḍavānāṃ halāyudhaḥ
सहाक्रूरप्रभृतिभिर्ददसाम्बोद्धवादिभिः ।
रौक्मिणेयाहुकसुतैश्चारुदेष्णपुरोगमैः
sahākrūraprabhṛtibhirdadasāmboddhavādibhiḥ |
raukmiṇeyāhukasutaiścārudeṣṇapurogamaiḥ
वृष्णिमुख्यैरधिगतैर्व्याघ्रैरिव बलोत्कटैः ।
अभिगुप्तो महाबाहुर्मरुद्भिरिव वासवः
vṛṣṇimukhyairadhigatairvyāghrairiva balotkaṭaiḥ |
abhigupto mahābāhurmarudbhiriva vāsavaḥ
नीलकौशेयवसनः कैलासशिखरोपमः ।
सिंहखेलगतिः श्रीमान्मदरक्तान्तलोचनः
nīlakauśeyavasanaḥ kailāsaśikharopamaḥ |
siṃhakhelagatiḥ śrīmānmadaraktāntalocanaḥ
तं दृष्ट्वा धर्मराजश्च केशवश्च महाद्युतिः ।
उदतिष्ठत्ततः पार्थो भीमकर्मा वृकोदरः
taṃ dṛṣṭvā dharmarājaśca keśavaśca mahādyutiḥ |
udatiṣṭhattataḥ pārtho bhīmakarmā vṛkodaraḥ
गाण्डीवधन्वा ये चान्ये राजानस्तत्र केचन ।
पूजयाञ्चक्रिरे ते वै समायान्तं हलायुधम्
gāṇḍīvadhanvā ye cānye rājānastatra kecana |
pūjayāñcakrire te vai samāyāntaṃ halāyudham
ततस्तं पाण्डवो राजा करे पस्पर्श पाणिना ।
वासुदेवपुरोगास्तं सर्व एवाभ्यवादयन्
tatastaṃ pāṇḍavo rājā kare pasparśa pāṇinā |
vāsudevapurogāstaṃ sarva evābhyavādayan
विराटद्रुपदौ वृद्धावभिवाद्य हलायुधः ।
युधिष्ठिरेण सहित उपाविशदरिन्दमः
virāṭadrupadau vṛddhāvabhivādya halāyudhaḥ |
yudhiṣṭhireṇa sahita upāviśadarindamaḥ
ततस्तेषूपविष्टेषु पार्थिवेषु समन्ततः ।
वासुदेवमभिप्रेक्ष्य रौहिणेयोऽभ्यभाषत
tatasteṣūpaviṣṭeṣu pārthiveṣu samantataḥ |
vāsudevamabhiprekṣya rauhiṇeyo'bhyabhāṣata
भवितायं महारौद्रो दारुणः पुरुषक्षयः ।
दिष्टमेतद्ध्रुवं मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम्
bhavitāyaṃ mahāraudro dāruṇaḥ puruṣakṣayaḥ |
diṣṭametaddhruvaṃ manye na śakyamativartitum
तस्माद्युद्धात्समुत्तीर्णानपि वः समुहृञ्जानान् ।
अरोगानक्षतैर्देहैर्द्रष्टास्मीति मतिर्मम
tasmādyuddhātsamuttīrṇānapi vaḥ samuhṛñjānān |
arogānakṣatairdehairdraṣṭāsmīti matirmama
समेतं पार्थिवं क्षत्रं कालपक्वमसंशयम् ।
विमर्दश्च महान्भावी मांसशोणितकदर्दमः
sametaṃ pārthivaṃ kṣatraṃ kālapakvamasaṃśayam |
vimardaśca mahānbhāvī māṃsaśoṇitakadardamaḥ
उक्तो मया वासुदेवः पुनः पुनरुपह्वरे ।
संबन्धिषु समां वृत्तिं वर्तस्व मधुसूदन
ukto mayā vāsudevaḥ punaḥ punarupahvare |
saṃbandhiṣu samāṃ vṛttiṃ vartasva madhusūdana
पाण्डवा हि यथास्माकं तथा दुर्योधनो नृपः ।
तस्यापि क्रियतां साह्यं स पर्येति पुनःपुनः
pāṇḍavā hi yathāsmākaṃ tathā duryodhano nṛpaḥ |
tasyāpi kriyatāṃ sāhyaṃ sa paryeti punaḥpunaḥ
तच्च मे नाकरोद्वाक्यं त्वदर्थे मधुसूदनः ।
निर्विष्टः सर्वभावेन धनञ्जयमवेक्ष्य ह
tacca me nākarodvākyaṃ tvadarthe madhusūdanaḥ |
nirviṣṭaḥ sarvabhāvena dhanañjayamavekṣya ha
ध्रुवो जयः पाण्डवानामिति मे निश्चिता मतिः ।
तथा ह्यभिनिवेशोऽयं वासुदेवस्य भारत
dhruvo jayaḥ pāṇḍavānāmiti me niścitā matiḥ |
tathā hyabhiniveśo'yaṃ vāsudevasya bhārata
न चाहमृत्सहे कृष्णमृते लोकमुदीक्षितुम् ।
ततोऽहमनुवर्तामि केशवस्य चिकीर्षितम्
na cāhamṛtsahe kṛṣṇamṛte lokamudīkṣitum |
tato'hamanuvartāmi keśavasya cikīrṣitam
उभौ शिष्यौ हि मे वीरौ गदायद्धविशारदौ ।
तुल्यस्नेहोऽस्म्यतो भीते तथा दुर्योधने नृपे
ubhau śiṣyau hi me vīrau gadāyaddhaviśāradau |
tulyasneho'smyato bhīte tathā duryodhane nṛpe
तस्माद्यास्यामि तीर्थानि सरस्वत्या निषेवितुम् ।
न हि शक्ष्यामि कौरव्यान्नश्यमानानवेक्षितुम्
tasmādyāsyāmi tīrthāni sarasvatyā niṣevitum |
na hi śakṣyāmi kauravyānnaśyamānānavekṣitum
एवमुक्त्वा महाबाहुरनुज्ञातश्च पाण्डवैः ।
तीर्थयात्रां ययौ रामो निवर्त्य मधुसूदनम्
evamuktvā mahābāhuranujñātaśca pāṇḍavaiḥ |
tīrthayātrāṃ yayau rāmo nivartya madhusūdanam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)