अथार्जुन उवाचेदमधिक्षिप्त इवाक्षमी ।
अभिनीततरं वाक्यं दृढवादपराक्रमः
athārjuna uvācedamadhikṣipta ivākṣamī |
abhinītataraṃ vākyaṃ dṛḍhavādaparākramaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि अष्टमोऽध्यायः ॥
38 verses · 8 of 372
Arjuna answers sharply. How can the one who has slain his foes and won the earth by his own dharma throw it away from weakness of mind? A eunuch or a ditherer cannot hold a kingdom, and the people will mock a prince who takes up a beggar's bowl. Then he praises artha. From wealth flow dharma, kama and heaven, as rivers flow from mountains; the poor man is pitied like the fallen; whoever has wealth has friends and kin. Even the devas won their places by striving against kin. Kings who conquer and sacrifice reach heaven, as Dilipa, Nriga, Nahusha, Ambarisha and Mandhata did. Do not, he says, take the wrong road.
वैशंपायन उवाच
अथार्जुन उवाचेदमधिक्षिप्त इवाक्षमी ।
अभिनीततरं वाक्यं दृढवादपराक्रमः
athārjuna uvācedamadhikṣipta ivākṣamī |
abhinītataraṃ vākyaṃ dṛḍhavādaparākramaḥ
दर्शयन्नैन्द्रिरात्मानमुग्रमुग्रपराक्रमः ।
स्मयमानो महातेजाः सृक्किणी परिसंलिहन्
darśayannaindrirātmānamugramugraparākramaḥ |
smayamāno mahātejāḥ sṛkkiṇī parisaṃlihan
अर्जुन उवाच
अहो दुःखमहो कृच्छ्रमहो वैक्लव्यमुत्तमम् ।
यत्कृत्वाऽमानुषं कर्म त्यजेथाः श्रियमुत्तमाम्
aho duḥkhamaho kṛcchramaho vaiklavyamuttamam |
yatkṛtvā'mānuṣaṃ karma tyajethāḥ śriyamuttamām
शत्रून्हत्वा महीं लब्ध्वा स्वधर्मेणोपपादिताम् ।
हतामित्रः कथं स त्वं त्यजेथा बुद्धिलाघवात्
śatrūnhatvā mahīṃ labdhvā svadharmeṇopapāditām |
hatāmitraḥ kathaṃ sa tvaṃ tyajethā buddhilāghavāt
क्लीबस्य हि कुतो राज्यं दीर्घसूत्रस्य वा पुनः ।
किमर्थं च महीपालानवधीः क्रोधमूर्च्छितः
klībasya hi kuto rājyaṃ dīrghasūtrasya vā punaḥ |
kimarthaṃ ca mahīpālānavadhīḥ krodhamūrcchitaḥ
यो ह्याजिजीविषेद्भैक्षं कर्मणा नैव कस्य चित् ।
समारम्भान्बुभूषेत हतस्वस्तिरकिञ्चनः ।
सर्वलोकेषु विख्यातो न पुत्रपशुसंहितः
yo hyājijīviṣedbhaikṣaṃ karmaṇā naiva kasya cit |
samārambhānbubhūṣeta hatasvastirakiñcanaḥ |
sarvalokeṣu vikhyāto na putrapaśusaṃhitaḥ
कापालीं नृप पापिष्ठां वृत्तिमासाद्य जीवतः ।
संत्यज्य राज्यमृद्धं ते लोकोऽयं किं वदिष्यति
kāpālīṃ nṛpa pāpiṣṭhāṃ vṛttimāsādya jīvataḥ |
saṃtyajya rājyamṛddhaṃ te loko'yaṃ kiṃ vadiṣyati
सर्वारम्भान्समुत्सृज्य हतस्वस्तिरकिञ्चनः ।
कस्मादाशंससे भैक्षं चर्तुं प्राकृतवत्प्रभो
sarvārambhānsamutsṛjya hatasvastirakiñcanaḥ |
kasmādāśaṃsase bhaikṣaṃ cartuṃ prākṛtavatprabho
कस्माद्राजकुले जातो जित्वा कृत्स्नां वसुंधराम् ।
धर्मार्थावखिलौ हित्वा वनं मौढ्यात्प्रतिष्ठसे
kasmādrājakule jāto jitvā kṛtsnāṃ vasuṃdharām |
dharmārthāvakhilau hitvā vanaṃ mauḍhyātpratiṣṭhase
यदीमानि हवींषीह विमथिष्यन्त्यसाधवः ।
भवता विप्रहीणत्वात्प्राप्तं त्वामेव किल्विषम्
yadīmāni havīṃṣīha vimathiṣyantyasādhavaḥ |
bhavatā viprahīṇatvātprāptaṃ tvāmeva kilviṣam
आकिञ्चन्यं मुनीनां च इति वै नहुषोऽब्रवीत् ।
कृत्वा नृशंसं ह्यधने धिगस्त्वधनतामिह
ākiñcanyaṃ munīnāṃ ca iti vai nahuṣo'bravīt |
kṛtvā nṛśaṃsaṃ hyadhane dhigastvadhanatāmiha
आश्वस्तन्यमृषीणां हि विद्यते वेद तद्भवान् ।
यं त्विमं धर्ममित्याहुर्धनादेष प्रवर्तते
āśvastanyamṛṣīṇāṃ hi vidyate veda tadbhavān |
yaṃ tvimaṃ dharmamityāhurdhanādeṣa pravartate
धर्मं स हरते तस्य धनं हरति यस्य यः ।
ह्रियमाणे धने राजन्वयं कस्य क्षमेमहि
dharmaṃ sa harate tasya dhanaṃ harati yasya yaḥ |
hriyamāṇe dhane rājanvayaṃ kasya kṣamemahi
अभिशस्तं प्रपश्यन्ति दरिद्रं पार्श्वतः स्थितम् ।
दारिद्र्यं पातकं लोके कस्तच्छंसितुमर्हति
abhiśastaṃ prapaśyanti daridraṃ pārśvataḥ sthitam |
dāridryaṃ pātakaṃ loke kastacchaṃsitumarhati
पतितः शोच्यते राजन्निर्धनश्चापि शोच्यते ।
विशेषं नाधिगच्छामि पतितस्याधनस्य च
patitaḥ śocyate rājannirdhanaścāpi śocyate |
viśeṣaṃ nādhigacchāmi patitasyādhanasya ca
अर्थेभ्यो हि विवृद्धेभ्यः संभृतेभ्यस्ततस्ततः ।
क्रियाः सर्वाः प्रवर्तन्ते पर्वतेभ्य इवापगाः
arthebhyo hi vivṛddhebhyaḥ saṃbhṛtebhyastatastataḥ |
kriyāḥ sarvāḥ pravartante parvatebhya ivāpagāḥ
अर्थाद्धर्मश्च कामश्च स्वर्गश्चैव नराधिप ।
प्राणयात्राऽपि लोकस्य विना ह्यर्थं न सिध्द्यति
arthāddharmaśca kāmaśca svargaścaiva narādhipa |
prāṇayātrā'pi lokasya vinā hyarthaṃ na sidhdyati
अर्थेन हि विहीनस्य पुरुषस्याल्पमेधसः ।
विच्छिद्यन्ते क्रियाः सर्वा ग्रीष्मे कुसरितो यथा
arthena hi vihīnasya puruṣasyālpamedhasaḥ |
vicchidyante kriyāḥ sarvā grīṣme kusarito yathā
यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बान्धवाः ।
यस्यार्थाः स पुमाँल्लोके यस्यार्थाः स च पण्डितः
yasyārthāstasya mitrāṇi yasyārthāstasya bāndhavāḥ |
yasyārthāḥ sa pumām̐lloke yasyārthāḥ sa ca paṇḍitaḥ
अधनेनार्थकामेन नार्थः शक्यो विधित्सितुम् ।
अर्थैरर्था निबध्यन्ते गजैरिव महागजाः
adhanenārthakāmena nārthaḥ śakyo vidhitsitum |
arthairarthā nibadhyante gajairiva mahāgajāḥ
धर्मः कामश्च स्वर्गश्च हर्षः क्रोधः श्रुतं दमः ।
अर्थादेतानि सर्वाणि प्रवर्तन्ते नराधिप
dharmaḥ kāmaśca svargaśca harṣaḥ krodhaḥ śrutaṃ damaḥ |
arthādetāni sarvāṇi pravartante narādhipa
धनात्कुलं प्रभवति धनाद्धर्मः प्रवर्धते ।
नाधनस्यास्त्ययं लोको न परः पुरुषोत्तम
dhanātkulaṃ prabhavati dhanāddharmaḥ pravardhate |
nādhanasyāstyayaṃ loko na paraḥ puruṣottama
नाधनो धर्मकृत्यानि यथावदनुतिष्ठति ।
धनाद्धि धर्मः स्रवति शैलादभिनदी यथा
nādhano dharmakṛtyāni yathāvadanutiṣṭhati |
dhanāddhi dharmaḥ sravati śailādabhinadī yathā
यः कृशार्थः कृशगवः कृशभृत्यः कृशांतिथिः ।
स वै राजन्कृशो नाम न शरीरकृशः कृशः
yaḥ kṛśārthaḥ kṛśagavaḥ kṛśabhṛtyaḥ kṛśāṃtithiḥ |
sa vai rājankṛśo nāma na śarīrakṛśaḥ kṛśaḥ
अवेक्षस्व यथान्यायं पश्य देवासुरं यथा ।
राजन्किमन्यज्ज्ञातीनां वधाद्गृध्यन्ति देवताः
avekṣasva yathānyāyaṃ paśya devāsuraṃ yathā |
rājankimanyajjñātīnāṃ vadhādgṛdhyanti devatāḥ
न चेद्धर्तव्यमन्यस्य कथं तद्धर्ममारभेत् ।
एतावानेव वेदेषु निश्चयः कविभिः कृतः
na ceddhartavyamanyasya kathaṃ taddharmamārabhet |
etāvāneva vedeṣu niścayaḥ kavibhiḥ kṛtaḥ
अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता ।
सर्वथा धनमाहार्यं यष्टव्यं चापि यत्नतः
adhyetavyā trayī nityaṃ bhavitavyaṃ vipaścitā |
sarvathā dhanamāhāryaṃ yaṣṭavyaṃ cāpi yatnataḥ
द्रोहाद्देवैरवाप्तानि दिवि स्थानानि सर्वशः ।
द्रोहात्किमन्यज्ज्ञातीनां गृध्यन्ते येन देवताः
drohāddevairavāptāni divi sthānāni sarvaśaḥ |
drohātkimanyajjñātīnāṃ gṛdhyante yena devatāḥ
इति देवा व्यवसिता वेदवादाश्च शाश्वताः ।
अधीयन्तेऽध्यापयन्ते यजन्ते याजयन्ति च
iti devā vyavasitā vedavādāśca śāśvatāḥ |
adhīyante'dhyāpayante yajante yājayanti ca
कृत्स्नं तदेव तच्छ्रेयो यदप्याददतेऽन्यतः ।
न पश्यामोऽनपकृतं धनं किंचित्क्वचिद्वयम्
kṛtsnaṃ tadeva tacchreyo yadapyādadate'nyataḥ |
na paśyāmo'napakṛtaṃ dhanaṃ kiṃcitkvacidvayam
एवमेव हि राजानो यजन्ति पृथिवीमिमाम् ।
जित्वा ममेयं ब्रुवते पुत्रा इव पितृर्धनम्
evameva hi rājāno yajanti pṛthivīmimām |
jitvā mameyaṃ bruvate putrā iva pitṛrdhanam
राजर्षयोऽपि ते स्वर्ग्या धर्मो ह्येषां निरुच्यते
rājarṣayo'pi te svargyā dharmo hyeṣāṃ nirucyate
यथैव पूर्णादुदधेः स्यन्दन्त्यापो दिशो दश ।
एवं राजकुलाद्वित्तं पृथिवीं प्रतितिष्ठति
yathaiva pūrṇādudadheḥ syandantyāpo diśo daśa |
evaṃ rājakulādvittaṃ pṛthivīṃ pratitiṣṭhati
आसीदियं दिलीपस्य नृगस्य नहुषस्य च ।
अंबरीपस्य मान्धातुः पृथिवी सा त्वयि स्थिता
āsīdiyaṃ dilīpasya nṛgasya nahuṣasya ca |
aṃbarīpasya māndhātuḥ pṛthivī sā tvayi sthitā
स त्वां द्रव्यमयो यज्ञः संप्राप्तः सर्वदक्षिणः ।
तं चेन्न यजसे राजन्प्राप्तस्त्वं राज्यकिल्बिषम्
sa tvāṃ dravyamayo yajñaḥ saṃprāptaḥ sarvadakṣiṇaḥ |
taṃ cenna yajase rājanprāptastvaṃ rājyakilbiṣam
येषां राजाऽश्वमेधेन यजते दक्षिणावता ।
उपेत्य तस्यावभृथे पूताः सर्वे भवन्ति ते
yeṣāṃ rājā'śvamedhena yajate dakṣiṇāvatā |
upetya tasyāvabhṛthe pūtāḥ sarve bhavanti te
विश्वरूपो महादेवः सर्वमेधे महामखे ।
जुहाव सर्वभूतानि तथैवात्मानमात्मना
viśvarūpo mahādevaḥ sarvamedhe mahāmakhe |
juhāva sarvabhūtāni tathaivātmānamātmanā
शाश्वतोऽयं भूतिपथो नास्त्यन्तमनुशुश्रुम ।
महाजनपथं गन्ता मा राजन्कुपथं गमः
śāśvato'yaṃ bhūtipatho nāstyantamanuśuśruma |
mahājanapathaṃ gantā mā rājankupathaṃ gamaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)