ततः पुनः स गाङ्गेयमभिवाद्य पितामहम् ।
प्राञ्जलिर्नियतो भूत्वा पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः
tataḥ punaḥ sa gāṅgeyamabhivādya pitāmaham |
prāñjalirniyato bhūtvā paryapṛcchadyudhiṣṭhiraḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि एकोनषष्टितमोऽध्यायः ॥
57 verses · 59 of 372
Yudhishthira asks the duties common to all varnas and those of each. Bhishma names the common duties: freedom from anger, truthfulness, sharing, purity, straightforwardness and support of dependants. The brahmana's dharma is self-control, study and teaching. The kshatriya gives but does not beg, sacrifices but does not officiate, studies but does not teach, protects the people and fights robbers; to come back from battle unwounded earns no praise. The vaishya gives, studies and earns honestly, tending cattle as a father. As the text has it, Prajapati made the shudra to serve the other three, who must support him, and he should not hoard wealth. Above all sacrifices stands the sacrifice of faith, open to every varna.
वैशंपायन उवाच
ततः पुनः स गाङ्गेयमभिवाद्य पितामहम् ।
प्राञ्जलिर्नियतो भूत्वा पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः
tataḥ punaḥ sa gāṅgeyamabhivādya pitāmaham |
prāñjalirniyato bhūtvā paryapṛcchadyudhiṣṭhiraḥ
के धर्माः सर्ववर्णानां चातुर्वर्ण्यस्य के पृथक् ।
चातुर्वर्ण्याश्रमाणां च राजधर्माश्च के मताः
ke dharmāḥ sarvavarṇānāṃ cāturvarṇyasya ke pṛthak |
cāturvarṇyāśramāṇāṃ ca rājadharmāśca ke matāḥ
केन वै वर्धते राष्ट्रं राजा केन विवर्धते ।
केन पौराश्च भृत्याश्च वर्धन्ते भरतर्षभ
kena vai vardhate rāṣṭraṃ rājā kena vivardhate |
kena paurāśca bhṛtyāśca vardhante bharatarṣabha
कोशं दण्डं च दुर्गं च सहायान्मन्त्रिणस्तथा ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यान्कीदृशान्वर्जयेन्नृपः
kośaṃ daṇḍaṃ ca durgaṃ ca sahāyānmantriṇastathā |
ṛtvikpurohitācāryānkīdṛśānvarjayennṛpaḥ
केषु विश्वसितव्यं स्याद्राज्ञा कस्यांचिदापदि ।
कुतो वाऽऽत्मा दृढं रक्ष्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह
keṣu viśvasitavyaṃ syādrājñā kasyāṃcidāpadi |
kuto vā''tmā dṛḍhaṃ rakṣyastanme brūhi pitāmaha
द्वैधीभावे च भृत्यानां शपथः कीदृशो भवेत् ।
अधर्मस्य फलं यच्च शपथस्य विलङ्घने
dvaidhībhāve ca bhṛtyānāṃ śapathaḥ kīdṛśo bhavet |
adharmasya phalaṃ yacca śapathasya vilaṅghane
सर्वमेतद्यथातत्वं व्यवहारं च तादृशम् ।
समासव्यासयोगेन कथयस्व पितामह
sarvametadyathātatvaṃ vyavahāraṃ ca tādṛśam |
samāsavyāsayogena kathayasva pitāmaha
भीष्म उवाच
नमो धर्माय महते नमः कृष्णाय वेधसे ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्कृत्य धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान्
namo dharmāya mahate namaḥ kṛṣṇāya vedhase |
brāhmaṇebhyo namaskṛtya dharmānvakṣyāmi śāśvatān
अक्रोधः सत्यवचनं संविभागश्च सर्वशः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु शौचमद्रोह एव च
akrodhaḥ satyavacanaṃ saṃvibhāgaśca sarvaśaḥ |
prajanaṃ sveṣu dāreṣu śaucamadroha eva ca
आर्जवं भृत्यभरणं त एते सार्ववर्णिकाः ।
ब्राह्मणस्य तु यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि केवलम्
ārjavaṃ bhṛtyabharaṇaṃ ta ete sārvavarṇikāḥ |
brāhmaṇasya tu yo dharmastaṃ te vakṣyāmi kevalam
दममेव महाराज धर्ममाहुः पुरातनम् ।
स्वाध्यायोऽध्यापनं चैव तत्र कर्म समाप्यते
damameva mahārāja dharmamāhuḥ purātanam |
svādhyāyo'dhyāpanaṃ caiva tatra karma samāpyate
तं चेद्द्विजमुपागच्छेद्वर्तमानं स्वकर्मणि ।
अकुर्वाणं विकर्माणि शान्तं प्रज्ञानतर्पितम्
taṃ ceddvijamupāgacchedvartamānaṃ svakarmaṇi |
akurvāṇaṃ vikarmāṇi śāntaṃ prajñānatarpitam
कुर्वीतापत्यसंतानमथो दद्याद्यजेत च ।
संविभज्य च भोक्तव्यं धनं सद्भिरीतीष्यते
kurvītāpatyasaṃtānamatho dadyādyajeta ca |
saṃvibhajya ca bhoktavyaṃ dhanaṃ sadbhirītīṣyate
परिनिष्ठितकार्यस्तु स्वाध्यायेनैव वै द्विजः ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते
pariniṣṭhitakāryastu svādhyāyenaiva vai dvijaḥ |
kuryādanyanna vā kuryānmaitro brāhmaṇa ucyate
क्षत्रियस्यापि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि भारत ।
दद्याद्राजा न याचेत यजेत न च याजयेत्
kṣatriyasyāpi yo dharmastaṃ te vakṣyāmi bhārata |
dadyādrājā na yāceta yajeta na ca yājayet
नाध्यापयेदधीयीत प्रजाश्च परिपालयेत् ।
नित्योद्युक्तो दस्युवदे रणे कुर्यात्पराक्रमम्
nādhyāpayedadhīyīta prajāśca paripālayet |
nityodyukto dasyuvade raṇe kuryātparākramam
ये तु क्रतुभिरीजानाः श्रुतवन्तश्च भूमिपाः ।
य एवाहवजेतारस्त एषां लोकजित्तमाः
ye tu kratubhirījānāḥ śrutavantaśca bhūmipāḥ |
ya evāhavajetārasta eṣāṃ lokajittamāḥ
अविक्षतेन देहेन समराद्यो निवर्तते ।
क्षत्रियो नास्य तत्कर्म प्रशंसन्ति पुराविदः
avikṣatena dehena samarādyo nivartate |
kṣatriyo nāsya tatkarma praśaṃsanti purāvidaḥ
एवं हि क्षत्रबन्धूनां धर्ममाहुः प्रधानतः ।
नास्य कृत्यतमं किंचिदन्यद्दस्युनिबर्हणात्
evaṃ hi kṣatrabandhūnāṃ dharmamāhuḥ pradhānataḥ |
nāsya kṛtyatamaṃ kiṃcidanyaddasyunibarhaṇāt
दानमध्ययनं यज्ञो राज्ञां क्षेमो विधीयते ।
तस्माद्राज्ञा विशेषेण योद्धव्यं धर्ममीप्सता
dānamadhyayanaṃ yajño rājñāṃ kṣemo vidhīyate |
tasmādrājñā viśeṣeṇa yoddhavyaṃ dharmamīpsatā
स्वेषु धर्मेष्ववस्थाप्यः प्रजाः सर्वा महीपतिः ।
धर्मेण सर्वकृत्यानि शमनिष्ठानि कारयेत्
sveṣu dharmeṣvavasthāpyaḥ prajāḥ sarvā mahīpatiḥ |
dharmeṇa sarvakṛtyāni śamaniṣṭhāni kārayet
परिनिष्ठितकार्यस्तु नृपतिः परिपालनात् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यादैन्द्रो राजन्य उच्यते
pariniṣṭhitakāryastu nṛpatiḥ paripālanāt |
kuryādanyanna vā kuryādaindro rājanya ucyate
वैश्यस्यापि हि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि शाश्वतम् ।
दानमध्ययनं यज्ञः शौचेन धनसंचयः
vaiśyasyāpi hi yo dharmastaṃ te vakṣyāmi śāśvatam |
dānamadhyayanaṃ yajñaḥ śaucena dhanasaṃcayaḥ
पितृवत्पालयेद्वैश्यो युक्तः सर्वान्पशूनिह ।
विकर्म तद्भवेदन्यत्कर्म यत्स समाचरेत्
pitṛvatpālayedvaiśyo yuktaḥ sarvānpaśūniha |
vikarma tadbhavedanyatkarma yatsa samācaret
रक्षया स हि तेषां वै महत्सुखमवाप्नुयात् ।
प्रजापतिर्हि वैश्याय सृष्ट्वा परिददौ पशून्
rakṣayā sa hi teṣāṃ vai mahatsukhamavāpnuyāt |
prajāpatirhi vaiśyāya sṛṣṭvā paridadau paśūn
ब्राह्मणाय च राज्ञे च सर्वाः परिददे प्रजाः ।
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि यच्च तस्योपजीवनम्
brāhmaṇāya ca rājñe ca sarvāḥ paridade prajāḥ |
tasya vṛttiṃ pravakṣyāmi yacca tasyopajīvanam
पण्णामेकां पिबेद्धेनुं शताच्च मिथुनं हरेत् ।
लये च सप्तमो भागस्तथा शृङ्गे कला खुरे
paṇṇāmekāṃ pibeddhenuṃ śatācca mithunaṃ haret |
laye ca saptamo bhāgastathā śṛṅge kalā khure
सस्यानां सर्वबीजानामेषा सांवत्सरी भृतिः
sasyānāṃ sarvabījānāmeṣā sāṃvatsarī bhṛtiḥ
न च वैश्यस्य कामः स्यान्न रक्षेयं पशूनिति ।
वैश्ये चेच्छति नान्येन रक्षितव्याः कथंचन
na ca vaiśyasya kāmaḥ syānna rakṣeyaṃ paśūniti |
vaiśye cecchati nānyena rakṣitavyāḥ kathaṃcana
शूद्रस्यापि हि यो धर्मस्तं ते वक्ष्यामि भारत ।
प्रजापतिर्हि वर्णानां दासं शूद्रमकल्पयत्
śūdrasyāpi hi yo dharmastaṃ te vakṣyāmi bhārata |
prajāpatirhi varṇānāṃ dāsaṃ śūdramakalpayat
तस्माच्छूद्रस्य वर्णानां परिचर्या विधीयते ।
तेषां शुश्रूषणाच्चैव महत्सुखमवाप्नुयात्
tasmācchūdrasya varṇānāṃ paricaryā vidhīyate |
teṣāṃ śuśrūṣaṇāccaiva mahatsukhamavāpnuyāt
शूद्र एतान्परिचरेत्रीन्वर्णाननसूयकः ।
संचयांश्च न कुर्वीत जातु शूद्रः कथंचन
śūdra etānparicaretrīnvarṇānanasūyakaḥ |
saṃcayāṃśca na kurvīta jātu śūdraḥ kathaṃcana
पापीयान्हि धनं लब्ध्वा वशे कुर्याद्गरीयसः ।
राज्ञा वा समनुज्ञातः कामं कुर्वीत धार्मिकः
pāpīyānhi dhanaṃ labdhvā vaśe kuryādgarīyasaḥ |
rājñā vā samanujñātaḥ kāmaṃ kurvīta dhārmikaḥ
तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि यच्च तस्योपजीवनम् ।
अवश्यं भरणीयो हि वर्णानां शूद्र उच्यते
tasya vṛttiṃ pravakṣyāmi yacca tasyopajīvanam |
avaśyaṃ bharaṇīyo hi varṇānāṃ śūdra ucyate
छत्रं वेष्टनमौशीरमुपानद्व्यजनानि च ।
यातयामानि देयानि शूद्राय परिचारिणे
chatraṃ veṣṭanamauśīramupānadvyajanāni ca |
yātayāmāni deyāni śūdrāya paricāriṇe
अधार्याणि विशीर्णानि वसनानि द्विजातिभिः ।
शूद्रायैव प्रदेयानि तस्य धर्मधनं हि तत्
adhāryāṇi viśīrṇāni vasanāni dvijātibhiḥ |
śūdrāyaiva pradeyāni tasya dharmadhanaṃ hi tat
यंच कश्चिद्द्विजातीनां शूद्रः शुश्रूषुराव्रजेत् ।
कल्प्यां तेन तु तस्याहुर्वृत्तिं धर्मविदो जनाः
yaṃca kaściddvijātīnāṃ śūdraḥ śuśrūṣurāvrajet |
kalpyāṃ tena tu tasyāhurvṛttiṃ dharmavido janāḥ
देयः पिण्डोऽनपत्याय भर्तव्यौ वृद्धदुर्बलौ ।
शूद्रेण तु न हातव्यो भर्ता कस्यांचिदापदि
deyaḥ piṇḍo'napatyāya bhartavyau vṛddhadurbalau |
śūdreṇa tu na hātavyo bhartā kasyāṃcidāpadi
अतिरेकेण भर्तव्यो भर्ता द्रव्यपरिक्षये ।
न हि स्वमस्ति शूद्रस्य भर्तृहार्यधनो हि सः
atirekeṇa bhartavyo bhartā dravyaparikṣaye |
na hi svamasti śūdrasya bhartṛhāryadhano hi saḥ
उक्तस्त्रयाणां वर्णानां यज्ञस्त्रय्येव भारत ।
स्वाहाकारवषट्कारौ मन्त्रः शूद्रे न विद्यते
uktastrayāṇāṃ varṇānāṃ yajñastrayyeva bhārata |
svāhākāravaṣaṭkārau mantraḥ śūdre na vidyate
तस्माच्छूद्रः पाकयज्ञैयजेताव्रतवान्स्वयम् ।
पूर्णपात्रमयीमाहुः पाकयज्ञस्य दक्षिणाम्
tasmācchūdraḥ pākayajñaiyajetāvratavānsvayam |
pūrṇapātramayīmāhuḥ pākayajñasya dakṣiṇām
शूद्रः पैजवनो नाम सहस्राणां शतं ददौ ।
ऐन्द्राग्नेन विधानेन दक्षिणामिति नः श्रुतम्
śūdraḥ paijavano nāma sahasrāṇāṃ śataṃ dadau |
aindrāgnena vidhānena dakṣiṇāmiti naḥ śrutam
यतो हि सर्ववर्णानां यज्ञस्तस्यैव भारत
yato hi sarvavarṇānāṃ yajñastasyaiva bhārata
अग्रे सर्वेषु यज्ञेषु श्रद्धायज्ञो विधीयते ।
दैवतं हि महच्छ्रद्धा पवित्रं यजतां च यत् ।
दैवतं हि परं विप्राः स्वेनस्वेन परस्परम्
agre sarveṣu yajñeṣu śraddhāyajño vidhīyate |
daivataṃ hi mahacchraddhā pavitraṃ yajatāṃ ca yat |
daivataṃ hi paraṃ viprāḥ svenasvena parasparam
अयजन्निह सत्रैस्ते तैस्तैः कामैः समाहिताः ।
संसृष्टा ब्राह्मणैरेव त्रिषु वर्णेषु सृष्टयः
ayajanniha satraiste taistaiḥ kāmaiḥ samāhitāḥ |
saṃsṛṣṭā brāhmaṇaireva triṣu varṇeṣu sṛṣṭayaḥ
देवानामपि ये देवा यद्ब्रूयुस्ते परं हितम् ।
तस्माद्वर्णैः सर्वयज्ञाः संसृज्यन्ते न काम्यया
devānāmapi ye devā yadbrūyuste paraṃ hitam |
tasmādvarṇaiḥ sarvayajñāḥ saṃsṛjyante na kāmyayā
ऋग्यजुः सामवित्पूज्यो नित्यं स्याद्देववद्द्विजः ।
अनृग्यजुरसामा च प्राजापत्य उपद्रवः ।
यज्ञो मनीषया तात सर्ववर्णेषु भारत
ṛgyajuḥ sāmavitpūjyo nityaṃ syāddevavaddvijaḥ |
anṛgyajurasāmā ca prājāpatya upadravaḥ |
yajño manīṣayā tāta sarvavarṇeṣu bhārata
नास्य यज्ञकृतो देवा ईहन्ते नेतरे जनाः ।
ततः सर्वेषु वर्णेषु श्रद्धायज्ञो विधीयते
nāsya yajñakṛto devā īhante netare janāḥ |
tataḥ sarveṣu varṇeṣu śraddhāyajño vidhīyate
स्वं दैवतं ब्राह्मणः स्वेन नित्यं
परान्वर्णानयजन्नैवमासीत् ।
अधरो वितानस्त्वथ तत्र सृष्टो
न ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु राजन्
svaṃ daivataṃ brāhmaṇaḥ svena nityaṃ
parānvarṇānayajannaivamāsīt |
adharo vitānastvatha tatra sṛṣṭo
na brāhmaṇastriṣu varṇeṣu rājan
तस्माद्वर्णा ऋजवो ज्ञातिवर्णाः
संसृज्यन्ते तस्य विकार एव ।
एकं साम यजुरेकमृगेका
विप्रश्वैको निश्चये तेषु सृष्टः
tasmādvarṇā ṛjavo jñātivarṇāḥ
saṃsṛjyante tasya vikāra eva |
ekaṃ sāma yajurekamṛgekā
vipraśvaiko niścaye teṣu sṛṣṭaḥ
अत्र गाथा यज्ञगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
वैखानसानां राजेन्द्र मुनीनां यष्टुमिच्छताम्
atra gāthā yajñagītāḥ kīrtayanti purāvidaḥ |
vaikhānasānāṃ rājendra munīnāṃ yaṣṭumicchatām
उदितेऽनुदिते वाऽपि श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ।
वह्निं जुहोति धर्मेण श्रद्धा वै कारणं महत्
udite'nudite vā'pi śraddadhāno jitendriyaḥ |
vahniṃ juhoti dharmeṇa śraddhā vai kāraṇaṃ mahat
यत्स्कन्नमस्य तत्पूर्वं यदस्कन्नं तदुत्तरम् ।
बहूनि यज्ञरूपाणि नानाकर्मफलानि च
yatskannamasya tatpūrvaṃ yadaskannaṃ taduttaram |
bahūni yajñarūpāṇi nānākarmaphalāni ca
तानि यः संप्रजानाति ज्ञाननिश्चयनिश्चितः ।
द्विजातिः श्रद्धयोपेतः स यष्टुं पुरुषोऽर्हति
tāni yaḥ saṃprajānāti jñānaniścayaniścitaḥ |
dvijātiḥ śraddhayopetaḥ sa yaṣṭuṃ puruṣo'rhati
स्तेनो वा यदि वा पापो यदि वा पापकृत्तमः ।
यष्टुमिच्छति यज्ञं यः साधुमेव वदन्ति तम्
steno vā yadi vā pāpo yadi vā pāpakṛttamaḥ |
yaṣṭumicchati yajñaṃ yaḥ sādhumeva vadanti tam
ऋषयस्तं प्रशंसन्ति साधु चैतदसंशयम् ।
सर्वथा सर्वदा वर्णैर्यष्टव्यमिति निर्णयः
ṛṣayastaṃ praśaṃsanti sādhu caitadasaṃśayam |
sarvathā sarvadā varṇairyaṣṭavyamiti nirṇayaḥ
न हि यज्ञसमं किंचित्रिषु लोकेषु विद्यते ।
तस्माद्यष्टव्यमित्याहुः पुरुषेणानसूयता ।
श्रद्धापवित्रमाश्रित्य यथाशक्ति यथेच्छया
na hi yajñasamaṃ kiṃcitriṣu lokeṣu vidyate |
tasmādyaṣṭavyamityāhuḥ puruṣeṇānasūyatā |
śraddhāpavitramāśritya yathāśakti yathecchayā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)