Shanti Parva

Chapter 321: Yajnavalkya on Yoga and its signs

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि एकविंशत्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥

27 verses · 321 of 372

What happens in this chapter

Yajnavalkya on Yoga and its signs

There is no knowledge equal to Sankhya and no power equal to Yoga; the wise see them as one. Yogis with Rudra foremost roam the ten directions in their subtle eightfold body until pralaya. Yoga is twofold: pranayama, which has attributes, and holding the mind fixed, which has none. The yogi withdraws the senses into mind, mind into ahankara, ahankara into buddhi, buddhi into prakriti, and then meditates on the pure, eternal Purusha, Ishana, Brahman. The signs of one in yoga: he is like a lamp in a windless place with a still upward flame, like a rock unmoved by rain, like a man climbing stairs with a full oil-pot under threat of swords who spills not a drop.

याज्ञवल्क्य उवाच

321.1

साङ्ख्यज्ञानं मया प्रोक्तं योगज्ञानं निबोध मे ।
यथाश्रुतं यथादृष्टं तत्त्वेन नृपसत्तम

sāṅkhyajñānaṃ mayā proktaṃ yogajñānaṃ nibodha me |
yathāśrutaṃ yathādṛṣṭaṃ tattvena nṛpasattama

321.2

नास्ति साङ्ख्यसमं ज्ञानं नास्ति योगसमं बलम् ।
तावुभावेकचर्यौ तावुभावनिधनौ स्मृतौ

nāsti sāṅkhyasamaṃ jñānaṃ nāsti yogasamaṃ balam |
tāvubhāvekacaryau tāvubhāvanidhanau smṛtau

321.3

पृथक्पृथक्प्रपश्यन्ति येऽप्यबुद्धिरता नराः ।
वयं तु राजन्पश्याम एकमेव तु निश्चयात्

pṛthakpṛthakprapaśyanti ye'pyabuddhiratā narāḥ |
vayaṃ tu rājanpaśyāma ekameva tu niścayāt

321.4

यदेव योगाः पश्यन्ति तत्साङ्ख्यैरपि दृश्यते ।
एकं साङ्ख्यं च योगं च यः पश्यति स तत्त्ववित्

yadeva yogāḥ paśyanti tatsāṅkhyairapi dṛśyate |
ekaṃ sāṅkhyaṃ ca yogaṃ ca yaḥ paśyati sa tattvavit

321.5

रुद्रप्रधानानपरान्विद्धि योगानरिंदम् ।
तेनैव चाथ देहेन विचरन्ति दिशो दश

rudrapradhānānaparānviddhi yogānariṃdam |
tenaiva cātha dehena vicaranti diśo daśa

321.6

यावद्धि प्रलयस्तात सूक्ष्मेणाष्टगुणेन ह ।
योगेन लोकान्विचरन्सुखं संन्यस्य चानघ

yāvaddhi pralayastāta sūkṣmeṇāṣṭaguṇena ha |
yogena lokānvicaransukhaṃ saṃnyasya cānagha

321.7

तावदेवाष्टगुणिनं योगप्राहुर्मनीषिणः ।
सूक्ष्ममष्टगुणं प्राहुर्नेतरं नृपसत्तम

tāvadevāṣṭaguṇinaṃ yogaprāhurmanīṣiṇaḥ |
sūkṣmamaṣṭaguṇaṃ prāhurnetaraṃ nṛpasattama

321.8

द्विगुणं योगत्यं तु योगानां प्राहुरुत्तमम् ।
सगुणं निर्गुणं चैव यथाशास्त्रनिदर्शनम्

dviguṇaṃ yogatyaṃ tu yogānāṃ prāhuruttamam |
saguṇaṃ nirguṇaṃ caiva yathāśāstranidarśanam

321.9

धारणं चैव मनसः प्राणायामश्च पार्थिव ।
एकाग्रता च मनसः प्राणायामस्तथैव च

dhāraṇaṃ caiva manasaḥ prāṇāyāmaśca pārthiva |
ekāgratā ca manasaḥ prāṇāyāmastathaiva ca

321.10

प्राणायामो हि सगुणो निर्गुणं धारयेन्मनः ।
यद्यदृश्यति मुञ्चन्वै प्राणान्मैथिलसत्तम ।
वाताधिक्यं भवत्येव तस्मात्तं न समाचरेत्

prāṇāyāmo hi saguṇo nirguṇaṃ dhārayenmanaḥ |
yadyadṛśyati muñcanvai prāṇānmaithilasattama |
vātādhikyaṃ bhavatyeva tasmāttaṃ na samācaret

321.11

निशायाः प्रथमे यामे चोदना द्वादश स्मृताः ।
मध्ये स्वप्नात्परे यामे द्वादशैव तु चोदनाः

niśāyāḥ prathame yāme codanā dvādaśa smṛtāḥ |
madhye svapnātpare yāme dvādaśaiva tu codanāḥ

321.12

तदेवमुपशान्तेन दान्तेनैकान्तशीलिना ।
आत्मारामेण बुद्धेन योक्तव्योऽऽत्मा न संशयः

tadevamupaśāntena dāntenaikāntaśīlinā |
ātmārāmeṇa buddhena yoktavyo''tmā na saṃśayaḥ

321.13

पञ्चानामिन्द्रियाणां तु दोषानाक्षिप्य पञ्चधा ।
शब्दं रूपं तथा स्पर्शं रसं गन्धं तथैव च

pañcānāmindriyāṇāṃ tu doṣānākṣipya pañcadhā |
śabdaṃ rūpaṃ tathā sparśaṃ rasaṃ gandhaṃ tathaiva ca

321.14

प्रतिभामपवर्गं च प्रतिसंहृत्य मैथिल ।
इन्द्रियग्राममखिलं मनस्यभिनिवेश्य ह

pratibhāmapavargaṃ ca pratisaṃhṛtya maithila |
indriyagrāmamakhilaṃ manasyabhiniveśya ha

321.15

मनस्तथैवाहंकारे प्रतिष्ठाप्य नराधिप ।
अहंकारं तथा बुद्धौ बुद्धिं च प्रकृतावपि

manastathaivāhaṃkāre pratiṣṭhāpya narādhipa |
ahaṃkāraṃ tathā buddhau buddhiṃ ca prakṛtāvapi

321.16

एवं हि परिसंख्याय ततो ध्यायन्ति केवलम् ।
विरजस्कमलं नित्यमनन्तं शुद्धमव्रणम्

evaṃ hi parisaṃkhyāya tato dhyāyanti kevalam |
virajaskamalaṃ nityamanantaṃ śuddhamavraṇam

321.17

तस्थुषं पुरुषं नित्यमभेद्यमजरामरम् ।
शाश्वतं चाव्ययं चैव ईशानं ब्रह्म चाख्यम्

tasthuṣaṃ puruṣaṃ nityamabhedyamajarāmaram |
śāśvataṃ cāvyayaṃ caiva īśānaṃ brahma cākhyam

321.18

युक्तस्य तु महाराज लक्षणान्युपधारम् ।
लक्षणं तु प्रसादस्य यथा तृप्तः सुखं स्वयेत्

yuktasya tu mahārāja lakṣaṇānyupadhāram |
lakṣaṇaṃ tu prasādasya yathā tṛptaḥ sukhaṃ svayet

321.19

निर्वाते तु यथा दीपो ज्वलेत्स्नेहस—धतः ।
निश्चलोर्ध्वशिखस्तद्वद्युक्तमाहुर्मनीषिण

nirvāte tu yathā dīpo jvaletsnehasa—dhataḥ |
niścalordhvaśikhastadvadyuktamāhurmanīṣiṇa

321.20

पाषाण इव मेघोत्थैर्यथा बिन्दुभिराहतः ।
नालं चालयितुं शक्यस्तथा युक्तस्य लक्षणम्

pāṣāṇa iva meghotthairyathā bindubhirāhataḥ |
nālaṃ cālayituṃ śakyastathā yuktasya lakṣaṇam

321.21

शक्तदुन्दुभिनिर्घोषैर्विधिधैर्गीतवादितैः ।
क्रियमाणैर्न कम्पेत युक्तस्यैतन्निदर्शनम्

śaktadundubhinirghoṣairvidhidhairgītavāditaiḥ |
kriyamāṇairna kampeta yuktasyaitannidarśanam

321.22

तैलपात्रं यथा पूर्णं कराभ्यां गृह्य पूरुषः ।
सोपानमारुहेद्भीतस्तर्ज्यमानोऽसिषणिभिः

tailapātraṃ yathā pūrṇaṃ karābhyāṃ gṛhya pūruṣaḥ |
sopānamāruhedbhītastarjyamāno'siṣaṇibhiḥ

321.23

संयतात्मा भयात्तेषां न पात्राद्बिन्दुमुत्सृजेत् ।
तथैवोत्तरमागम्य एकाग्रमनसस्तथा

saṃyatātmā bhayātteṣāṃ na pātrādbindumutsṛjet |
tathaivottaramāgamya ekāgramanasastathā

321.24

स्थिरत्वादिन्द्रियाणां तु निश्चलस्तथैव च ।
एवं युक्तस्य तु मुनेर्लक्षणान्युपल----

sthiratvādindriyāṇāṃ tu niścalastathaiva ca |
evaṃ yuktasya tu munerlakṣaṇānyupala----

321.25

स्वयुक्तः पश्यते ब्रह्म यत्तत्परम----यम् ।
महतस्तमसो मध्ये स्थितं ज्व नसा--भम्

svayuktaḥ paśyate brahma yattatparama----yam |
mahatastamaso madhye sthitaṃ jva nasā--bham

321.26

एतेन केवलं याति त्यक्त्वा देहमसाक्षिकम् ।
कालेन महता राजञ्श्रुतिरेषा सनातनी

etena kevalaṃ yāti tyaktvā dehamasākṣikam |
kālena mahatā rājañśrutireṣā sanātanī

321.27

एतद्धि योगं योगानां किमन्यद्योगलक्षणम् ।
विज्ञाय तद्धि मन्यन्ते कृतकृत्या मनीषिणः

etaddhi yogaṃ yogānāṃ kimanyadyogalakṣaṇam |
vijñāya taddhi manyante kṛtakṛtyā manīṣiṇaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)