धर्माधर्मविमुक्तं यद्विमुक्तं सर्वसंशयात् ।
जन्ममृत्युविमुक्तं च विमुक्तं पुण्यपापयोः
dharmādharmavimuktaṃ yadvimuktaṃ sarvasaṃśayāt |
janmamṛtyuvimuktaṃ ca vimuktaṃ puṇyapāpayoḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि पञ्चदशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
26 verses · 315 of 372
Yudhishthira asks for that which is beyond dharma and adharma, beyond birth, death, merit and sin, auspicious, fearless and imperishable. Bhishma answers with the dialogue of Yajnavalkya and King Janaka Daivarati. Janaka asks how many senses and prakritis there are, what the unmanifest Brahman is and what lies beyond it, and how creation, dissolution and time are counted. Yajnavalkya gives the Sankhya and Yoga reckoning. There are eight prakritis: the unmanifest, Mahat, ahankara and the five elements. There are sixteen modifications: the five senses of knowing, their five objects, the five organs of action, and the mind. He then lists nine successive creations, from Mahat out of the unmanifest down to the senses, making twenty-four tattvas in all, and promises to explain the reckoning of time next.
युधिष्ठिर उवाच
धर्माधर्मविमुक्तं यद्विमुक्तं सर्वसंशयात् ।
जन्ममृत्युविमुक्तं च विमुक्तं पुण्यपापयोः
dharmādharmavimuktaṃ yadvimuktaṃ sarvasaṃśayāt |
janmamṛtyuvimuktaṃ ca vimuktaṃ puṇyapāpayoḥ
यच्छिवं नित्यमभयं नित्यमक्षरमव्ययम् ।
शुचि नित्यमनायासं तद्भवान्वक्तुमर्हति
yacchivaṃ nityamabhayaṃ nityamakṣaramavyayam |
śuci nityamanāyāsaṃ tadbhavānvaktumarhati
भीष्म उवाच
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
याज्ञवल्क्यस्य संवादं जनकस्य च भारत
atra te vartayiṣyāmi itihāsaṃ purātanam |
yājñavalkyasya saṃvādaṃ janakasya ca bhārata
याज्ञवल्क्यमृषिश्रेष्ठं दैवरातिर्महायशाः ।
पप्रच्छ जनको राजा प्रश्नं प्रश्नविदांवरः
yājñavalkyamṛṣiśreṣṭhaṃ daivarātirmahāyaśāḥ |
papraccha janako rājā praśnaṃ praśnavidāṃvaraḥ
जनक उवाच
कतीन्द्रियाणि विप्रर्षे कति प्रकृतयः स्मृताः ।
किमव्यक्तं परं ब्रह्म तस्माच्च परतस्तु किम्
katīndriyāṇi viprarṣe kati prakṛtayaḥ smṛtāḥ |
kimavyaktaṃ paraṃ brahma tasmācca paratastu kim
प्रभवं चाप्ययं चैव कालसङ्ख्यां तथैव च ।
वक्तुमर्हसि विप्रेन्द्र त्वदनुग्रहकाङ्क्षिणः
prabhavaṃ cāpyayaṃ caiva kālasaṅkhyāṃ tathaiva ca |
vaktumarhasi viprendra tvadanugrahakāṅkṣiṇaḥ
अज्ञानात्परिपृच्छामि त्वं हि ज्ञानमयो निधिः ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि सर्वमेतदसंशयम्
ajñānātparipṛcchāmi tvaṃ hi jñānamayo nidhiḥ |
tadahaṃ śrotumicchāmi sarvametadasaṃśayam
याज्ञवल्क्य उवाच
श्रूयतामवनीपाल यदेतदनुपृच्छसि ।
योगानां परमं ज्ञानं साङ्ख्यानां च विशेषतः
śrūyatāmavanīpāla yadetadanupṛcchasi |
yogānāṃ paramaṃ jñānaṃ sāṅkhyānāṃ ca viśeṣataḥ
त तवाविदितं किंचिन्मां तु जिज्ञासते भवान् ।
पृष्टेन चापि वक्तव्यमेष धर्मः सनातनः
ta tavāviditaṃ kiṃcinmāṃ tu jijñāsate bhavān |
pṛṣṭena cāpi vaktavyameṣa dharmaḥ sanātanaḥ
अष्टौ प्रकृतयः प्रोक्ता विकाराश्चापि षोडश ।
आसां तु सप्त व्यक्तानि प्राहुरध्यात्मचिन्तकाः
aṣṭau prakṛtayaḥ proktā vikārāścāpi ṣoḍaśa |
āsāṃ tu sapta vyaktāni prāhuradhyātmacintakāḥ
अव्यक्तं च महांश्चैव तथाऽहंकार एव च ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्
avyaktaṃ ca mahāṃścaiva tathā'haṃkāra eva ca |
pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamam
एताः प्रकृतयस्त्वष्टौ विकारानपि मे शृणु ।
श्रोत्रं त्वक्चैव चक्षुश्च जिह्वा घ्राणं च पञ्चमम्
etāḥ prakṛtayastvaṣṭau vikārānapi me śṛṇu |
śrotraṃ tvakcaiva cakṣuśca jihvā ghrāṇaṃ ca pañcamam
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ।
वाक्च हस्तौ च पादौ च पायुर्मेढ्रं तथैव च
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca raso gandhastathaiva ca |
vākca hastau ca pādau ca pāyurmeḍhraṃ tathaiva ca
एते विशेषा राजेन्द्रा महाभूतेषु पञ्चसु ।
बुद्धीन्द्रियाण्यथैतानि सविशेषाणि मैथिल
ete viśeṣā rājendrā mahābhūteṣu pañcasu |
buddhīndriyāṇyathaitāni saviśeṣāṇi maithila
मनः षोडशकं प्राहुरध्यात्मगतिचिन्तकाः ।
त्वं चैवान्ये च विद्वांसस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः
manaḥ ṣoḍaśakaṃ prāhuradhyātmagaticintakāḥ |
tvaṃ caivānye ca vidvāṃsastattvabuddhiviśāradāḥ
अव्यक्ताच्च महानात्मा समुत्पद्यति पार्थिव ।
प्रथमं सर्गमित्येतदाहुः प्राधानिकं बुधाः
avyaktācca mahānātmā samutpadyati pārthiva |
prathamaṃ sargamityetadāhuḥ prādhānikaṃ budhāḥ
महतश्चाप्यहंकार उत्पद्यति नराधिप ।
द्वितीयं सर्गमित्याहुरेतद्बुद्ध्यात्मकं स्मृतम्
mahataścāpyahaṃkāra utpadyati narādhipa |
dvitīyaṃ sargamityāhuretadbuddhyātmakaṃ smṛtam
अहंकाराच्च संभूतं मनो भूतगुणात्मकम् ।
तृतीयः सर्ग इत्येष आहंकारिक उच्यते
ahaṃkārācca saṃbhūtaṃ mano bhūtaguṇātmakam |
tṛtīyaḥ sarga ityeṣa āhaṃkārika ucyate
मनसस्तु समुद्भूता महाभूता नराधिप ।
चतुर्थं सर्गमित्येतन्मानसं चिन्तनात्मकम्
manasastu samudbhūtā mahābhūtā narādhipa |
caturthaṃ sargamityetanmānasaṃ cintanātmakam
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धस्तथैव च ।
पञ्चमं सर्गमित्याहुर्भौतिकं भूतचिन्तकाः
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca raso gandhastathaiva ca |
pañcamaṃ sargamityāhurbhautikaṃ bhūtacintakāḥ
श्रोत्रं त्वक्चैव चक्षुश्च जिह्वा घ्राणं च पञ्चमम् ।
सर्गं तु षष्ठमित्याहुर्बहुचिन्तात्मकं स्मृतम्
śrotraṃ tvakcaiva cakṣuśca jihvā ghrāṇaṃ ca pañcamam |
sargaṃ tu ṣaṣṭhamityāhurbahucintātmakaṃ smṛtam
अधः श्रोत्रेन्द्रियग्राम उत्पद्यदि नराधिप ।
सप्तमं सर्गमित्याहुरेतदैन्द्रियकं स्मृतम्
adhaḥ śrotrendriyagrāma utpadyadi narādhipa |
saptamaṃ sargamityāhuretadaindriyakaṃ smṛtam
ऊर्ध्वं स्रोतस्तथा तिर्यगुत्पद्यति नराधिप ।
अष्टमं सर्गमित्याहुरेतदार्जवकं स्मृतम्
ūrdhvaṃ srotastathā tiryagutpadyati narādhipa |
aṣṭamaṃ sargamityāhuretadārjavakaṃ smṛtam
तिर्यक्स्रोतस्त्वधःस्रोत उत्पद्यति नराधिप ।
नवमं सर्गमित्याहुरेतदार्जवकं बुधाः
tiryaksrotastvadhaḥsrota utpadyati narādhipa |
navamaṃ sargamityāhuretadārjavakaṃ budhāḥ
एते वै नव सर्गा हि तत्त्वानि च नराधिप ।
चतुर्विशतिरुक्तानि यथाश्रुतिनिदर्शनम्
ete vai nava sargā hi tattvāni ca narādhipa |
caturviśatiruktāni yathāśrutinidarśanam
अत ऊर्ध्वं महाराज गुणस्यैतस्य तत्त्वतः ।
महात्मभिरनुप्रोक्तां कालसङ्ख्यां निबोध मे
ata ūrdhvaṃ mahārāja guṇasyaitasya tattvataḥ |
mahātmabhiranuproktāṃ kālasaṅkhyāṃ nibodha me
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)