Shanti Parva

Chapter 237: Shri Krishna praises Narada; the weapon not of iron

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि सप्तत्रिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

42 verses · 237 of 372

What happens in this chapter

Shri Krishna praises Narada; the weapon not of iron

Yudhishthira asks who on earth is dear to all. Bhishma tells how Ugrasena asked Shri Krishna why the world praises Narada. Shri Krishna lists his virtues, each verse ending 'so he is honoured everywhere': no pride in his conduct, no anger, fear or fickleness, truthful, learned in the Self, even towards all, keeping others' secrets, unmoved by gain or loss. Later Narada finds Shri Krishna alone and downcast. Shri Krishna confides that though he shares his wealth with his kinsmen, they hate him and quarrel. Narada tells him to cut out their tongues with a weapon not made of iron: fill their mouths with cows, gold, cloth and jewels. Shri Krishna laughs, honours him, and does so.

युधिष्ठिर उवाच

237.1

प्रियः सर्वस्य लोकस्य सर्वसत्वाभिनन्दितः ।
गुणैः सर्वैरुपेतश्च को न्वस्ति भुवि मानवः

priyaḥ sarvasya lokasya sarvasatvābhinanditaḥ |
guṇaiḥ sarvairupetaśca ko nvasti bhuvi mānavaḥ

भीष्म उवाच

237.2

अत्र ते वर्तयिष्यामि पृच्छतो भरतर्षभ ।
उग्रसेनस्य संवादं नारदे केशवस्य च

atra te vartayiṣyāmi pṛcchato bharatarṣabha |
ugrasenasya saṃvādaṃ nārade keśavasya ca

उग्रसेन उवाच

237.3

यस्य संकल्पते लोको नारदस्य प्रकीर्तने ।
मन्ये स गुणसंपन्नो ब्रूहि तन्मम पृच्छतः

yasya saṃkalpate loko nāradasya prakīrtane |
manye sa guṇasaṃpanno brūhi tanmama pṛcchataḥ

वासुदेव उवाच

237.4

कुकुराधिप यान्मन्ये शृणु तान्मे विवक्षतः ।
नारदस्य गुणान्साधून्संक्षेपेण नराधिप

kukurādhipa yānmanye śṛṇu tānme vivakṣataḥ |
nāradasya guṇānsādhūnsaṃkṣepeṇa narādhipa

237.5

न चारित्रनिमित्तोऽस्याहंकारो देहपातनः ।
अभिन्नश्रुतचारित्रस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

na cāritranimitto'syāhaṃkāro dehapātanaḥ |
abhinnaśrutacāritrastasmātsarvatra pūjitaḥ

237.6

अरतिः क्रोधचापल्ये भयं नैतानि नारदे
अदीर्घसूत्रः शूरश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

aratiḥ krodhacāpalye bhayaṃ naitāni nārade
adīrghasūtraḥ śūraśca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.7

उपास्यो नारदो बाढं वाचि नास्य व्यतिक्रमः ।
कामतो यदि वा लोभात्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

upāsyo nārado bāḍhaṃ vāci nāsya vyatikramaḥ |
kāmato yadi vā lobhāttasmātsarvatra pūjitaḥ

237.8

अध्यात्मविधितत्त्वज्ञः क्षान्तः शक्तो जितेन्द्रियः ।
ऋजुश्च सत्यवादी च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

adhyātmavidhitattvajñaḥ kṣāntaḥ śakto jitendriyaḥ |
ṛjuśca satyavādī ca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.9

तेजसा यशसा बुद्ध्या ज्ञानेन विनयेन च ।
जन्मना तपसा वृद्धस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

tejasā yaśasā buddhyā jñānena vinayena ca |
janmanā tapasā vṛddhastasmātsarvatra pūjitaḥ

237.10

सुशीलः सुखसंवेशः सुभोजः स्वादरः शुचिः ।
सुवाक्यश्चाप्यनीर्ष्यश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

suśīlaḥ sukhasaṃveśaḥ subhojaḥ svādaraḥ śuciḥ |
suvākyaścāpyanīrṣyaśca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.11

कल्याणं कुरुते बाढं पापमस्मिन्न विद्यते ।
न प्रीयते परानर्थैस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

kalyāṇaṃ kurute bāḍhaṃ pāpamasminna vidyate |
na prīyate parānarthaistasmātsarvatra pūjitaḥ

237.12

वेदश्रूतिभिराख्यानैरर्थानभिजिगीषति ।
तितिक्षुरनवज्ञश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

vedaśrūtibhirākhyānairarthānabhijigīṣati |
titikṣuranavajñaśca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.13

समत्वाच्च प्रियो नास्ति नाप्रियश्च कथंचन ।
मनोऽनुकूलवादी च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

samatvācca priyo nāsti nāpriyaśca kathaṃcana |
mano'nukūlavādī ca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.14

बहुश्रुतश्चित्रकथः पण्डितोऽनलसोऽशठः ।
अदीनोऽक्रोधनोऽलुब्धस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

bahuśrutaścitrakathaḥ paṇḍito'nalaso'śaṭhaḥ |
adīno'krodhano'lubdhastasmātsarvatra pūjitaḥ

237.15

नार्थे धने वा कामे वा भूतपूर्वोऽस्य विग्रहः ।
दोषाश्चास्य समुच्छिन्नास्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

nārthe dhane vā kāme vā bhūtapūrvo'sya vigrahaḥ |
doṣāścāsya samucchinnāstasmātsarvatra pūjitaḥ

237.16

दृढभक्तिरनिन्द्यात्मा श्रुतवाननृशंसवान् ।
वीतसंमोहदोषश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

dṛḍhabhaktiranindyātmā śrutavānanṛśaṃsavān |
vītasaṃmohadoṣaśca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.17

असक्तः सर्वसङ्गेषु सक्तात्मेव च लक्ष्यते ।
अदीर्घसंशयो वाग्मी तस्मात्सर्वत्र पूजितः

asaktaḥ sarvasaṅgeṣu saktātmeva ca lakṣyate |
adīrghasaṃśayo vāgmī tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.18

समाधिर्नास्य कामार्थै नात्मानं स्तौति कर्हिचित् ।
अनीर्षुर्मृदुसंवादस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

samādhirnāsya kāmārthai nātmānaṃ stauti karhicit |
anīrṣurmṛdusaṃvādastasmātsarvatra pūjitaḥ

237.19

नाहंकारे मुक्तिरस्य चारित्रे बुद्धिरास्थिता ।
वेदार्थविद्विभागेन यज्ञविद्योगवित्कविः ।
भक्तिमान्य सदा विद्वांस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

nāhaṃkāre muktirasya cāritre buddhirāsthitā |
vedārthavidvibhāgena yajñavidyogavitkaviḥ |
bhaktimānya sadā vidvāṃstasmātsarvatra pūjitaḥ

237.20

त्रिगुणं गुणभोक्तारं पञ्चयज्ञात्मकं तथा ।
यथावत्स विजानाति तस्मात्सर्वत्र पूजितः

triguṇaṃ guṇabhoktāraṃ pañcayajñātmakaṃ tathā |
yathāvatsa vijānāti tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.21

कल्याणं कुरुते बाढं पापमस्मिन्न विद्यते ।
न प्रीयते परानर्थैस्तस्मात्सर्वत्र पूज्यते

kalyāṇaṃ kurute bāḍhaṃ pāpamasminna vidyate |
na prīyate parānarthaistasmātsarvatra pūjyate

237.22

लोकस्य विविधं चित्तं प्रेक्षते चाप्यकुत्सयन् ।
संसर्गविद्याकुशलस्तस्मात्सर्वत्र पूजितः

lokasya vividhaṃ cittaṃ prekṣate cāpyakutsayan |
saṃsargavidyākuśalastasmātsarvatra pūjitaḥ

237.23

नासूयत्यागमं कंचित्स्वनयेनोपजीवति ।
अबन्ध्यकालोऽवश्यात्मा तस्मात्सर्वत्र पूजितः

nāsūyatyāgamaṃ kaṃcitsvanayenopajīvati |
abandhyakālo'vaśyātmā tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.24

कृतश्रमः कृतप्रज्ञो न च तृप्तः समाधितः ।
नित्ययुक्तोऽप्रमत्तश्च तस्मात्सर्वत्र पूजितः

kṛtaśramaḥ kṛtaprajño na ca tṛptaḥ samādhitaḥ |
nityayukto'pramattaśca tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.25

नापत्रपश्च युक्तश्च नियुक्तः श्रेयसे परैः ।
अभेत्ता परगुह्यानां तस्मात्सर्वत्र पूजितः

nāpatrapaśca yuktaśca niyuktaḥ śreyase paraiḥ |
abhettā paraguhyānāṃ tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.26

न हृष्यत्यर्थलाभेषु नालाभे तु व्यथत्यपि ।
स्थिरबुद्धिरसक्तात्मा तस्मात्सर्वत्र पूजितः

na hṛṣyatyarthalābheṣu nālābhe tu vyathatyapi |
sthirabuddhirasaktātmā tasmātsarvatra pūjitaḥ

237.27

तं सर्वगुणसंपन्नं दक्षं शुचिमनामयम् ।
कालज्ञं च प्रियज्ञं च कः प्रियं न करिष्यति

taṃ sarvaguṇasaṃpannaṃ dakṣaṃ śucimanāmayam |
kālajñaṃ ca priyajñaṃ ca kaḥ priyaṃ na kariṣyati

237.28

इत्युक्तः संप्रशस्यैनमुग्रसेनो गतो गृहात् ।
आस्ते कृष्णस्तथैकान्ते पर्यङ्के रत्नभूषिते

ityuktaḥ saṃpraśasyainamugraseno gato gṛhāt |
āste kṛṣṇastathaikānte paryaṅke ratnabhūṣite

237.29

कदाचित्तत्र भगवान्प्रविवेश महामुनिः ।
तमभ्यर्च्य यथान्यायं तूष्णीमास्ते जनार्दनः

kadācittatra bhagavānpraviveśa mahāmuniḥ |
tamabhyarcya yathānyāyaṃ tūṣṇīmāste janārdanaḥ

237.30

तं खिन्नमिव संलक्ष्य केशवं वाक्यमब्रवीत् ।
किमिदं केशव तव वैमनस्यं जनार्दन ।
अभूतपूर्वं गोविन्द तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

taṃ khinnamiva saṃlakṣya keśavaṃ vākyamabravīt |
kimidaṃ keśava tava vaimanasyaṃ janārdana |
abhūtapūrvaṃ govinda tanme vyākhyātumarhasi

श्रीवासुदेव उवाच

237.31

नासुहृत्परमं मेऽद्य नापदोऽर्हति वेदितुम् ।
अपण्डितो वापि सुहृत्पण्डितो वाऽप्यनात्मवान्

nāsuhṛtparamaṃ me'dya nāpado'rhati veditum |
apaṇḍito vāpi suhṛtpaṇḍito vā'pyanātmavān

237.32

स त्वं सुहृच्च विद्वांश्च जितात्मा श्रोतुमर्हसि ।
अप्येतद्धृदि यद्दुःखं तद्भवाञ्श्रोतुमर्हति

sa tvaṃ suhṛcca vidvāṃśca jitātmā śrotumarhasi |
apyetaddhṛdi yadduḥkhaṃ tadbhavāñśrotumarhati

237.33

दास्यमैश्वर्यवादेन ज्ञातीनां च करोम्यहम् ।
द्विषन्ति सततं क्रुद्धा ज्ञातिसंबन्धिवान्धवाः

dāsyamaiśvaryavādena jñātīnāṃ ca karomyaham |
dviṣanti satataṃ kruddhā jñātisaṃbandhivāndhavāḥ

237.34

दिव्या अपि तथा भोगा दत्तास्तेषां मया पृथक् ।
तथाऽपि च द्विषन्तो मां वर्तन्ते च परस्परम्

divyā api tathā bhogā dattāsteṣāṃ mayā pṛthak |
tathā'pi ca dviṣanto māṃ vartante ca parasparam

नारद उवाच

237.35

अनायसेन शस्त्रेण परिमृज्यानुमृज्य च ।
जिह्वामुद्धर चैतेषां न वक्ष्यन्ति ततः परम्

anāyasena śastreṇa parimṛjyānumṛjya ca |
jihvāmuddhara caiteṣāṃ na vakṣyanti tataḥ param

भगवानुवाच

237.36

अनायसं कथं विन्द्यां शस्त्रं मुनिवरोत्तम ।
येनषामुद्धरे जिह्वां ब्रूहि तन्मे यथातथम्

anāyasaṃ kathaṃ vindyāṃ śastraṃ munivarottama |
yenaṣāmuddhare jihvāṃ brūhi tanme yathātatham

नारद उवाच

237.37

गोहिरण्यं च वासांसि रत्नाद्यं यद्धनं बहु ।
आस्ये प्रक्षिप चैतेषां शस्त्रमेतदनायसम्

gohiraṇyaṃ ca vāsāṃsi ratnādyaṃ yaddhanaṃ bahu |
āsye prakṣipa caiteṣāṃ śastrametadanāyasam

237.38

सुहृत्संबन्धिमित्राणां गुरूणां स्वजनस्य च ।
आख्यातं शस्त्रमेतद्धि तेन च्छिन्धि पुनः पुनः

suhṛtsaṃbandhimitrāṇāṃ gurūṇāṃ svajanasya ca |
ākhyātaṃ śastrametaddhi tena cchindhi punaḥ punaḥ

237.39

तवैश्वर्यप्रदानानि श्लाध्यमेषां वचांसि च ।
समर्थं त्वामभिज्ञाय प्रवदन्ति च ते नराः

tavaiśvaryapradānāni ślādhyameṣāṃ vacāṃsi ca |
samarthaṃ tvāmabhijñāya pravadanti ca te narāḥ

भीष्म उवाच

237.40

ततः प्रहस्य भगवान्संपूज्य च महामुनिम् ।
तथाऽकरोन्महातेजा मुनिवाक्येन चोदितः

tataḥ prahasya bhagavānsaṃpūjya ca mahāmunim |
tathā'karonmahātejā munivākyena coditaḥ

237.41

एवंप्रभावो ब्रह्मर्षिर्नारदो मुनिसत्तमः ।
पृष्टवानसि यन्मां त्वं तदुक्तं राजसत्तम

evaṃprabhāvo brahmarṣirnārado munisattamaḥ |
pṛṣṭavānasi yanmāṃ tvaṃ taduktaṃ rājasattama

237.42

सर्वधर्महिते युक्ताः सत्यधर्मपरायणाः ।
लोकप्रियत्वं गच्छन्ति ज्ञानविज्ञानकोविदाः

sarvadharmahite yuktāḥ satyadharmaparāyaṇāḥ |
lokapriyatvaṃ gacchanti jñānavijñānakovidāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)