समुदीर्णं ततो दृष्ट्वा सङ्ग्रामं कुरुमुख्ययोः ।
अब्रवीदर्जुनस्तत्र वासुदेवं यशस्विनम्
samudīrṇaṃ tato dṛṣṭvā saṅgrāmaṃ kurumukhyayoḥ |
abravīdarjunastatra vāsudevaṃ yaśasvinam
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि गदायुद्धपर्वणि एकोनषष्टितमोऽध्यायः ॥
61 verses · 59 of 67
Arjuna asks Shri Krishna which of the two is the better. Bhima is stronger, Shri Krishna answers, Duryodhana more skilled; fighting fairly Bhima will not win. The devas overcame the asuras by stratagem, so let Bhima keep his vow from the dice game to break Duryodhana's thighs. Yudhishthira's rashness in staking all on one combat has put victory in doubt, for a desperate foe is the most dangerous. Arjuna then slaps his own left thigh in Bhima's sight. Duryodhana dodges a blow and strikes Bhima, who staggers. As Duryodhana leaps to evade him, Bhima hurls his mace and shatters both thighs. Duryodhana falls. The earth shakes, wells and lakes vomit blood, rivers run backward and headless trunks dance. Devas and siddhas depart praising both warriors.
सञ्चय उवाच
समुदीर्णं ततो दृष्ट्वा सङ्ग्रामं कुरुमुख्ययोः ।
अब्रवीदर्जुनस्तत्र वासुदेवं यशस्विनम्
samudīrṇaṃ tato dṛṣṭvā saṅgrāmaṃ kurumukhyayoḥ |
abravīdarjunastatra vāsudevaṃ yaśasvinam
अनयोर्वीरयोर्युद्धे को ज्यायान्भवतो मतः ।
कस्य वा को गुणो ज्यायानेतद्वद जनार्दन
anayorvīrayoryuddhe ko jyāyānbhavato mataḥ |
kasya vā ko guṇo jyāyānetadvada janārdana
वासुदेव उवाच
उपदेशोऽनयोस्तुल्यो भीमस्तु बलवत्तरः ।
कृती यत्नपरस्त्वेष धार्तराष्ट्रो वृकोदरात्
upadeśo'nayostulyo bhīmastu balavattaraḥ |
kṛtī yatnaparastveṣa dhārtarāṣṭro vṛkodarāt
भीमसेनस्तु धर्मेण युध्यमानो न जेष्यति ।
अन्यायेन तु युध्यन्वै हन्यादेव सुयोधनम्
bhīmasenastu dharmeṇa yudhyamāno na jeṣyati |
anyāyena tu yudhyanvai hanyādeva suyodhanam
मायया निर्जिता देवैरसुरा इति नः श्रुतम् ।
विरोचनस्तु शक्रेण मायया निर्जितः स वै
māyayā nirjitā devairasurā iti naḥ śrutam |
virocanastu śakreṇa māyayā nirjitaḥ sa vai
मायया चाक्षिपत्तेजो वृत्रस्य बलसूदनः ।
तस्मान्मायामयं वीर आतिष्ठतु वृकोदरः
māyayā cākṣipattejo vṛtrasya balasūdanaḥ |
tasmānmāyāmayaṃ vīra ātiṣṭhatu vṛkodaraḥ
प्रतिज्ञातं च भीमेन द्यूतकाले धनञ्जय ।
ऊरू भेत्स्यामि ते सङ्ख्ये गदयेति सुयोधनम्
pratijñātaṃ ca bhīmena dyūtakāle dhanañjaya |
ūrū bhetsyāmi te saṅkhye gadayeti suyodhanam
सोऽयं प्रतिज्ञां तां चापि पारयत्वरिकर्शनः ।
मायाविनं तु राजानं माययैव निकृन्ततु
so'yaṃ pratijñāṃ tāṃ cāpi pārayatvarikarśanaḥ |
māyāvinaṃ tu rājānaṃ māyayaiva nikṛntatu
यद्येष बलमास्थाय न्यायेन प्रहरिष्यति ।
विषमस्थस्ततो राजा भविष्यति युधिष्ठिरः
yadyeṣa balamāsthāya nyāyena prahariṣyati |
viṣamasthastato rājā bhaviṣyati yudhiṣṭhiraḥ
पुनरेव तु वक्ष्यामि पाण्डवेय निबोध मे ।
धर्मराजापराधेन भयं नः पुनरागतम्
punareva tu vakṣyāmi pāṇḍaveya nibodha me |
dharmarājāparādhena bhayaṃ naḥ punarāgatam
कृत्वा हि सुमहत्कर्म हत्वा भीष्ममुखान्कुरून् ।
जयः प्राप्तो यशः प्राग्र्यं वैरं च प्रतियातितम् ।
तदेवं विजयः प्राप्तः पुनः संशयितः कृतः
kṛtvā hi sumahatkarma hatvā bhīṣmamukhānkurūn |
jayaḥ prāpto yaśaḥ prāgryaṃ vairaṃ ca pratiyātitam |
tadevaṃ vijayaḥ prāptaḥ punaḥ saṃśayitaḥ kṛtaḥ
अबुद्धिरेषां महती धर्मराजस्य पाण्डव ।
यदेकविजये वीर पणितं कृतमीदृशम्
abuddhireṣāṃ mahatī dharmarājasya pāṇḍava |
yadekavijaye vīra paṇitaṃ kṛtamīdṛśam
सुयोधनः कृती वीर एकायनगतस्तथा
suyodhanaḥ kṛtī vīra ekāyanagatastathā
अपि चोशनसा गीतः श्रूयतेऽयं पुरातनः ।
श्लोकस्तत्त्वार्थसहितस्तन्मे निगदतः शृणु
api cośanasā gītaḥ śrūyate'yaṃ purātanaḥ |
ślokastattvārthasahitastanme nigadataḥ śṛṇu
पुनरावर्तमानानां भग्नानां जीवितैषिणाम् ।
भेतव्यमरिशेषाणामेकायनगता हि ते
punarāvartamānānāṃ bhagnānāṃ jīvitaiṣiṇām |
bhetavyamariśeṣāṇāmekāyanagatā hi te
[साहसोत्पतितानां च निराशानां च जीविते ।
न शक्यमग्रतः स्थातुं शक्रेणापि धनञ्जय]
[sāhasotpatitānāṃ ca nirāśānāṃ ca jīvite |
na śakyamagrataḥ sthātuṃ śakreṇāpi dhanañjaya]
सुयोधनमिमं भग्नं हतसैन्यं हदं गतम् ।
पराजितं वनप्रेप्सुं निराशं राज्यलम्भने ।
कोऽन्विष्य संयुगे प्राज्ञः पुनर्द्वन्द्वे समाह्वयेत्
suyodhanamimaṃ bhagnaṃ hatasainyaṃ hadaṃ gatam |
parājitaṃ vanaprepsuṃ nirāśaṃ rājyalambhane |
ko'nviṣya saṃyuge prājñaḥ punardvandve samāhvayet
अपि नो निर्जितं राज्यं न हरेत सुयोधनः ।
यस्त्रयोदशवर्षाणि गदया कृतनिश्रमः ।
चरत्यूर्ध्वं च तिर्यक्व भीमसेनिघांसया
api no nirjitaṃ rājyaṃ na hareta suyodhanaḥ |
yastrayodaśavarṣāṇi gadayā kṛtaniśramaḥ |
caratyūrdhvaṃ ca tiryakva bhīmasenighāṃsayā
एनं चेन्न महाबाहुरन्यायेन हनिष्यति ।
एष वः कौरवो राजा धार्तराष्ट्रो भविष्यति
enaṃ cenna mahābāhuranyāyena haniṣyati |
eṣa vaḥ kauravo rājā dhārtarāṣṭro bhaviṣyati
सञ्जय उवाच
धनञ्जयस्तु श्रुत्वैतत्केशवस्य महात्मनः ।
प्रेक्षतो भीमसेनस्य सव्यमूरुमताडयत्
dhanañjayastu śrutvaitatkeśavasya mahātmanaḥ |
prekṣato bhīmasenasya savyamūrumatāḍayat
गृह्य संज्ञां ततो भीमो गदया व्यचरद्रणे ।
मण्डलानि विचित्राणि यमकानीतराणि च
gṛhya saṃjñāṃ tato bhīmo gadayā vyacaradraṇe |
maṇḍalāni vicitrāṇi yamakānītarāṇi ca
दक्षिणं मण्डलं सव्यं गोमूत्रिकमथापि च ।
व्यचरत्पाण्डवो राजन्नरिं सम्मोहयन्निव
dakṣiṇaṃ maṇḍalaṃ savyaṃ gomūtrikamathāpi ca |
vyacaratpāṇḍavo rājannariṃ sammohayanniva
तथैव तव पुत्रोऽपि गदामार्गविशारदः ।
व्यचरल्लघु चित्रं च भीमसेनजिघांसया
tathaiva tava putro'pi gadāmārgaviśāradaḥ |
vyacarallaghu citraṃ ca bhīmasenajighāṃsayā
आधुन्वन्तौ गदे घोरे चन्दनागरुरूषिते ।
वैरस्यान्तं परीप्सन्तौ रणे क्रुद्धाविवान्तकौ
ādhunvantau gade ghore candanāgarurūṣite |
vairasyāntaṃ parīpsantau raṇe kruddhāvivāntakau
अन्योन्यं तौ जिघांसन्तौ प्रवीरौ पुरुषर्षभौ ।
युयुधाते गरुत्मन्तौ यथा नागामिषैषिणौ
anyonyaṃ tau jighāṃsantau pravīrau puruṣarṣabhau |
yuyudhāte garutmantau yathā nāgāmiṣaiṣiṇau
मण्डलानि बिचित्राणि चरतोर्नृपभीमयोः ।
गदासम्पातजास्तत्र प्रजज्ञुः पावकार्चिषः
maṇḍalāni bicitrāṇi caratornṛpabhīmayoḥ |
gadāsampātajāstatra prajajñuḥ pāvakārciṣaḥ
समं प्रहरतोस्तत्र शूरयोर्बलिनोर्मृधे ।
क्षुब्धयोर्वायुना राजन्द्वयोरिव समुद्रयोः
samaṃ praharatostatra śūrayorbalinormṛdhe |
kṣubdhayorvāyunā rājandvayoriva samudrayoḥ
तयोः प्रहरतोस्तुल्यं मत्तकुञ्जरयोरिव ।
गदानिर्घातसं हादः प्रहाराणामजायत
tayoḥ praharatostulyaṃ mattakuñjarayoriva |
gadānirghātasaṃ hādaḥ prahārāṇāmajāyata
तस्मिंस्तदा सम्प्रहारे दारुणे सङ्कुले भृशम् ।
उभावपि परिश्रान्तौ युध्यमानावरिन्दमौ
tasmiṃstadā samprahāre dāruṇe saṅkule bhṛśam |
ubhāvapi pariśrāntau yudhyamānāvarindamau
तौ मुहूर्ते समाश्वस्य पुनरेव परन्तप ।
अभ्यहारयतां क्रुद्धौ प्रगृह्य महती गदे
tau muhūrte samāśvasya punareva parantapa |
abhyahārayatāṃ kruddhau pragṛhya mahatī gade
तयोः समभवद्युद्धं घोररूपमसंवृतम् ।
गदानिपातै राजेन्द्र तक्षतोर्वै परस्परम्
tayoḥ samabhavadyuddhaṃ ghorarūpamasaṃvṛtam |
gadānipātai rājendra takṣatorvai parasparam
समरे प्रद्रुतौ तौ तु वृषभाक्षौ तरस्विनौ ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ पङ्कस्थौ महिषाविव
samare pradrutau tau tu vṛṣabhākṣau tarasvinau |
anyonyaṃ jaghnaturvīrau paṅkasthau mahiṣāviva
जर्झरीकृतसर्वाङ्गौ रुधिरेणाभिसंप्लुतौ ।
ददृशाते हिमवति पुष्पिताविव किंशुकौ
jarjharīkṛtasarvāṅgau rudhireṇābhisaṃplutau |
dadṛśāte himavati puṣpitāviva kiṃśukau
दुर्योधनस्तु पार्थेन विवरे सम्प्रदर्शिते ।
ईषदुत्स्मयमानस्तु सहसा प्रससार ह
duryodhanastu pārthena vivare sampradarśite |
īṣadutsmayamānastu sahasā prasasāra ha
तमभ्याशगतं प्राज्ञः क्षणे प्रेक्ष्य वृकोदरः ।
अवाक्षिपद्गदां तस्मिन्वेगेन महता बती
tamabhyāśagataṃ prājñaḥ kṣaṇe prekṣya vṛkodaraḥ |
avākṣipadgadāṃ tasminvegena mahatā batī
अवक्षेपं तु तं दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
अपासर्पत्ततः स्थानात्सा मोघा न्यपतद्भुवि
avakṣepaṃ tu taṃ dṛṣṭvā putrastava viśāmpate |
apāsarpattataḥ sthānātsā moghā nyapatadbhuvi
मोक्षयित्वा प्रहारं तं सुतस्तव सुसम्भ्रमात् ।
भीमसेनं च गदया प्राहरत्कुरुसत्तम
mokṣayitvā prahāraṃ taṃ sutastava susambhramāt |
bhīmasenaṃ ca gadayā prāharatkurusattama
तस्य विस्यन्दमानेन रुधिरेणामितौजसः ।
प्रहारगुरुपाताच मूर्छेव समजायत
tasya visyandamānena rudhireṇāmitaujasaḥ |
prahāragurupātāca mūrcheva samajāyata
तन्नावुध्यत पुत्रस्ते पीडितं पाण्डवं रणे ।
धारयामास भीमोऽपि शरीरमतिपीडितम्
tannāvudhyata putraste pīḍitaṃ pāṇḍavaṃ raṇe |
dhārayāmāsa bhīmo'pi śarīramatipīḍitam
अमन्यत स्थितं ह्येनं प्रहरिष्यन्तमाहवे ।
अतो न प्राहरत्तस्मै पुनरेव तवात्मजः
amanyata sthitaṃ hyenaṃ prahariṣyantamāhave |
ato na prāharattasmai punareva tavātmajaḥ
ततो मुहूर्तनाश्वस्य दुर्योधनमुपस्थितम् ।
देगेनाभ्ययतद्राजन्गदामादाय पाण्डवः
tato muhūrtanāśvasya duryodhanamupasthitam |
degenābhyayatadrājangadāmādāya pāṇḍavaḥ
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य संरब्धगमितौजसम् ।
मोधमस्य प्रहारं तं चिकीर्षुर्भरतर्षभ
tamāpatantaṃ samprekṣya saṃrabdhagamitaujasam |
modhamasya prahāraṃ taṃ cikīrṣurbharatarṣabha
अवस्याने मतिं कृत्वा पुत्रन्तव महामनाः ।
इयेषोत्पतितुं राजञ्छलयिष्यन्वृकोदरम्
avasyāne matiṃ kṛtvā putrantava mahāmanāḥ |
iyeṣotpatituṃ rājañchalayiṣyanvṛkodaram
अबुध्यद्भीमसेनस्तु राज्ञस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अचास्य सममिद्रुत्य समुत्पत्य च सिंहवत्
abudhyadbhīmasenastu rājñastasya cikīrṣitam |
acāsya samamidrutya samutpatya ca siṃhavat
सत्या वञ्चवतो राजन्पुनरेवोत्पतिष्यतः ।
ऊरुभ्यां प्राहिणोद्राजन्गदां वेगेन पाण्डवः
satyā vañcavato rājanpunarevotpatiṣyataḥ |
ūrubhyāṃ prāhiṇodrājangadāṃ vegena pāṇḍavaḥ
सा वज्रनिष्पेषसमा प्रहिता भीमकर्मणा ।
ऊरू दुर्योधनस्याथ बभञ्ज प्रियदर्शनौ
sā vajraniṣpeṣasamā prahitā bhīmakarmaṇā |
ūrū duryodhanasyātha babhañja priyadarśanau
स पपात नरव्याघ्रो वसुधामनुनादयन् ।
भग्नोरुर्भीमसेनेन पुत्रस्तव महीपते
sa papāta naravyāghro vasudhāmanunādayan |
bhagnorurbhīmasenena putrastava mahīpate
ववुर्वाताः सनिर्घाताः पांसुवर्षं पपात च ।
चचाल पृथिवी चापि सवृक्षक्षुपपर्वता
vavurvātāḥ sanirghātāḥ pāṃsuvarṣaṃ papāta ca |
cacāla pṛthivī cāpi savṛkṣakṣupaparvatā
तस्मिन्निपतिते वीरे पत्यौ सर्वमहीक्षिताम् ।
महास्वना पुनर्दीप्ता सनिर्घाता भयङ्करी ।
पपात चोल्का महती पतिते पृथिवीपतौ
tasminnipatite vīre patyau sarvamahīkṣitām |
mahāsvanā punardīptā sanirghātā bhayaṅkarī |
papāta colkā mahatī patite pṛthivīpatau
तथा शोणितवर्षं च पांसुवर्षं च भारत ।
ववर्ष मघवांस्तत्र तव पुत्रे निपातिते
tathā śoṇitavarṣaṃ ca pāṃsuvarṣaṃ ca bhārata |
vavarṣa maghavāṃstatra tava putre nipātite
यक्षाणां राक्षसानां च पिशाचानां तथैव च ।
अन्तरिक्षे महान्नादस्तत्र भारत शुश्रुवे
yakṣāṇāṃ rākṣasānāṃ ca piśācānāṃ tathaiva ca |
antarikṣe mahānnādastatra bhārata śuśruve
तेन शब्देन घोरेण मृगाणामथ पक्षिणाम् ।
जज्ञे घोरतरः शब्दो बहूनां सर्वतोदिशम्
tena śabdena ghoreṇa mṛgāṇāmatha pakṣiṇām |
jajñe ghorataraḥ śabdo bahūnāṃ sarvatodiśam
ये तत्र वाजिनः शेषा गजाश्च मनुजैः सह ।
मुमुचुस्ते महानादं तव पुत्रे निपातिते
ye tatra vājinaḥ śeṣā gajāśca manujaiḥ saha |
mumucuste mahānādaṃ tava putre nipātite
बेरीशङ्खमृदङ्गानामभवच्च स्वनो महान् ।
अन्तर्भूमिगतश्चैव तव पुत्रे निपातिते
berīśaṅkhamṛdaṅgānāmabhavacca svano mahān |
antarbhūmigataścaiva tava putre nipātite
[बहुपादैर्बहुभुजैः कबन्धैर्घोरदर्शनैः ।
नृत्यद्भिर्भयदैर्व्याप्ता दिशस्तत्राभवन्नृप
[bahupādairbahubhujaiḥ kabandhairghoradarśanaiḥ |
nṛtyadbhirbhayadairvyāptā diśastatrābhavannṛpa
ध्वजवन्तोऽस्त्रवन्तश्च शस्त्रवन्तस्तथैव च ।
प्राकम्पन्त ततो राजंस्तव पुत्रे निपातिते]
dhvajavanto'stravantaśca śastravantastathaiva ca |
prākampanta tato rājaṃstava putre nipātite]
हदाः कूपाश्च रुधिरमुद्वेमुर्नृपसत्तम ।
नद्यश्च सुमहावेगाः प्रतिस्रोतोवहाऽभवन्
hadāḥ kūpāśca rudhiramudvemurnṛpasattama |
nadyaśca sumahāvegāḥ pratisrotovahā'bhavan
पुल्लिङ्गा इव नार्यस्तु स्त्रीलिङ्गाः पुरुषाऽभवन् ।
दुर्योधने तदा राजन्पतिते तनये तव
pulliṅgā iva nāryastu strīliṅgāḥ puruṣā'bhavan |
duryodhane tadā rājanpatite tanaye tava
दृष्ट्वा तानद्भुतोत्पातान्पाञ्चालाः पाण्डवैः सह ।
आविग्नमनसः सर्वे बभूवुर्भरतर्षभ
dṛṣṭvā tānadbhutotpātānpāñcālāḥ pāṇḍavaiḥ saha |
āvignamanasaḥ sarve babhūvurbharatarṣabha
ययुर्देवा यथाकामं गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
कथयन्तोऽद्भुतं युद्धं सुतयोस्तव भारत
yayurdevā yathākāmaṃ gandharvāpsarasastathā |
kathayanto'dbhutaṃ yuddhaṃ sutayostava bhārata
तथैव सिद्धा राजेन्द्र तथा वातिकचारणाः ।
नरसिंहौ प्रशंसन्तौ विप्रजग्मुर्यथागतम्
tathaiva siddhā rājendra tathā vātikacāraṇāḥ |
narasiṃhau praśaṃsantau viprajagmuryathāgatam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)