Shalya Parva

Chapter 27: Sahadeva slays Uluka and then Shakuni

इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे सप्तविंशोऽध्यायः ॥

66 verses · 27 of 67

What happens in this chapter

Sahadeva slays Uluka and then Shakuni

Shakuni and his son Uluka engage Sahadeva and Bhima. Shakuni strikes Sahadeva on the head with a lance, and he sinks down in his chariot. Bhima's roar sends Shakuni's horsemen running, but Duryodhana turns them back: the brave man who dies without showing his back wins fame here and the higher worlds hereafter. Sahadeva recovers and takes off Uluka's head with a broad arrow. Shakuni weeps, remembering Vidura's warning, then hurls sword, mace and a fearful shakti, and Sahadeva cuts each down. As Shakuni flees, Sahadeva overtakes him: "Reap now the fruit of what you said in the dice hall." He severs Shakuni's arms and lance and beheads the root of the Kurus' misrule. The Pandavas and Keshava blow their conches and praise Sahadeva.

सञ्जय उवाच

27.1

तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं xxxxxxयात्

tasminpravṛtte saṅgrāme gajavājinaraśro
śakuniḥ saubalo rājansahadevaṃ xxxxxxyāt

27.2

ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान् ।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः

tato'syāpatatastūrṇaṃ sahadevaḥ patāpavān |
śaraughānpreṣayāmāsa pataṅgāniva śīghragān |
ulūkaṃ ca raṇe rājanvivyādha daśabhiḥ śaraiḥ

27.3

शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत्

śakṛniśca mahārāja bhīmaṃ viddhvā tribhiḥ śaraiḥ |
navatyā niśitairbāṇaiḥ sahadevamavākirat

27.4

ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः

te śūrāḥ samare rājansamāsādya parasparam |
vivyadhurniśitairbāṇaiḥ kaṅkabarhiṇavājitaiḥ |
svarṇapuṅkhaiḥ śiladhautairākarṇaprahitaiḥ śaraiḥ

27.5

तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः

teṣāṃ cāpaguṇotsṛṣṭā śaravṛṣṭirviśāmpate |
ācchādayaddiśaḥ sarvā dhārābhiriva toyadaḥ

27.6

ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ

tataḥ kruddho raṇe bhīmaḥ sahadevaśca bhārata |
ceratuḥ kadanaṃ saṅkhye kurvantau sumahābalau

27.7

ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह

tābhyāṃ śaraśataiśchanaṃ tadbalaṃ tava bhārata |
sāndhakāramivākāśamabhavattatratatra ha

27.8

अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून्

aśvairviparidhāvadbhiḥ śaracchannairviśāmpate |
tatratatra kṛto mārgo vikarṣadbhirhatānbahūn

27.9

निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष

nihatānāṃ hayānāṃ ca sahaiva hayasādibhiḥ |
varmabhirvinikṛttaiśca prāsaiśchinnaiśca māriṣa

27.10

ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव

ṛṣṭibhiḥ śaktibhiścaiva sāsiprāsaparaśvathaiḥ |
sañchannā pṛthivī jajñe kusumaiḥ śabalā iva

27.11

योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम्

yodhāstatra mahārāja samāsādya parasparam |
vyacaranta raṇe kruddhā vinighnantaḥ parasparam

27.12

उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः

udvṛttanayanai roṣātsandaṣṭauṣṭhapuṭairmukhaiḥ |
sakuṇḍalairmahī cchannā padmakiñcalkasannibhaiḥ

27.13

भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः

bhujaiśchinnairmahārāja nāgarājakaropamaiḥ |
sāṅgadaiḥ satanutraiśca sāsiprāsaparaśvathaiḥ

27.14

कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो

kabandhairutthitaiśchinnairnṛtyadbhiścāparairyudhi |
kravyādagaṇasañchannā ghorā'bhūtpṛthivī vibho

27.15

अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम्

alpāvaśiṣṭe sainye tu kauraveyānmahāhave |
prahṛṣṭāḥ pāṇḍavā bhūtvā ninyire yamasādanam

27.16

एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम्

etasminnantare śūraḥ saubaleyaḥ pratāpavān |
prāsena sahadevasya śirasi prāharadbhṛśam

27.17

स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत्

sa vihvalo mahārāja rathopastha upāviśat

27.18

सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत

sahadevaṃ tathā dṛṣṭvā bhīmasenaḥ pratāpavān |
sarvasainyāni saṅkruddho vārayāmāsa bhārata

27.19

निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः

nirbibheda ca nārācaiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ |
sa nirbhidyākaroccaiva siṃhanādamarindamaḥ

27.20

तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः

tena śabhdena vitrastāḥ sarve sahayavāraṇāḥ |
prādravansahasā bhītāḥ śakuneśca padānugāḥ

27.21

प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः

prabhagnānatha tāndṛṣṭvā rājā duryodhano'bravīt |
nivartadhvamadharmajñā yudhyadhvaṃ kiṃ sṛtena vaḥ

27.22

इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन्

iha kīrti samādhāya pretya lokānsamaśnute |
prāṇāñjahāti yo dhīro yuddhe pṛṣṭhamadarśayan

27.23

एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

evamuktāstu te rājñā saubalasya padānugāḥ |
pāṇḍavānabhyavartanta mṛtyuṃ kṛtvā nivartanam

27.24

द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम्

dravadbhistatra rājendra kṛtaḥ śabdo'tidāruṇaḥ |
kṣubdhasāgarasaṅkāśaḥ kṣubhitaiḥ sarvato diśam

27.25

तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः

tāṃstataḥ purato dṛṣṭvā saubalasya padānugān |
pratyudyayurmahārāja pāṇḍavā vijayodyatāḥ

27.26

प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः ।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव

pratyāśvasya ca durdharṣaḥ sahadevo viśāmpate |
śakuniṃ daśabhirviddhvā hayāṃścāsya tribhiḥ śaraiḥ |
dhanuściccheda ca śaraiḥ saubalasya hasanniva

27.27

अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः

athānyaddhanurādāya śakuniryuddhadurmadaḥ |
vivyādha nakulaṃ ṣaṣṭyā bhīmasenaṃ ca saptābhiḥ

27.28

उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे

ulūko'pi mahārāja bhīmaṃ vivyādha saptabhiḥ |
sahadevaṃ ca saptatyā parīpsanpitaraṃ raṇe

27.29

तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः

taṃ bhīmasenaḥ samare vivyādha navabhiḥ śaraiḥ |
śakuniṃ ca catuḥṣaṣṭyā pārśvasthāṃśca tribhistribhiḥ

27.30

ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः ।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः

te hanyamānā bhīmena nārācaistailapāyitaiḥ |
sahadevaṃ raṇe kruddhāśchādayañśaravṛṣṭibhiḥ |
parvataṃ vāridhārābhiḥ savidyuta ivāmbudāḥ

27.31

ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः

tato'syāpatataḥ śūraḥ sahadevaḥ pratāpavān |
ulūkasya mahārāja bhallenāpāharacchiraḥ

27.32

स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि

sa jagāma rathādbhūmiṃ sahadevena pātitaḥ |
rudhirāplutasarvāṅgo nandayanpāṇḍavānyudhi

27.33

पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन्

putraṃ tu nihataṃ dṛṣṭvā śakunistatra bhārata |
sāśrukaṇṭho viniḥśvasya kṣatturvākyamanusmaran

27.34

चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः

cintayitvā muhūrtaṃ sa bāṣpapūrṇekṣaṇaḥ śvasan |
sahadevaṃ samāsādya tribhirvivyādha sāyakaiḥ

27.35

तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे

tānapāsya śarānmuktāñśarasaṅghaiḥ pratāmpavān |
sahadevo mahārāja dhanuściccheda saṃyuge

27.36

छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत्

chinne dhanuṣi rājendra śakuniḥ saubalastadā |
pragṛhya vipulaṃ khaṅgaṃ sahadevāya prāhiṇot

27.37

तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव

tamāpatantaṃ sahasā ghorarūpaṃ viśāmpate |
dvidhā ciccheda samare saubalasya hasanniva

27.38

असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि

asiṃ dṛṣṭvā dvidhā cchinnaṃ pragṛhya mahatīṃ gadām |
prāhiṇotsahadevāya sā moghā nyapatadbhuvi

27.39

ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः

tataḥ śaktiṃ mahāghorāṃ kālarātrīmivodyatām |
preṣayāmāsa sakruddhaḥ pāṇḍavaṃ prati saubalaḥ

27.40

तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव

tāmāpatantīṃ sahasā śaraiḥ kanakabhūṣaṇaiḥ |
tridhā ciccheda samare sahadevo hasanniva

27.41

सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा

sā papāta tridhā cchinnā bhūmau kanakabhūṣaṇā |
śīryamāṇā yathā dīptā gaganādvai śatahadā

27.42

शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः

śaktiṃ vinihatāṃ dṛṣṭvā saubalaṃ ca bhayārditam |
dudruvustāvakāḥ sarve bhaye jāte sasaubalāḥ

27.43

अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन्

athotkruṣṭaṃ mahaccāsītpāṇḍavairjitakāśibhiḥ |
dhārtarāṣṭrāstataḥ sarve prāyaśo vimukhā'bhavan

27.44

तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे

tānvai vimanaso dṛṣṭvā mādrīputraḥ pratāpavān |
śarairanekasāhasrairvārayāmāsa saṃyuge

27.45

ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम्

tato gāndhārakairguptaṃ puṣṭairaśvairjaye dhṛtam |
āsasāda rame yāntaṃ sahadevo'tha saubalam

27.46

स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात्

svamaṃśamavaśiṣṭaṃ taṃ saṃsmṛtya śakuniṃ nṛpa |
rathena kāñcanāṅgena sahadevaḥ samabhyayāt

27.47

अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः

adhijyaṃ balavatkṛtvā vyākṣipansumahaddhanuḥ |
sa saubalamabhidrutya gārdhrapatraiḥ śilāśitaiḥ

27.48

भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव

bhṛśamabhyahantkuddhastotrairiva mahādvipam |
uvāca cainaṃ medhāvī vigṛhya smārayanniva

27.49

क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले ।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते

kṣatradharme sthiro bhūtvā yudhyasva puruṣo bhava |
yattadā bhāṣase mūḍha gṛhṇannakṣānsabhātale |
phalamadya prapadyasva karmaṇastasya durmate

27.50

निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः

nihatāste durātmāno ye'smānavahasanpurā |
duryodhanaḥ kulāṅgāraḥ śiṣṭastvaṃ cāsya mātulaḥ

27.51

अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना

adya te nihaniṣyāmi kṣureṇonmathitaṃ śiraḥ |
vṛkṣātphalamivāvidvaṃ laguḍena pramāthinā

27.52

एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम्

evamuktvā mahārāja sahadevo mahābalaḥ |
saṅkruddho raṇaśārdūlo vegenābhijagāma tam

27.53

अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव

abhigamya sudurdharṣaḥ sahadevo yudhāṃ patiḥ |
vikṛṣya balavaccāpaṃ krodhena prajvalanniva

27.54

शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत्

śakuniṃ daśabhirviddhvā caturbhiścāsya vājinaḥ |
chatraṃ dhvajaṃ dhanuścāsya cchittvā siṃha ivānadat

27.55

छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः

chinnadhvajadhanuśchatraḥ sahadevena saubalaḥ |
kṛto viddhaśca bahubhiḥ sarvamarmasu sāyakaiḥ

27.56

ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम्

tato bhūyo mahārāja sahadevaḥ pratāpavān |
śakuneḥ preṣayānmāsa śaravṛṣṭiṃ durāsadām

27.57

ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे ।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम्

tatastu kruddhaḥ subalasya putro
mādrīsutaṃ sahadevaṃ vimarde |
prāsena jāmbūnadabhūṣaṇena
jighāṃsureko'bhipapāta śīghram

27.58

माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे ।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये

mādrīsutastasya samudyataṃ taṃ
prāsaṃ suvṛttau ca bhujau raṇāgre |
bhallaistribhiryugapatsañcakarta
nanāda coccaistarasā''jimadhye

27.59

तस्याशुकारी सुसमाहितेन
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन ।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः

tasyāśukārī susamāhitena
suvarṇapuṅkhena dṛḍhāyasena |
bhallena sarvāvaraṇātigena
śiraḥ śarīrātpramamātha bhūyaḥ

27.60

शरेण कार्तस्वरभूषितेन
दिवाकराभेण सुसंहितेन ।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः

śareṇa kārtasvarabhūṣitena
divākarābheṇa susaṃhitena |
hṛtottamāṅgo yudhi pāṇḍavena
papāta bhūmau subalasya putraḥ

27.61

स तच्छिरो वेगवता शरेण
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन ।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम्

sa tacchiro vegavatā śareṇa
suvarṇapuṅkhena śilāśitena |
prāverayatkupitaḥ pāṇḍuputro
yattatkurūṇāmanayasya mūlam

27.62

भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम् ।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य

bhujau suvṛttau pracakarta vīraḥ
paścātkabandhaṃ rudhirāvasiktam |
vispandamānaṃ nipapāta ghoraṃ
rathottamātpārthiva pārthivasya

27.63

हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम् ।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः

hṛtottamāṅgaṃ śakuniṃ samīkṣya
bhūmau śayānaṃ rudhirārdragātram |
yodhāstvadīyā bhayanaṣṭasatvā
diśaḥ prajagmuḥ pragṛhītaśastrāḥ

27.64

प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च ।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः

pravidrutāḥ śuṣkamukhā visañjñā
gāṇḍīvaghoṣeṇa samāhatāśca |
bhayārditā bhagnarathāśvanāgāḥ
padātayaścaiva sadhārtarāṣṭrāḥ

27.65

ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः

tato rathācchakuniṃ pātayitvā
mudānvitā bhārata pāṇḍaveyāḥ
śaṅkānpradadhyuḥ samare'tihṛṣṭāḥ
sakeśavāḥ sainikānharṣayantaḥ

27.66

तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति

taṃ cāpi sarve pratipūjayanto
dṛṣṭvā bruvāṇāḥ sahadevamājau |
diṣṭyā hato naikṛtiko mahātmā
sahātmajo vīra raṇe tvayeti

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)