शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः
śuśrūṣurapi durmedhāḥ puruṣo'niyatendriyaḥ |
nālaṃ vedayituṃ kṛtsnau dharmārthāviti me matiḥ
इति श्रीमन्महाभारते सौप्तिकपर्वणि पञ्चमोऽध्यायः ॥
40 verses · 5 of 18
Kripa warns that a man without self-control cannot grasp dharma, as a ladle never tastes the soup, and that friends hold a man back from sin. Killing men asleep, or those who have laid down weapons and unyoked their horses, is never honoured in the world. Ashvatthama is stainless; this deed would be blood spilt on white cloth. Ashvatthama replies that the Pandavas broke the bridge of dharma first: his father was cut down by Dhrishtadyumna after laying aside his weapons, Bhishma fell unarmed with Shikhandi in front, and Duryodhana was struck unfairly by Bhima. He would kill the Panchalas tonight even if he were reborn a worm for it. He yokes his horses and drives at the enemy, and Kripa and Kritavarma follow to the camp gate.
कृप उवाच
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः
śuśrūṣurapi durmedhāḥ puruṣo'niyatendriyaḥ |
nālaṃ vedayituṃ kṛtsnau dharmārthāviti me matiḥ
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम्
tathaiva tāvanmedhāvī vinayaṃ yo na śikṣate |
na ca kiñcana jānāti so'pi dharmārthaniścayam
[चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव
[ciraṃ hyapi jaḍaḥ śūraḥ paṇḍitaṃ paryupāsya ha |
na sa dharmānvijānāti darvī sūparasāniva
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव
muhūrtamapi taṃ prājñaḥ paṇḍitaṃ paryupāsya hi |
kṣipraṃ dharmānvijānāti jihvā sūparasāniva
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत्
śuśrūṣustveva medhāvī puruṣo niyatendriyaḥ |
jānīyādāgamānsarvāngrāhyaṃ ca na virodhayet
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम्
anayastvavamānī yo durātmā pāpapūruṣaḥ |
diṣṭamutsṛjya kalyāṇaṃ karoti bahupātakam
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते
nāthavantaṃ tu suhṛdaḥ pratiṣedhanti pātakāt |
nivartate tu lakṣmīvānnālakṣmīvānnivartate
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति
yathā hyuccāvacairvākyaiḥ kṣiptacitto niyamyate |
tathaiva suhṛdā śakyo naśakyastvavasīdati
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः
tathaiva suhṛdo'prājñānkurvāṇānkarma pāpakam |
prājñāḥ sampratiṣedhanti yathāśakti punaḥpunaḥ
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे
sa kalyāṇe manaḥ kṛtvā niyamyātmānamātmanā |
kuru me vacanaṃ tāta yena paścānna tapsyase
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम्
na vadhaḥ pūjyate loke suptānāmiha dharmataḥ |
tathaiva nyastaśastrāṇāṃ vimuktarathavājinām
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः
ye va brūyustavāsmīti ye ca syuḥ śaraṇāgatāḥ |
vimuktamūrdhajā ye ca ye cāpi hatavāhanāḥ
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः
adya svapsyanti pāñcālā vimuktakavacā vibho |
viśvastā rajanīṃ sarve pretā iva vicetasaḥ
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे
yasteṣāṃ tadavasthānāṃ druhyeta puruṣo'nṛjuḥ |
vyaktaṃ sa narake majjedagādhe vipule'pluve
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम्
sarvāstraviduṣāṃ loke śreṣṭhastvamasi viśrutaḥ |
na ca te jātu loke'sminsusūkṣmamapi kilbiṣam
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान्
tvaṃ punaḥ sūryasaṅkāśaḥ śvobhūta udite ravau |
prakāśe sarvabhūtānāṃ vijetā yudhi śātravān
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम
asambhāvitarūpaṃ hi tvayi karma vigarhitam |
śukle raktamiva nyastaṃ bhavediti matirmama
अश्वत्थामोवाच
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः
evameva yathā''ttha tvamanuśāsasi mātula |
taistu pūrvamayaṃ setuḥ samantādvihvalīkṛtaḥ
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः
pratyakṣaṃ bhūmipālānāṃ bhavatāṃ cāpi sannidhau |
nyastaśastro mama pitā dhṛṣṭadyumnena pātitaḥ
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना
karṇaśca patite cakre utthāsyanrathināṃ varaḥ |
uttame vyasane magno hato gāṇḍīvadhanvanā
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना
tathā śāntanavo bhīṣmo nyastaśastro nirāyudhaḥ |
śikhaṇḍinaṃ puraskṛtya hato gāṇḍīvadhanvanā
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः
bhūriśravā maheṣvāsastathā prāyagato raṇe |
krośatāṃ būmipālānāṃ yuyudhānena pātitaḥ
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः
duryodhanaśca bhīmena sametya gadayā mṛdhe |
paśyatāṃ bhūmipālānāmadharmeṇa nipātitaḥ
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः
ekākī bahubhistatra parivārya mahārathaiḥ |
adharmeṇa naravyāghro bhīmasenena pātitaḥ
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति
vilāpo bhagnasakthasya yo me rājñaḥ pariśrutaḥ |
vādikānāṃ kathayatāṃ sa me marmāṇi kṛntati
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति
evaṃ cādhārmikāḥ pāpāḥ pāñcālā bhinnasatavaḥ |
tānevaṃ bhinnamaryādānkiṃ bhavānna vigarhati
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै
pitṛhantṝnahaṃ hatvā pāñcālānniśi sauptike |
kāmaṃ kīṭaḥ pataṅgo vā janma prāpya bhavāmi vai
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम्
tvare cāhamanenādya yadidaṃ me cikīrṣitam |
tasya me tvaramāṇasya kuto nidrā kutaḥ sukham
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम्
na sa jātaḥ pumām̐lloke kaścinna sa bhaviṣyati |
yo me vyāvartayedetāṃ vadhe teṣāṃ kṛtāṃ matim
सञ्जय उवाच
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान्
evamuktvā mahārāja droṇaputraḥ pratāpavān |
ekānte yojayitvā'śvānprāyādabhimukhaḥ parān
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम्
tamabrūtāṃ mahātmānau bhojaśāradvatāvubhau |
kimayaṃ syandano yuktaḥ kiṃ ca kāryaṃ cikīrṣitam
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि
ekasāmarthaprayātau svastvayā saha nararṣabha |
samaduḥkhasukhau cāpi tasmācchaṃsitumarhasi
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम्
aśvatthāmā tuṃ saṅkruddhaḥ piturvadhamanusmaran |
tābhyāṃ tathyaṃ tathā''cakhyau yadasyātmacikīrṣitam
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः
hatvā śatasahasrāṇi yodhānāṃ niśitaiḥ śaraiḥ |
nyastaśastro mama pitā dhṛṣṭadyumnena pātitaḥ
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा
taṃ tathaiva vadhiṣyāmi nyastavarmāṇamadya vai |
putraṃ pāñcālarājasya pāpaṃ pāpena karmaṇā
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः
tathā vinihataḥ pāpaḥ pāñcālyaḥ paśuvanmayā |
śastreṇa vijitām̐llokānnāpnuyāditi me matiḥ
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ
kṣipraṃ sannadvakavacau sakhaṅgāvāttakārmukau |
māmevādya pratīkṣetāṃ rathavaryau parantapau
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः
ityuktvā rathamāsthāya prāyādabhimukhaḥ parān |
tamanvagātkṛpo rājankṛtavarmā ca sātvataḥ
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः
te prayātā vyarocanta parānabhimukhāstrayaḥ |
hūyamānā yathā yajñe samiddhā havyavāhanāḥ
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः
yayuśca śibiraṃ teṣāṃ samprasuptajanaṃ vibho |
dvāradeśamanuprāpya drauṇistasthau mahārathaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)