विष्णोः पुनर्महाभागः प्रादुर्भावो महात्मनः ।
दत्तात्रेय इति ख्यात ऋषिरासीन्महायशाः
viṣṇoḥ punarmahābhāgaḥ prādurbhāvo mahātmanaḥ |
dattātreya iti khyāta ṛṣirāsīnmahāyaśāḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि अर्घाहरणपर्वणि अष्टचतत्वारिंशोऽध्यायः ॥
24 verses · 48 of 103
Another appearance of Vishnu was the rishi Dattatreya. When the Vedas and yajnas were lost and adharma grew, he restored them and set the four varnas in order again. Arjuna, king of the Haihayas, served him long in the forest, humble and without envy, and won four boons: a thousand arms; rule over all beings by dharma; great yajnas and victory over foes; and that his slayer be a man without equal. This son of Kritavirya grew mighty at Mahishmati and conquered the earth and its islands; his garment stayed dry even on the sea. He divided his kingdom into four parts for army, household, yajnas and guarding against robbers, and ruled a hundred thousand years.
भीष्म उवाच
विष्णोः पुनर्महाभागः प्रादुर्भावो महात्मनः ।
दत्तात्रेय इति ख्यात ऋषिरासीन्महायशाः
viṣṇoḥ punarmahābhāgaḥ prādurbhāvo mahātmanaḥ |
dattātreya iti khyāta ṛṣirāsīnmahāyaśāḥ
तेन नष्टेषु वेदेषु क्रियासु च मखेषु च ।
चातुर्वर्ण्ये च सङ्कीर्णे धर्मे शिथिलतां गते
tena naṣṭeṣu vedeṣu kriyāsu ca makheṣu ca |
cāturvarṇye ca saṅkīrṇe dharme śithilatāṃ gate
अभवर्धति चाधर्मे सत्ये नष्टे स्थितेऽनृते ।
प्रजासु क्षीयमाणासु धर्मे चामूलतां पते
abhavardhati cādharme satye naṣṭe sthite'nṛte |
prajāsu kṣīyamāṇāsu dharme cāmūlatāṃ pate
सयज्ञाः सक्रिया वेदाः प्रत्यानीता हि तेन वै ।
चातुर्वर्ण्यमसङ्कीर्णं कृतं तेन महात्मना
sayajñāḥ sakriyā vedāḥ pratyānītā hi tena vai |
cāturvarṇyamasaṅkīrṇaṃ kṛtaṃ tena mahātmanā
स एव वै यदा प्रादाद्धैहयाधिपतेर्वरम् ।
तं हैहयानामधिपस्त्वर्जुनोऽभिप्रसादयन्
sa eva vai yadā prādāddhaihayādhipatervaram |
taṃ haihayānāmadhipastvarjuno'bhiprasādayan
वनं पर्यचरन्सम्यक्छुश्रूषुरनुसूयकः ।
निर्ममो निरहङ्कारो दीर्घकालमतोषयत्
vanaṃ paryacaransamyakchuśrūṣuranusūyakaḥ |
nirmamo nirahaṅkāro dīrghakālamatoṣayat
आराध्य दत्तात्रेयं हि अगृङ्णात्स वरानिमान् ।
आप्तादाप्ततरान्विप्राद्विद्वान्विद्वन्निषेवितात्
ārādhya dattātreyaṃ hi agṛṅṇātsa varānimān |
āptādāptatarānviprādvidvānvidvanniṣevitāt
ऋतेऽमरत्वं विप्रेण दत्तात्रेयेण धीमता ।
वरैश्चतुर्भिः प्रवृत इमान्वव्रे वरान्नृपः
ṛte'maratvaṃ vipreṇa dattātreyeṇa dhīmatā |
varaiścaturbhiḥ pravṛta imānvavre varānnṛpaḥ
श्रीमान्मनस्वी बलवान्सत्यवागनसूयकः ।
सहस्रबाहुर्भूयासमेषु मे प्रथमो वरः
śrīmānmanasvī balavānsatyavāganasūyakaḥ |
sahasrabāhurbhūyāsameṣu me prathamo varaḥ
जरायुजाण्डजं सर्वं सर्वं चैव चराचरम् ।
शास्तुमिच्छामि धर्मेण द्वितीयस्त्वेष मे वरः
jarāyujāṇḍajaṃ sarvaṃ sarvaṃ caiva carācaram |
śāstumicchāmi dharmeṇa dvitīyastveṣa me varaḥ
पितृन्देवानृषीन्विप्रान्यजेयं विपुलैर्मखैः ।
अमित्रांश्च शितैर्बाणैस्तृतीयो व्रर एष मे
pitṛndevānṛṣīnviprānyajeyaṃ vipulairmakhaiḥ |
amitrāṃśca śitairbāṇaistṛtīyo vrara eṣa me
यस्य नासीन्न भविता न चास्ति सदृशः पुमान् ।
इह वा दिवि वा लोके स मे हन्ता भवेदिति
yasya nāsīnna bhavitā na cāsti sadṛśaḥ pumān |
iha vā divi vā loke sa me hantā bhavediti
सोऽर्जुनः कृतवीर्यस्य वरः पुत्रोऽभवद्युधि ।
स सहस्रं सहस्राणां माहिष्मत्यामवर्धत
so'rjunaḥ kṛtavīryasya varaḥ putro'bhavadyudhi |
sa sahasraṃ sahasrāṇāṃ māhiṣmatyāmavardhata
स भूमिमखिलां जित्वा द्वीपांश्चापि समुद्रिणः ।
नभसीवाज्वलत्सूर्यः पुण्यैः कर्मभिर्जुनः
sa bhūmimakhilāṃ jitvā dvīpāṃścāpi samudriṇaḥ |
nabhasīvājvalatsūryaḥ puṇyaiḥ karmabhirjunaḥ
इन्द्रद्वीपं कशेरुं च कामद्वीपं गभस्तितम् ।
गन्धर्ववरुणद्वीपं सौहृष्टममितप्रभः
indradvīpaṃ kaśeruṃ ca kāmadvīpaṃ gabhastitam |
gandharvavaruṇadvīpaṃ sauhṛṣṭamamitaprabhaḥ
पूर्वैरजितपूर्वांश्च द्वीपनजयदर्जुनः ।
इदं तु कार्तवीर्यस्य बभूवासदृशं जनैः
pūrvairajitapūrvāṃśca dvīpanajayadarjunaḥ |
idaṃ tu kārtavīryasya babhūvāsadṛśaṃ janaiḥ
न पूर्वे नापरे तस्य गमिष्यन्ति गतिं नृपाः ।
यदर्णवे प्रयातस्य वस्त्रं न परिषिच्यते
na pūrve nāpare tasya gamiṣyanti gatiṃ nṛpāḥ |
yadarṇave prayātasya vastraṃ na pariṣicyate
सौवर्णं सर्वमप्यासीद्विमानवरमुत्तमम् ।
चतुर्धा व्यभजद्राष्ट्रं तद्विभज्यान्वपालयत्
sauvarṇaṃ sarvamapyāsīdvimānavaramuttamam |
caturdhā vyabhajadrāṣṭraṃ tadvibhajyānvapālayat
एकांशेनाहरत्सेनामेकांशेनावसद्गृहान् ।
यस्तु तस्य तृतीयांशो राज्ञोऽभूज्जनसङ्ग्रहे
ekāṃśenāharatsenāmekāṃśenāvasadgṛhān |
yastu tasya tṛtīyāṃśo rājño'bhūjjanasaṅgrahe
आप्तः परमकल्याणस्तेन यज्ञानकल्पयत् ।
ये दस्यवो ग्रामचरा अरम्ये च वसन्ति ये
āptaḥ paramakalyāṇastena yajñānakalpayat |
ye dasyavo grāmacarā aramye ca vasanti ye
चतुर्थेन तु सोंऽशेन तान्सर्वान्प्रत्यषेधयत् ।
द्वाराणि नापिधीयन्ते पुरेषु नगरेषु च
caturthena tu soṃ'śena tānsarvānpratyaṣedhayat |
dvārāṇi nāpidhīyante pureṣu nagareṣu ca
स एव राष्ट्रपालोऽभूत्स्रीपालोऽभवदर्जुनः ।
स एवासीद्जापालः सः गोपालो विशाम्पते
sa eva rāṣṭrapālo'bhūtsrīpālo'bhavadarjunaḥ |
sa evāsīdjāpālaḥ saḥ gopālo viśāmpate
शतं वर्षसहस्राणामनुशिष्यार्जुनो महीम् ।
दत्तात्रेयप्रसादेन एवं राज्यं चकार सः
śataṃ varṣasahasrāṇāmanuśiṣyārjuno mahīm |
dattātreyaprasādena evaṃ rājyaṃ cakāra saḥ
एवं बहूनि कर्माणि चक्रे लोकहिताय सः ॥
दत्तात्रेय इति ख्यातः प्रादुर्भावो ह्ययं हरेः ।
कथितो भरतश्रेष्ट शृणु भूयो महात्मनः
evaṃ bahūni karmāṇi cakre lokahitāya saḥ ||
dattātreya iti khyātaḥ prādurbhāvo hyayaṃ hareḥ |
kathito bharataśreṣṭa śṛṇu bhūyo mahātmanaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)