Drona Parva

Chapter 169: Shatanika, Vrishasena and Prativindhya in single combats

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि चतुर्दशरात्रियुद्धे एकोनसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥

47 verses · 169 of 203

What happens in this chapter

Shatanika, Vrishasena and Prativindhya in single combats

Sanjaya tells of three duels by lamplight. Nakula's son Shatanika strips the armour off Dhritarashtra's son Chitrasena so that he shines like a snake that has shed its skin, then kills his horses and driver and cuts his bow; Chitrasena escapes onto Kritavarma's chariot. Karna's son Vrishasena and Drupada bristle with arrows like porcupines and glow like flowering kimshuka trees. In verses set in brackets in our text, Vrishasena's arrow pierces Drupada's chest and his driver carries him away. The Somakas flee, lit by the lamps they still carry, and Vrishasena blazes like the noon sun before riding toward Yudhishthira. Duhshasana strikes Prativindhya on the forehead and smashes his chariot; Prativindhya fights on foot, then mounts Sutasoma's chariot as his brothers come to his aid.

सञ्जय उवाच

169.1

शतानीकं शरैस्तूर्णं निर्दहन्तं चमूं तव ।
चित्रसेनस्तव सुतो वारयामास भारत

śatānīkaṃ śaraistūrṇaṃ nirdahantaṃ camūṃ tava |
citrasenastava suto vārayāmāsa bhārata

169.2

नाकुलिश्चित्रसेनं तु विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
स तु तं प्रतिविव्याध दशभिर्निशितैः शरैः

nākuliścitrasenaṃ tu viddhvā pañcabhirāśugaiḥ |
sa tu taṃ prativivyādha daśabhirniśitaiḥ śaraiḥ

169.3

चित्रसेनो महाराज शतानीकं पुनर्युधि ।
नवभिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे

citraseno mahārāja śatānīkaṃ punaryudhi |
navabhirniśitairbāṇairājaghāna stanāntare

169.4

नाकुलिस्तस्य विशिखैर्वर्म सन्नतपर्वभिः ।
गात्रात्सञ्चावयामास तदद्भुतमिवाभवत्

nākulistasya viśikhairvarma sannataparvabhiḥ |
gātrātsañcāvayāmāsa tadadbhutamivābhavat

169.5

सोपेतवर्मा पुत्रस्ते विरराज भृशं नृप ।
उत्सृज्य काले राजेन्द्र निर्मोकमिव पन्नगः

sopetavarmā putraste virarāja bhṛśaṃ nṛpa |
utsṛjya kāle rājendra nirmokamiva pannagaḥ

169.6

ततोऽस्य निशितैर्बाणैर्ध्वजं चिच्छेद नाकुलिः ।
धनुश्चैव महाराज यतमानस्य संयुगे

tato'sya niśitairbāṇairdhvajaṃ ciccheda nākuliḥ |
dhanuścaiva mahārāja yatamānasya saṃyuge

169.7

स च्छिन्नधन्वा समरे विवर्मा च महारथः ।
धनुरन्यन्महाराज जग्राहारिविदारणम्

sa cchinnadhanvā samare vivarmā ca mahārathaḥ |
dhanuranyanmahārāja jagrāhārividāraṇam

169.8

ततस्तूर्णं चित्रसेनो नाकुलिं नवभिः शरैः ।
विव्याध समरे क्रुद्धो भरतानां महारथः

tatastūrṇaṃ citraseno nākuliṃ navabhiḥ śaraiḥ |
vivyādha samare kruddho bharatānāṃ mahārathaḥ

169.9

शतानीकोऽथ सङ्क्रुद्धश्चित्रसेनस्य मारिष ।
जघान चतुरो वाहान्सारथिं च नरोत्तमः

śatānīko'tha saṅkruddhaścitrasenasya māriṣa |
jaghāna caturo vāhānsārathiṃ ca narottamaḥ

169.10

अवप्लुत्य रथात्तस्माच्चित्रसेनो महारथः ।
नाकुलिं पञ्चविंशत्या शराणामार्दयद्बली

avaplutya rathāttasmāccitraseno mahārathaḥ |
nākuliṃ pañcaviṃśatyā śarāṇāmārdayadbalī

169.11

तस्य तत्कुर्वतः कर्म नकुलस्य सुतो रणे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं रत्नविभूषितम्

tasya tatkurvataḥ karma nakulasya suto raṇe |
ardhacandreṇa ciccheda cāpaṃ ratnavibhūṣitam

169.12

स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
आरुरोह रथं तूर्णं हार्दिक्यस्य महात्मनः

sa cchinnadhanvā viratho hatāśvo hatasārathiḥ |
āruroha rathaṃ tūrṇaṃ hārdikyasya mahātmanaḥ

169.13

द्रुपदं तु सहानीकं द्रोणप्रेप्सुं महारथम् ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं किरञ्शरशतैस्तदा

drupadaṃ tu sahānīkaṃ droṇaprepsuṃ mahāratham |
vṛṣaseno'bhyayāttūrṇaṃ kirañśaraśataistadā

169.14

यज्ञसेनस्तु समरे कर्णपुत्रं महारथम् ।
षष्ट्या शराणां विव्याध बाह्वोरुरसि चानघ

yajñasenastu samare karṇaputraṃ mahāratham |
ṣaṣṭyā śarāṇāṃ vivyādha bāhvorurasi cānagha

169.15

वृषसेनस्तु सङ्क्रुद्धो यज्ञसेनं रथे स्थितम् ।
बहुभिः सायकैस्तीक्ष्णैराजघान स्तनान्तरे

vṛṣasenastu saṅkruddho yajñasenaṃ rathe sthitam |
bahubhiḥ sāyakaistīkṣṇairājaghāna stanāntare

169.16

तावुभौ शरनुन्नाङ्गौ शरकण्टकितौ रणे ।
व्यभ्राजेतां महाराज श्वाविधौ शललैरिव

tāvubhau śaranunnāṅgau śarakaṇṭakitau raṇe |
vyabhrājetāṃ mahārāja śvāvidhau śalalairiva

169.17

रुक्मपुङ्खैः प्रसन्नाग्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ ।
रुधिरौघपरिक्लिन्नौ व्यभ्राजेतां महामृधे

rukmapuṅkhaiḥ prasannāgraiḥ śaraiśchinnatanucchadau |
rudhiraughapariklinnau vyabhrājetāṃ mahāmṛdhe

169.18

तपनीयनिभौ चित्रौ कल्पवृक्षाविवाद्भुतौ ।
किंशुकाविव चोत्फुल्लौ व्यकाशेतां रणाजिरे

tapanīyanibhau citrau kalpavṛkṣāvivādbhutau |
kiṃśukāviva cotphullau vyakāśetāṃ raṇājire

169.19

वृषसेनस्ततो राजन्द्रुपदं नवभिः शरैः ।
विद्ध्वा विव्याध सप्तत्या पुनरन्यैस्त्रिभिस्त्रिभिः

vṛṣasenastato rājandrupadaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
viddhvā vivyādha saptatyā punaranyaistribhistribhiḥ

169.20

ततः शरसहस्राणि विमुञ्चन्विबभौ तदा ।
कर्णपुत्रो महाराज वर्षमाण इवाम्बुदः

tataḥ śarasahasrāṇi vimuñcanvibabhau tadā |
karṇaputro mahārāja varṣamāṇa ivāmbudaḥ

169.21

[द्रुपदस्तु ततः क्रुद्धो वृषसेनस्य कार्मुकम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च

[drupadastu tataḥ kruddho vṛṣasenasya kārmukam |
dvidhā ciccheda bhallena pītena niśitena ca

169.22

सोऽन्यत्कार्मुकमादाय रुक्मबद्धं नवं दृढम् ।
तूणादाकृष्य विमलं भल्लं पीतं शितं दृढम्

so'nyatkārmukamādāya rukmabaddhaṃ navaṃ dṛḍham |
tūṇādākṛṣya vimalaṃ bhallaṃ pītaṃ śitaṃ dṛḍham

169.23

कार्मुके योजयित्वा तं द्रुपदं सन्निरीक्ष्य च ।
आकर्णपूर्णं मुमुचे त्रासयन्सर्वसोमकान्

kārmuke yojayitvā taṃ drupadaṃ sannirīkṣya ca |
ākarṇapūrṇaṃ mumuce trāsayansarvasomakān

169.24

हृदयं तस्य भित्त्वा च जगाम वसुधातलम् ।
कश्मलं प्राविशद्राजा वृषसेनशराहतः

hṛdayaṃ tasya bhittvā ca jagāma vasudhātalam |
kaśmalaṃ prāviśadrājā vṛṣasenaśarāhataḥ

169.25

सारथिस्तमपोवाह स्मरन्सारथिचेष्टितम् ।
तस्मिन्प्रभग्ने राजेन्द्र पाञ्चालानां महारथे ॥]

sārathistamapovāha smaransārathiceṣṭitam |
tasminprabhagne rājendra pāñcālānāṃ mahārathe ||]

169.26

ततस्तु द्रुपदानीकं शरैश्छिन्नतनुच्छदम् ।
सम्प्राद्रवद्रणाद्राजन्निशीथे भैरवे सति

tatastu drupadānīkaṃ śaraiśchinnatanucchadam |
samprādravadraṇādrājanniśīthe bhairave sati

169.27

प्रदीपैरपरित्यक्तैर्ज्वलद्भिस्तैः समन्ततः ।
व्यराजद्वसुधा तत्र वीताभ्रा द्यौरिव ग्रहैः

pradīpairaparityaktairjvaladbhistaiḥ samantataḥ |
vyarājadvasudhā tatra vītābhrā dyauriva grahaiḥ

169.28

तथाङ्गदैर्निपतितैर्व्यराजत वसुन्धरा ।
प्रावृट्‌काले महाराज विद्युद्भिरिव तोयदः

tathāṅgadairnipatitairvyarājata vasundharā |
prāvṛṭ‌kāle mahārāja vidyudbhiriva toyadaḥ

169.29

ततः कर्णसुतात्त्रस्ताः सोमका विप्रदुद्रुवुः ।
यथेन्द्रभयवित्रस्ता दानवास्तारकामये

tataḥ karṇasutāttrastāḥ somakā vipradudruvuḥ |
yathendrabhayavitrastā dānavāstārakāmaye

169.30

तेनार्द्यमानाः समरे द्रवमाणाश्च सोमकाः ।
व्यराजन्त महाराज प्रदीपैरवभासिताः

tenārdyamānāḥ samare dravamāṇāśca somakāḥ |
vyarājanta mahārāja pradīpairavabhāsitāḥ

169.31

तांस्तु निर्जित्य समरे कर्णपुत्रो व्यरोचत ।
मध्यन्दिनमनुप्राप्तो घर्मांशुरिव भारत

tāṃstu nirjitya samare karṇaputro vyarocata |
madhyandinamanuprāpto gharmāṃśuriva bhārata

169.32

तेषु राजसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
एक एव ज्वलंस्तस्थौ वृषसेनः प्रतापवान् ॥ ।

teṣu rājasahasreṣu tāvakeṣu pareṣu ca |
eka eva jvalaṃstasthau vṛṣasenaḥ pratāpavān || |

169.33

स विजित्य रणे शूरान्सोमकानां महारथान् ।
जगाम त्वरितस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः

sa vijitya raṇe śūrānsomakānāṃ mahārathān |
jagāma tvaritastatra yatra rājā yudhiṣṭhiraḥ

169.34

प्रतिविन्ध्यमथ क्रुद्धं प्रदहन्तं रणे रिपून् ।
दुःशासनस्तव सुतः प्रत्यगच्छन्महारथः

prativindhyamatha kruddhaṃ pradahantaṃ raṇe ripūn |
duḥśāsanastava sutaḥ pratyagacchanmahārathaḥ

169.35

तयोः समागमो राजंश्चित्ररूपो बभूव ह ।
व्यपेतजलदे व्योम्नि बुधभास्करयोरिव

tayoḥ samāgamo rājaṃścitrarūpo babhūva ha |
vyapetajalade vyomni budhabhāskarayoriva

169.36

प्रतिविन्ध्यं तु समरे कुर्वाणां कर्म दुष्करम् ।
अपूजयन्महाराज तव सैन्ये महारथाः ।
दुःशासनस्त्रिभिर्बाणैर्ललाटे समविध्यत

prativindhyaṃ tu samare kurvāṇāṃ karma duṣkaram |
apūjayanmahārāja tava sainye mahārathāḥ |
duḥśāsanastribhirbāṇairlalāṭe samavidhyata

169.37

सोऽतिविद्धो बलवता तव पुत्रेण धन्विना ।
विरराज महाबाहुः सशृङ्ग इव पर्वतः

so'tividdho balavatā tava putreṇa dhanvinā |
virarāja mahābāhuḥ saśṛṅga iva parvataḥ

169.38

दुःशासनं तु समरे प्रतिविन्ध्यो महारथः ।
नवभिः सायकैर्विद्धा पुनर्विव्याध सप्तभिः

duḥśāsanaṃ tu samare prativindhyo mahārathaḥ |
navabhiḥ sāyakairviddhā punarvivyādha saptabhiḥ

169.39

तत्र भारत पुत्रस्ते कृतवान्कर्म दुष्करम् ।
प्रतिविन्ध्यहयानुग्रैः पातयामास सायकैः

tatra bhārata putraste kṛtavānkarma duṣkaram |
prativindhyahayānugraiḥ pātayāmāsa sāyakaiḥ

169.40

सारथिं चास्य भल्लेन ध्वजं च समपातयत् ।
रथं च तिलशो राजन्व्यधमत्तस्य धन्विनः

sārathiṃ cāsya bhallena dhvajaṃ ca samapātayat |
rathaṃ ca tilaśo rājanvyadhamattasya dhanvinaḥ

169.41

पताकाश्च सतूणीरा रश्मीन्योक्राणि च प्रभो ।
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धःशरैः सन्नतपर्वभिः

patākāśca satūṇīrā raśmīnyokrāṇi ca prabho |
ciccheda tilaśaḥ kruddhaḥśaraiḥ sannataparvabhiḥ

169.42

विरथः स तु धर्मात्मा धनुष्पाणिरवस्थितः ।
अयोधयत्तव सुतं किरञ्शरशतान्बहून्

virathaḥ sa tu dharmātmā dhanuṣpāṇiravasthitaḥ |
ayodhayattava sutaṃ kirañśaraśatānbahūn

169.43

क्षुरप्रेण धनुस्तस्य चिच्छेद तनयस्तव ।
अथैनं दशभिर्बाणेश्छिन्नधन्वानमार्दयत्

kṣurapreṇa dhanustasya ciccheda tanayastava |
athainaṃ daśabhirbāṇeśchinnadhanvānamārdayat

169.44

तं दृष्ट्वा विरथं तत्र भ्रातरोऽस्य महारथाः ।
अन्ववर्तन्त सङ्ग्रामे महत्या सेनया सह

taṃ dṛṣṭvā virathaṃ tatra bhrātaro'sya mahārathāḥ |
anvavartanta saṅgrāme mahatyā senayā saha

169.45

आप्लुतः स ततो यानं सुतसोमस्य भास्वरम् ।
धनुर्गृह्य महाराज विव्याध तनयं तव

āplutaḥ sa tato yānaṃ sutasomasya bhāsvaram |
dhanurgṛhya mahārāja vivyādha tanayaṃ tava

169.46

ततस्तु तावकाः सर्वे परिवार्य सुतं तव ।
अभ्यवर्तन्त वेगेन महत्या सेनया वृताः

tatastu tāvakāḥ sarve parivārya sutaṃ tava |
abhyavartanta vegena mahatyā senayā vṛtāḥ

169.47

ततः प्रववृते युद्धं तव तेषां च भारत ।
निशीथे दारुणे काले यमराष्ट्रविवर्धनम्

tataḥ pravavṛte yuddhaṃ tava teṣāṃ ca bhārata |
niśīthe dāruṇe kāle yamarāṣṭravivardhanam

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)