Drona Parva

Chapter 131: Karna challenges Bhima and is routed

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे एकत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

60 verses · 131 of 203

What happens in this chapter

Karna challenges Bhima and is routed

Dhritarashtra asks how Bhima could face Karna, the foremost chariot-warrior, devoted to brahmanas, born with earrings and armour, on whose strength his sons built their feud. Sanjaya tells how Bhima, wishing only to reach Arjuna and Shri Krishna, tries to leave Karna, but Karna calls him back with taunts and covers him with arrows. Bhima, who cannot bear the smile on Karna's face, answers in fury. Karna strikes his gold-netted horses and breaks his armour with sixty-four shafts, and Bhima stands bristling with arrows like a porcupine. Then Bhima, eyes rolling in anger, cuts Karna's bow, kills his four horses and charioteer and pierces his chest with sun-bright iron shafts. Shaken and bowless, Karna puts aside his pride and escapes to another chariot.

सञ्जय उवाच

131.1

वर्तमाने महाराज सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
व्याकुलेषु च सर्वेषु पीड्यमानेषु सर्वशः

vartamāne mahārāja saṅgrāme romaharṣaṇe |
vyākuleṣu ca sarveṣu pīḍyamāneṣu sarvaśaḥ

131.2

राधेयो भीममानर्च्छ युद्धाय भरतर्षभ ।
यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमभिद्रवेत्

rādheyo bhīmamānarccha yuddhāya bharatarṣabha |
yathā nāgo vane nāgaṃ matto mattamabhidravet

131.3

ततो व्यायच्छतामस्त्रैः पृथक्पृथगरिन्दमौ ।
मृदुपूर्वं च राधेयो दृढपूर्वं च पाण्डवः

tato vyāyacchatāmastraiḥ pṛthakpṛthagarindamau |
mṛdupūrvaṃ ca rādheyo dṛḍhapūrvaṃ ca pāṇḍavaḥ

धृतराष्ट्र उवाच

131.4

यौ तौ कर्णश्च भीमश्च सम्प्रयुद्धौ महाबलौ ।
अर्जुनस्य रथोपान्ते कीदृशः सोऽभवद्रणः

yau tau karṇaśca bhīmaśca samprayuddhau mahābalau |
arjunasya rathopānte kīdṛśaḥ so'bhavadraṇaḥ

131.5

पूर्वं हि निर्जितः कर्णो भीमसेनेन संयुगे ।
कथं भूयः स राधेयो भीममागान्महारथः

pūrvaṃ hi nirjitaḥ karṇo bhīmasenena saṃyuge |
kathaṃ bhūyaḥ sa rādheyo bhīmamāgānmahārathaḥ

131.6

भीमो वा सूततनयं प्रत्युद्यातः कथं रणे ।
महारथसमाख्यातं पृथिव्यां प्रवरं रथम्

bhīmo vā sūtatanayaṃ pratyudyātaḥ kathaṃ raṇe |
mahārathasamākhyātaṃ pṛthivyāṃ pravaraṃ ratham

131.7

भीष्मद्रोणावतिक्रम्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
नान्यतो भयमादत्त विना कर्णान्महारथात्

bhīṣmadroṇāvatikramya dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
nānyato bhayamādatta vinā karṇānmahārathāt

131.8

भयाद्यस्य महाबाहो न शेते बहुलाः समाः ।
चिन्तयन्नित्यशो वीर्यं राधेयस्य महात्मनः ।
तं कथं सूतपुत्रं तु भीमोऽयोधयताहवे

bhayādyasya mahābāho na śete bahulāḥ samāḥ |
cintayannityaśo vīryaṃ rādheyasya mahātmanaḥ |
taṃ kathaṃ sūtaputraṃ tu bhīmo'yodhayatāhave

131.9

ब्रह्मण्यं वीर्यसम्पन्नं समरेष्वनिवर्तिनम् ।
कथं कर्णं युधां श्रेष्ठं योधयामास पाण्डवः

brahmaṇyaṃ vīryasampannaṃ samareṣvanivartinam |
kathaṃ karṇaṃ yudhāṃ śreṣṭhaṃ yodhayāmāsa pāṇḍavaḥ

131.10

यौ तौ समीयतुर्वीरौ वैकर्तनवृकोदरौ ।
कथं तावत्र युध्येतां महाबलपराक्रमौ

yau tau samīyaturvīrau vaikartanavṛkodarau |
kathaṃ tāvatra yudhyetāṃ mahābalaparākramau

131.11

भ्रातृत्वं दर्शितं पूर्वं घृणी चापि स सूतजः ।
कथं भीमेन युयुधे कुन्त्या वाक्यमनुस्मरन्

bhrātṛtvaṃ darśitaṃ pūrvaṃ ghṛṇī cāpi sa sūtajaḥ |
kathaṃ bhīmena yuyudhe kuntyā vākyamanusmaran

131.12

भीमो वा सूतपुत्रेण स्मरन्वैरं पुरा कृतम् ।
अयुध्यत कथं शूरः कर्णेन सह संयुगे

bhīmo vā sūtaputreṇa smaranvairaṃ purā kṛtam |
ayudhyata kathaṃ śūraḥ karṇena saha saṃyuge

131.13

आशास्ते च सदा सूतपुत्रे दुर्योधनो मम ।
कर्णो जेष्यति सङ्ग्रामे समस्तान्पाण्डवानिति

āśāste ca sadā sūtaputre duryodhano mama |
karṇo jeṣyati saṅgrāme samastānpāṇḍavāniti

131.14

जयाशा यत्र पुत्रस्य मम मन्दस्य संयुगे ।
स कथं भीमकर्माणं भीमसेनमयोधयत्

jayāśā yatra putrasya mama mandasya saṃyuge |
sa kathaṃ bhīmakarmāṇaṃ bhīmasenamayodhayat

131.15

यं समासाद्य पुत्रैर्मे कृतं वैरं महारथैः ।
तं सूततनयं तात कथं भीमो ह्ययोधयत्

yaṃ samāsādya putrairme kṛtaṃ vairaṃ mahārathaiḥ |
taṃ sūtatanayaṃ tāta kathaṃ bhīmo hyayodhayat

131.16

अनेकान्विप्रकारांश्च सूतपुत्रसमुद्भवान् ।
स्मरमाणः कथं भीमो युयुधे सूतसूनुना

anekānviprakārāṃśca sūtaputrasamudbhavān |
smaramāṇaḥ kathaṃ bhīmo yuyudhe sūtasūnunā

131.17

योऽजयत्पृथिवीं सर्वां रथेनैकेन वीर्यवान् ।
तं सूततनयं युद्धे कथं भीमो ह्ययोधयत्

yo'jayatpṛthivīṃ sarvāṃ rathenaikena vīryavān |
taṃ sūtatanayaṃ yuddhe kathaṃ bhīmo hyayodhayat

131.18

यो जातः कुण्डलाभ्यां च कवचेन सहैव च ।
तं सूतपुत्रं समरे भीमः कथमयोधयत्

yo jātaḥ kuṇḍalābhyāṃ ca kavacena sahaiva ca |
taṃ sūtaputraṃ samare bhīmaḥ kathamayodhayat

131.19

अस्त्रहेतोः पुरा तात भार्गवं समपूजयत् ।
तस्य प्रसादाद्ब्रह्मास्त्रं लब्धवांश्च भृगूत्तमात्

astrahetoḥ purā tāta bhārgavaṃ samapūjayat |
tasya prasādādbrahmāstraṃ labdhavāṃśca bhṛgūttamāt

131.20

यथा तयोर्युद्धमभूद्यश्चासीद्विजयी तयोः ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय

yathā tayoryuddhamabhūdyaścāsīdvijayī tayoḥ |
tanmamācakṣva tattvena kuśalo hyasi sañjaya

सञ्चय उवाच

131.21

भीमसेनस्तु राधेयमुत्सृज्य रथिनां वरम् ।
इयेष गन्तुं यत्रास्तां वीरौ कृष्णधनञ्चयौ

bhīmasenastu rādheyamutsṛjya rathināṃ varam |
iyeṣa gantuṃ yatrāstāṃ vīrau kṛṣṇadhanañcayau

131.22

तं प्रयान्तमभिद्रुत्य राधेयः कङ्कपत्रिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघो वृष्ट्येव पर्वतम्

taṃ prayāntamabhidrutya rādheyaḥ kaṅkapatribhiḥ |
abhyavarṣanmahārāja megho vṛṣṭyeva parvatam

131.23

फुल्लता पङ्कजेनेव वक्त्रेण विहसन्बली ।
आजुहाव रणे यान्तं भीममाधिरथिस्तदा

phullatā paṅkajeneva vaktreṇa vihasanbalī |
ājuhāva raṇe yāntaṃ bhīmamādhirathistadā

131.24

कर्ण उवाच ।
भीमाहितैस्तव रणः स्वप्नेऽपि न विभावितः ।

karṇa uvāca |
bhīmāhitaistava raṇaḥ svapne'pi na vibhāvitaḥ |

131.25

तद्दर्शयसि कस्मान्मे पृष्ठं पार्थदिदृक्षया ॥
कुन्त्याः पुत्रस्य सदृशं नेदं पाण्डवनन्दन ।

taddarśayasi kasmānme pṛṣṭhaṃ pārthadidṛkṣayā ||
kuntyāḥ putrasya sadṛśaṃ nedaṃ pāṇḍavanandana |

131.26

तेन मामभितः स्थित्वा शरवर्षैरवाकिर
(सञ्जय उवाच)
भीमसेनस्तदाह्वानं कर्णान्नामर्षयद्युधि ।
अर्धमण्डलमावृत्य सूतपुत्रमयोधयत्

tena māmabhitaḥ sthitvā śaravarṣairavākira
(sañjaya uvāca)
bhīmasenastadāhvānaṃ karṇānnāmarṣayadyudhi |
ardhamaṇḍalamāvṛtya sūtaputramayodhayat

131.27

अवक्रगामिभिर्बाणैरभ्यवर्षन्महायशाः ।
दंशितं द्वैरथे यत्तं सर्वशस्त्रविशारदम्

avakragāmibhirbāṇairabhyavarṣanmahāyaśāḥ |
daṃśitaṃ dvairathe yattaṃ sarvaśastraviśāradam

131.28

विधित्सुः कलहस्यान्तं जिघांसुः कर्णमक्षिणोत्

vidhitsuḥ kalahasyāntaṃ jighāṃsuḥ karṇamakṣiṇot

131.29

हत्वा तस्यानुगांस्तं च हन्तुकामो महाबलः ।
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परन्तपः ।
अमर्षात्पाण्डवः क्रुद्धः शरवर्षाणि मारिष

hatvā tasyānugāṃstaṃ ca hantukāmo mahābalaḥ |
tasmai vyasṛjadugrāṇi vividhāni parantapaḥ |
amarṣātpāṇḍavaḥ kruddhaḥ śaravarṣāṇi māriṣa

131.30

तस्य तानीषुवर्षाणि मत्तद्विरदगामिनः ।
सूतपुत्रोऽस्त्रमायाभिरग्रसत्परमास्त्रवित्

tasya tānīṣuvarṣāṇi mattadviradagāminaḥ |
sūtaputro'stramāyābhiragrasatparamāstravit

131.31

स यथावन्महाबाहुर्विद्यया वै सुपूजितः ।
आचार्यवन्महेष्वासः कर्णः पर्यचरद्बली

sa yathāvanmahābāhurvidyayā vai supūjitaḥ |
ācāryavanmaheṣvāsaḥ karṇaḥ paryacaradbalī

131.32

युध्यमानं तु संरम्भाद्भीमसेनं हसन्निव ।
अभ्यपद्यत कौन्तेयं कर्णो राजन्वृकोदरम्

yudhyamānaṃ tu saṃrambhādbhīmasenaṃ hasanniva |
abhyapadyata kaunteyaṃ karṇo rājanvṛkodaram

131.33

तन्नामृष्यत कौन्तेयः कर्णस्य स्मितमाहवे ।
युध्यमानेषु वीरेषु पश्यत्सु च समन्ततः

tannāmṛṣyata kaunteyaḥ karṇasya smitamāhave |
yudhyamāneṣu vīreṣu paśyatsu ca samantataḥ

131.34

तं भीमसेनः सङ्ग्राप्तं वत्सदन्तैः स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम्

taṃ bhīmasenaḥ saṅgrāptaṃ vatsadantaiḥ stanāntare |
vivyādha balavānkruddhastotrairiva mahādvipam

131.35

पुनश्च सूतपुत्रं तु स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
सुमुक्तैश्चित्रवर्माणं निर्बिभेद त्रिसप्तभिः

punaśca sūtaputraṃ tu svarṇapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ |
sumuktaiścitravarmāṇaṃ nirbibheda trisaptabhiḥ

131.36

कर्णो जाम्बूनदैर्जालैः सञ्छन्नान्वातरंहसः ।
हयान्विव्याध भीमस्य पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः

karṇo jāmbūnadairjālaiḥ sañchannānvātaraṃhasaḥ |
hayānvivyādha bhīmasya pañcabhiḥ pañcabhiḥ śaraiḥ

131.37

ततो बाणमयं जलं भीमसेनरथं प्रति ।
कर्णेन विहितं राजन्निमेषार्धाददृश्यत

tato bāṇamayaṃ jalaṃ bhīmasenarathaṃ prati |
karṇena vihitaṃ rājannimeṣārdhādadṛśyata

131.38

सरथः सध्वजस्तत्र ससूतः पाण्डवस्तदा ।
प्राच्छाद्यत महाराज कर्णचापच्युतैः शरैः

sarathaḥ sadhvajastatra sasūtaḥ pāṇḍavastadā |
prācchādyata mahārāja karṇacāpacyutaiḥ śaraiḥ

131.39

तस्य कर्णश्चतुःषष्ट्या व्यधमत्कवचं दृढम् ।
क्रुद्धश्चाप्यहनत्पार्थं नाराचैर्मर्मभेदिभिः

tasya karṇaścatuḥṣaṣṭyā vyadhamatkavacaṃ dṛḍham |
kruddhaścāpyahanatpārthaṃ nārācairmarmabhedibhiḥ

131.40

ततोऽचिन्त्य महाबाहुः कर्णकार्मुकनिःसृतान् ।
समाश्लिष्यदसम्भ्रान्तः सूतपुत्रं वृकोदरः

tato'cintya mahābāhuḥ karṇakārmukaniḥsṛtān |
samāśliṣyadasambhrāntaḥ sūtaputraṃ vṛkodaraḥ

131.41

स कर्णचापप्रभवानिषूनाशीविषोपमान् ।
बिभ्रद्भीमो महाराज न जगाम व्यथां रणे

sa karṇacāpaprabhavāniṣūnāśīviṣopamān |
bibhradbhīmo mahārāja na jagāma vyathāṃ raṇe

131.42

ततो द्वात्रिंशता भल्लैर्निशितैस्तिग्मतेजनैः ।
विव्याध समरे कर्णं भीमसेनः प्रतापवान्

tato dvātriṃśatā bhallairniśitaistigmatejanaiḥ |
vivyādha samare karṇaṃ bhīmasenaḥ pratāpavān

131.43

अयत्नेनैव तं कर्णः शरैर्भृशमवाकिरत् ।
भीमसेनं महाबाहुं सैन्धवस्य वधैषिणम्

ayatnenaiva taṃ karṇaḥ śarairbhṛśamavākirat |
bhīmasenaṃ mahābāhuṃ saindhavasya vadhaiṣiṇam

131.44

मृदुपूर्वं तु राधेयो भीममाजावयोधयत् ।
क्रोधपूर्वं तथा भीमः पूर्ववैरमनुस्मरन्

mṛdupūrvaṃ tu rādheyo bhīmamājāvayodhayat |
krodhapūrvaṃ tathā bhīmaḥ pūrvavairamanusmaran

131.45

तं भीमसेनो नामृष्यदवमानममर्षणः ।
स तस्मै व्यसृजत्तूर्णं शरवर्षममित्रहा

taṃ bhīmaseno nāmṛṣyadavamānamamarṣaṇaḥ |
sa tasmai vyasṛjattūrṇaṃ śaravarṣamamitrahā

131.46

ते शराः प्रेषितास्तेन भीमसेनेन संयुगे ।
निपेतुः सर्वतो वीरे कूजन्त इव पक्षिणः

te śarāḥ preṣitāstena bhīmasenena saṃyuge |
nipetuḥ sarvato vīre kūjanta iva pakṣiṇaḥ

131.47

हेमपुङ्खा महावेगा भीमसेनधनुश्च्युताः ।
प्राच्छादयंस्ते राधेयं शलभा इव पावकम्

hemapuṅkhā mahāvegā bhīmasenadhanuścyutāḥ |
prācchādayaṃste rādheyaṃ śalabhā iva pāvakam

131.48

कर्णस्तु रथिनां श्रेष्ठश्छाद्यमानः समन्ततः ।
राजन्व्यसृजदुग्राणि शरवर्षाणि भारत

karṇastu rathināṃ śreṣṭhaśchādyamānaḥ samantataḥ |
rājanvyasṛjadugrāṇi śaravarṣāṇi bhārata

131.49

तस्य तानशनिप्रख्यानिषून्समरशोभिनः ।
चिच्छेद बहुभिर्भल्लैरसम्प्राप्तान्वृकोदरः

tasya tānaśaniprakhyāniṣūnsamaraśobhinaḥ |
ciccheda bahubhirbhallairasamprāptānvṛkodaraḥ

131.50

पुनश्च शरवर्षेण च्छादयामास भारत ।
कर्णो वैकर्तनो युद्धे भीमसेनमरिन्दमः

punaśca śaravarṣeṇa cchādayāmāsa bhārata |
karṇo vaikartano yuddhe bhīmasenamarindamaḥ

131.51

तत्र भारत भीमं तु दृष्टवन्तः स्म सायकैः ।
समाचिततनुं सङ्‌ख्ये श्वाविधं शललैरिव

tatra bhārata bhīmaṃ tu dṛṣṭavantaḥ sma sāyakaiḥ |
samācitatanuṃ saṅ‌khye śvāvidhaṃ śalalairiva

131.52

हेमपुङ्खाञ्छिलाधौतान्कर्णचापच्युताञ्छरान् ।
दधार समरे वीरः स्वरश्मीनिव रश्मिमान्

hemapuṅkhāñchilādhautānkarṇacāpacyutāñcharān |
dadhāra samare vīraḥ svaraśmīniva raśmimān

131.53

रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो भीमसेनो व्यराजत ।
समृद्धकुसुमापीडो वसन्तेऽशोकवृक्षवत्

rudhirokṣitasarvāṅgo bhīmaseno vyarājata |
samṛddhakusumāpīḍo vasante'śokavṛkṣavat

131.54

तत्तु भीमो महाबाहोः कर्णस्य चरितं रणे ।
नामृष्यत महाबाहुः क्रोधादुद्वृत्तलोचनः

tattu bhīmo mahābāhoḥ karṇasya caritaṃ raṇe |
nāmṛṣyata mahābāhuḥ krodhādudvṛttalocanaḥ

131.55

स कर्णं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
महीधरमिव श्वेतं गूढपादैर्विषोल्बणैः

sa karṇaṃ pañcaviṃśatyā nārācānāṃ samārpayat |
mahīdharamiva śvetaṃ gūḍhapādairviṣolbaṇaiḥ

131.56

पुनरेव च विव्याध षङ्भिरष्टाभिरेव च ।
मर्मस्वमरविक्रान्तः सूतपुत्रं तनुत्यजम्

punareva ca vivyādha ṣaṅbhiraṣṭābhireva ca |
marmasvamaravikrāntaḥ sūtaputraṃ tanutyajam

131.57

पुनरन्येन बाणेन भीमसेनः प्रतापवान् ।
चिच्छेद कार्मुकं तूर्णं कर्णस्य प्रहसन्निव

punaranyena bāṇena bhīmasenaḥ pratāpavān |
ciccheda kārmukaṃ tūrṇaṃ karṇasya prahasanniva

131.58

जघान चतुरश्चाश्वान्सूतं च त्वरितः शरैः ।
नाराचैरर्करश्म्याभैः कर्णं विव्याध चोरसि

jaghāna caturaścāśvānsūtaṃ ca tvaritaḥ śaraiḥ |
nārācairarkaraśmyābhaiḥ karṇaṃ vivyādha corasi

131.59

ते जग्मुर्धरणीमाशु कर्णं निर्भिद्य पत्रिणः ।
यथा जलधरं भित्त्वा दिवाकरमरीचयः

te jagmurdharaṇīmāśu karṇaṃ nirbhidya patriṇaḥ |
yathā jaladharaṃ bhittvā divākaramarīcayaḥ

131.60

स वैक्लव्यं महत्प्राप्य च्छिन्नधन्वा शराहतः ।
तथा पुरुषमानी स लज्जामुत्सृज्य भारत ।
भीमसेनभयात्कर्णः प्रत्यपायाद्रथान्तरम्

sa vaiklavyaṃ mahatprāpya cchinnadhanvā śarāhataḥ |
tathā puruṣamānī sa lajjāmutsṛjya bhārata |
bhīmasenabhayātkarṇaḥ pratyapāyādrathāntaram

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)