अथ राजन्महाबाहुः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
विकृष्य चापं समरे भारसाहमनुत्तमम्
atha rājanmahābāhuḥ sātyakiryuddhadurmadaḥ |
vikṛṣya cāpaṃ samare bhārasāhamanuttamam
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि प?ञ्चमदिवसयुद्धए चतुःसप्ततितमोऽध्यायः ॥
40 verses · 74 of 122
Satyaki, showing the light hand he learned from his friend Arjuna, rains arrows like a monsoon cloud and destroys the ten thousand chariots Duryodhana sends at him. Bhurishravas then attacks, and Satyaki's followers scatter. Satyaki's ten sons, famed warriors in bright armour, challenge Bhurishravas together, hoping to win glory or please their father. He accepts gladly and says he will kill them. In the afternoon he fights all ten alone, cuts their bows, and severs their heads; they fall like trees struck by the thunderbolt. Roaring, Satyaki rams him chariot to chariot. Both lose their horses and face each other on foot with sword and shield, until Bhima lifts Satyaki into his chariot and Duryodhana takes up Bhurishravas. At sunset Arjuna slays twenty-five thousand chariot-fighters, and Bhishma calls the retreat.
सञ्जय उवाच
अथ राजन्महाबाहुः सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
विकृष्य चापं समरे भारसाहमनुत्तमम्
atha rājanmahābāhuḥ sātyakiryuddhadurmadaḥ |
vikṛṣya cāpaṃ samare bhārasāhamanuttamam
यत्तत्सख्युस्तु पूर्वेण अर्जुनादुपशिक्षितम् ।
प्रगाढं लघु चित्रं च दर्शयन्हस्तलाघवम् ।
प्रामुञ्चत्पुङ्खसंयुक्ताञ्शरानाशीविषोपमान्
yattatsakhyustu pūrveṇa arjunādupaśikṣitam |
pragāḍhaṃ laghu citraṃ ca darśayanhastalāghavam |
prāmuñcatpuṅkhasaṃyuktāñśarānāśīviṣopamān
तस्य विक्षिपतस्छापं शरानन्यांश्च मुञ्चतः ।
आददानस्य भूयश्च संदधानस्य चापरान्
tasya vikṣipataschāpaṃ śarānanyāṃśca muñcataḥ |
ādadānasya bhūyaśca saṃdadhānasya cāparān
क्षिपतश्च परांस्तस्य रणे शत्रून्विनिघ्नतः ।
ददृशे रूपमत्यर्थं मेघस्येव प्रवर्षतः
kṣipataśca parāṃstasya raṇe śatrūnvinighnataḥ |
dadṛśe rūpamatyarthaṃ meghasyeva pravarṣataḥ
तमुदीर्यन्तमालोक्य राजा दुर्योधस्ततः ।
रथानामयुतं तस्य प्रेषयामास भारत
tamudīryantamālokya rājā duryodhastataḥ |
rathānāmayutaṃ tasya preṣayāmāsa bhārata
तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान परमेष्वासो दिव्येनास्त्रेण वीर्यवान्
tāṃstu sarvānmaheṣvāsānsātyakiḥ satyavikramaḥ |
jaghāna parameṣvāso divyenāstreṇa vīryavān
स कृत्कवा दारुणं कर्म प्रगृहीतशरासनः ।
आससाद ततो वीरो भूरिश्रवसमाहवे
sa kṛtkavā dāruṇaṃ karma pragṛhītaśarāsanaḥ |
āsasāda tato vīro bhūriśravasamāhave
स हि संदृश्य सेनां ते युयुधानेन पातिताम् ।
अभ्यधावत संक्रुद्धः कुरूणां कीर्तिवर्धनः
sa hi saṃdṛśya senāṃ te yuyudhānena pātitām |
abhyadhāvata saṃkruddhaḥ kurūṇāṃ kīrtivardhanaḥ
इन्द्रायुधसवर्णं तु विस्फार्य सुमहद्धनुः ।
सृष्टवान्वज्रसंकाशाञ्शरानाशीविषोपमान्
indrāyudhasavarṇaṃ tu visphārya sumahaddhanuḥ |
sṛṣṭavānvajrasaṃkāśāñśarānāśīviṣopamān
सहस्रशो माहाराज दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
शरांस्तान्मृत्युसंस्पर्शान्सात्यकेश्च पदानुगाः
sahasraśo māhārāja darśayanpāṇilāghavam |
śarāṃstānmṛtyusaṃsparśānsātyakeśca padānugāḥ
न विषेहुस्तदा राजन्दुद्रुवुस्ते समन्ततः ।
विहाय सात्यकिं राजन्समरे युद्धदुर्मदम्
na viṣehustadā rājandudruvuste samantataḥ |
vihāya sātyakiṃ rājansamare yuddhadurmadam
तं दृष्ट्वा युयुधानस्य सुता दश महाबलाः ।
महारथाःक समाख्याताश्चित्रवर्मायुधध्वजाः
taṃ dṛṣṭvā yuyudhānasya sutā daśa mahābalāḥ |
mahārathāḥka samākhyātāścitravarmāyudhadhvajāḥ
समासाद्य महेष्वासं भूरिश्रवसमाहवे ।
ऊचुः सर्वे सुसंरब्धा यूपकेतुं महारणे
samāsādya maheṣvāsaṃ bhūriśravasamāhave |
ūcuḥ sarve susaṃrabdhā yūpaketuṃ mahāraṇe
भोभो कौरवादायाद सहास्माभिर्महाबल ।
एहि युध्यस्व संग्रामे समस्तैः पृथगेव वा
bhobho kauravādāyāda sahāsmābhirmahābala |
ehi yudhyasva saṃgrāme samastaiḥ pṛthageva vā
अस्मान्वा त्वं पराजित्य यशः प्राप्नुहि संयुगे ।
वयं वा त्वां पराजित्य प्रीतिं धास्यामहे पितुः
asmānvā tvaṃ parājitya yaśaḥ prāpnuhi saṃyuge |
vayaṃ vā tvāṃ parājitya prītiṃ dhāsyāmahe pituḥ
एवमुक्तस्तदा शूरैस्तानुवाच महाबलः ।
वीर्यश्लाघी नरश्रेष्ठस्तान्दृष्ट्वा समवस्थितान्
evamuktastadā śūraistānuvāca mahābalaḥ |
vīryaślāghī naraśreṣṭhastāndṛṣṭvā samavasthitān
साध्विदं कथ्यते वीरा यंद्येवं मतिरद्य वः ।
युध्यध्वं सहिता यत्ता निहनिष्यामि वो रणे
sādhvidaṃ kathyate vīrā yaṃdyevaṃ matiradya vaḥ |
yudhyadhvaṃ sahitā yattā nihaniṣyāmi vo raṇe
एवमुक्ता महेष्वासास्ते वीराः क्षिप्रकारिणः ।
महता शरवर्षेण अभ्यधावन्नरिन्दमम्
evamuktā maheṣvāsāste vīrāḥ kṣiprakāriṇaḥ |
mahatā śaravarṣeṇa abhyadhāvannarindamam
सोऽपराह्णे महाराज संग्रामस्तुमुलोऽभवत् ।
एकस्य च बहूनां च समेतानां रणाजिरे
so'parāhṇe mahārāja saṃgrāmastumulo'bhavat |
ekasya ca bahūnāṃ ca sametānāṃ raṇājire
तमेकं रथिनां श्रेष्ठं शरैस्ते समवाकिरन् ।
प्रावृषीव यथा मेरुं सिषिचुर्जलदा नृप
tamekaṃ rathināṃ śreṣṭhaṃ śaraiste samavākiran |
prāvṛṣīva yathā meruṃ siṣicurjaladā nṛpa
तैस्तु मुक्ताञ्शरान्घोरान्यमदण्डाशनिप्रभान् ।
असंप्राप्तानसंभ्राकन्तिश्चिच्छेदाशु महारथः
taistu muktāñśarānghorānyamadaṇḍāśaniprabhān |
asaṃprāptānasaṃbhrākantiścicchedāśu mahārathaḥ
तत्राद्भुतमपश्याम सौमदत्तेः पराक्रमम् ।
यदेको बहुबिर्युद्धे समसञ्जदभीतवत्
tatrādbhutamapaśyāma saumadatteḥ parākramam |
yadeko bahubiryuddhe samasañjadabhītavat
विसृज्य शरवृष्टिं तां दश राजन्महारथाः ।
परिवार्य महाबाहुं निहन्तुमुपचक्रमुः
visṛjya śaravṛṣṭiṃ tāṃ daśa rājanmahārathāḥ |
parivārya mahābāhuṃ nihantumupacakramuḥ
समदत्तिस्ततः क्रुद्धस्तेषां चापानि भारत ।
चिच्छेद समरे राजन्युध्यमानो महारथैः
samadattistataḥ kruddhasteṣāṃ cāpāni bhārata |
ciccheda samare rājanyudhyamāno mahārathaiḥ
अथैषां छिन्नधनुषां शरैः सन्नतपर्वभिः ।
चिच्छेद समरे राजञ्शिरांसि भरतर्षभ
athaiṣāṃ chinnadhanuṣāṃ śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
ciccheda samare rājañśirāṃsi bharatarṣabha
ते हता न्यपतन्राजन्वज्रभग्ना इव द्रुमाः ।
तान्दृष्ट्वा निहतान्वीरो रणे पुत्रान्महाबलान्
te hatā nyapatanrājanvajrabhagnā iva drumāḥ |
tāndṛṣṭvā nihatānvīro raṇe putrānmahābalān
वार्ष्णेयो विनदराजन्भूरिश्रवसमभ्ययात् ।
रथं रथेन समरे पीडयित्वा महाबलौ
vārṣṇeyo vinadarājanbhūriśravasamabhyayāt |
rathaṃ rathena samare pīḍayitvā mahābalau
तावन्योन्यं हि समरे निहत्य रथवाजिनः ।
विरथावभिवल्गन्तौ समेयातां महारथौ
tāvanyonyaṃ hi samare nihatya rathavājinaḥ |
virathāvabhivalgantau sameyātāṃ mahārathau
प्रगृहीतमहाखङ्गौ तौ चर्मवरधारिणौ ।
शुशुभाते नरव्याघ्रौ युद्धाय समवस्थितौ
pragṛhītamahākhaṅgau tau carmavaradhāriṇau |
śuśubhāte naravyāghrau yuddhāya samavasthitau
असह्यमसियुद्धाय भूरिश्रवसमाहवे ।
मत्वा वृकोदरस्तूर्णमभिप्लुत्य महारथः
asahyamasiyuddhāya bhūriśravasamāhave |
matvā vṛkodarastūrṇamabhiplutya mahārathaḥ
ततः सात्यकिमभ्येत्य निस्त्रिंशवरधारिणम् ।
भीमसेनस्त्वरन्राजन्रथमारोपयत्तदा
tataḥ sātyakimabhyetya nistriṃśavaradhāriṇam |
bhīmasenastvaranrājanrathamāropayattadā
तवापि तनयो राजन्भूरिश्रवसमाहवे ।
आरोपयद्रथं तूर्णं पश्यतां सर्वधन्विनाम्
tavāpi tanayo rājanbhūriśravasamāhave |
āropayadrathaṃ tūrṇaṃ paśyatāṃ sarvadhanvinām
तस्मिस्तथा वर्तमाने रणे भीष्मं महारथम् ।
अयोधयन्त संरब्धाः पाण्डवा भरतर्षभ
tasmistathā vartamāne raṇe bhīṣmaṃ mahāratham |
ayodhayanta saṃrabdhāḥ pāṇḍavā bharatarṣabha
लोहितायति चादित्ये त्वरमाणो धनञ्जयः ।
पञ्चविंशतिसाहस्रान्निजघान महारथान्
lohitāyati cāditye tvaramāṇo dhanañjayaḥ |
pañcaviṃśatisāhasrānnijaghāna mahārathān
ते हि दुर्योधनादिष्टास्तदा पार्थनिबर्हणे ।
संप्राप्यैव गता नाशं शलभा इव पावकम्
te hi duryodhanādiṣṭāstadā pārthanibarhaṇe |
saṃprāpyaiva gatā nāśaṃ śalabhā iva pāvakam
ततो मत्स्याः केकयाश्च धनुर्वेदविशारदाः ।
परिवव्रुस्तदा पार्थं सहपुत्रं महारथम्
tato matsyāḥ kekayāśca dhanurvedaviśāradāḥ |
parivavrustadā pārthaṃ sahaputraṃ mahāratham
एवस्मिन्नेव काले तु सूर्येऽस्तमुपगच्छति ।
सर्वेषां चैव सैन्यानां प्रमोहः समजायत
evasminneva kāle tu sūrye'stamupagacchati |
sarveṣāṃ caiva sainyānāṃ pramohaḥ samajāyata
अवहारं ततश्चक्रे पिता देवव्रतस्तव ।
संध्याकाले महाराज सैन्यानां श्रान्तवाहनः
avahāraṃ tataścakre pitā devavratastava |
saṃdhyākāle mahārāja sainyānāṃ śrāntavāhanaḥ
पाण्डवानां कुरूणां च परस्परसमागमे ।
ते सेने भृशसंविग्ने ययतुः स्वं निवेशनम्
pāṇḍavānāṃ kurūṇāṃ ca parasparasamāgame |
te sene bhṛśasaṃvigne yayatuḥ svaṃ niveśanam
ततः स्वशिबिरं गत्वा न्यविशंस्तत्र भारत ।
पाण्डवाः सृञ्जयैः सार्धं कुरवश्च यथाविधिः
tataḥ svaśibiraṃ gatvā nyaviśaṃstatra bhārata |
pāṇḍavāḥ sṛñjayaiḥ sārdhaṃ kuravaśca yathāvidhiḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)