Bhishma Parva

Chapter 17: Bhishma opens heaven's door; the Kaurava array

इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भगवद्गीतापर्वणि सप्तदशोऽध्यायः ॥

39 verses · 17 of 122

What happens in this chapter

Bhishma opens heaven's door; the Kaurava array

That day the moon stands in Magha, seven great planets blaze, and the rising sun seems split in two. Each morning Bhishma and Drona say, victory to the sons of Pandu, yet fight for Dhritarashtra as pledged. Bhishma tells the kings: this is the great door to heaven, opened for you; Nabhaga, Yayati, Mandhata and Nahusha reached the highest place by such deeds. For a kshatriya, dying of sickness at home is adharma; death in battle is his eternal dharma. Karna, with his kin, has laid down arms because of Bhishma. Sanjaya describes the standards and leaders: Bhishma's five-starred palm, Drona's golden altar, Duryodhana's jewelled elephant, Jayadratha's silver boar.

सञ्जय उवाच

17.1

यथा स भगवान्व्यासः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
तथैव सहिताः सर्वे समाजग्मुर्महीक्षितः

yathā sa bhagavānvyāsaḥ kṛṣṇadvaipāyano'bravīt |
tathaiva sahitāḥ sarve samājagmurmahīkṣitaḥ

17.2

मघाविषयगः सोमस्तद्दिनं प्रत्यपद्यत ।
दीप्यमानाश्च संपेतुर्दिवि सप्त महग्रहाः

maghāviṣayagaḥ somastaddinaṃ pratyapadyata |
dīpyamānāśca saṃpeturdivi sapta mahagrahāḥ

17.3

द्विधाभूत इवादित्य उदये प्रत्यदृश्यत ।
ज्वलन्त्या शिखया भूयो भानुमानुदितो रविः

dvidhābhūta ivāditya udaye pratyadṛśyata |
jvalantyā śikhayā bhūyo bhānumānudito raviḥ

17.4

ववाशिरे च दीप्तायां दिशि गोमायुवायसाः ।
लिप्समानाः शरीराणि मांसशोणितभोजनाः

vavāśire ca dīptāyāṃ diśi gomāyuvāyasāḥ |
lipsamānāḥ śarīrāṇi māṃsaśoṇitabhojanāḥ

17.5

अहन्यहनि पार्थानां वृद्धः कुरुपितामहः ।
भरद्वाजात्मजश्चैव प्रातरुत्थाय संयतौ

ahanyahani pārthānāṃ vṛddhaḥ kurupitāmahaḥ |
bharadvājātmajaścaiva prātarutthāya saṃyatau

17.6

जयोऽस्तु पाण्डुपुत्राणामित्यूचतुरिन्दमौ ।
युयुधाते तवार्थाय यथा स समयः कृतः

jayo'stu pāṇḍuputrāṇāmityūcaturindamau |
yuyudhāte tavārthāya yathā sa samayaḥ kṛtaḥ

17.7

सर्वधर्मविशेषज्ञः पिता देवव्रतस्तव ।
समानीय महीपालानिदं वचनमब्रवीत्

sarvadharmaviśeṣajñaḥ pitā devavratastava |
samānīya mahīpālānidaṃ vacanamabravīt

17.8

इदं वः क्षत्रिया द्वारं स्वर्गायापावृतं महत् ।
गच्छध्वं तेन शक्रस्य ब्रह्मणः सहलोकताम्

idaṃ vaḥ kṣatriyā dvāraṃ svargāyāpāvṛtaṃ mahat |
gacchadhvaṃ tena śakrasya brahmaṇaḥ sahalokatām

17.9

एष वः शाश्वतः पन्थाः पूर्वैः पूर्वतरैः कृतः ।
संभावयध्वमात्मानमव्यग्रमनसो युधि

eṣa vaḥ śāśvataḥ panthāḥ pūrvaiḥ pūrvataraiḥ kṛtaḥ |
saṃbhāvayadhvamātmānamavyagramanaso yudhi

17.10

नाभागोऽथ ययातिश्च मान्धाता नहुषो नृगः ।
संसिद्धाः परमं स्थानं गताः कर्मभिरीदृशैः

nābhāgo'tha yayātiśca māndhātā nahuṣo nṛgaḥ |
saṃsiddhāḥ paramaṃ sthānaṃ gatāḥ karmabhirīdṛśaiḥ

17.11

अधर्मः क्षत्रियस्यैष यद्व्याधिमरणं गृहे ।
यदयोनिधनं याति सोऽस्य धर्मः सनातनः

adharmaḥ kṣatriyasyaiṣa yadvyādhimaraṇaṃ gṛhe |
yadayonidhanaṃ yāti so'sya dharmaḥ sanātanaḥ

17.12

एवमुक्ता महीपाला भीष्मेण भरतर्षभ ।
निर्ययुः स्वान्यनीकानि शोभयन्तो रथोत्तमैः

evamuktā mahīpālā bhīṣmeṇa bharatarṣabha |
niryayuḥ svānyanīkāni śobhayanto rathottamaiḥ

17.13

स तु वैकर्तनः कर्णः सामात्यः सह बन्धुभिः ।
न्यासितः समरे शस्त्रं भीष्मेण भरतर्षभ

sa tu vaikartanaḥ karṇaḥ sāmātyaḥ saha bandhubhiḥ |
nyāsitaḥ samare śastraṃ bhīṣmeṇa bharatarṣabha

17.14

अपेतकर्णाः पुत्रास्ते राजनश्चैव तावकाः ।
निर्ययुः सिंहनादेन नादयन्तो दिशो दश

apetakarṇāḥ putrāste rājanaścaiva tāvakāḥ |
niryayuḥ siṃhanādena nādayanto diśo daśa

17.15

श्वेतैश्छत्रैः पताकाभिर्ध्वजवारणवाजिभिः ।
तान्यनीकानि शोभन्ते गजैरथ पदातिभिः

śvetaiśchatraiḥ patākābhirdhvajavāraṇavājibhiḥ |
tānyanīkāni śobhante gajairatha padātibhiḥ

17.16

भेरीपणवशब्दैश्च दुन्दुभीनां च निःस्वनैः ।
रथनेमिनिनादैश्च बभूवाकुलिता मही

bherīpaṇavaśabdaiśca dundubhīnāṃ ca niḥsvanaiḥ |
rathanemininādaiśca babhūvākulitā mahī

17.17

काञ्चनाङ्गदकेयूरैः कार्मुकैश्च महारथाः ।
भ्राजमाना व्यराजन्त साग्नयः पर्वता इव

kāñcanāṅgadakeyūraiḥ kārmukaiśca mahārathāḥ |
bhrājamānā vyarājanta sāgnayaḥ parvatā iva

17.18

तालेन महता भीष्मः पञ्चतारेण केतुना ।
विमलादित्यसंकाशस्तस्थौ कुरुचमूपरि

tālena mahatā bhīṣmaḥ pañcatāreṇa ketunā |
vimalādityasaṃkāśastasthau kurucamūpari

17.19

ये त्वदीया महेष्वासा राजानो भरतर्षभ ।
अवर्तन्त यथादेशं राजञ्शान्तनवस्य ते

ye tvadīyā maheṣvāsā rājāno bharatarṣabha |
avartanta yathādeśaṃ rājañśāntanavasya te

17.20

स तु गोवासनः शैब्यः सहितः सर्वराजभिः ।
ययौ मातङ्गराजेन राजार्हेण पताकिना ।
पद्मवर्णस्त्वनीकानां सर्वेषामग्रतः स्थितः

sa tu govāsanaḥ śaibyaḥ sahitaḥ sarvarājabhiḥ |
yayau mātaṅgarājena rājārheṇa patākinā |
padmavarṇastvanīkānāṃ sarveṣāmagrataḥ sthitaḥ

17.21

अश्वत्थामा ययौ यत्तः सिंहलाङ्गूलकेतुना ।
श्रुतायुधश्चित्रसेनः पुरुमित्रो विविंशतिः

aśvatthāmā yayau yattaḥ siṃhalāṅgūlaketunā |
śrutāyudhaścitrasenaḥ purumitro viviṃśatiḥ

17.22

शल्यो भूरिश्रवाश्चैव विकर्णश्च महारथः ।
एते सप्त महेष्वासा द्रोणपुत्रपुरोगमाः

śalyo bhūriśravāścaiva vikarṇaśca mahārathaḥ |
ete sapta maheṣvāsā droṇaputrapurogamāḥ

17.23

स्यन्दनैर्वरवर्माणो भीष्मस्यासन्पुरोगमाः ।
तेषामपि महोत्सेधाः शोभयन्तो रथोत्तमान्

syandanairvaravarmāṇo bhīṣmasyāsanpurogamāḥ |
teṣāmapi mahotsedhāḥ śobhayanto rathottamān

17.24

भ्राजमाना व्यरोचन्त जाम्बूनदमया ध्वजाः ।
जाम्बूनदमयी वेदी कमण्डलुविभूषिता

bhrājamānā vyarocanta jāmbūnadamayā dhvajāḥ |
jāmbūnadamayī vedī kamaṇḍaluvibhūṣitā

17.25

केतुराचार्यमुख्यस्य द्रोणस्य धनुषा सह ।
अनेकशतसाहस्रमनीकमनुकर्षतः

keturācāryamukhyasya droṇasya dhanuṣā saha |
anekaśatasāhasramanīkamanukarṣataḥ

17.26

महान्दुर्योधनस्यासीन्नागो मणिमयो ध्वजः ।
तस्य पौरवकालिङ्गकाम्भोजाः समुदक्षिणाः

mahānduryodhanasyāsīnnāgo maṇimayo dhvajaḥ |
tasya pauravakāliṅgakāmbhojāḥ samudakṣiṇāḥ

17.27

क्षेमधन्वा च शल्यश्च तस्थुः प्रमुखतो रथाः ।
स्यन्दनेन महार्हेण केतुना वृषभेण च ।
प्रकर्षन्नेव सेनाग्नं मागधस्य कृपो ययौ

kṣemadhanvā ca śalyaśca tasthuḥ pramukhato rathāḥ |
syandanena mahārheṇa ketunā vṛṣabheṇa ca |
prakarṣanneva senāgnaṃ māgadhasya kṛpo yayau

17.28

तदङ्गपतिनां गुप्तं कृपेण च मनस्विना ।
शारदाम्बुधरप्रख्यं प्राच्यानां सुमहद्बलम्

tadaṅgapatināṃ guptaṃ kṛpeṇa ca manasvinā |
śāradāmbudharaprakhyaṃ prācyānāṃ sumahadbalam

17.29

अनीकप्रमुखे तिष्ठन्वराहेण महायशाः ।
शुशुभे केतुमुख्येन राजतेन जयद्रथः

anīkapramukhe tiṣṭhanvarāheṇa mahāyaśāḥ |
śuśubhe ketumukhyena rājatena jayadrathaḥ

17.30

शतं रतसहस्राणां तस्यासन्वशवर्तिनः ।
अष्टौ नागसहस्राणि सादिनामयुतानि षट्

śataṃ ratasahasrāṇāṃ tasyāsanvaśavartinaḥ |
aṣṭau nāgasahasrāṇi sādināmayutāni ṣaṭ

17.31

तत्सिन्धुपतिना राज्ञा पालितं ध्वजिनीमुखम् ।
अनन्तरथनागाश्वमशोभत महद्बलम्

tatsindhupatinā rājñā pālitaṃ dhvajinīmukham |
anantarathanāgāśvamaśobhata mahadbalam

17.32

षष्ट्या रथसहस्रैस्तु नागानामयुतेन च ।
पतिः सर्वकलिङ्गानां ययौ केतुमता सह

ṣaṣṭyā rathasahasraistu nāgānāmayutena ca |
patiḥ sarvakaliṅgānāṃ yayau ketumatā saha

17.33

तस्य पर्वतसंकाशा व्यरोचन्त महागजाः ।
यन्त्रतोमरतूणीरैः पताकाभिः सुशोभिताः

tasya parvatasaṃkāśā vyarocanta mahāgajāḥ |
yantratomaratūṇīraiḥ patākābhiḥ suśobhitāḥ

17.34

शुशुभे केतुमुख्येन पावकेन कलिङ्गकः ।
श्वेतच्छत्रेण निष्केण चामरव्यजनेन च

śuśubhe ketumukhyena pāvakena kaliṅgakaḥ |
śvetacchatreṇa niṣkeṇa cāmaravyajanena ca

17.35

केतुमानपि मातङ्गं विचित्रपरमाङ्कुशम् ।
आस्थितः समरे राजन्मेघस्थ इव भानुमान्

ketumānapi mātaṅgaṃ vicitraparamāṅkuśam |
āsthitaḥ samare rājanmeghastha iva bhānumān

17.36

तेजसा दीप्यमानस्तु वारणोत्तममास्थितः ।
भगदत्तो ययौ राजा यथा वज्रधरस्तथा

tejasā dīpyamānastu vāraṇottamamāsthitaḥ |
bhagadatto yayau rājā yathā vajradharastathā

17.37

गजस्कन्धगतावास्तां भगदत्तेन संमितौ ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ केतुमन्तमनुव्रतौ

gajaskandhagatāvāstāṃ bhagadattena saṃmitau |
vindānuvindāvāvantyau ketumantamanuvratau

17.38

स रथानीकवान्व्यूहो हस्त्यङ्गो नृपशीर्षवान् ।
वाजिपक्षः पतत्युग्रः प्रहसन्सर्वतोमुखः

sa rathānīkavānvyūho hastyaṅgo nṛpaśīrṣavān |
vājipakṣaḥ patatyugraḥ prahasansarvatomukhaḥ

17.39

द्रोणेन विहितो राजन्राज्ञा शान्तनवेन च ।
तथैवाचार्यपुत्रेण बाह्लीकेन कृपेम च

droṇena vihito rājanrājñā śāntanavena ca |
tathaivācāryaputreṇa bāhlīkena kṛpema ca

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)