स तु वाजी समुद्रान्तां पर्येत्य वसुधामिमाम् ।
निवृत्तोऽभिमुखो राजन्येन वारणसाह्वयम्
sa tu vājī samudrāntāṃ paryetya vasudhāmimām |
nivṛtto'bhimukho rājanyena vāraṇasāhvayam
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि त्र्यशीतितमोऽध्यायः ॥
31 verses · 83 of 118
Turning back toward Hastinapura, the horse comes to Rajagriha. Meghasandhi, son of Sahadeva of Magadha, rides out and mocks Arjuna, who is on foot: why is this horse led about as if among women? I will take it; give me battle, and I will show you hospitality with arrows. Arjuna laughs and tells him to strike as hard as he can, since his vow is only to stop those who obstruct the sacrifice. Meghasandhi showers arrows. Arjuna hits the banner, chariot and horses but never the king or his charioteer. At last he kills the horses and charioteer, cuts the bow and shatters the mace Meghasandhi swings. He spares him on Yudhishthira's order; the king submits and promises to come at Chaitra. Arjuna then conquers along the coast.
वैशम्पायन उवाच
स तु वाजी समुद्रान्तां पर्येत्य वसुधामिमाम् ।
निवृत्तोऽभिमुखो राजन्येन वारणसाह्वयम्
sa tu vājī samudrāntāṃ paryetya vasudhāmimām |
nivṛtto'bhimukho rājanyena vāraṇasāhvayam
अनुगच्छंश्च तुरगं निवृत्तोऽथ किरीटभृत् ।
यदृच्छया समापेदे पुरं राजगृहं तदा
anugacchaṃśca turagaṃ nivṛtto'tha kirīṭabhṛt |
yadṛcchayā samāpede puraṃ rājagṛhaṃ tadā
तमभ्याशगतं दृष्ट्वा सहदेवात्मजः प्रभो ।
क्षत्रधर्मे स्थितो वीरः समरायाजुहाव ह
tamabhyāśagataṃ dṛṣṭvā sahadevātmajaḥ prabho |
kṣatradharme sthito vīraḥ samarāyājuhāva ha
ततः पुरात्स निष्क्रम्य रथी धन्वी शरी तली ।
मेघसन्धिः पदातिं तं धनंजयमुपाद्रवत्
tataḥ purātsa niṣkramya rathī dhanvī śarī talī |
meghasandhiḥ padātiṃ taṃ dhanaṃjayamupādravat
आसाद्य च महातेजा मेघसन्धिर्धनंजयम् ।
बालभावान्महाराज प्रोवाचेदं न कौशलात्
āsādya ca mahātejā meghasandhirdhanaṃjayam |
bālabhāvānmahārāja provācedaṃ na kauśalāt
किमयं चार्यते वाजी स्इत्रीमध्य इव भारत ।
हयमेनं हरिष्यामि प्रयतस्व विमोक्षणे
kimayaṃ cāryate vājī sitrīmadhya iva bhārata |
hayamenaṃ hariṣyāmi prayatasva vimokṣaṇe
अदत्तानुनयो युद्धे यदि त्वं पितृभिर्मम ।
करिष्यामि तवातिथ्यं प्रहर प्रहरामि च
adattānunayo yuddhe yadi tvaṃ pitṛbhirmama |
kariṣyāmi tavātithyaṃ prahara praharāmi ca
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं प्रहसन्निव पाण्डवः ।
विघ्नकर्ता मया वार्य इति मे व्रतमाहितम्
ityuktaḥ pratyuvācainaṃ prahasanniva pāṇḍavaḥ |
vighnakartā mayā vārya iti me vratamāhitam
भ्रात्रा ज्येष्ठेन नृपते तवापि विदितं ध्रुवम् ।
प्रहरस्व यथाशक्ति न मन्युर्विद्यते मम
bhrātrā jyeṣṭhena nṛpate tavāpi viditaṃ dhruvam |
praharasva yathāśakti na manyurvidyate mama
इत्युक्तः प्राहरत्पूर्वं पाण्डवं मगधेस्वरः ।
किरञ्शरसहस्राणि वर्षाणीव सहस्रदृक्
ityuktaḥ prāharatpūrvaṃ pāṇḍavaṃ magadhesvaraḥ |
kirañśarasahasrāṇi varṣāṇīva sahasradṛk
ततो गाण्डीवभृच्छूरो गाण्डीवप्रहितैः शरैः ।
चकार मोघांस्तान्बाणान्सयत्नान्भरतर्षभ
tato gāṇḍīvabhṛcchūro gāṇḍīvaprahitaiḥ śaraiḥ |
cakāra moghāṃstānbāṇānsayatnānbharatarṣabha
स मोघं तस्य बाणौघं कृत्वा वानरकेतनः ।
शरात्मुमोच ज्वलितान्दीप्तास्यानिव पन्नगान्
sa moghaṃ tasya bāṇaughaṃ kṛtvā vānaraketanaḥ |
śarātmumoca jvalitāndīptāsyāniva pannagān
ध्वजे पताकादण्डेषु रथे यन्त्रे हयेषु च ।
अन्येषु च रथाङ्गेषु न शरीरे न सारथौ
dhvaje patākādaṇḍeṣu rathe yantre hayeṣu ca |
anyeṣu ca rathāṅgeṣu na śarīre na sārathau
संरक्ष्यमाणः पार्थेन शरीरे सव्यसाचिना ।
मन्यमानः स्ववीर्यं तन्मागधः प्राहिणोच्छरान्
saṃrakṣyamāṇaḥ pārthena śarīre savyasācinā |
manyamānaḥ svavīryaṃ tanmāgadhaḥ prāhiṇoccharān
ततो गाण्डीवधन्वा तु मागधेन भृशाहतः ।
बभौ वसन्तसमये पलासः पुष्पितो यथा
tato gāṇḍīvadhanvā tu māgadhena bhṛśāhataḥ |
babhau vasantasamaye palāsaḥ puṣpito yathā
अवध्यमानः सोऽभ्यघ्नन्मागधः पाण्डवर्षभम् ।
तेन तस्थौ स कौरव्य लोकवीरस्य दर्शने
avadhyamānaḥ so'bhyaghnanmāgadhaḥ pāṇḍavarṣabham |
tena tasthau sa kauravya lokavīrasya darśane
सव्यसाची तु संक्रुद्धो विकृष्य बलवद्धनुः ।
हयांश्चकार निर्जीवान्सारथेश्च शिरोऽहरत्
savyasācī tu saṃkruddho vikṛṣya balavaddhanuḥ |
hayāṃścakāra nirjīvānsāratheśca śiro'harat
धनुश्चास्य महच्चित्रं क्षुरेण प्रचकर्त ह ।
हस्तावापं पताकां च ध्वजं चास्यन्यपातयत्
dhanuścāsya mahaccitraṃ kṣureṇa pracakarta ha |
hastāvāpaṃ patākāṃ ca dhvajaṃ cāsyanyapātayat
स राजा व्यथितो व्यश्वो विधनुर्हतसारथिः ।
गदामादाय कौन्तेयमभिद्रद्राव वेगवान्
sa rājā vyathito vyaśvo vidhanurhatasārathiḥ |
gadāmādāya kaunteyamabhidradrāva vegavān
तस्यापतत एवाशु गदां हेमपरिष्कृताम् ।
शरैश्चकर्त बहुधा बहुभिर्गृध्रवाजितैः
tasyāpatata evāśu gadāṃ hemapariṣkṛtām |
śaraiścakarta bahudhā bahubhirgṛdhravājitaiḥ
सा गदा शकलीभूता विशीर्णिमणिबन्धना ।
व्याली विमुच्यमानेन पपात धरणीतले
sā gadā śakalībhūtā viśīrṇimaṇibandhanā |
vyālī vimucyamānena papāta dharaṇītale
विरथं विधनुष्कं च गदया परिवर्जितम् ।
नैच्छत्ताडयितुं धीमानर्जुनः समराग्रणीः
virathaṃ vidhanuṣkaṃ ca gadayā parivarjitam |
naicchattāḍayituṃ dhīmānarjunaḥ samarāgraṇīḥ
तत एनं विमनसं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितम् ॥
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमब्रवीत्कपिकेतनः
tata enaṃ vimanasaṃ kṣatradharme vyavasthitam ||
sāntvapūrvamidaṃ vākyamabravītkapiketanaḥ
पर्याप्तः क्षत्रधर्मोऽयं दर्शितः पुत्र गम्यताम् ।
बह्वेतत्समरे कर्म तव बालस्य पार्थिव
paryāptaḥ kṣatradharmo'yaṃ darśitaḥ putra gamyatām |
bahvetatsamare karma tava bālasya pārthiva
युधिष्ठिरस्य संदेशो न हन्तव्या नृपा इति ।
तेन जीवसि राजंस्त्वमपराद्धोऽपि मे रणे
yudhiṣṭhirasya saṃdeśo na hantavyā nṛpā iti |
tena jīvasi rājaṃstvamaparāddho'pi me raṇe
इति मत्वा तदाऽऽत्मानं प्रत्यादिष्टं स्म मागधः ।
तथ्यमित्यभिगम्यैनं प्राञ्जलिः प्रत्यपूजयत्
iti matvā tadā''tmānaṃ pratyādiṣṭaṃ sma māgadhaḥ |
tathyamityabhigamyainaṃ prāñjaliḥ pratyapūjayat
परिजितोस्मि भद्रं ते नाहं योद्धुमिहोत्सहे ।
यद्यत्कृत्यं मया तेऽद्य तद्ब्रूहि कृतमेव तु
parijitosmi bhadraṃ te nāhaṃ yoddhumihotsahe |
yadyatkṛtyaṃ mayā te'dya tadbrūhi kṛtameva tu
तमर्जुनः समाश्वास्य पुनरेवेदमब्रवीत् ।
आगन्तव्यं परां चैत्रीमश्वमेधे नृपस्य नः
tamarjunaḥ samāśvāsya punarevedamabravīt |
āgantavyaṃ parāṃ caitrīmaśvamedhe nṛpasya naḥ
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा पूजयमास तं हयम् ।
फल्गुनं च युधिश्रेष्ठं विदिवत्सहदेवजः
ityuktaḥ sa tathetyuktvā pūjayamāsa taṃ hayam |
phalgunaṃ ca yudhiśreṣṭhaṃ vidivatsahadevajaḥ
ततो यथेष्टमगमत्पुनरेव स कौरवः ।
ततः समुद्रतीरेण वङ्गान्पुण्ड्रान्सकेरलान्
tato yatheṣṭamagamatpunareva sa kauravaḥ |
tataḥ samudratīreṇa vaṅgānpuṇḍrānsakeralān
तत्रतत्र च भूरीणि म्लेच्छसैन्यान्यनेकशः ।
विजिग्ये धनुषा राजन्गाण्डीवेन धनंजयः
tatratatra ca bhūrīṇi mlecchasainyānyanekaśaḥ |
vijigye dhanuṣā rājangāṇḍīvena dhanaṃjayaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)