Chapter 17: Kunti resolves to go with Gandhari

ततः प्रासादहर्म्येषु वसुधायां च पार्थिव ।
नारीणां च नराणां च निःस्वनः सुमहानभूत्

tataḥ prāsādaharmyeṣu vasudhāyāṃ ca pārthiva |
nārīṇāṃ ca narāṇāṃ ca niḥsvanaḥ sumahānabhūt

स राजा राजमार्गेण नृनारीसंकुलेन च ।
कथञ्चिन्निर्ययौ धीमान्वेपमानः कृताञ्जलिः

sa rājā rājamārgeṇa nṛnārīsaṃkulena ca |
kathañcinniryayau dhīmānvepamānaḥ kṛtāñjaliḥ

स वर्धमानद्वारेणि निर्ययौ गजसाह्वयात् ।
विसर्जयामास च तं जनौघं स मुहुर्मुहुः

sa vardhamānadvāreṇi niryayau gajasāhvayāt |
visarjayāmāsa ca taṃ janaughaṃ sa muhurmuhuḥ

वनं गन्तुं च विदुरो राज्ञा सह कृतक्षणः ।
संजयश्च महामात्रः सूतो गावल्गणिस्तथा

vanaṃ gantuṃ ca viduro rājñā saha kṛtakṣaṇaḥ |
saṃjayaśca mahāmātraḥ sūto gāvalgaṇistathā

ककृपं निवर्तयामास युयुत्सुं च महारथम् ।
धृताराष्ट्रो महीपालः परिदाप्य युधिष्ठिरे

kakṛpaṃ nivartayāmāsa yuyutsuṃ ca mahāratham |
dhṛtārāṣṭro mahīpālaḥ paridāpya yudhiṣṭhire

निवृत्ते पौरवर्गे च राजा सान्तःपुरस्तदा ।
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातो निवर्तितुमियेष ह

nivṛtte pauravarge ca rājā sāntaḥpurastadā |
dhṛtarāṣṭrābhyanujñāto nivartitumiyeṣa ha

सोब्रवीन्मातरं कुन्तीमुपेत्य भरतर्षभ ॥
अहं राजानमन्विष्ये भवती विनिवर्तताम्

sobravīnmātaraṃ kuntīmupetya bharatarṣabha ||
ahaṃ rājānamanviṣye bhavatī vinivartatām

वधूपरिवृता राज्ञि नगरं गन्तुमर्हसि ।
राजा यात्वेष धर्मात्मा तपसे कृतनिश्चयः

vadhūparivṛtā rājñi nagaraṃ gantumarhasi |
rājā yātveṣa dharmātmā tapase kṛtaniścayaḥ

इत्युक्ता धर्मराजेनि बाष्पव्याकुललोचना ।
जगामैव तदा कुन्ती गान्धारीं परिगृह्य ह

ityuktā dharmarājeni bāṣpavyākulalocanā |
jagāmaiva tadā kuntī gāndhārīṃ parigṛhya ha

सहदेवे महाराज माऽप्रसादं कृथाः क्वचित् ।
एष मामनुरक्तो हि राजंस्त्वां चैव सर्वदा

sahadeve mahārāja mā'prasādaṃ kṛthāḥ kvacit |
eṣa māmanurakto hi rājaṃstvāṃ caiva sarvadā

कर्णं स्मरेथाः सततं सङ्ग्रामेष्वपलायिनम् ।
अवकीर्णो हि स मया वीरो दुष्प्रज्ञया तदा

karṇaṃ smarethāḥ satataṃ saṅgrāmeṣvapalāyinam |
avakīrṇo hi sa mayā vīro duṣprajñayā tadā

आयसं हृदयं नूनं मन्दाया मम पुत्रक ।
यत्सूर्यजमपश्यन्त्याः शतधा न विदीर्यते

āyasaṃ hṛdayaṃ nūnaṃ mandāyā mama putraka |
yatsūryajamapaśyantyāḥ śatadhā na vidīryate

एवं गते तु किं शक्यं मया कर्तुमरिंदम ।
मम दोषोऽयमत्यर्थं ख्यापितो यन्न सूर्यजः

evaṃ gate tu kiṃ śakyaṃ mayā kartumariṃdama |
mama doṣo'yamatyarthaṃ khyāpito yanna sūryajaḥ

तन्निमित्तं महाबाहो दानं दद्यास्त्वमुत्तमम् ।
सदैव भ्रातृभिः सार्धं सूर्यजस्यारिमर्दन

tannimittaṃ mahābāho dānaṃ dadyāstvamuttamam |
sadaiva bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ sūryajasyārimardana

द्रौपद्याश्च प्रिये नित्यं स्थातव्यमरिकर्शन ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव नकुलश्च कुरूद्वह

draupadyāśca priye nityaṃ sthātavyamarikarśana |
bhīmaseno'rjunaścaiva nakulaśca kurūdvaha

समाधेयास्त्वया राजंस्त्वय्यद्य कुलधूर्गता ।
श्वश्रूश्वशुरयोः पादाञ्शुश्रूषन्ती वने त्वहम् ।
गान्धारीसहिता वत्स्ये तापसी मलपङ्किनी

samādheyāstvayā rājaṃstvayyadya kuladhūrgatā |
śvaśrūśvaśurayoḥ pādāñśuśrūṣantī vane tvaham |
gāndhārīsahitā vatsye tāpasī malapaṅkinī

एवमुक्तः स धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितो वशी ।
विषादमगमद्धीमान्न च किञ्चिदुवाच ह

evamuktaḥ sa dharmātmā bhrātṛbhiḥ sahito vaśī |
viṣādamagamaddhīmānna ca kiñciduvāca ha

मुहूर्तमिव तु ध्यात्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उवाच मतारं दीनश्चिन्ताशोकपरायणः

muhūrtamiva tu dhyātvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
uvāca matāraṃ dīnaścintāśokaparāyaṇaḥ

किमिदं ते व्यवसितं नैवं त्वं वक्तुमर्हसि ।
न त्वामभ्यनुजानामि प्रसादं कर्तुमर्हसि

kimidaṃ te vyavasitaṃ naivaṃ tvaṃ vaktumarhasi |
na tvāmabhyanujānāmi prasādaṃ kartumarhasi

व्यचोदयः पुराऽस्माकमुत्साहं शुभदर्शने ।
विदुलाया वचोभिस्त्वं नास्मान्संत्यक्तुमर्हसि

vyacodayaḥ purā'smākamutsāhaṃ śubhadarśane |
vidulāyā vacobhistvaṃ nāsmānsaṃtyaktumarhasi

निहत्य पृथिवीपालान्राज्यं प्राप्तमिदं मया ।
तव प्रज्ञामुपश्रुत्य वासुदेवान्नरर्षभात्

nihatya pṛthivīpālānrājyaṃ prāptamidaṃ mayā |
tava prajñāmupaśrutya vāsudevānnararṣabhāt

क्व सा बुद्धिरियं चाद्य भवत्या या श्रुता मया ।
क्षत्रधर्मे स्थितं त्यक्त्वा न प्रयातुमिहार्हसि

kva sā buddhiriyaṃ cādya bhavatyā yā śrutā mayā |
kṣatradharme sthitaṃ tyaktvā na prayātumihārhasi

अस्मानुत्सृज्य राज्यं च स्नुषाहीना यशस्विनि ।
कथं वत्स्यसि दुर्गेषु वनेष्वद्य प्रसीद मे

asmānutsṛjya rājyaṃ ca snuṣāhīnā yaśasvini |
kathaṃ vatsyasi durgeṣu vaneṣvadya prasīda me

इति बाष्पकला वाचः कुन्ती पुत्रस्य शृण्वती ।
जगामैवाश्रुपूर्णाक्षी भीमस्तामिदमब्रवीत्

iti bāṣpakalā vācaḥ kuntī putrasya śṛṇvatī |
jagāmaivāśrupūrṇākṣī bhīmastāmidamabravīt

यदा राज्यमिदं कुन्ति भोक्तव्यं पुत्रनिर्जितम् ।
प्राप्तव्या राजधर्माश्च तदेयं ते कुतो मतिः

yadā rājyamidaṃ kunti bhoktavyaṃ putranirjitam |
prāptavyā rājadharmāśca tadeyaṃ te kuto matiḥ

किं वयं कारिताः पूर्वं भवत्या पृथिवीक्षयम् ।
कस्य हेतोः परित्यज्य वनं गन्तुमभीप्ससि

kiṃ vayaṃ kāritāḥ pūrvaṃ bhavatyā pṛthivīkṣayam |
kasya hetoḥ parityajya vanaṃ gantumabhīpsasi

वनाच्चापि किमानीता भवत्या बालका वयम् ।
दुःखशोकसमाविष्टौ माद्रीपुत्राविमौ तथा

vanāccāpi kimānītā bhavatyā bālakā vayam |
duḥkhaśokasamāviṣṭau mādrīputrāvimau tathā

प्रसीद मातर्मा गास्त्वं वनमद्य यशस्विनि ।
श्रियं यौधिष्ठिरीं मातर्भुङ्क्ष्व पार्थबलार्जिताम्

prasīda mātarmā gāstvaṃ vanamadya yaśasvini |
śriyaṃ yaudhiṣṭhirīṃ mātarbhuṅkṣva pārthabalārjitām

इति सा निश्चितैवाशु वनवासकृततक्षणा ।
लालप्यतां बहुविधं पुत्राणां नाकरोद्वचः

iti sā niścitaivāśu vanavāsakṛtatakṣaṇā |
lālapyatāṃ bahuvidhaṃ putrāṇāṃ nākarodvacaḥ

द्रौपदी चान्वयाच्छ्वश्रूं विषष्णवदना तदा ।
वनवासाय गच्छन्तीं रुदती भद्रया सह

draupadī cānvayācchvaśrūṃ viṣaṣṇavadanā tadā |
vanavāsāya gacchantīṃ rudatī bhadrayā saha

सा पुत्रान्रुदतः सर्वान्मुहुर्मुहुरवेक्षती ।
जगामैव महाप्राज्ञा वनाय कृतनिश्चया

sā putrānrudataḥ sarvānmuhurmuhuravekṣatī |
jagāmaiva mahāprājñā vanāya kṛtaniścayā

अन्वयुः पाण्डवास्तां तु सभृत्यान्तःपुरास्तथा ।
ततः प्रमृज्य साऽश्रूणि पुत्रान्वचनमब्रवीत्

anvayuḥ pāṇḍavāstāṃ tu sabhṛtyāntaḥpurāstathā |
tataḥ pramṛjya sā'śrūṇi putrānvacanamabravīt