अनेन तव धर्मज्ञ प्रश्रयेण दमेन च ।
सत्येन च महाभाग तुष्टोस्मि तव सुव्रत
anena tava dharmajña praśrayeṇa damena ca |
satyena ca mahābhāga tuṣṭosmi tava suvrata
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि अशीतितमोऽध्यायः ॥
128 verses · 80 of 315
Pulastya, pleased with Bhishma's humility, offers a boon, and Bhishma asks the merit of going round the earth to the tirthas. Pulastya says the fruit belongs to one whose hands, feet and mind are restrained, who takes no gifts, eats lightly and is free of anger. Great yajnas need wealth, but a pilgrimage is open even to the poor. First of all tirthas is Pushkara, where Brahma ever dwells; bathing there at the Kartika full moon frees one from sin. He then names Jambumarga, Agastya's lake, Mahakala, the Narmada, Arbuda with Vasishtha's ashram, Prabhasa, Dvaraka with its lotus marks bearing the trident, the Vitasta in Kashmir and Vinashana on the Sarasvati. At Kumarakoti, Mahadev made crores of himself for the sages crowding to see him first.
पुलस्त्य उवाच
अनेन तव धर्मज्ञ प्रश्रयेण दमेन च ।
सत्येन च महाभाग तुष्टोस्मि तव सुव्रत
anena tava dharmajña praśrayeṇa damena ca |
satyena ca mahābhāga tuṣṭosmi tava suvrata
यस्येदृशस्ते धर्मोऽयं पितृवाक्याश्रितोऽनघ ।
तेन पश्यसि मां पुत्र प्रीतिश्च परमा त्वयि
yasyedṛśaste dharmo'yaṃ pitṛvākyāśrito'nagha |
tena paśyasi māṃ putra prītiśca paramā tvayi
अमोघदर्शी भीष्माहं ब्रूहि किं करवाणि ते ।
यद्वक्ष्यसि कुरुश्रेष्ठ तस्य दाताऽस्मि तेऽनघ
amoghadarśī bhīṣmāhaṃ brūhi kiṃ karavāṇi te |
yadvakṣyasi kuruśreṣṭha tasya dātā'smi te'nagha
भीष्म उवाच
प्रीते त्वयि महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते ।
कृतमित्येव मन्येऽहं यदहं दृष्टवान्प्रभुम्
prīte tvayi mahābhāga sarvalokābhipūjite |
kṛtamityeva manye'haṃ yadahaṃ dṛṣṭavānprabhum
यदि त्वहमनुग्राह्यस्तव धर्मभृतांवर ।
संदेहं ते प्रवक्ष्यामि तन्मे त्वं छेत्तुमर्हसि
yadi tvahamanugrāhyastava dharmabhṛtāṃvara |
saṃdehaṃ te pravakṣyāmi tanme tvaṃ chettumarhasi
अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थानि प्रति संशयः ।
तमहं श्रोतुमिच्छामि तद्भवान्वक्तुमर्हति
asti me bhagavankaścittīrthāni prati saṃśayaḥ |
tamahaṃ śrotumicchāmi tadbhavānvaktumarhati
प्रदक्षिणां यः पृथिवीं करोत्यमरसन्निभ ।
किं फलं तस्य विप्रर्षे तन्मे ब्रूहि तषोधन
pradakṣiṇāṃ yaḥ pṛthivīṃ karotyamarasannibha |
kiṃ phalaṃ tasya viprarṣe tanme brūhi taṣodhana
पुलस्त्य उवाच
हन्त तेऽहंप्रवक्ष्यामि यदृषीणां परायणम् ।
तदेकाग्रमनास्तात शृणु तीर्थेषु यत्फलम्
hanta te'haṃpravakṣyāmi yadṛṣīṇāṃ parāyaṇam |
tadekāgramanāstāta śṛṇu tīrtheṣu yatphalam
यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् ।
विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते
yasya hastau ca pādau ca manaścaiva susaṃyatam |
vidyā tapaśca kīrtiśca sa tīrthaphalamaśnute
प्रतिग्रहादपावृत्तः संतुष्टो येन केनचित् ।
अहंकारनिवृत्तश्च स तीर्थफलमश्नुते
pratigrahādapāvṛttaḥ saṃtuṣṭo yena kenacit |
ahaṃkāranivṛttaśca sa tīrthaphalamaśnute
अकल्कको निरारम्भो लध्वाहारो जितेन्द्रियः ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः स तीर्थफलमश्नुते
akalkako nirārambho ladhvāhāro jitendriyaḥ |
vimuktaḥ sarvapāpebhyaḥ sa tīrthaphalamaśnute
अक्रोधनश्च राजेन्द्र सत्यशीलो दृढव्रतः ।
आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्धफलमश्नुते
akrodhanaśca rājendra satyaśīlo dṛḍhavrataḥ |
ātmopamaśca bhūteṣu sa tīrdhaphalamaśnute
ऋषिभिः क्रतवः प्रोक्ता देवेष्विह यथाक्रमम् ।
फलं चैव यथातत्त्वं प्रेत्य चेह च सर्वशः
ṛṣibhiḥ kratavaḥ proktā deveṣviha yathākramam |
phalaṃ caiva yathātattvaṃ pretya ceha ca sarvaśaḥ
न ते शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं महीपते ।
बहूपकरणा यज्ञा नानासंभारविस्तराः
na te śakyā daridreṇa yajñāḥ prāptuṃ mahīpate |
bahūpakaraṇā yajñā nānāsaṃbhāravistarāḥ
प्राप्यन्ते पार्थिवैरेतैः समृद्धैर्वा नरैः क्वचित् ।
नार्थन्यूनोपकरणैरेकात्मभिरसंहतैः
prāpyante pārthivairetaiḥ samṛddhairvā naraiḥ kvacit |
nārthanyūnopakaraṇairekātmabhirasaṃhataiḥ
यो दरिद्रैरपि विधिः शक्यः प्राप्तुं नरेश्वर ।
तुल्यो यज्ञफलैः पुण्यैस्तं निबोध युधांवर
yo daridrairapi vidhiḥ śakyaḥ prāptuṃ nareśvara |
tulyo yajñaphalaiḥ puṇyaistaṃ nibodha yudhāṃvara
ऋषीणां परमं गुह्यमिदं भरतसत्तम ।
तीर्थाभिगमनं पुण्यं यज्ञैरपि विशिष्यते
ṛṣīṇāṃ paramaṃ guhyamidaṃ bharatasattama |
tīrthābhigamanaṃ puṇyaṃ yajñairapi viśiṣyate
अनपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थान्यनभिगम्य च ।
अदत्त्वा काञ्चनं गाश्च दरिद्रो नाम जायते
anapoṣya trirātrāṇi tīrthānyanabhigamya ca |
adattvā kāñcanaṃ gāśca daridro nāma jāyate
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वा विपुलदक्षिणैः ।
न तत्फलमवाप्नोति तीर्थाभिगमनेन यत्
agniṣṭomādibhiryajñairiṣṭvā vipuladakṣiṇaiḥ |
na tatphalamavāpnoti tīrthābhigamanena yat
सर्वतीर्थेषु राजेन्द्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ।
पुष्करं नाम विख्यातं महाभागः समाविशेत्
sarvatīrtheṣu rājendra tīrthaṃ trailokyaviśrutam |
puṣkaraṃ nāma vikhyātaṃ mahābhāgaḥ samāviśet
दशकोटिसहस्राणि तीर्थानां वै महामते ।
सान्निध्यं पुष्करे येषां त्रिसन्ध्यं कुरुनन्दन
daśakoṭisahasrāṇi tīrthānāṃ vai mahāmate |
sānnidhyaṃ puṣkare yeṣāṃ trisandhyaṃ kurunandana
आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश्च समरुद्गणाः ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव नित्यं सन्निहिता विभो
ādityā vasavo rudrāḥ sādhyāśca samarudgaṇāḥ |
gandharvāpsarasaścaiva nityaṃ sannihitā vibho
यत्र देवास्तपस्तप्त्वा दैत्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
तपोविशेषैर्बहुभिः स्थानान्यापुर्महौजसः ।
दिव्ययोगा महाराज पुण्येन महताऽन्विताः
yatra devāstapastaptvā daityā brahmarṣayastathā |
tapoviśeṣairbahubhiḥ sthānānyāpurmahaujasaḥ |
divyayogā mahārāja puṇyena mahatā'nvitāḥ
मनसाभ्येतुकामस्य पुष्कराणि मनस्विनः ।
पूयन्ते सर्वपापानि नाकपृष्ठे च पूज्यते
manasābhyetukāmasya puṣkarāṇi manasvinaḥ |
pūyante sarvapāpāni nākapṛṣṭhe ca pūjyate
तस्मिंस्तीर्थे महाभागो नित्यमेव पितामहः ।
उवास परमप्रीतो देवदानवसत्तमः
tasmiṃstīrthe mahābhāgo nityameva pitāmahaḥ |
uvāsa paramaprīto devadānavasattamaḥ
पुष्करेषु महाभाग देवाः सर्पिगणाः पुरा ।
सिद्धिं समभिसंप्राप्ताः पुण्येन महताऽन्विताः
puṣkareṣu mahābhāga devāḥ sarpigaṇāḥ purā |
siddhiṃ samabhisaṃprāptāḥ puṇyena mahatā'nvitāḥ
तत्राभिषेकं यः कुर्यात्पितृदेवांश्च तर्पयेत् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके च पूज्यते
tatrābhiṣekaṃ yaḥ kuryātpitṛdevāṃśca tarpayet |
sarvapāpavinirmukto brahmaloke ca pūjyate
अप्येकं भोजयेद्विप्रं पुष्करारण्यमाश्रितः ।
तेनासौ कर्मणा भीष्म प्रेत् यचेह च मोदते
apyekaṃ bhojayedvipraṃ puṣkarāraṇyamāśritaḥ |
tenāsau karmaṇā bhīṣma pret yaceha ca modate
शाकैर्मूलैः फलैर्वाऽपिचेन वर्तयते स्वयम् ।
तद्वै दद्याद्ब्राह्मणाय श्रद्धावाननसूयकः ।
तेनैव प्राप्नुयात्प्राज्ञो हयमेधफलं नरः
śākairmūlaiḥ phalairvā'picena vartayate svayam |
tadvai dadyādbrāhmaṇāya śraddhāvānanasūyakaḥ |
tenaiva prāpnuyātprājño hayamedhaphalaṃ naraḥ
अपि वाऽप्युदपात्रेण ब्राह्मणान्स्वस्ति वाचयेत् ।
तेनापि पूजनेनाशु प्रेत्यानन्त्याय कल्पते
api vā'pyudapātreṇa brāhmaṇānsvasti vācayet |
tenāpi pūjanenāśu pretyānantyāya kalpate
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा वा राजसत्तम ।
न वै योनौ प्रजायन्ते स्नातास्तीर्थे महात्मनः
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrā vā rājasattama |
na vai yonau prajāyante snātāstīrthe mahātmanaḥ
कार्तिक्यां तु विशेषेण योऽभिगच्छति पुष्करम् ।
फलं तत्राक्षयं तेन लभते भरतर्षभ
kārtikyāṃ tu viśeṣeṇa yo'bhigacchati puṣkaram |
phalaṃ tatrākṣayaṃ tena labhate bharatarṣabha
सायंप्रातः स्मरेद्यस्तु पुष्कराणि कृताञ्जलिः ।
उपस्पृष्टं भवेत्तेन सर्वतीर्थेषु भारत ।
प्राप्नुयाच्च नरो लोकान्ब्रह्मणः सदनेऽक्षयान्
sāyaṃprātaḥ smaredyastu puṣkarāṇi kṛtāñjaliḥ |
upaspṛṣṭaṃ bhavettena sarvatīrtheṣu bhārata |
prāpnuyācca naro lokānbrahmaṇaḥ sadane'kṣayān
जन्मप्रभृतियत्पापं स्त्रिया वा पुरुषस् वा ।
पुष्करे स्नातमात्रस्य सर्वमेव प्रणश्यति
janmaprabhṛtiyatpāpaṃ striyā vā puruṣas vā |
puṣkare snātamātrasya sarvameva praṇaśyati
यथा सुराणां सर्वेषामादिस्तु मधुसूदनः ।
तथैव पुष्करं राजंस्तीर्थानामादिरुच्यते
yathā surāṇāṃ sarveṣāmādistu madhusūdanaḥ |
tathaiva puṣkaraṃ rājaṃstīrthānāmādirucyate
उष्य द्वादशवर्षाणि पुष्करे नियतः शुचिः ।
क्रतून्सर्वानवाप्नोति ब्रह्मलोकं स गच्छति
uṣya dvādaśavarṣāṇi puṣkare niyataḥ śuciḥ |
kratūnsarvānavāpnoti brahmalokaṃ sa gacchati
यस्तु वर्षशतं पूर्णमग्निहोत्रमुपासते ।
कार्तिकीं वा वसेदेकां पुष्करे सममेव तत्
yastu varṣaśataṃ pūrṇamagnihotramupāsate |
kārtikīṃ vā vasedekāṃ puṣkare samameva tat
[त्रीणि शृङ्गाणि शुभ्राणि त्रीणि प्रस्रवणानि च ।
पुष्कराण्यादिसिद्धानि न विद्मस्तत्र कारणम् ॥]
[trīṇi śṛṅgāṇi śubhrāṇi trīṇi prasravaṇāni ca |
puṣkarāṇyādisiddhāni na vidmastatra kāraṇam ||]
दुष्करं पुष्करं गन्तुं दुष्करं पुष्करे तपः ।
दुष्करं पुष्करे दानं वस्तुं चैव सुदुष्करम्
duṣkaraṃ puṣkaraṃ gantuṃ duṣkaraṃ puṣkare tapaḥ |
duṣkaraṃ puṣkare dānaṃ vastuṃ caiva suduṣkaram
उष्य द्वादशरात्रं तु नियतो नियताशनः ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य जम्बूमार्गं समाविशेत्
uṣya dvādaśarātraṃ tu niyato niyatāśanaḥ |
pradakṣiṇamupāvṛtya jambūmārgaṃ samāviśet
जम्बूमार्गं समाक्श्यि देवर्षिपितृसेवितम् ।
अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति
jambūmārgaṃ samākśyi devarṣipitṛsevitam |
aśvamedhamavāpnoti viṣṇulokaṃ ca gacchati
तत्रोष्य रजनीः पञ्च कषष्ठकालक्षमी नरः ।
न दुर्गतिमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति
tatroṣya rajanīḥ pañca kaṣaṣṭhakālakṣamī naraḥ |
na durgatimavāpnoti viṣṇulokaṃ ca gacchati
तत्रगत्वा महाप्राज्ञः कुर्याच्छ्राद्धं दृढव्रतः ।
वाजपेयमवाप्नोति दुष्कृतं चास्य नश्यति
tatragatvā mahāprājñaḥ kuryācchrāddhaṃ dṛḍhavrataḥ |
vājapeyamavāpnoti duṣkṛtaṃ cāsya naśyati
जम्बूमार्गादुपावृकत्यगच्छेत्स्थण्डिलकाश्रमम् ।
न दुर्गतिमवाप्नोति ब्रह्मलोकं च गच्छति
jambūmārgādupāvṛkatyagacchetsthaṇḍilakāśramam |
na durgatimavāpnoti brahmalokaṃ ca gacchati
आगस्त्यं सर आसाद्य पितृदेवार्चने रतः ।
त्रिरात्रोपोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्
āgastyaṃ sara āsādya pitṛdevārcane rataḥ |
trirātropoṣito rājannagniṣṭomaphalaṃ labhet
शाकवृत्तिः फलैर्वाऽपि कौमारं विन्दते पदम् ।
कण्वाश्रमं ततो गच्छेच्ध्रीजुष्टं लोकपूजितम्
śākavṛttiḥ phalairvā'pi kaumāraṃ vindate padam |
kaṇvāśramaṃ tato gacchecdhrījuṣṭaṃ lokapūjitam
धर्मारण्यं हि तत्पुण्यमाद्यं च भरतर्षभ ।
यत्र प्रविष्टमात्रो वै सर्वपापैः प्रमुच्यते
dharmāraṇyaṃ hi tatpuṇyamādyaṃ ca bharatarṣabha |
yatra praviṣṭamātro vai sarvapāpaiḥ pramucyate
अर्चयुत्वा पितॄन्देवान्नियतो नियताशनः ।
सर्वकामसमृद्धः स्याद्यज्ञस्य फलमश्नुते
arcayutvā pitṝndevānniyato niyatāśanaḥ |
sarvakāmasamṛddhaḥ syādyajñasya phalamaśnute
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा ययातिपतनं व्रजेत् ।
हयमेधस्य यज्ञस्य फंल प्राप्नोति तत्र वै
pradakṣiṇaṃ tataḥ kṛtvā yayātipatanaṃ vrajet |
hayamedhasya yajñasya phaṃla prāpnoti tatra vai
महाकालं ततो गच्छेन्नियतो नियताशनः ।
कोटितीर्थमुपस्पृश्य हयमेधफलं लभेत्
mahākālaṃ tato gacchenniyato niyatāśanaḥ |
koṭitīrthamupaspṛśya hayamedhaphalaṃ labhet
ततो गच्छेत धर्मज्ञः स्थाणोस्तीर्थमुमापतेः ।
नाम्ना भद्रवटं नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
tato gaccheta dharmajñaḥ sthāṇostīrthamumāpateḥ |
nāmnā bhadravaṭaṃ nāma triṣu lokeṣu viśrutam
तत्राभिगम्य चेशानं गोसहस्रफलं लभेत् ।
महादेवप्रसादाच्च गाणपत्यं च विन्दति
tatrābhigamya ceśānaṃ gosahasraphalaṃ labhet |
mahādevaprasādācca gāṇapatyaṃ ca vindati
समृद्धमसपत्नं च श्रिया युक्तं नरोत्तमः ।
राज्ञां चैवाधिपत्यं हि तत्र गत्वा समाप्नुयात्
samṛddhamasapatnaṃ ca śriyā yuktaṃ narottamaḥ |
rājñāṃ caivādhipatyaṃ hi tatra gatvā samāpnuyāt
नर्मदां स समासाद्य नदीं त्रैलोक्यविश्रुताम् ।
तर्पयित्वा पितृन्देवानग्निष्टोमफलं लभेत्
narmadāṃ sa samāsādya nadīṃ trailokyaviśrutām |
tarpayitvā pitṛndevānagniṣṭomaphalaṃ labhet
दक्षिमं सिन्धुमासाद्य ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
अग्निष्टोममवाप्नोति विमानं चाधिरोहति
dakṣimaṃ sindhumāsādya brahmacārī jitendriyaḥ |
agniṣṭomamavāpnoti vimānaṃ cādhirohati
चर्मण्वतीं समासाद्य नियतो नियताशनः ।
रन्तिदेवाभ्यनुज्ञातमग्निष्टोमफलं लभेत्
carmaṇvatīṃ samāsādya niyato niyatāśanaḥ |
rantidevābhyanujñātamagniṣṭomaphalaṃ labhet
ततो गच्छेत धर्मज्ञं हिमवत्सुतमर्बुदम् ।
पृथिव्यां यत्रवै छिद्रं पूर्वमासीद्युधिष्ठिर
tato gaccheta dharmajñaṃ himavatsutamarbudam |
pṛthivyāṃ yatravai chidraṃ pūrvamāsīdyudhiṣṭhira
तत्राश्रमो वसिष्ठस्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
तत्रोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत्
tatrāśramo vasiṣṭhasya triṣu lokeṣu viśrutaḥ |
tatroṣya rajanīmekāṃ gosahasraphalaṃ labhet
पिङ्गतीर्थमुपस्पृश्य ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
कपिलानां नरश्रेष्ठ शतस् फलमश्नुते
piṅgatīrthamupaspṛśya brahmacārī jitendriyaḥ |
kapilānāṃ naraśreṣṭha śatas phalamaśnute
ततो गच्छेत राजेन्द्र प्रभासं लोकविश्रुतम् ।
तीर्थं देवगणैः पूज्यमृषिभिश्च निषेवितम्
tato gaccheta rājendra prabhāsaṃ lokaviśrutam |
tīrthaṃ devagaṇaiḥ pūjyamṛṣibhiśca niṣevitam
देवतानां मुखं वीर ज्वलनोऽनिलसारथिः ।
देवतानां मुखं वीर ज्वलनोऽनिलसारथिः
devatānāṃ mukhaṃ vīra jvalano'nilasārathiḥ |
devatānāṃ mukhaṃ vīra jvalano'nilasārathiḥ
तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः ।
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः
tasmiṃstīrthe naraḥ snātvā śuciḥ prayatamānasaḥ |
agniṣṭomātirātrābhyāṃ phalaṃ prāpnoti mānavaḥ
ततो गत्वा सरस्वत्याः सागरस्य च संगमे ।
गोसहस्रफलं तस्य स्वर्गलोकं च विन्दति ।
प्रभया दीप्यते नित्यमग्निवद्भरतर्षभ
tato gatvā sarasvatyāḥ sāgarasya ca saṃgame |
gosahasraphalaṃ tasya svargalokaṃ ca vindati |
prabhayā dīpyate nityamagnivadbharatarṣabha
वरदानं ततो गच्छेत्तीर्थं भरतसत्तम ।
विष्णोर्दुर्वाससा यत्र वरो दत्तो युधिष्ठिर ।
प्रभासते यथा सोमः सोश्वमेधं च विन्दति
varadānaṃ tato gacchettīrthaṃ bharatasattama |
viṣṇordurvāsasā yatra varo datto yudhiṣṭhira |
prabhāsate yathā somaḥ sośvamedhaṃ ca vindati
वरदानं ततो गच्छेत्तीर्थं भरतसत्तम ।
विष्णोर्दुर्वाससा यत्र वरो दत्तो युधिष्ठिर ।
वरदाने नरः स्नात्वा गोसहस्रफंल लभेत्
varadānaṃ tato gacchettīrthaṃ bharatasattama |
viṣṇordurvāsasā yatra varo datto yudhiṣṭhira |
varadāne naraḥ snātvā gosahasraphaṃla labhet
ततो द्वारवतीं गच्छेन्नियतो नियताशनः ।
पिण्डारके नरः स्नात्वा लभेद्बहुसुवर्णकम्
tato dvāravatīṃ gacchenniyato niyatāśanaḥ |
piṇḍārake naraḥ snātvā labhedbahusuvarṇakam
तस्मिंस्तीर्थे महाभाग पद्मलक्षणलक्षिताः ।
अद्यापि मुद्रा दृश्यन्ते तदद्भुतमरिंदम
tasmiṃstīrthe mahābhāga padmalakṣaṇalakṣitāḥ |
adyāpi mudrā dṛśyante tadadbhutamariṃdama
त्रिशूलाङ्कानि पद्मानि दृश्यन्ते कुरुनन्दन ।
महादेवस्य सांनिध्यं तत्र वै पुरुषर्षभ
triśūlāṅkāni padmāni dṛśyante kurunandana |
mahādevasya sāṃnidhyaṃ tatra vai puruṣarṣabha
सागरस्य च सिन्धोश्च संगमं प्राप्य दुर्लभम् ।
तीर्थे सलिलराजस्य स्नात्वा प्रयतमानसः
sāgarasya ca sindhośca saṃgamaṃ prāpya durlabham |
tīrthe salilarājasya snātvā prayatamānasaḥ
तर्पयित्वा पितॄन्देवानृषींश्च भरतर्षभ ।
प्राप्नोति वारुणं लोकं दीप्यमानं स्वतेजसा
tarpayitvā pitṝndevānṛṣīṃśca bharatarṣabha |
prāpnoti vāruṇaṃ lokaṃ dīpyamānaṃ svatejasā
शङ्कुकर्णेश्वरं देवमर्चयित्वा युधिष्ठिर ।
अश्वमेधाद्दशगुणं प्रवदन्ति मनीषिणः
śaṅkukarṇeśvaraṃ devamarcayitvā yudhiṣṭhira |
aśvamedhāddaśaguṇaṃ pravadanti manīṣiṇaḥ
प्रदक्षिणमुपावृत्य गच्छेत भरतर्षभ ।
तीर्थं कुरुवरश्रेष्ठ त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
pradakṣiṇamupāvṛtya gaccheta bharatarṣabha |
tīrthaṃ kuruvaraśreṣṭha triṣu lokeṣu viśrutam
शमीति नाम्ना विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् ।
तत्रब्रह्मादयो देवा उपासन्ते महेश्वरम्
śamīti nāmnā vikhyātaṃ sarvapāpapraṇāśanam |
tatrabrahmādayo devā upāsante maheśvaram
तत्रस्नात्वाऽर्चयित्वा च रुद्रं देवगणैर्वृतम् ।
जन्मप्रभृतियत्पापं तत्स्नातस्य प्रणश्यति
tatrasnātvā'rcayitvā ca rudraṃ devagaṇairvṛtam |
janmaprabhṛtiyatpāpaṃ tatsnātasya praṇaśyati
शमी चात्रनरश्रेष्ठ सर्वदेवैरभिष्टुता ।
तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र हयमेधमवाप्नुयात्
śamī cātranaraśreṣṭha sarvadevairabhiṣṭutā |
tatra snātvā naravyāghra hayamedhamavāpnuyāt
गत्वा यत्रमहाप्राज्ञ विष्णुना प्रभविष्णुना ।
पुरा शौचं कृतंराजन्हत्वा दैवतकण्टकान्
gatvā yatramahāprājña viṣṇunā prabhaviṣṇunā |
purā śaucaṃ kṛtaṃrājanhatvā daivatakaṇṭakān
ततो गच्छेत धर्मज्ञ वसोर्धारामभिष्टुताम् ।
गमनादेवतस्यां हि हयमेधफलं लभेत्
tato gaccheta dharmajña vasordhārāmabhiṣṭutām |
gamanādevatasyāṃ hi hayamedhaphalaṃ labhet
स्नात्वा कुरुवरश्रेष्ठ प्रयतात्मा समाहितः ।
तर्प्य देवान्पितॄंश्चैव विष्णुलोके महीयते
snātvā kuruvaraśreṣṭha prayatātmā samāhitaḥ |
tarpya devānpitṝṃścaiva viṣṇuloke mahīyate
तीर्थे चात्र सर पुण्यं वसूनां भरतर्षभ ।
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च वसूनां संमतोभवेत्
tīrthe cātra sara puṇyaṃ vasūnāṃ bharatarṣabha |
tatra snātvā ca pītvā ca vasūnāṃ saṃmatobhavet
सिन्धूत्तममिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् ।
तत्र स्नात्वा नरश्रेष्ठ लभेद्बहुसुवर्णकम्
sindhūttamamiti khyātaṃ sarvapāpapraṇāśanam |
tatra snātvā naraśreṣṭha labhedbahusuvarṇakam
ब्रह्मतीर्थं समासाद्य शुचिः शीलसमन्वितः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति गतिं च परमां व्रजेत्
brahmatīrthaṃ samāsādya śuciḥ śīlasamanvitaḥ |
brahmalokamavāpnoti gatiṃ ca paramāṃ vrajet
कुमारिकाणां शक्रस्य तीर्थं सिद्धनिषेवितम् ।
तत्र स्नात्वा नरः क्षिप्रं स्वर्गलोकमवाप्नुयात्
kumārikāṇāṃ śakrasya tīrthaṃ siddhaniṣevitam |
tatra snātvā naraḥ kṣipraṃ svargalokamavāpnuyāt
रेणुकायाश्च तत्रैव तीर्थं सिद्धनिषेवितम् ।
तत्र स्नात्वा भवेद्विप्रो निर्मलश्चन्द्रमा यथा
reṇukāyāśca tatraiva tīrthaṃ siddhaniṣevitam |
tatra snātvā bhavedvipro nirmalaścandramā yathā
अथ पञ्चनदं गत्वा नियतो नियताशनः ।
पञ्चयज्ञानवाप्नोति क्रमशो येऽनुकीर्तिताः
atha pañcanadaṃ gatvā niyato niyatāśanaḥ |
pañcayajñānavāpnoti kramaśo ye'nukīrtitāḥ
ततो गच्छेत राजेन्द्र भीमायाः स्थानमुत्तमम् ।
तत्रस्नात्वा न योन्यां वै भवेद्भरतसत्तम
tato gaccheta rājendra bhīmāyāḥ sthānamuttamam |
tatrasnātvā na yonyāṃ vai bhavedbharatasattama
देव्याः पुत्रो भवेद्राजंस्तप्तकुण्डलभूषणः ।
गवां शतसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः
devyāḥ putro bhavedrājaṃstaptakuṇḍalabhūṣaṇaḥ |
gavāṃ śatasahasrasya phalaṃ prāpnoti mānavaḥ
गिरिकुञ्जं समासाद्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
पितामहं नमस्कृत्य गोसहस्रफलं लभेत्
girikuñjaṃ samāsādya triṣu lokeṣu viśrutam |
pitāmahaṃ namaskṛtya gosahasraphalaṃ labhet
ततो गच्छेत धर्मज्ञ विमलं तीर्थमुत्तमम् ।
अद्यापि यत्रदृश्यन्ते मत्स्याः सौवर्णराजताः
tato gaccheta dharmajña vimalaṃ tīrthamuttamam |
adyāpi yatradṛśyante matsyāḥ sauvarṇarājatāḥ
तत्र स्नात्वा नरः क्षिप्रं वासवं लोकमाप्नुयात् ।
सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम्
tatra snātvā naraḥ kṣipraṃ vāsavaṃ lokamāpnuyāt |
sarvapāpaviśuddhātmā gaccheta paramāṃ gatim
वितस्तां च समासाद्य संतर्प्य पितृदेवताः ।
नरः फलमवाप्नोति वाजपेयस्य भारत
vitastāṃ ca samāsādya saṃtarpya pitṛdevatāḥ |
naraḥ phalamavāpnoti vājapeyasya bhārata
काश्मीरष्वेव नागस्य भवनं तक्षकस्य च ।
वितस्ताख्यमिति ख्यातं सर्वपापप्रमोचनम्
kāśmīraṣveva nāgasya bhavanaṃ takṣakasya ca |
vitastākhyamiti khyātaṃ sarvapāpapramocanam
तत्रस्नात्वा नरो नूनं वाजपेयमवाप्नुयात् ।
सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेच्च परमां गतिम्
tatrasnātvā naro nūnaṃ vājapeyamavāpnuyāt |
sarvapāpaviśuddhātmā gacchecca paramāṃ gatim
ततो गच्छेत मलदां त्रिषु लोकेषु विश्रुताम् ।
पश्चिमायां तु संध्यायामुपस्पृश्य यथाविधि
tato gaccheta maladāṃ triṣu lokeṣu viśrutām |
paścimāyāṃ tu saṃdhyāyāmupaspṛśya yathāvidhi
चरुं सप्तार्चिषे राजन्यथाशक्ति निवेदयेत् ।
पितॄणामक्षयं दानं प्रवदन्ति मनीषिणः
caruṃ saptārciṣe rājanyathāśakti nivedayet |
pitṝṇāmakṣayaṃ dānaṃ pravadanti manīṣiṇaḥ
ऋषयः पितरो देवा गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
गुह्यकाः किन्नरा यक्षाः सिद्धा विद्याधरा नराः
ṛṣayaḥ pitaro devā gandharvāpsarasāṃ gaṇāḥ |
guhyakāḥ kinnarā yakṣāḥ siddhā vidyādharā narāḥ
राक्षसा दितिजा रुद्रा ब्रह्मा च मनुजाधिप ।
नियतः परमां दीक्षामास्थायाब्दसहस्रिकीम्
rākṣasā ditijā rudrā brahmā ca manujādhipa |
niyataḥ paramāṃ dīkṣāmāsthāyābdasahasrikīm
विष्णोः प्रसादनं कुर्वंश्चरुं च श्रपयंस्तथा ।
सप्तभिः सप्तभिश्चैव ऋग्भिस्तुष्टाव केशवम्
viṣṇoḥ prasādanaṃ kurvaṃścaruṃ ca śrapayaṃstathā |
saptabhiḥ saptabhiścaiva ṛgbhistuṣṭāva keśavam
ददावष्टगुणैश्वर्यं तेषां तुष्टस्तु केशवः ।
यथाभिलषितानन्यान्कामान्दत्वा महीपते
dadāvaṣṭaguṇaiśvaryaṃ teṣāṃ tuṣṭastu keśavaḥ |
yathābhilaṣitānanyānkāmāndatvā mahīpate
तत्रैवान्तर्दधे देवो विद्युदभ्रेषु वै यथा ।
नाम्ना सप्तचरुं तेन ख्यातं लोकेषु भारत
tatraivāntardadhe devo vidyudabhreṣu vai yathā |
nāmnā saptacaruṃ tena khyātaṃ lokeṣu bhārata
गवां शतसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
अश्वमेधसहस्रेण श्रेयान्सप्तार्चिषे चरुः
gavāṃ śatasahasreṇa rājasūyaśatena ca |
aśvamedhasahasreṇa śreyānsaptārciṣe caruḥ
ततो निवृत्तो राजेन्द्र रुद्रं पदमथाविशेत् ।
अर्चयित्वामहादेवमश्वमेधफलं लभेत् ।
tato nivṛtto rājendra rudraṃ padamathāviśet |
arcayitvāmahādevamaśvamedhaphalaṃ labhet |
मणिमन्तं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः ।
एकरात्रोपितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्
maṇimantaṃ samāsādya brahmacārī samāhitaḥ |
ekarātropito rājannagniṣṭomaphalaṃ labhet
अथ गच्छेत राजेन्द्र देविकां लोकविश्रुतम् ।
प्रसूतिर्यत्र विप्राणां श्रूयते भरतर्षभ
atha gaccheta rājendra devikāṃ lokaviśrutam |
prasūtiryatra viprāṇāṃ śrūyate bharatarṣabha
त्रिशूलपाणएः स्थानं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
देविकायां नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य महेश्वरम्
triśūlapāṇaeḥ sthānaṃ ca triṣu lokeṣu viśrutam |
devikāyāṃ naraḥ snātvā samabhyarcya maheśvaram
यथाशक्ति चरुं तत्र निवेद्य भरतर्षभ ।
सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य लभते फलम्
yathāśakti caruṃ tatra nivedya bharatarṣabha |
sarvakāmasamṛddhasya yajñasya labhate phalam
कामाख्यं तत्र रुद्रस्य तीर्थं देवनिषेवितम् ।
तत्रस्नात्वा नरः क्षिप्रं सिद्धिं प्राप्नोति भारत
kāmākhyaṃ tatra rudrasya tīrthaṃ devaniṣevitam |
tatrasnātvā naraḥ kṣipraṃ siddhiṃ prāpnoti bhārata
यजनं याजनं चैवतथैव ब्रह्मबालुकम् ।
पुष्पाम्भश्च उपस्पृश्य न शोचेन्मरणं गतः
yajanaṃ yājanaṃ caivatathaiva brahmabālukam |
puṣpāmbhaśca upaspṛśya na śocenmaraṇaṃ gataḥ
अर्धयोजनविस्तारां पञ्चयोजनमायताम् ।
एतां हि देविकामाहुः पुण्यां देवर्षिसेविताम्
ardhayojanavistārāṃ pañcayojanamāyatām |
etāṃ hi devikāmāhuḥ puṇyāṃ devarṣisevitām
ततो गच्छेत धर्मज्ञ दीर्घसत्रं यथाक्रमम् ।
तत्र ब्रह्मादयो देवाः सिद्धाश्च परमर्षपः ।
दीर्घसत्रमुपासन्ते दीक्षिता नियतव्रताः
tato gaccheta dharmajña dīrghasatraṃ yathākramam |
tatra brahmādayo devāḥ siddhāśca paramarṣapaḥ |
dīrghasatramupāsante dīkṣitā niyatavratāḥ
गमनादेव राजेन्द्र दीर्घसत्रमरिंदम ।
राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति भारत
gamanādeva rājendra dīrghasatramariṃdama |
rājasūyāśvamedhābhyāṃ phalaṃ prāpnoti bhārata
ततो विनशनं गच्छेन्नियतो नियताशनः ।
गच्छत्यन्तर्हिता यत्रमेरुपृष्ठे सरस्वती
tato vinaśanaṃ gacchenniyato niyatāśanaḥ |
gacchatyantarhitā yatramerupṛṣṭhe sarasvatī
चमसेऽथ शिवोद्भेदे नागोद्भेदे च दृश्यते ।
तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र द्योतते शशिवत्वदा ।
स्नात्वा तु चमसोद्भेदे अग्निष्टोमफलं लभेत्
camase'tha śivodbhede nāgodbhede ca dṛśyate |
tatra snātvā naravyāghra dyotate śaśivatvadā |
snātvā tu camasodbhede agniṣṭomaphalaṃ labhet
शिवोद्भेदे नरः स्नात्वा गोसहस्रफंल लभेत् ।
नागोद्भेदे नरः स्नात्वा नागलोकमवाप्नुयात्
śivodbhede naraḥ snātvā gosahasraphaṃla labhet |
nāgodbhede naraḥ snātvā nāgalokamavāpnuyāt
शशयानं च राजेन्द्रतीर्थमासाद्य दुर्लभम् ।
शतरूपप्रतिच्छन्नाः पुष्करा यत्र भारत
śaśayānaṃ ca rājendratīrthamāsādya durlabham |
śatarūpapraticchannāḥ puṣkarā yatra bhārata
सरस्वत्यां महाराज शतं संवत्सरं च ते ।
दृश्यन्ते भरतश्रेष्ठ वृत्तां वै कार्तिकीं सदा
sarasvatyāṃ mahārāja śataṃ saṃvatsaraṃ ca te |
dṛśyante bharataśreṣṭha vṛttāṃ vai kārtikīṃ sadā
तत्रस्नात्वा नरव्याघ्र द्योतते शशिवत्सदा ।
गोसहस्रफलं चैव प्राप्नुयाद्भरतर्षभ
tatrasnātvā naravyāghra dyotate śaśivatsadā |
gosahasraphalaṃ caiva prāpnuyādbharatarṣabha
कुमारकोटीमासाद्य नियतः कुरुनन्दन ।
तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः
kumārakoṭīmāsādya niyataḥ kurunandana |
tatrābhiṣekaṃ kurvīta pitṛdevārcane rataḥ
गवामयुतमाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् ।
ततो गच्छेत धर्मज्ञ रुद्रकोटिं समाहितः
gavāmayutamāpnoti kulaṃ caiva samuddharet |
tato gaccheta dharmajña rudrakoṭiṃ samāhitaḥ
पुरा यत्र महाराज मुनिकोटिः समागता ।
हर्षेण महताऽऽविष्टा रुद्रदर्शनकाङ्क्षया
purā yatra mahārāja munikoṭiḥ samāgatā |
harṣeṇa mahatā''viṣṭā rudradarśanakāṅkṣayā
अहंपूर्वमहंपूर्वं द्रक्ष्यामि वृषभध्वजम् ।
एवं संप्रस्थिता राजन्नृषयः किल भारत
ahaṃpūrvamahaṃpūrvaṃ drakṣyāmi vṛṣabhadhvajam |
evaṃ saṃprasthitā rājannṛṣayaḥ kila bhārata
ततो योगीश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते ।
तेषां मन्युप्रणाशार्थमृषीणां भावितात्मनाम्
tato yogīśvareṇāpi yogamāsthāya bhūpate |
teṣāṃ manyupraṇāśārthamṛṣīṇāṃ bhāvitātmanām
स्रष्टा कोटीस्तु रुद्राणामृषीणामग्रतः स्थिता ।
मया पूर्वतरं दृष्ट इतिते मेनिरे पृथक्
sraṣṭā koṭīstu rudrāṇāmṛṣīṇāmagrataḥ sthitā |
mayā pūrvataraṃ dṛṣṭa itite menire pṛthak
तेषां तुष्टो महादेवो मुनीनां भावितात्मनाम् ।
भक्त्या परमया राजन्वरं तेषां प्रदिष्टवान्
teṣāṃ tuṣṭo mahādevo munīnāṃ bhāvitātmanām |
bhaktyā paramayā rājanvaraṃ teṣāṃ pradiṣṭavān
अद्यप्रभृति युष्माकं धर्मवृद्धिर्भविष्यति ।
तत्रस्नात्वा नरव्याघ्र रुद्रकोट्यां नरः शुचिः
adyaprabhṛti yuṣmākaṃ dharmavṛddhirbhaviṣyati |
tatrasnātvā naravyāghra rudrakoṭyāṃ naraḥ śuciḥ
अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् ।
ततो गच्छेत राजेन्द्र संगमं लोकविश्रुतम्
aśvamedhamavāpnoti kulaṃ caiva samuddharet |
tato gaccheta rājendra saṃgamaṃ lokaviśrutam
सरस्वत्या महापुण्यं केशवं समुपासते ।
यत्रब्रह्माहयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः
sarasvatyā mahāpuṇyaṃ keśavaṃ samupāsate |
yatrabrahmāhayo devā ṛṣayaśca tapodhanāḥ
अभिगच्छन्ति राजेन्द्र चैत्रशुक्लचतुर्दशीम् ।
तत्रस्नात्वा नरव्याघ्र विन्देद्बहुसुवर्णकम् ।
सर्वपापविशुद्धात्मा ब्रह्मलोकं च गच्छति
abhigacchanti rājendra caitraśuklacaturdaśīm |
tatrasnātvā naravyāghra vindedbahusuvarṇakam |
sarvapāpaviśuddhātmā brahmalokaṃ ca gacchati
ऋषीणां यत्र सत्राणि समाप्तानि नराधिप ।
तत्रावसानमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत् ।
ṛṣīṇāṃ yatra satrāṇi samāptāni narādhipa |
tatrāvasānamāsādya gosahasraphalaṃ labhet |
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)