नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः
nāpadāmasti maryādā na nimittaṃ na kāraṇam |
dharmastu vibhajatyarthamubhayoḥ puṇyapāpayoḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि आरणेयपर्वणि त्रयोदशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
51 verses · 313 of 315
Yudhishthira says misfortune has no limit or cause; dharma apportions merit and sin. Bhima blames himself for not killing Pratikami when he dragged Draupadi into the hall, Arjuna for bearing Karna's cutting words, Sahadeva for sparing Shakuni at the dice. Yudhishthira sends Nakula up a tree; he sees cranes and water-loving trees and goes to fetch water. At a clear lake a voice from the sky says the water is its own and he must answer its questions first. Nakula drinks and falls lifeless. Sahadeva follows and falls. Arjuna, finding them dead, showers arrows toward the unseen voice, then drinks and falls. Bhima, thinking it the work of yakshas or rakshasas, means to fight after drinking, and falls. Yudhishthira, troubled, enters the silent forest himself and finds the beautiful lake.
युधिष्ठिर उवाच
नापदामस्ति मर्यादा न निमित्तं न कारणम् ।
धर्मस्तु विभजत्यर्थमुभयोः पुण्यपापयोः
nāpadāmasti maryādā na nimittaṃ na kāraṇam |
dharmastu vibhajatyarthamubhayoḥ puṇyapāpayoḥ
भीम उवाच
प्रातिकाम्यनयत्कृष्णां सभायां प्रेष्यवत्तदा ।
न मया निहतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम्
prātikāmyanayatkṛṣṇāṃ sabhāyāṃ preṣyavattadā |
na mayā nihatastatratena prāptāḥ sma saṃśayam
अर्जुन उवाच
वाचस्तीक्ष्णास्थिभेदिन्यः सूतपुत्रेण भाषिताः ।
अतितीव्रा मया क्षान्तास्तेन प्राप्ताः स्म संशयं
vācastīkṣṇāsthibhedinyaḥ sūtaputreṇa bhāṣitāḥ |
atitīvrā mayā kṣāntāstena prāptāḥ sma saṃśayaṃ
सहदेव उवाच
शकुनिस्त्वां यदाऽजैषीदक्षद्यूतेन भारत ।
स मया न हतस्तत्रतेन प्राप्ताः स्म संशयम्
śakunistvāṃ yadā'jaiṣīdakṣadyūtena bhārata |
sa mayā na hatastatratena prāptāḥ sma saṃśayam
वैशंपायन उवाच
ततो युधिष्ठिरो राजा नकुलं वाक्यमब्रवीत् ।
आरुह्य वृक्षं माद्रेय निरीक्षस्व दिशो दश
tato yudhiṣṭhiro rājā nakulaṃ vākyamabravīt |
āruhya vṛkṣaṃ mādreya nirīkṣasva diśo daśa
पानीयमन्तिके पश्य वृक्षान्वाप्युदकाश्रयान् ।
एते हि भ्रातरः श्रान्तास्तव तात पिपासिताः
pānīyamantike paśya vṛkṣānvāpyudakāśrayān |
ete hi bhrātaraḥ śrāntāstava tāta pipāsitāḥ
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येऽष्ठस्य शासनात् ।
तत उत्थाय मतिमाञ्शीघ्रमारुह्य पादपम् ।
अब्रवीद्धांतरं ज्येष्मभिवीक्ष्य समन्ततः
nakulastu tathetyuktvā bhrāturjye'ṣṭhasya śāsanāt |
tata utthāya matimāñśīghramāruhya pādapam |
abravīddhāṃtaraṃ jyeṣmabhivīkṣya samantataḥ
पश्यामि बहुलान्राजन्वृक्षानुदकसंश्रयान् ।
सारसानां च निर्ह्रादस्तत्रोदकमसंशयम्
paśyāmi bahulānrājanvṛkṣānudakasaṃśrayān |
sārasānāṃ ca nirhrādastatrodakamasaṃśayam
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
गच्छ सौम्य ततः शीघ्रं तूणैः रपानीयमानय
tato'bravītsatyadhṛtiḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
gaccha saumya tataḥ śīghraṃ tūṇaiḥ rapānīyamānaya
नकुलस्तु तथेत्युक्त्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य शासनात् ।
प्राद्रवद्यत्र पानीयं शीघ्रं चैवान्वपद्यत
nakulastu tathetyuktvā bhrāturjyeṣṭhasya śāsanāt |
prādravadyatra pānīyaṃ śīghraṃ caivānvapadyata
स दृष्ट्वा विमलं तोयं सारसैः परिवारितम् ।
पातुकामस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे
sa dṛṣṭvā vimalaṃ toyaṃ sārasaiḥ parivāritam |
pātukāmastato vācamantarikṣātsa śuśruve
यक्ष उवाच
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु माद्रेय ततः पिब हरस्व च
mā tāta sāhasaṃ kārṣīrmama pūrvaparigrahaḥ |
praśnānuktvā tu mādreya tataḥ piba harasva ca
अनादृत्य तु तद्वाक्यं नकुलः सुपिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह
anādṛtya tu tadvākyaṃ nakulaḥ supipāsitaḥ |
apibacchītalaṃ toyaṃ pītvā ca nipapāta ha
चिरायमाणे नकुले कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीद्ध्रातरं वीरं सहदेवमरिंदमम्
cirāyamāṇe nakule kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
abravīddhrātaraṃ vīraṃ sahadevamariṃdamam
भ्राता चिरायते तात सहदेव तवाग्रजः ।
तं चैवानय सोदर्यं पानीयं च त्वमानय
bhrātā cirāyate tāta sahadeva tavāgrajaḥ |
taṃ caivānaya sodaryaṃ pānīyaṃ ca tvamānaya
सहदेवस्तथेत्युक्त्वा तां दिशं प्रत्यपद्यत ।
ददर्श च हतं भूमौ भ्रातरं नकुलं तदा
sahadevastathetyuktvā tāṃ diśaṃ pratyapadyata |
dadarśa ca hataṃ bhūmau bhrātaraṃ nakulaṃ tadā
भ्रातृशोकाभिसंतप्तस्तृषया च प्रपीडितः ।
अभिदुद्राव रपानीयं ततो वागभ्यभाषत
bhrātṛśokābhisaṃtaptastṛṣayā ca prapīḍitaḥ |
abhidudrāva rapānīyaṃ tato vāgabhyabhāṣata
मा तात साहसं कार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा यथाकामं पिबस्व च हरस्व च
mā tāta sāhasaṃ kārṣīrmama pūrvaparigrahaḥ |
praśnānuktvā yathākāmaṃ pibasva ca harasva ca
अनादृत्य तु तद्वाक्यं सहदेवः पिपासितः ।
अपिबच्छीतलं तोयं पीत्वा च निपपात ह
anādṛtya tu tadvākyaṃ sahadevaḥ pipāsitaḥ |
apibacchītalaṃ toyaṃ pītvā ca nipapāta ha
अथाब्रवीत्स विजयं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भ्रातरौ ते चिरगतौ बीभत्सो शत्रुकर्शन
athābravītsa vijayaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
bhrātarau te ciragatau bībhatso śatrukarśana
तौ चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय ।
त्वं हि नस्तात सर्वेषां दुःखितानामपाश्रयः
tau caivānaya bhadraṃ te pānīyaṃ ca tvamānaya |
tvaṃ hi nastāta sarveṣāṃ duḥkhitānāmapāśrayaḥ
एवमुक्तो गुडाकेशः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
आमुक्तखङ्गो मेधावी तत्सरः प्रत्यपद्यत
evamukto guḍākeśaḥ pragṛhya saśaraṃ dhanuḥ |
āmuktakhaṅgo medhāvī tatsaraḥ pratyapadyata
यतः पुरुषशार्दूलौ पानीयहरणे गतौ ।
तौ ददर्श हतौ तत्रभ्रातरौ श्वेतवाहनः
yataḥ puruṣaśārdūlau pānīyaharaṇe gatau |
tau dadarśa hatau tatrabhrātarau śvetavāhanaḥ
विगतासू नरव्याघ्रौ शयानौ वसुधातले ।
प्रसुप्ताविव तौ दृष्ट्वा नरसिंहः सुदुःखितः ।
धनुरुद्यम्य कौन्तेयो व्यलोकयत तद्वनम्
vigatāsū naravyāghrau śayānau vasudhātale |
prasuptāviva tau dṛṣṭvā narasiṃhaḥ suduḥkhitaḥ |
dhanurudyamya kaunteyo vyalokayata tadvanam
नापश्यत्तत्रकिंचित्स भूतमस्मिन्महावने ।
सव्यसाची पिपासार्तः पानीयं सोभ्यधावत
nāpaśyattatrakiṃcitsa bhūtamasminmahāvane |
savyasācī pipāsārtaḥ pānīyaṃ sobhyadhāvata
अभिधावंस्ततो वाचमन्तरिक्षात्स शुश्रुवे ।
यत्त्वमिच्छसि पानीयं नैतच्छक्यं बलात्त्वया
abhidhāvaṃstato vācamantarikṣātsa śuśruve |
yattvamicchasi pānīyaṃ naitacchakyaṃ balāttvayā
कौन्तेय यदि वै प्रश्नान्मयोक्तान्प्रतिवक्ष्यसि ।
ततः पास्यसि पानीयं हरिष्यसि च भारत
kaunteya yadi vai praśnānmayoktānprativakṣyasi |
tataḥ pāsyasi pānīyaṃ hariṣyasi ca bhārata
वारितस्त्वब्रवीत्पार्थो दृश्यमानो निवारय ।
यावद्बाणैर्विनिर्भिन्नः पुनर्नैवं वदिष्यसि
vāritastvabravītpārtho dṛśyamāno nivāraya |
yāvadbāṇairvinirbhinnaḥ punarnaivaṃ vadiṣyasi
एवमुक्त्वा ततः पार्थः शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ।
प्रववर्ष रदिशः कृत्स्नाः शब्दवेधं च दर्शयन् ।
कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्भरतर्षभः ।
evamuktvā tataḥ pārthaḥ śarairastrānumantritaiḥ |
pravavarṣa radiśaḥ kṛtsnāḥ śabdavedhaṃ ca darśayan |
karṇinālīkanārācānutsṛjanbharatarṣabhaḥ |
स त्वमोघानिषून्मुक्त्वा तृष्णयाऽभिप्रपीडितः ।
अनेकैरिषुसंघातैरन्तरिक्षे ववर्ष ह
sa tvamoghāniṣūnmuktvā tṛṣṇayā'bhiprapīḍitaḥ |
anekairiṣusaṃghātairantarikṣe vavarṣa ha
किं विधानेन ते पार्थ प्रश्नानुक्त्वा पयः पिब ।
अनुक्त्वा च पिबन्प्रश्नान्पीत्वैव नभविष्यसि
kiṃ vidhānena te pārtha praśnānuktvā payaḥ piba |
anuktvā ca pibanpraśnānpītvaiva nabhaviṣyasi
स च मोघानिषून्दृष्ट्वातृष्णया च प्रपीडितः ।
अवज्ञायैव तां वाचं पीत्वैव निपपात् ह
sa ca moghāniṣūndṛṣṭvātṛṣṇayā ca prapīḍitaḥ |
avajñāyaiva tāṃ vācaṃ pītvaiva nipapāt ha
अथाब्रवीद्भीमसेनं कुनतीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च बीभत्सुश्च परंतप
athābravīdbhīmasenaṃ kunatīputro yudhiṣṭhiraḥ |
nakulaḥ sahadevaśca bībhatsuśca paraṃtapa
चिरंगतास्तोयहेतोर्न चागच्छन्ति भारत ।
तांश्चैवानय भद्रं ते पानीयं च त्वमानय
ciraṃgatāstoyahetorna cāgacchanti bhārata |
tāṃścaivānaya bhadraṃ te pānīyaṃ ca tvamānaya
भीमसेनस्तथेत्युक्त्वा तं देशं प्रत्यपद्यत ।
रयत्रते पुरुषव्याघ्रा भ्रातरोस्य निपातिताः
bhīmasenastathetyuktvā taṃ deśaṃ pratyapadyata |
rayatrate puruṣavyāghrā bhrātarosya nipātitāḥ
तान्दृष्ट्वा दुःखितो भीमस्तृषया च प्रपीडितः ।
अमन्यत महाबाहुः कर्म तद्यक्षरक्षसाम्
tāndṛṣṭvā duḥkhito bhīmastṛṣayā ca prapīḍitaḥ |
amanyata mahābāhuḥ karma tadyakṣarakṣasām
सचिन्तयामास तदा योद्धव्यं ध्रुवमद्य मे ।
पास्यामि तावत्पानीयमिति पार्थो वृकोदरः
sacintayāmāsa tadā yoddhavyaṃ dhruvamadya me |
pāsyāmi tāvatpānīyamiti pārtho vṛkodaraḥ
ततोऽभ्यधावत्पानीयं पिपासुः पुरुषर्षभः
tato'bhyadhāvatpānīyaṃ pipāsuḥ puruṣarṣabhaḥ
मा तात साहसंकार्षीर्मम पूर्वपरिग्रहः ।
प्रश्नानुक्त्वा तु कौन्तेय ततः पिब हरस्व च
mā tāta sāhasaṃkārṣīrmama pūrvaparigrahaḥ |
praśnānuktvā tu kaunteya tataḥ piba harasva ca
एवमुक्तस्तदा भीमो यक्षेणामिततेजसा ।
अनुक्त्वैव तु तान्प्रश्नान्पीत्वैव निपपात ह
evamuktastadā bhīmo yakṣeṇāmitatejasā |
anuktvaiva tu tānpraśnānpītvaiva nipapāta ha
ततः कुन्तीसुतो राजा प्रचिन्त्य पुरुषर्षभः ।
आत्मनाऽऽत्मानमन्विष्य विचारमकरोत्प्रभुः
tataḥ kuntīsuto rājā pracintya puruṣarṣabhaḥ |
ātmanā''tmānamanviṣya vicāramakarotprabhuḥ
ततश्चिरगतान्भ्रातृनथाऽऽज्ञाय युधिष्ठिरः ।
चिरायमाणान्बहुशः पुनः पुनरुवाचह
tataściragatānbhrātṛnathā''jñāya yudhiṣṭhiraḥ |
cirāyamāṇānbahuśaḥ punaḥ punaruvācaha
किंस्विद्वनमिदं दग्धं किंखिद्दृष्टो मृतो भवेत् ।
प्रहरन्तो महाभूतं शप्तास्तेनाथ तेऽपतन्
kiṃsvidvanamidaṃ dagdhaṃ kiṃkhiddṛṣṭo mṛto bhavet |
praharanto mahābhūtaṃ śaptāstenātha te'patan
न पश्यन्त्यथवा वीराः पानीयं यत्रते गताः ।
अन्विच्छद्भिर्वने तोयं कालोऽयमतिपातितः
na paśyantyathavā vīrāḥ pānīyaṃ yatrate gatāḥ |
anvicchadbhirvane toyaṃ kālo'yamatipātitaḥ
किंनु तत्कारणं येन नायान्ति पुरुषर्षभाः ।
गच्छाम्येषां पदं द्रष्टुमिति कृत्वा युधिष्ठिरः
kiṃnu tatkāraṇaṃ yena nāyānti puruṣarṣabhāḥ |
gacchāmyeṣāṃ padaṃ draṣṭumiti kṛtvā yudhiṣṭhiraḥ
समुत्थाय महाबुद्धिर्दह्यमानेन चेतसा ।
व्यपेतजननिर्घोषं प्रविवेश महावनम्
samutthāya mahābuddhirdahyamānena cetasā |
vyapetajananirghoṣaṃ praviveśa mahāvanam
रुरुभिश्च वराहैश्च पक्षिभिश्च निषेवितम् ।
नीलभास्वरवर्णैश्च पादपैरुशोभितम्
rurubhiśca varāhaiśca pakṣibhiśca niṣevitam |
nīlabhāsvaravarṇaiśca pādapairuśobhitam
भ्रमरैरुपगीतं च पक्षिभिश् समन्ततः ।
मृदुशाड्वलसंकीर्णभूमिभागं मनोहरम्
bhramarairupagītaṃ ca pakṣibhiś samantataḥ |
mṛduśāḍvalasaṃkīrṇabhūmibhāgaṃ manoharam
स गच्छन्कानने तस्मिन्हेमजालपरिष्कृतम् ।
ददर्श तत्सरः श्रीमान्विश्वकर्मकृतं यथा
sa gacchankānane tasminhemajālapariṣkṛtam |
dadarśa tatsaraḥ śrīmānviśvakarmakṛtaṃ yathā
उपेतं नलिनीजालैः सिन्धुवारैः सचेतसैः ।
केतकैः करवीरैश्च पिप्पलैश्चैव संवृतम्
upetaṃ nalinījālaiḥ sindhuvāraiḥ sacetasaiḥ |
ketakaiḥ karavīraiśca pippalaiścaiva saṃvṛtam
ततो धर्मसुतः श्रीमान्भ्रातृदर्शनलालसः ।
श्रमार्तस्तदुपागम्य सरो दृष्ट्वाऽथ विस्मितः
tato dharmasutaḥ śrīmānbhrātṛdarśanalālasaḥ |
śramārtastadupāgamya saro dṛṣṭvā'tha vismitaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)