Anushasana Parva

Chapter 261: Atri lights the world; Chyavana humbles Indra

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकषष्ट्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

34 verses · 261 of 274

What happens in this chapter

Atri lights the world; Chyavana humbles Indra

Vayu tells of Atri. Devas and Danavas fought in thick darkness; Svarbhanu had pierced the moon and the sun with arrows, and the Devas were being slain. They found Atri at his tapas and begged him to be their moon, their sun and the slayer of their foes. Atri became the moon, then lit the world with his own tapas and defeated the enemies. Then Vayu tells of Chyavana, who wished the Ashvins to share the soma. Indra refused to drink with them. Chyavana began the rite with mantras, stopped Indra's arm and thunderbolt, and raised the terrible being Mada, in whose open mouth the Devas stood like fish in the sea. Chyavana divided Mada among dice, hunting, drink and women, the four vices that ruin men.

भीष्म उवाच

261.1

इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत् ।
शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रेः सुमहात्मनः

ityuktastvarjunastūṣṇīmabhūdvāyustamabravīt |
śṛṇu me haihayaśreṣṭha karmātreḥ sumahātmanaḥ

261.2

घोरे तमस्ययुध्यन्त सहिता देवदानवाः ।
अविद्यत शरैस्तत्र स्वर्भानुः सोमभास्करौ

ghore tamasyayudhyanta sahitā devadānavāḥ |
avidyata śaraistatra svarbhānuḥ somabhāskarau

261.3

अथ ते तमसा ग्रस्ता निहन्यन्ते स्म दानवैः ।
देवा नृपतिशार्दूल सहैव बलिभिस्तदा

atha te tamasā grastā nihanyante sma dānavaiḥ |
devā nṛpatiśārdūla sahaiva balibhistadā

261.4

असुरेर्वध्यमानास्ते क्षीणप्राणा दिवौकसः ।
अपश्यन्त तपस्यन्तमत्रिं विप्रं तपोधनम्

asurervadhyamānāste kṣīṇaprāṇā divaukasaḥ |
apaśyanta tapasyantamatriṃ vipraṃ tapodhanam

261.5

अथैनमब्रुवन्देवाः शान्तक्रोधं जितेन्द्रियम् ।
असुरेरिषुभिर्विद्धौ चन्द्रादित्याविमावुभौ

athainamabruvandevāḥ śāntakrodhaṃ jitendriyam |
asureriṣubhirviddhau candrādityāvimāvubhau

261.6

वयं वध्यामहे चापि शत्रुभिस्तमसा वृते ।
नाधिगच्छाम शान्तिं च भयात्त्रायस्व नः प्रभो

vayaṃ vadhyāmahe cāpi śatrubhistamasā vṛte |
nādhigacchāma śāntiṃ ca bhayāttrāyasva naḥ prabho

अत्रिरुवाच

261.7

कथं रक्षामि भवतस्तेऽब्रुवंश्चन्द्रमा भव ।
तिमिरघ्नश्च सविता दस्युहन्ता च नो भव

kathaṃ rakṣāmi bhavataste'bruvaṃścandramā bhava |
timiraghnaśca savitā dasyuhantā ca no bhava

261.8

एवमुक्तस्तदात्रिर्वै तमोनुदभवच्छशी ।
अपश्यत्सौम्यभावाच्च सोमवत्प्रियदर्शनः

evamuktastadātrirvai tamonudabhavacchaśī |
apaśyatsaumyabhāvācca somavatpriyadarśanaḥ

261.9

दृष्ट्वा नातिप्रभं सोमं तथा सूर्यं च पार्थिव ।
प्रकाशमकरोदत्रिस्तपसा स्वेन संयुगे

dṛṣṭvā nātiprabhaṃ somaṃ tathā sūryaṃ ca pārthiva |
prakāśamakarodatristapasā svena saṃyuge

261.10

जगद्वितिमिरं चापि प्रदीप्तमकरोत्तदा ।
व्यजयच्छत्रुसङ्घांश्च देवानां स्वेन तेजसा

jagadvitimiraṃ cāpi pradīptamakarottadā |
vyajayacchatrusaṅghāṃśca devānāṃ svena tejasā

261.11

अत्रिणा दह्यमानांस्तान्दृष्ट्वा देवा महासुरान् ।
पराक्रमैस्तेऽपिं तदा व्यघ्नन्नत्रिसुरक्षिताः ।
उद्भासितश्च सविता देवास्त्राता हतासुराः

atriṇā dahyamānāṃstāndṛṣṭvā devā mahāsurān |
parākramaiste'piṃ tadā vyaghnannatrisurakṣitāḥ |
udbhāsitaśca savitā devāstrātā hatāsurāḥ

261.12

अत्रिणा त्वथ सोमत्वं कृतमुत्तमतेजसा ।
द्विजेनाग्निद्वितीयेनि जपता चर्मवाससा

atriṇā tvatha somatvaṃ kṛtamuttamatejasā |
dvijenāgnidvitīyeni japatā carmavāsasā

261.13

फलभक्षेण राजर्षे पश्य कर्मात्रिणा कृतम् ।
तस्यापि विस्तरेणोक्तं कर्मात्रेः सुमहात्मनः ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमत्रितः क्षत्रियं वरम्

phalabhakṣeṇa rājarṣe paśya karmātriṇā kṛtam |
tasyāpi vistareṇoktaṃ karmātreḥ sumahātmanaḥ |
bravīmyanyaṃ brūhi vā tvamatritaḥ kṣatriyaṃ varam

261.14

इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्महत्कर्म च्यवनस्य महात्मनः

ityuktastvarjunastūṣṇīmabhūdvāyustato'bravīt |
śṛṇu rājanmahatkarma cyavanasya mahātmanaḥ

261.15

अश्विनोः प्रतिसंश्रुत्य च्यवनः पाकशासनम् ।
प्रोवाच सहितो देवैः सोमपावश्विनौ कुरु

aśvinoḥ pratisaṃśrutya cyavanaḥ pākaśāsanam |
provāca sahito devaiḥ somapāvaśvinau kuru

इन्द्र उवाच

261.16

अस्माभिर्निन्दितावेतौ भवेतां सोमपौ कथम् ।
देवैर्न सम्मितावेतौ तस्मान्मैवं वदस्व नः

asmābhirninditāvetau bhavetāṃ somapau katham |
devairna sammitāvetau tasmānmaivaṃ vadasva naḥ

261.17

अश्विभ्यां सह नेच्छामः सोमं पातुं महाव्रत ।
यदन्यद्वक्ष्यसे विप्र तत्करिष्याम ते वचः

aśvibhyāṃ saha necchāmaḥ somaṃ pātuṃ mahāvrata |
yadanyadvakṣyase vipra tatkariṣyāma te vacaḥ

च्यवन उवाच

261.18

पिबेतामश्विनौ सोमं भवद्भिः सहिताविमौ ।
उभावेतावपि सुरौ सूर्यपुत्रौ सुरेश्वर

pibetāmaśvinau somaṃ bhavadbhiḥ sahitāvimau |
ubhāvetāvapi surau sūryaputrau sureśvara

261.19

क्रियतां मद्वचो देवा यथा वै समुदाहृतम् ।
एतद्वः कुर्वतां श्रेयो भवेन्नैतदकुर्वताम्

kriyatāṃ madvaco devā yathā vai samudāhṛtam |
etadvaḥ kurvatāṃ śreyo bhavennaitadakurvatām

इन्द्र उवाच

261.20

अश्विभ्यां सह सोमं वै न पास्यामि द्विजोत्तम ।
पिबन्त्वन्ये यथाकामं नाहं पातुमिहोत्सहे

aśvibhyāṃ saha somaṃ vai na pāsyāmi dvijottama |
pibantvanye yathākāmaṃ nāhaṃ pātumihotsahe

च्यवन उवाच

261.21

न चेत्करिष्यसि वचो मयोक्तं बलसूदन ।
मया प्रमथितः सद्यः सोमं पास्यसि वै मखे

na cetkariṣyasi vaco mayoktaṃ balasūdana |
mayā pramathitaḥ sadyaḥ somaṃ pāsyasi vai makhe

वायुरुवाच

261.22

ततः कर्म समारब्धं हिताय सहसाऽश्विनोः ।
च्यवनेनि ततो मन्त्रैरभिभूताः सुराऽभवन्

tataḥ karma samārabdhaṃ hitāya sahasā'śvinoḥ |
cyavaneni tato mantrairabhibhūtāḥ surā'bhavan

261.23

तत्तु कर्म समारब्धं दृष्ट्वेन्द्रः क्रोधमूर्च्छितः ।
उद्यम्य विपुलं शैलं च्यवनं समुपाद्रवत्

tattu karma samārabdhaṃ dṛṣṭvendraḥ krodhamūrcchitaḥ |
udyamya vipulaṃ śailaṃ cyavanaṃ samupādravat

261.24

तथा वज्रेम भगवानमर्षाकुललोचनः ।
तमापतन्तं दृष्ट्वैव च्यवनस्तपसाऽन्वितः

tathā vajrema bhagavānamarṣākulalocanaḥ |
tamāpatantaṃ dṛṣṭvaiva cyavanastapasā'nvitaḥ

261.25

अद्भिः सिक्त्वाऽस्तम्ययतं सवज्रं सहपर्वतम् ।
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोऽसृजच्छत्रुमेव हि

adbhiḥ siktvā'stamyayataṃ savajraṃ sahaparvatam |
athendrasya mahāghoraṃ so'sṛjacchatrumeva hi

261.26

मदं नामाहुतिमयं व्यादितास्यं महामुनिः ।
तस्य दन्तसहस्रं तु बभूव शतयोजनम्

madaṃ nāmāhutimayaṃ vyāditāsyaṃ mahāmuniḥ |
tasya dantasahasraṃ tu babhūva śatayojanam

261.27

द्वियोजनशतास्तस्य दंष्ट्राः परमदारुणाः ।
हनुस्तस्याभवद्भूमावास्यं चास्यास्पृशद्दिवम्

dviyojanaśatāstasya daṃṣṭrāḥ paramadāruṇāḥ |
hanustasyābhavadbhūmāvāsyaṃ cāsyāspṛśaddivam

261.28

जिह्वामूले स्थितास्तस्य सर्वे देवाः सवासवाः ।
तिमेरास्यमनुप्राप्ता यथा मत्स्या महार्णवे

jihvāmūle sthitāstasya sarve devāḥ savāsavāḥ |
timerāsyamanuprāptā yathā matsyā mahārṇave

261.29

ते सम्मन्त्र्य ततो देवा मदस्यास्य समीपगाः ।
अब्रुवन्सहिताः शक्रं प्रणमास्मै द्विजातये

te sammantrya tato devā madasyāsya samīpagāḥ |
abruvansahitāḥ śakraṃ praṇamāsmai dvijātaye

261.30

अश्विभ्यां सह सोमं च पिबाम विगतज्वराः ।
ततः स प्रणतः शक्रश्चकार च्यवनस्य तत्

aśvibhyāṃ saha somaṃ ca pibāma vigatajvarāḥ |
tataḥ sa praṇataḥ śakraścakāra cyavanasya tat

261.31

च्यवनः कृतवानेतावश्विनौ सोमपायिनौ ।
ततः प्रत्याहरत्कर्म मदं च व्यभजन्मुनिः

cyavanaḥ kṛtavānetāvaśvinau somapāyinau |
tataḥ pratyāharatkarma madaṃ ca vyabhajanmuniḥ

261.32

अक्षेषु मृगयायां च पाने स्त्रीषु च वीर्यवान् ।
एतैर्दोषैर्नरा राजन्क्षयं यान्ति न संशयः

akṣeṣu mṛgayāyāṃ ca pāne strīṣu ca vīryavān |
etairdoṣairnarā rājankṣayaṃ yānti na saṃśayaḥ

261.33

तस्मादेतान्नरो नित्यं दूरतः परिवर्जयेतद्

tasmādetānnaro nityaṃ dūrataḥ parivarjayetad

261.34

एतत्ते च्यवनस्यापि कर्मि राजन्प्रकीर्तितम् ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं क्षत्रियं ब्राह्मणाद्वरम्

etatte cyavanasyāpi karmi rājanprakīrtitam |
bravīmyanyaṃ brūhi vā tvaṃ kṣatriyaṃ brāhmaṇādvaram

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)