Anushasana Parva

Chapter 155: Shukra on flowers, incense, lamps and bali

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पञ्चपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

65 verses · 155 of 274

What happens in this chapter

Shukra on flowers, incense, lamps and bali

Yudhishthira asks about gifts of flowers, incense and light. Bhishma relays a chain: Shukra taught Bali, Manu taught the golden ascetic Suvarna on Meru, Suvarna taught Narada, and Narada taught Bhishma. White, fragrant blooms of thornless trees please the gods; the lotus, tulsi and jati are honoured everywhere; red, thorny, bitter plants belong to abhichara in the Atharva. Devas enjoy by scent, yakshas and rakshasas by sight, nagas by use, men by all three. Guggulu is the best incense for the devas, aguru for yakshas. A lamp raises one upward and cures darkness; the giver gains clear sight and shines in svarga. Bali of curd and milk goes to devas, of meat and liquor to yakshas and rakshasas.

युधिष्ठिर उवाच

155.1

आलोकदानं नामैतत्कीदृशं भरतर्षभ ।
कथमेतत्समुत्पन्नं फलं वा तद्ब्रवीहि मे

ālokadānaṃ nāmaitatkīdṛśaṃ bharatarṣabha |
kathametatsamutpannaṃ phalaṃ vā tadbravīhi me

भीष्म उवाच

155.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मनोः प्रजापतेर्वादं सुवर्णस्य च भारत

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
manoḥ prajāpatervādaṃ suvarṇasya ca bhārata

155.3

तपस्वी कश्चिदभवत्सुवर्णो नाम भारत ।
वर्णतो हेमवर्णः स सुवर्ण इति विश्रुतः

tapasvī kaścidabhavatsuvarṇo nāma bhārata |
varṇato hemavarṇaḥ sa suvarṇa iti viśrutaḥ

155.4

कुलशीलगुणोपेतः स्वाध्यायोपरमं गतः ।
बहून्सुवंशप्रभवान्समतीतः स्वकैर्गुणैः

kulaśīlaguṇopetaḥ svādhyāyoparamaṃ gataḥ |
bahūnsuvaṃśaprabhavānsamatītaḥ svakairguṇaiḥ

155.5

स कदाचिन्मनुं विप्रो ददर्शोपससर्प च ।
कुशलप्रश्नमन्योन्यं तौ चोभौ तत्र चक्रतुः

sa kadācinmanuṃ vipro dadarśopasasarpa ca |
kuśalapraśnamanyonyaṃ tau cobhau tatra cakratuḥ

155.6

ततस्तौ सत्यसंकल्पौ मेरौ काञ्चनपर्वते ।
देवर्षिभिः सदा जुष्टे सहितौ संन्यषीदताम्

tatastau satyasaṃkalpau merau kāñcanaparvate |
devarṣibhiḥ sadā juṣṭe sahitau saṃnyaṣīdatām

155.7

तत्र तौ कथयन्तौ स्तां कथा नानाविधाश्रयाः ।
ब्रह्मर्षिदेवदैत्यानां पुराणानां महात्मनाम्

tatra tau kathayantau stāṃ kathā nānāvidhāśrayāḥ |
brahmarṣidevadaityānāṃ purāṇānāṃ mahātmanām

155.8

सुवर्णस्त्वब्रवीद्वाक्यं मनुं स्वायंभुवं प्रति ।
हितार्थं सर्वभूतानां प्रश्नं मे वक्तुमर्हसि

suvarṇastvabravīdvākyaṃ manuṃ svāyaṃbhuvaṃ prati |
hitārthaṃ sarvabhūtānāṃ praśnaṃ me vaktumarhasi

155.9

सुमनोगन्धधूपाद्यैरिज्यन्ते दैवतानि च ।
किमेतत्कथमुत्पन्नं फलं योगं च शंस मे

sumanogandhadhūpādyairijyante daivatāni ca |
kimetatkathamutpannaṃ phalaṃ yogaṃ ca śaṃsa me

मनुरुवाच

155.11

बलेर्वैरोचनस्येह त्रैलोक्यमनुशासतः ।
समीपमाजगामाशु शुक्रो भृगुकुलोद्वहः

balervairocanasyeha trailokyamanuśāsataḥ |
samīpamājagāmāśu śukro bhṛgukulodvahaḥ

155.12

तमर्घ्यादिभिरभ्यर्च्य भार्गवं सोऽसुराधिपः ।
निषसादासने पश्चाद्विधिवद्भूरिदक्षिणः

tamarghyādibhirabhyarcya bhārgavaṃ so'surādhipaḥ |
niṣasādāsane paścādvidhivadbhūridakṣiṇaḥ

155.13

कथेयमभवत्तत्र त्वया या परिकीर्तिता ।
सुमनोधूपदीपानां सम्प्रदाने फलं प्रति

katheyamabhavattatra tvayā yā parikīrtitā |
sumanodhūpadīpānāṃ sampradāne phalaṃ prati

155.14

ततः पप्रच्छ दैत्येन्द्रः कवीन्द्रं प्रश्नमुत्तमम्

tataḥ papraccha daityendraḥ kavīndraṃ praśnamuttamam

155.15

सुमनोधूपदीपानां किं फलं ब्रह्मिवित्तम ।
प्रदानस्य द्विजश्रेष्ठ तद्भवान्वक्तुमर्हति

sumanodhūpadīpānāṃ kiṃ phalaṃ brahmivittama |
pradānasya dvijaśreṣṭha tadbhavānvaktumarhati

शुक्र उवाच

155.16

अग्नीषोमादिसृष्टौ तु विष्णोः सर्वात्मनः प्रभोः ।
तपः पूर्वं समुत्पन्नं धर्मस्तस्मादनन्तरम्

agnīṣomādisṛṣṭau tu viṣṇoḥ sarvātmanaḥ prabhoḥ |
tapaḥ pūrvaṃ samutpannaṃ dharmastasmādanantaram

155.17

एतस्मिन्नन्तरे चैव वीरुदोषध्य एव च ।
सोमस्यात्मा च बहुधा सम्भूतः पृथिवीतले ।
अमृतं च विषं चैव याश्चान्यास्तृणजातयः

etasminnantare caiva vīrudoṣadhya eva ca |
somasyātmā ca bahudhā sambhūtaḥ pṛthivītale |
amṛtaṃ ca viṣaṃ caiva yāścānyāstṛṇajātayaḥ

155.18

अमृतं मनसः प्रीतिं सद्यस्तृप्तिं ददाति च ।
मनो ग्लपयते तीव्रं विषं गन्धेन सर्वशः

amṛtaṃ manasaḥ prītiṃ sadyastṛptiṃ dadāti ca |
mano glapayate tīvraṃ viṣaṃ gandhena sarvaśaḥ

155.19

अमृतं मङ्गलं विद्धि महद्विषममङ्गलम् ।
ओषध्यो ह्यमृतं सर्वा विषं तेजोग्निसम्भवम्

amṛtaṃ maṅgalaṃ viddhi mahadviṣamamaṅgalam |
oṣadhyo hyamṛtaṃ sarvā viṣaṃ tejognisambhavam

155.20

अमृतं मनो ह्लादयते श्रियं चापि ददाति च ।
तस्मात्सुमनसः प्रोक्ता नरैः सुकृतकर्मभिः

amṛtaṃ mano hlādayate śriyaṃ cāpi dadāti ca |
tasmātsumanasaḥ proktā naraiḥ sukṛtakarmabhiḥ

155.21

देवताभ्यः सुमनसो यो ददाति नरः शुचिः ।
तस्मै सुमनसो देवास्तस्मात्सुमनसः स्मृताः

devatābhyaḥ sumanaso yo dadāti naraḥ śuciḥ |
tasmai sumanaso devāstasmātsumanasaḥ smṛtāḥ

155.22

यंयमुद्दिश्य दीयेरन्देवं सुमनसः प्रभो ।
मङ्गलार्तं स तेनास्य प्रीतो भवति दैत्यप

yaṃyamuddiśya dīyerandevaṃ sumanasaḥ prabho |
maṅgalārtaṃ sa tenāsya prīto bhavati daityapa

155.23

ज्ञेयास्तूग्राश्च सौम्याश्च तेजस्विन्यश्च ताः पृथक् ।
ओषध्यो बहुवीर्या हि बहुरूपास्तथैव च

jñeyāstūgrāśca saumyāśca tejasvinyaśca tāḥ pṛthak |
oṣadhyo bahuvīryā hi bahurūpāstathaiva ca

155.24

यज्ञियानां च वृक्षाणामयज्ञीयान्निबोध मे ।
आसुराणि च माल्यानि दैवतेभ्यो हितानि च

yajñiyānāṃ ca vṛkṣāṇāmayajñīyānnibodha me |
āsurāṇi ca mālyāni daivatebhyo hitāni ca

155.25

रक्षसामुरगाणां च यक्षाणां च तथा प्रियाः ।
मनुष्याणां पितॄणां च कान्ता यास्त्वनुपूर्वशः

rakṣasāmuragāṇāṃ ca yakṣāṇāṃ ca tathā priyāḥ |
manuṣyāṇāṃ pitṝṇāṃ ca kāntā yāstvanupūrvaśaḥ

155.26

वन्या ग्राम्याश्चेह तथा कृष्टोप्ताः पर्वताश्रयाः ।
अकण्टकाः कण्टकिनो गन्धरूपरसान्विताः

vanyā grāmyāśceha tathā kṛṣṭoptāḥ parvatāśrayāḥ |
akaṇṭakāḥ kaṇṭakino gandharūparasānvitāḥ

155.27

द्विविधो हि स्मृतो गन्ध इष्टोऽनिष्टश्च पुष्पजः ।
इष्टगन्धानि देवानां पुष्पाणीति विभावय

dvividho hi smṛto gandha iṣṭo'niṣṭaśca puṣpajaḥ |
iṣṭagandhāni devānāṃ puṣpāṇīti vibhāvaya

155.28

अकण्टकानां वृक्षाणां श्वेतप्रायाश्च वर्णतः ।
तेषां पुष्पाणि देवानामिष्टानि सततं प्रभो

akaṇṭakānāṃ vṛkṣāṇāṃ śvetaprāyāśca varṇataḥ |
teṣāṃ puṣpāṇi devānāmiṣṭāni satataṃ prabho

155.29

पद्मं च तुलसी जातिरापः सर्वेषु पूजिता ।
जलजानि च माल्यानि पद्मादीनि च यानि वै ।
गन्धर्वनागयक्षेभ्यस्तानि दद्याद्विचक्षणः

padmaṃ ca tulasī jātirāpaḥ sarveṣu pūjitā |
jalajāni ca mālyāni padmādīni ca yāni vai |
gandharvanāgayakṣebhyastāni dadyādvicakṣaṇaḥ

155.30

ओषध्यो रक्तपुष्पाश्च कटुकाः कण्टकान्विताः ।
शत्रूणामभिचारार्थमथर्वसु निदर्शिताः

oṣadhyo raktapuṣpāśca kaṭukāḥ kaṇṭakānvitāḥ |
śatrūṇāmabhicārārthamatharvasu nidarśitāḥ

155.31

तीक्ष्णवीर्यास्तु भूतानां दुरालम्भाः सकण्टकाः ।
रक्तभूयिष्ठवर्णाश्च कृष्णाश्चैवोपहारयेत्

tīkṣṇavīryāstu bhūtānāṃ durālambhāḥ sakaṇṭakāḥ |
raktabhūyiṣṭhavarṇāśca kṛṣṇāścaivopahārayet

155.32

मनोहृदयनन्दिन्यो विमर्दे मधुराश्च याः ।
चारुररूपाः सुमनसो मानुपाणां स्मृता विभो

manohṛdayanandinyo vimarde madhurāśca yāḥ |
cārurarūpāḥ sumanaso mānupāṇāṃ smṛtā vibho

155.33

न तु श्मशानसम्भूता न देवायतनोद्भवाः ।
सन्नयेत्पुष्टियुक्तेषु विवाहेषु रहःसु च

na tu śmaśānasambhūtā na devāyatanodbhavāḥ |
sannayetpuṣṭiyukteṣu vivāheṣu rahaḥsu ca

155.34

गिरिसानुरुहाः सौम्या देवानामुपधारयेत् ।
प्रोक्षिताभ्युक्षिताः सौम्या यथायोगं यथास्मृति

girisānuruhāḥ saumyā devānāmupadhārayet |
prokṣitābhyukṣitāḥ saumyā yathāyogaṃ yathāsmṛti

155.35

गन्धेन देवास्तुष्यन्ति दर्शनाद्यक्षराक्षसाः ।
नागाः समुपभोगेन त्रिभिरेतैस्तु मानुषाः

gandhena devāstuṣyanti darśanādyakṣarākṣasāḥ |
nāgāḥ samupabhogena tribhiretaistu mānuṣāḥ

155.36

सद्यः प्रीणाति देवान्वै ते प्रीता भावयन्त्युत ।
सङ्कल्पसिद्धा मर्त्यानामीप्सिताश्च मनोरथाः

sadyaḥ prīṇāti devānvai te prītā bhāvayantyuta |
saṅkalpasiddhā martyānāmīpsitāśca manorathāḥ

155.37

देवाः प्रीणन्ति सततं मानिता मानयन्ति च ।
अवज्ञातावधूताश्च निर्दहन्त्यधमान्नरान्

devāḥ prīṇanti satataṃ mānitā mānayanti ca |
avajñātāvadhūtāśca nirdahantyadhamānnarān

155.38

अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि धूपदानविधेः फलम् ।
धूपांश्च विविधान्साधूनसाधूंश्च निबोध मे

ata ūrdhvaṃ pravakṣyāmi dhūpadānavidheḥ phalam |
dhūpāṃśca vividhānsādhūnasādhūṃśca nibodha me

155.39

निर्यासाः सरलाश्चैव कृत्रिमाश्चैव ते त्रयः ।
इष्टोऽनिष्टो भवेद्गन्धस्तन्मे विस्तरशः शृणु

niryāsāḥ saralāścaiva kṛtrimāścaiva te trayaḥ |
iṣṭo'niṣṭo bhavedgandhastanme vistaraśaḥ śṛṇu

155.40

निर्यासाः सल्लकीवर्ज्या देवानां दयितास्तु ते ।
गुग्गुलुः प्रवरस्तेषां सर्वेपामिति निश्चयः

niryāsāḥ sallakīvarjyā devānāṃ dayitāstu te |
gugguluḥ pravarasteṣāṃ sarvepāmiti niścayaḥ

155.41

अगुरुः सारिणां श्रेष्ठो यक्षराक्षसभोगिनाम् ।
दैत्यानां सल्लकीजश्च काङ्क्षितो यश्च तद्विधः

aguruḥ sāriṇāṃ śreṣṭho yakṣarākṣasabhoginām |
daityānāṃ sallakījaśca kāṅkṣito yaśca tadvidhaḥ

155.42

अथ सर्जरसादीनां गन्धैः पार्थिवदारवैः ।
फाणितासवसंयुक्तैर्मनुष्याणां विधीयते

atha sarjarasādīnāṃ gandhaiḥ pārthivadāravaiḥ |
phāṇitāsavasaṃyuktairmanuṣyāṇāṃ vidhīyate

155.43

देवदानवभूतानां सद्यस्तुष्ठिकरः स्मृतः ।
येऽन्ये वैहारिकास्तत्र मानुषाणामिति स्मृताः

devadānavabhūtānāṃ sadyastuṣṭhikaraḥ smṛtaḥ |
ye'nye vaihārikāstatra mānuṣāṇāmiti smṛtāḥ

155.44

य एवोक्ताः सुमनसां प्रदाने गुणहेतवः ।
धूपेष्वपि परिज्ञेयास्त एव प्रीतिवर्धनाः

ya evoktāḥ sumanasāṃ pradāne guṇahetavaḥ |
dhūpeṣvapi parijñeyāsta eva prītivardhanāḥ

155.45

दीपदाने प्रवक्ष्यामि फलयोगमनुत्तमम् ।
यथा येन यदा चैव प्रदेया यादृशाश्च ते

dīpadāne pravakṣyāmi phalayogamanuttamam |
yathā yena yadā caiva pradeyā yādṛśāśca te

155.46

ज्योतिस्तेजः प्रकाशं वाऽप्यूध्वगं चापि वर्धते ।
प्रदानं तेजसां तस्मात्तेजो वर्धयते नृणाम्

jyotistejaḥ prakāśaṃ vā'pyūdhvagaṃ cāpi vardhate |
pradānaṃ tejasāṃ tasmāttejo vardhayate nṛṇām

155.47

अन्धतमस्तमिस्रं च दक्षिणायनमेव च ।
उत्तरायणमेतस्माज्ज्योतिर्दानं प्रशस्यते

andhatamastamisraṃ ca dakṣiṇāyanameva ca |
uttarāyaṇametasmājjyotirdānaṃ praśasyate

155.48

यस्मादूर्ध्वगमे तत्तु तमसश्चैव भेषजम् ।
तस्मादूर्ध्वगतेर्दाता भवेदत्रेति निश्चयः

yasmādūrdhvagame tattu tamasaścaiva bheṣajam |
tasmādūrdhvagaterdātā bhavedatreti niścayaḥ

155.49

देवास्तेजस्विनो यस्मात्प्रभावन्तः प्रकाशकाः ।
तामसा राक्षसाश्चैव तस्माद्दीपः प्रदीयते

devāstejasvino yasmātprabhāvantaḥ prakāśakāḥ |
tāmasā rākṣasāścaiva tasmāddīpaḥ pradīyate

155.50

आलोकदानाच्चक्षुष्मान्प्रभायुक्तो भवेन्नरः ।
तान्दत्त्वा नोपहिंसेन न हरेन्नोपनाशयेत्

ālokadānāccakṣuṣmānprabhāyukto bhavennaraḥ |
tāndattvā nopahiṃsena na harennopanāśayet

155.51

दीपहार्ता भवेदन्धस्तमोगतिरसुप्रभः ।
दीपप्रदः स्वर्गलोके दीपमाली विराजते

dīpahārtā bhavedandhastamogatirasuprabhaḥ |
dīpapradaḥ svargaloke dīpamālī virājate

155.52

हविपा प्रथमः कल्पो द्वितीयश्चौषधीरसैः ।
वसामेदोस्थिनिर्यासैर्न कार्यः पुष्टिमिच्छता

havipā prathamaḥ kalpo dvitīyaścauṣadhīrasaiḥ |
vasāmedosthiniryāsairna kāryaḥ puṣṭimicchatā

155.53

देवालये सभायां च गिरौ चैत्यचतुष्पथे ।
दीपदाता भवेन्नित्यं य इच्छेद्भूतिमात्मनः

devālaye sabhāyāṃ ca girau caityacatuṣpathe |
dīpadātā bhavennityaṃ ya icchedbhūtimātmanaḥ

155.54

कुलोद्योतो विशुद्धात्मा प्रकाशत्वं च गच्छति ।
ज्योतिषां चैव सालोक्यं दीपदाता भवेन्नरः

kulodyoto viśuddhātmā prakāśatvaṃ ca gacchati |
jyotiṣāṃ caiva sālokyaṃ dīpadātā bhavennaraḥ

155.55

बलिकर्मसु वक्ष्यामि गुणान्कर्मफलोदयान् ।
देवयक्षोरगनृणां भूतानामथ रक्षसाम्

balikarmasu vakṣyāmi guṇānkarmaphalodayān |
devayakṣoraganṛṇāṃ bhūtānāmatha rakṣasām

155.56

येषां नाग्रभुजो विप्रा देवतातिथिबालकाः ।
राक्षसानेव तान्विद्धि निर्वषट्कारमङ्गलान्

yeṣāṃ nāgrabhujo viprā devatātithibālakāḥ |
rākṣasāneva tānviddhi nirvaṣaṭkāramaṅgalān

155.57

तस्मादग्रं प्रयच्छेत देवभ्यः प्रतिपूजितम् ।
शिरसा प्रणतश्चापि हरेद्बलिमतन्द्रितः

tasmādagraṃ prayaccheta devabhyaḥ pratipūjitam |
śirasā praṇataścāpi haredbalimatandritaḥ

155.58

गृह्णन्ति देवता नित्यमाशंसन्ति सदा गृहान् ।
बाह्याश्चागन्तवो येऽन्ये यक्षराक्षसपन्नगाः

gṛhṇanti devatā nityamāśaṃsanti sadā gṛhān |
bāhyāścāgantavo ye'nye yakṣarākṣasapannagāḥ

155.59

इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा ।
ते प्रीताः प्रीणयन्त्येनमायुषा यशसा धनैः

ito dattena jīvanti devatāḥ pitarastathā |
te prītāḥ prīṇayantyenamāyuṣā yaśasā dhanaiḥ

155.60

बलयः सह पुष्पैस्तु देवानामुपहारयेत् ।
दधिदुग्धमयाः पुण्याः सुगन्धाः प्रियदर्शनाः

balayaḥ saha puṣpaistu devānāmupahārayet |
dadhidugdhamayāḥ puṇyāḥ sugandhāḥ priyadarśanāḥ

155.61

कार्या रुधिरमांसाढ्या बलयो यक्षरक्षसाम् ।
सुरासवपुरस्कारा लाजोल्लापिकभूषिताः

kāryā rudhiramāṃsāḍhyā balayo yakṣarakṣasām |
surāsavapuraskārā lājollāpikabhūṣitāḥ

155.62

नागानां दयिता नित्यं पद्मोत्पलविमिश्रिताः ।
तिलान्गुडसुसम्पन्नान्भूतानामुपहारयेत्

nāgānāṃ dayitā nityaṃ padmotpalavimiśritāḥ |
tilānguḍasusampannānbhūtānāmupahārayet

155.63

अग्रदाताऽग्रभोगी स्याद्बलवीर्यसमन्वितः ।
तस्मादग्रं प्रयच्छेत देवभ्यः प्रतिपूजितम्

agradātā'grabhogī syādbalavīryasamanvitaḥ |
tasmādagraṃ prayaccheta devabhyaḥ pratipūjitam

155.64

ज्वलन्त्यहरहो वेश्म याश्चास्य गृहदेवताः ।
ताः पूज्या भूतिकामेन प्रसृताग्रप्रदायिना

jvalantyaharaho veśma yāścāsya gṛhadevatāḥ |
tāḥ pūjyā bhūtikāmena prasṛtāgrapradāyinā

155.65

इत्येतदसुरेन्द्राय काव्यः प्रोवाच भार्गवः ।
सुवर्णाय मनुः प्राह सुवर्णो नारदाय च

ityetadasurendrāya kāvyaḥ provāca bhārgavaḥ |
suvarṇāya manuḥ prāha suvarṇo nāradāya ca

155.66

नारदोऽपि मयि प्राह गुणानेतान्महाद्युते ।
त्वमप्येतद्विदित्वेह सर्वमाचर पुत्रक

nārado'pi mayi prāha guṇānetānmahādyute |
tvamapyetadviditveha sarvamācara putraka

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)