केन सङ्कल्पितं श्राद्धं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
भृग्वङ्गिरसिके काले मुनिना कतरेण वा
kena saṅkalpitaṃ śrāddhaṃ kasminkāle kimātmakam |
bhṛgvaṅgirasike kāle muninā katareṇa vā
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि अष्टत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
45 verses · 138 of 274
Yudhishthira asks who first conceived the shraddha, when, and what must be kept out of it. Bhishma goes back to Atri's line. Dattatreya's son Nimi loses his son Shriman after a thousand years of hard tapas. Grief-stricken, on the new-moon day Nimi seats seven brahmanas on southward-pointing darbha, feeds them shyamaka grain without salt and offers pindas to his son by name and gotra. He meditates on Atri, who appears and comforts him: this rite of the pitris was ordained by Brahma himself. Atri gives the order of worship, Agni, Soma, Varuna, the Vishvedevas whose names he lists, and the foods to avoid, among them kodrava, garlic, onion, gourds and black salt. Chandalas, the fallen and the diseased are kept away.
युधिष्ठिर उवाच
केन सङ्कल्पितं श्राद्धं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
भृग्वङ्गिरसिके काले मुनिना कतरेण वा
kena saṅkalpitaṃ śrāddhaṃ kasminkāle kimātmakam |
bhṛgvaṅgirasike kāle muninā katareṇa vā
येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ।
कानि श्राद्धेषु वर्ज्यानि कानि मूलफलानि च ।
धान्यजात्यश्च का वर्ज्यास्तन्मे ब्रूहि पितामह
yena saṅkalpitaṃ caiva tanme brūhi pitāmaha |
kāni śrāddheṣu varjyāni kāni mūlaphalāni ca |
dhānyajātyaśca kā varjyāstanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
यथा श्राद्धं सम्प्रवृत्तं यस्मिन्काले सदात्मकम् ।
येन सङ्कल्पितं चैव तन्मे शृणु जनाधिप
yathā śrāddhaṃ sampravṛttaṃ yasminkāle sadātmakam |
yena saṅkalpitaṃ caiva tanme śṛṇu janādhipa
स्वायम्भुवोऽत्रिः कौरव्य परमर्षिः प्रतापवान् ।
तस्य वंशे महाराज दत्तात्रेय इति स्मृतः
svāyambhuvo'triḥ kauravya paramarṣiḥ pratāpavān |
tasya vaṃśe mahārāja dattātreya iti smṛtaḥ
दत्तात्रेयस्य पुत्रोऽभून्निमिर्नाम तपोधनः ।
निमेश्चाप्यभवत्पुत्रः श्रीमान्नाम श्रिया वृतः
dattātreyasya putro'bhūnnimirnāma tapodhanaḥ |
nimeścāpyabhavatputraḥ śrīmānnāma śriyā vṛtaḥ
पूर्णो वर्षसहस्रान्ते स कृत्वा दुष्करं तपः ।
कालधर्मपरीतात्मा निधनं समुपागतः
pūrṇo varṣasahasrānte sa kṛtvā duṣkaraṃ tapaḥ |
kāladharmaparītātmā nidhanaṃ samupāgataḥ
निमिस्तु कृत्वा शौचानि विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सन्तापमगमत्तीप्रं पुत्रशोकपरायणः
nimistu kṛtvā śaucāni vidhidṛṣṭena karmaṇā |
santāpamagamattīpraṃ putraśokaparāyaṇaḥ
अथ कृत्वोपकार्याणि चतुर्दश्यां महामतिः ।
तमेव गणयञ्शोकं विरात्रे प्रत्यबुध्यत
atha kṛtvopakāryāṇi caturdaśyāṃ mahāmatiḥ |
tameva gaṇayañśokaṃ virātre pratyabudhyata
तस्यासीत्प्रतिबुद्धस्य शोकेन व्यथितात्मनः ।
मनः संहृत्य विषये बुद्धिर्विस्तारगामिनी
tasyāsītpratibuddhasya śokena vyathitātmanaḥ |
manaḥ saṃhṛtya viṣaye buddhirvistāragāminī
ततः सञ्चिन्तयामास श्राद्धकल्पं समाहितः ।
यानि तस्यैव भोज्यानि मूलानि च फलानि च
tataḥ sañcintayāmāsa śrāddhakalpaṃ samāhitaḥ |
yāni tasyaiva bhojyāni mūlāni ca phalāni ca
उक्तानि यानि चान्यानि यानि चेष्टानि तस्य ह ।
तानि सर्वाणि मनसा विनिश्चित्य तपोधनः
uktāni yāni cānyāni yāni ceṣṭāni tasya ha |
tāni sarvāṇi manasā viniścitya tapodhanaḥ
अमावास्यां महाप्राज्ञो विप्रानानाय्य पूजितान् ।
दक्षिणावर्तिकाः सर्वा बृसीः स्वयमथाकरोत्
amāvāsyāṃ mahāprājño viprānānāyya pūjitān |
dakṣiṇāvartikāḥ sarvā bṛsīḥ svayamathākarot
सप्त विप्रांस्ततो भोज्ये युगपत्समुपानयत् ।
ऋते च लवणं भोज्यं श्यामाकान्नं ददौ प्रभुः
sapta viprāṃstato bhojye yugapatsamupānayat |
ṛte ca lavaṇaṃ bhojyaṃ śyāmākānnaṃ dadau prabhuḥ
दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिताः ।
पादयोश्चैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञ्जते
dakṣiṇāgrāstato darbhā viṣṭareṣu niveśitāḥ |
pādayoścaiva viprāṇāṃ ye tvannamupabhuñjate
कृत्वा च दक्षिणाग्नान्वै दर्भान्स प्रयतः शुचिः ।
प्रददौ श्रीमते पिण्डान्नामगोत्रमुदाहरन्
kṛtvā ca dakṣiṇāgnānvai darbhānsa prayataḥ śuciḥ |
pradadau śrīmate piṇḍānnāmagotramudāharan
तत्कृत्वा स मुनिश्रेष्ठो धर्मसङ्करमात्मनः ।
पश्चात्तापेन महता तप्यमानोऽभ्यचिन्तयत्
tatkṛtvā sa muniśreṣṭho dharmasaṅkaramātmanaḥ |
paścāttāpena mahatā tapyamāno'bhyacintayat
अकृतं मुनिभिः पूर्वं किं मयेदमनुष्ठितम् ।
कथं नु शापेन न मां दहेयुर्ब्राह्मणा इति
akṛtaṃ munibhiḥ pūrvaṃ kiṃ mayedamanuṣṭhitam |
kathaṃ nu śāpena na māṃ daheyurbrāhmaṇā iti
ततः सञ्चिन्तयामास वंशकर्तारमात्मनः ।
बुद्ध्वाऽत्रिं मनसा दध्यौ भगवन्तं समाहितः ।
ध्यातमात्रस्तथा चात्रिराजगाम तपोधनः
tataḥ sañcintayāmāsa vaṃśakartāramātmanaḥ |
buddhvā'triṃ manasā dadhyau bhagavantaṃ samāhitaḥ |
dhyātamātrastathā cātrirājagāma tapodhanaḥ
अथात्रिस्तं तथा दृष्ट्वा पुत्रशोकेन कर्शितम् ।
भृशमाश्वासयामास वाग्भिरिष्टाभिरव्ययः
athātristaṃ tathā dṛṣṭvā putraśokena karśitam |
bhṛśamāśvāsayāmāsa vāgbhiriṣṭābhiravyayaḥ
निमे सङ्कल्पितस्तेऽयं पितृयज्ञस्तपोधन ।
मतो मे पूर्वदृष्टोऽत्र धर्मोऽयं ब्रह्मणा स्वयम्
nime saṅkalpitaste'yaṃ pitṛyajñastapodhana |
mato me pūrvadṛṣṭo'tra dharmo'yaṃ brahmaṇā svayam
सोयं स्वयभुविहितो धर्मः सङ्कल्पितस्त्वया ।
ऋते स्वयम्भुवः कोऽन्यः श्राद्धे संविधिमाहरेत्
soyaṃ svayabhuvihito dharmaḥ saṅkalpitastvayā |
ṛte svayambhuvaḥ ko'nyaḥ śrāddhe saṃvidhimāharet
अथाख्यास्यामि ते पुत्र श्राद्दे यं विधिमुत्तमम् ।
स्वयम्भुविहितं पुत्र तत्कुरुष्व निबोध मे
athākhyāsyāmi te putra śrādde yaṃ vidhimuttamam |
svayambhuvihitaṃ putra tatkuruṣva nibodha me
कृत्वाऽग्निशरणं पूर्वं मन्त्रपूर्वं तपोधन ।
ततोऽग्नयेऽथ सोमाय वरुणाय च नित्यशः
kṛtvā'gniśaraṇaṃ pūrvaṃ mantrapūrvaṃ tapodhana |
tato'gnaye'tha somāya varuṇāya ca nityaśaḥ
विश्वेदवाश्च यि नित्यं पितृभिः सह गोचराः ।
तेभ्यः सङ्कल्पिता भागाः स्वयमेव स्वयम्भुवा
viśvedavāśca yi nityaṃ pitṛbhiḥ saha gocarāḥ |
tebhyaḥ saṅkalpitā bhāgāḥ svayameva svayambhuvā
स्तोतव्या चेह पृथिवी लोकस्यैव तु धारिणी ।
वैष्णवी काश्यपि चेति तथैवेहाक्षयेति च
stotavyā ceha pṛthivī lokasyaiva tu dhāriṇī |
vaiṣṇavī kāśyapi ceti tathaivehākṣayeti ca
उदकानयने चैव स्तोतव्यो वरुणो विभुः ।
ततोऽग्निश्चैव सोमश्च आराध्याविह तेऽनघ
udakānayane caiva stotavyo varuṇo vibhuḥ |
tato'gniścaiva somaśca ārādhyāviha te'nagha
देवास्तु पितरो नाम निर्मिता ये स्वयम्भुवा ।
ऊष्मपा ये महाभागास्तेषां भागः प्रकल्पितः
devāstu pitaro nāma nirmitā ye svayambhuvā |
ūṣmapā ye mahābhāgāsteṣāṃ bhāgaḥ prakalpitaḥ
ते श्राद्धेनार्च्यमाना वै विमुच्यन्ते ह किल्बिषात् ।
सप्तकाः पितृवंशास्तु पूर्वदृष्टाः स्वयंभुवा
te śrāddhenārcyamānā vai vimucyante ha kilbiṣāt |
saptakāḥ pitṛvaṃśāstu pūrvadṛṣṭāḥ svayaṃbhuvā
विश्वे चाग्निमुखा देवाः संख्याताः पूर्वमेव ते ।
तेषां नामानि वक्ष्यामि भागार्हाणां महात्मनाम्
viśve cāgnimukhā devāḥ saṃkhyātāḥ pūrvameva te |
teṣāṃ nāmāni vakṣyāmi bhāgārhāṇāṃ mahātmanām
सहः कृतिर्विपाप्मा च पुण्यकृत्पावनस्तथा ।
ग्राम्यः क्षेम्यः समूहश्च दिव्यसानुस्तथैव च
sahaḥ kṛtirvipāpmā ca puṇyakṛtpāvanastathā |
grāmyaḥ kṣemyaḥ samūhaśca divyasānustathaiva ca
विवस्वान्वीर्यवाञ्श्रीमान्कीर्तिमान्कृत एव च ।
जितात्मा मुनिवीर्यश्च दीप्तरोमा भयङ्करः
vivasvānvīryavāñśrīmānkīrtimānkṛta eva ca |
jitātmā munivīryaśca dīptaromā bhayaṅkaraḥ
अनुकर्मा प्रतीतश्च प्रदाताऽप्यंशुमांस्तथा ।
शैलाभः परमक्रोधी धीरोष्णी भूपतिस्तथा
anukarmā pratītaśca pradātā'pyaṃśumāṃstathā |
śailābhaḥ paramakrodhī dhīroṣṇī bhūpatistathā
स्रजो वज्रीवरी चैव विश्वेदेवाः सनातनाः ।
विद्युद्वर्चाः सोमवर्चाः सूर्यश्रीश्चेति नामतः
srajo vajrīvarī caiva viśvedevāḥ sanātanāḥ |
vidyudvarcāḥ somavarcāḥ sūryaśrīśceti nāmataḥ
सोमपः सूर्यसावित्रो दत्तात्मा पुण्डरीयकः ।
उष्णीनाभो नभोदश्च विश्वायुर्दीप्तिरेव च
somapaḥ sūryasāvitro dattātmā puṇḍarīyakaḥ |
uṣṇīnābho nabhodaśca viśvāyurdīptireva ca
चमूहरः सुरेशश्च व्योमारिः शङ्करो भवः ।
ईशः कर्ता कृतिर्दक्षो भुवनो दिव्यकर्मकृत्
camūharaḥ sureśaśca vyomāriḥ śaṅkaro bhavaḥ |
īśaḥ kartā kṛtirdakṣo bhuvano divyakarmakṛt
गणितः पञ्चवीर्यश्च आदित्यो रश्मिवांस्तथा ।
सप्तकृत्सोमवर्चाश्च विश्वकृत्कविरेव च
gaṇitaḥ pañcavīryaśca ādityo raśmivāṃstathā |
saptakṛtsomavarcāśca viśvakṛtkavireva ca
अनुगोप्ता सुगोप्ता च नप्ता चेश्वर एव च ।
कीर्तितास्ते महाभागाः कालस्य गतिगोचराः
anugoptā sugoptā ca naptā ceśvara eva ca |
kīrtitāste mahābhāgāḥ kālasya gatigocarāḥ
अश्राद्धेयानि धान्यानि कोद्रवाः पुलकास्तथा ।
हिङ्गुद्रवेषु शाकेषु मूलानां लशुनं तथा
aśrāddheyāni dhānyāni kodravāḥ pulakāstathā |
hiṅgudraveṣu śākeṣu mūlānāṃ laśunaṃ tathā
पलाण्डुः सौभाञ्जनकस्तथा गृञ्जनकादयः ।
कूश्माण्डजात्यलाबुं च कृष्णं लवणमेव च
palāṇḍuḥ saubhāñjanakastathā gṛñjanakādayaḥ |
kūśmāṇḍajātyalābuṃ ca kṛṣṇaṃ lavaṇameva ca
ग्राम्यवाराहमांसं च यच्चैवाप्रोक्षितं भवेत् ।
कृष्णाजं जीरकं चैव शीतपाकी तथैव च ।
अङ्कुराद्यास्तथा वर्ज्या इह शृङ्गाटकानि च
grāmyavārāhamāṃsaṃ ca yaccaivāprokṣitaṃ bhavet |
kṛṣṇājaṃ jīrakaṃ caiva śītapākī tathaiva ca |
aṅkurādyāstathā varjyā iha śṛṅgāṭakāni ca
वर्जयेल्लवणं सर्वं तथा जम्बूफलानि च ।
अवक्षुतावरुदितं तथा श्राद्धे च वर्जयेत् ।
varjayellavaṇaṃ sarvaṃ tathā jambūphalāni ca |
avakṣutāvaruditaṃ tathā śrāddhe ca varjayet |
निवापे हव्यकव्ये वा गर्हितं च सुदर्शनम् ।
पितरश्च हि देवाश्च नाभिनन्दन्ति तद्धविः
nivāpe havyakavye vā garhitaṃ ca sudarśanam |
pitaraśca hi devāśca nābhinandanti taddhaviḥ
चण्डालश्वपचौ वर्ज्यौ निवापे समुपस्थिते ।
काषायवासाः कुष्ठी वा पतितो ब्रह्महाऽपि वा
caṇḍālaśvapacau varjyau nivāpe samupasthite |
kāṣāyavāsāḥ kuṣṭhī vā patito brahmahā'pi vā
सङ्कीर्णयोनिर्विप्रश्च सम्बन्धी पतितश्च यः ।
वर्जनीय बुधैरेते निवापे समुपस्थिते
saṅkīrṇayonirvipraśca sambandhī patitaśca yaḥ |
varjanīya budhairete nivāpe samupasthite
इत्येवमुक्त्वा भगवान्स्ववंश्यं तमृषिं पुरा ।
पितामहसभां दिव्या जगामात्रिस्तपोधनः
ityevamuktvā bhagavānsvavaṃśyaṃ tamṛṣiṃ purā |
pitāmahasabhāṃ divyā jagāmātristapodhanaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)