कः फेनपेति नाम्नाऽसौ कथं वा भक्षितः पुरा ।
मृत उज्जीवितः कस्मात्कथं गोलोकमाश्रितः
kaḥ phenapeti nāmnā'sau kathaṃ vā bhakṣitaḥ purā |
mṛta ujjīvitaḥ kasmātkathaṃ golokamāśritaḥ
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
29 verses · 120 of 274
Yudhishthira asks who Phenapa was, how he was killed, revived and reached Goloka. Bhishma tells of Sumitra, a Bhargava vanaprastha who bathed three times a day, kept the agnihotra and honoured guests. His ashrama stood on the river Kulaja, which flows from Mount Trishikhara. On the full moon of the last rains month a descendant of Angiras gave him one cow, and Sumitra cared for her like his own mother. She grew splendid, and from her calves came herds beyond counting in every colour. Out of love for the calves Sumitra never took their milk; he lived on the froth left from their suckling, and so was called Phenapa, froth-drinker.
युधिष्ठिर उवाच
कः फेनपेति नाम्नाऽसौ कथं वा भक्षितः पुरा ।
मृत उज्जीवितः कस्मात्कथं गोलोकमाश्रितः
kaḥ phenapeti nāmnā'sau kathaṃ vā bhakṣitaḥ purā |
mṛta ujjīvitaḥ kasmātkathaṃ golokamāśritaḥ
विरुद्वे मानुषे लोके तथा समयवर्त्मसु ।
क्रते दैवं हि दुष्प्रपं मानुषेषु विशेषतः ।
संशयो मे महानत्र तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
virudve mānuṣe loke tathā samayavartmasu |
krate daivaṃ hi duṣprapaṃ mānuṣeṣu viśeṣataḥ |
saṃśayo me mahānatra tanme vyākhyātumarhasi
श्रूयते भार्गवे वंशे सुमित्रो नाम भारत ।
वेदाध्ययनसम्पन्नो विपुले तपसि स्थितः
śrūyate bhārgave vaṃśe sumitro nāma bhārata |
vedādhyayanasampanno vipule tapasi sthitaḥ
वानप्रस्थाश्रमे युक्तः स्वकर्मनिरतः सदा ।
विनयाचारतत्वज्ञः सर्वधर्मार्थकोविदः
vānaprasthāśrame yuktaḥ svakarmanirataḥ sadā |
vinayācāratatvajñaḥ sarvadharmārthakovidaḥ
यत्नात्त्रिषवणस्नायी संध्योपासनतत्परः ।
अग्निहोत्ररतः क्षान्तो जपञ्जुह्वच्च नित्यदाः
yatnāttriṣavaṇasnāyī saṃdhyopāsanatatparaḥ |
agnihotrarataḥ kṣānto japañjuhvacca nityadāḥ
पितृदेवांश्च नियतमतिर्थींश्च स पूजयन् ।
प्राणसन्धारणार्थं च यत्किंचिदुपहारयन्
pitṛdevāṃśca niyatamatirthīṃśca sa pūjayan |
prāṇasandhāraṇārthaṃ ca yatkiṃcidupahārayan
गिरिस्त्रिशिखरो नाम यतः प्रभवते नदी ।
कुलजेति पुराणेषु विश्रुता रुद्रनिर्मिता
giristriśikharo nāma yataḥ prabhavate nadī |
kulajeti purāṇeṣu viśrutā rudranirmitā
तस्यास्तीरे समे देशे पुष्पमालासमाकुले ।
वन्यौषधिद्रुमोपेते नानापक्षिमृगायुते
tasyāstīre same deśe puṣpamālāsamākule |
vanyauṣadhidrumopete nānāpakṣimṛgāyute
व्यपेतदंशमशके ध्वाङ्क्षगृध्रैरसेविते ।
कृष्णदर्भतृणप्राये सुरम्ये ज्योतिरश्मिनि
vyapetadaṃśamaśake dhvāṅkṣagṛdhrairasevite |
kṛṣṇadarbhatṛṇaprāye suramye jyotiraśmini
सर्वोन्नतैः समैः श्यामैर्याज्ञीयैस्तरुभिर्वृते ।
तत्राश्रमपदं पुण्यं भृगूणामभवत्पुरा ।
sarvonnataiḥ samaiḥ śyāmairyājñīyaistarubhirvṛte |
tatrāśramapadaṃ puṇyaṃ bhṛgūṇāmabhavatpurā |
उवास तत्र नियतः सुमित्रो नाम भार्गवः ।
यथोद्दिष्टेन पूर्वेषां भृगूणां साधुवर्त्मना
uvāsa tatra niyataḥ sumitro nāma bhārgavaḥ |
yathoddiṣṭena pūrveṣāṃ bhṛgūṇāṃ sādhuvartmanā
तस्मा आङ्गिरसः कश्चिद्ददौ गां शर्करीं शुभाम् ।
वर्षासु पश्चिमे मासि पौर्णमास्यां शुचिव्रतः
tasmā āṅgirasaḥ kaściddadau gāṃ śarkarīṃ śubhām |
varṣāsu paścime māsi paurṇamāsyāṃ śucivrataḥ
स तां लब्ध्वा धर्मशीलश्चिन्तयामास तत्परः ।
सुमित्रः परया भक्त्या जननीमिव मातरम्
sa tāṃ labdhvā dharmaśīlaścintayāmāsa tatparaḥ |
sumitraḥ parayā bhaktyā jananīmiva mātaram
तेन सन्धुक्ष्यमाणा सा रोहिणी कामरूपिणी ।
प्रवृद्धिमगमच्छ्रेष्ठा प्राणतश्च सुदर्शना
tena sandhukṣyamāṇā sā rohiṇī kāmarūpiṇī |
pravṛddhimagamacchreṣṭhā prāṇataśca sudarśanā
सिराविमुक्तपार्श्वान्ता विपुलां कान्तिमुद्वहत् ।
श्यामपार्श्वान्तपृष्ठा सा सुरभिर्मधुपिङ्गला
sirāvimuktapārśvāntā vipulāṃ kāntimudvahat |
śyāmapārśvāntapṛṣṭhā sā surabhirmadhupiṅgalā
बृहती सूक्ष्मरोमान्ता रूपोदग्रा तनुत्वचा ।
कृष्णपुच्छा श्वेतवक्त्रा समवृत्तपयोधरा
bṛhatī sūkṣmaromāntā rūpodagrā tanutvacā |
kṛṣṇapucchā śvetavaktrā samavṛttapayodharā
पृष्ठोन्नता पूर्वनता शङ्कुकर्णी सुलोचना ।
दीर्घजिह्वा ह्रस्वशृङ्गी सम्पूर्णदशनान्तरा
pṛṣṭhonnatā pūrvanatā śaṅkukarṇī sulocanā |
dīrghajihvā hrasvaśṛṅgī sampūrṇadaśanāntarā
मांसाधिकगलान्ता सा प्रसन्ना शुभदर्शना ।
नित्यं शमयुता स्निग्धा सम्पूर्णोदात्तनिस्वना
māṃsādhikagalāntā sā prasannā śubhadarśanā |
nityaṃ śamayutā snigdhā sampūrṇodāttanisvanā
प्राजापत्यैर्गवां नित्यं प्रशस्तैर्लक्षणैर्युता ।
यौवनस्थेव वनिता शुशुभे रूपशोभया
prājāpatyairgavāṃ nityaṃ praśastairlakṣaṇairyutā |
yauvanastheva vanitā śuśubhe rūpaśobhayā
वृषेणोपगता सा तु कल्या मधुरदर्शना ।
मिथुनं जनयामास तुल्यरूपमिवात्मनः
vṛṣeṇopagatā sā tu kalyā madhuradarśanā |
mithunaṃ janayāmāsa tulyarūpamivātmanaḥ
संवर्धयामास स तां सवत्सां भार्गवो मुनिः ।
तयोः प्रजाधिसंसर्गात्सहस्रं च गवामभूत्
saṃvardhayāmāsa sa tāṃ savatsāṃ bhārgavo muniḥ |
tayoḥ prajādhisaṃsargātsahasraṃ ca gavāmabhūt
गवां जातिसहस्राणि सम्भूतानि परस्परम् ।
ऋषभाणां च राजेन्द्र नैवान्तः प्रतिदृश्यते
gavāṃ jātisahasrāṇi sambhūtāni parasparam |
ṛṣabhāṇāṃ ca rājendra naivāntaḥ pratidṛśyate
तैराश्रमपदं रम्यमरण्यं चैव सर्वशः ।
समाकुलं समभवन्मेघैरिव नभस्थलम्
tairāśramapadaṃ ramyamaraṇyaṃ caiva sarvaśaḥ |
samākulaṃ samabhavanmeghairiva nabhasthalam
कानि चित्पद्मवर्णानि किंशुकाभानि कानिचित् ।
रुक्मवर्णानि चान्यानि चन्द्रांशुसदृशानि च
kāni citpadmavarṇāni kiṃśukābhāni kānicit |
rukmavarṇāni cānyāni candrāṃśusadṛśāni ca
तथा राजतवर्णानि कानिचिल्लोहितानि वै ।
नीललोहितताम्राणि कृष्णानि कपिलानि च ।
नानारागविचित्राणि यूथानि कुलयूथप
tathā rājatavarṇāni kānicillohitāni vai |
nīlalohitatāmrāṇi kṛṣṇāni kapilāni ca |
nānārāgavicitrāṇi yūthāni kulayūthapa
न च क्षीरं सुतस्नेहाद्वत्सानामुपजीवति ।
भार्गवः केवलं चासीद्गवां प्राणायने रतः
na ca kṣīraṃ sutasnehādvatsānāmupajīvati |
bhārgavaḥ kevalaṃ cāsīdgavāṃ prāṇāyane rataḥ
तथा शुश्रूषतस्तस्य गवां हितमवेक्षतः ।
व्यतीयात्सुमाहान्कालो वत्सोच्छिष्टेन वर्ततः
tathā śuśrūṣatastasya gavāṃ hitamavekṣataḥ |
vyatīyātsumāhānkālo vatsocchiṣṭena vartataḥ
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तः सततं प्रस्रवं गवाम् ।
वत्सैरुच्छिष्टमुदितं बहुक्षीरतया बहु
kṣutpipāsāpariśrāntaḥ satataṃ prasravaṃ gavām |
vatsairucchiṣṭamuditaṃ bahukṣīratayā bahu
पीतवांस्तेन नामास्य फेनपेत्यभिविश्रुतम् ।
गौतमस्याभिनिष्पन्नमेवं नाम युधिष्ठिर
pītavāṃstena nāmāsya phenapetyabhiviśrutam |
gautamasyābhiniṣpannamevaṃ nāma yudhiṣṭhira
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)