एवं संप्राप्य राज्यं तदिन्द्रप्रस्थे तपोधन ।
अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः
evaṃ saṃprāpya rājyaṃ tadindraprasthe tapodhana |
ata ūrdhvaṃ naravyāghrāḥ kimakurvata pāṇḍavāḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि विदुरागमनराज्यलाभपर्वणि अष्टाविंशत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
52 verses · 228 of 261
Janamejaya asks how five brothers sharing one wife, Draupadi, kept peace at Indraprastha. Vaishampayana answers. Yudhishthira rules by dharma with his brothers, and one day Devarshi Narada comes down the starry path of the sky. A long passage praises his mastery of the Vedas, grammar, accent and the meanings of words. Yudhishthira seats him on a black deerskin, offers arghya and lays the kingdom before him. Draupadi bows at his feet and withdraws with his blessing. Alone with the brothers, Narada warns them: Panchali is the one wife of all five, so make a rule that keeps you from quarrelling. Sunda and Upasunda, who shared everything, killed each other over Tilottama. Yudhishthira asks to hear that katha.
जनमेजय उवाच
एवं संप्राप्य राज्यं तदिन्द्रप्रस्थे तपोधन ।
अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः
evaṃ saṃprāpya rājyaṃ tadindraprasthe tapodhana |
ata ūrdhvaṃ naravyāghrāḥ kimakurvata pāṇḍavāḥ
सर्व एव महात्मानः सर्वे मम पितामहाः ।
द्रौपदी धर्मपत्नी च कथं तानन्ववर्तत
sarva eva mahātmānaḥ sarve mama pitāmahāḥ |
draupadī dharmapatnī ca kathaṃ tānanvavartata
कथमासुश्च कृष्णायामेकस्यां ते नरर्षभाः ।
वर्तमाना महाभागा नाभिद्यन्त परस्परम्
kathamāsuśca kṛṣṇāyāmekasyāṃ te nararṣabhāḥ |
vartamānā mahābhāgā nābhidyanta parasparam
श्रोतुमिच्छाम्यहं तत्र विस्तरेण यथातथम् ।
तेषां चेष्टितमन्योन्यं युक्तानां कृष्णया सह
śrotumicchāmyahaṃ tatra vistareṇa yathātatham |
teṣāṃ ceṣṭitamanyonyaṃ yuktānāṃ kṛṣṇayā saha
वैशंपायन उवाच
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता इन्द्रप्रस्थं प्रविश्य तत् ।
रेमिरे पुरुषव्याघ्राः कृष्णया सह पाण्डवाः
dhṛtarāṣṭrābhyanujñātā indraprasthaṃ praviśya tat |
remire puruṣavyāghrāḥ kṛṣṇayā saha pāṇḍavāḥ
प्राप्य राज्यं महातेजाः सत्यसन्धो युधिष्ठिरः ।
पालयामास धर्मेण पृथिवीं भ्रातृभिः सह
prāpya rājyaṃ mahātejāḥ satyasandho yudhiṣṭhiraḥ |
pālayāmāsa dharmeṇa pṛthivīṃ bhrātṛbhiḥ saha
जितारयो महात्मानः सत्यधर्मपरायणाः ।
एवं पुरमिदं प्राप्य तत्रोषुः पाण्डुनन्दनाः
jitārayo mahātmānaḥ satyadharmaparāyaṇāḥ |
evaṃ puramidaṃ prāpya tatroṣuḥ pāṇḍunandanāḥ
कुर्वाणाः पौरकार्याणि सर्वाणि भरतर्षभाः ।
आसांचक्रुर्महार्हेषु पार्थिवेष्वासनेषु च
kurvāṇāḥ paurakāryāṇi sarvāṇi bharatarṣabhāḥ |
āsāṃcakrurmahārheṣu pārthiveṣvāsaneṣu ca
तेषु तत्रोपविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
आययौ धर्मराजं तु द्रष्टुकामोऽथ नारदः
teṣu tatropaviṣṭeṣu pāṇḍaveṣu mahātmasu |
āyayau dharmarājaṃ tu draṣṭukāmo'tha nāradaḥ
पथा नक्षत्रजुष्टेन सुपर्णाचरितेन च ।
चन्द्रसूर्यप्रकाशेन सेवितेन महर्षिभिः
pathā nakṣatrajuṣṭena suparṇācaritena ca |
candrasūryaprakāśena sevitena maharṣibhiḥ
नभस्स्थलेन दिव्येन दुर्लभेनातपस्विनाम् ।
भूतार्चितो भूतधरां राष्ट्रमन्दिरभूषिताम्
nabhassthalena divyena durlabhenātapasvinām |
bhūtārcito bhūtadharāṃ rāṣṭramandirabhūṣitām
अवेक्षमाणो द्युतिमानाजगाम महातपाः ।
सर्ववेदान्तगो विप्रः सर्ववेदाङ्गपारगः
avekṣamāṇo dyutimānājagāma mahātapāḥ |
sarvavedāntago vipraḥ sarvavedāṅgapāragaḥ
परेण तपसा युक्तो ब्राह्मेण तपसा वृतः ।
नये नीतौ च निस्तो विश्रुतश्च महामुनिः
pareṇa tapasā yukto brāhmeṇa tapasā vṛtaḥ |
naye nītau ca nisto viśrutaśca mahāmuniḥ
परात्परतरं प्राप्तो धर्मान्समभिजग्मिवान् ।
भावितात्मा गतरजाः शान्तो मृदुर्ऋजुर्दिवजः
parātparataraṃ prāpto dharmānsamabhijagmivān |
bhāvitātmā gatarajāḥ śānto mṛdurṛjurdivajaḥ
धर्मेणाधिगतः सर्वैर्देवदानवमानुषैः ।
क्षीणकर्मसु पापेषु भूतेषु विविधेषु च
dharmeṇādhigataḥ sarvairdevadānavamānuṣaiḥ |
kṣīṇakarmasu pāpeṣu bhūteṣu vividheṣu ca
सर्वथा कृतमर्यादो वेदेषु विविधेषु च ।
शतशः सोमपा यज्ञे पुण्ये पुण्यकृदग्निचित्
sarvathā kṛtamaryādo vedeṣu vividheṣu ca |
śataśaḥ somapā yajñe puṇye puṇyakṛdagnicit
ऋक्सामयजुषां वेत्ता न्यायदृग्धर्मकोविदः ।
ऋजुरारोहबान्वृद्धो भूयिष्ठपथिकोऽनघः
ṛksāmayajuṣāṃ vettā nyāyadṛgdharmakovidaḥ |
ṛjurārohabānvṛddho bhūyiṣṭhapathiko'naghaḥ
श्लक्ष्णया शिखयोपेतः संपन्नः परमत्विषा ।
अवदाते च सूक्ष्मे च दिव्ये च रचिते शुभे
ślakṣṇayā śikhayopetaḥ saṃpannaḥ paramatviṣā |
avadāte ca sūkṣme ca divye ca racite śubhe
महेन्द्रदत्ते महती बिभ्रत्परमवाससी ।
जाम्बूनदमये दिव्ये गण्डूपदमुखे नवे
mahendradatte mahatī bibhratparamavāsasī |
jāmbūnadamaye divye gaṇḍūpadamukhe nave
अग्न्यर्कसदृशे दिव्ये धारयन्कुण्डले शुभे ।
राजतच्छत्रमुच्छ्रित्य चित्रं परमवर्चसम्
agnyarkasadṛśe divye dhārayankuṇḍale śubhe |
rājatacchatramucchritya citraṃ paramavarcasam
प्राप्य दुष्प्रापमन्येन ब्रह्मवर्चसमुत्तमम् ।
भवने भूमिपालस्य बृहस्पतिरिवाप्लुतः
prāpya duṣprāpamanyena brahmavarcasamuttamam |
bhavane bhūmipālasya bṛhaspatirivāplutaḥ
संहितायां च सर्वेषां स्थितस्योपस्थितस्य च ।
द्विपदस्य च धर्मस्य क्रमधर्मस्य पारगः
saṃhitāyāṃ ca sarveṣāṃ sthitasyopasthitasya ca |
dvipadasya ca dharmasya kramadharmasya pāragaḥ
गाधा सामानुसामज्ञः साम्नां परमवल्गुनाम् ।
आत्मनः सर्वमोक्षिभ्यः कृतिमान्कृत्यवित्सदा
gādhā sāmānusāmajñaḥ sāmnāṃ paramavalgunām |
ātmanaḥ sarvamokṣibhyaḥ kṛtimānkṛtyavitsadā
यजुर्धर्मैर्बहुविधैर्मतो मतिमतां वरः ।
विदितार्थः समश्चैव च्छेत्ता निगमसंशयान्
yajurdharmairbahuvidhairmato matimatāṃ varaḥ |
viditārthaḥ samaścaiva cchettā nigamasaṃśayān
अर्थनिर्वचने नित्यं संशयच्छिदसंशयः ।
प्रकृत्या धर्मकुशलो दाता धर्मविशारदः
arthanirvacane nityaṃ saṃśayacchidasaṃśayaḥ |
prakṛtyā dharmakuśalo dātā dharmaviśāradaḥ
लोपेनागमधर्मेण संक्रमेण च वृत्तिषु ।
एकशब्दांश्च नानार्थानेकार्थांश्च पृथक्कृतान्
lopenāgamadharmeṇa saṃkrameṇa ca vṛttiṣu |
ekaśabdāṃśca nānārthānekārthāṃśca pṛthakkṛtān
पृथगर्थाभिधानांश्च प्रयोगानन्ववेक्षिता ।
प्रमाणभूतो लोकेषु सर्वाधिकरणेषु च
pṛthagarthābhidhānāṃśca prayogānanvavekṣitā |
pramāṇabhūto lokeṣu sarvādhikaraṇeṣu ca
सर्ववर्णविकारेषु नित्यं कुशलपूजितः ।
स्वरेऽस्वरे च विविधे वृत्तेषु विविधेषु च
sarvavarṇavikāreṣu nityaṃ kuśalapūjitaḥ |
svare'svare ca vividhe vṛtteṣu vividheṣu ca
समस्थानेषु सर्वेषु समाम्नायेषु धातुषु ।
उद्देश्यानां समाख्याता सर्वमाख्यातमुद्दिशन्
samasthāneṣu sarveṣu samāmnāyeṣu dhātuṣu |
uddeśyānāṃ samākhyātā sarvamākhyātamuddiśan
अभिसन्धिषु तत्त्वज्ञः पदान्यङ्गान्यनुस्मरन् ।
कालधर्मेण निर्दिष्टं यथार्थं च विचारयन्
abhisandhiṣu tattvajñaḥ padānyaṅgānyanusmaran |
kāladharmeṇa nirdiṣṭaṃ yathārthaṃ ca vicārayan
चिकीर्षितं च यो वेत्ता यथा लोकेन संवृतम् ।
विभाषितं च समयं भाषितं हृदयंगमम्
cikīrṣitaṃ ca yo vettā yathā lokena saṃvṛtam |
vibhāṣitaṃ ca samayaṃ bhāṣitaṃ hṛdayaṃgamam
आत्मने च परस्मै च स्वरसंस्कारयोगवित् ।
एषां स्वराणां ज्ञाता च बोद्धा प्रवचनः स्वराट्
ātmane ca parasmai ca svarasaṃskārayogavit |
eṣāṃ svarāṇāṃ jñātā ca boddhā pravacanaḥ svarāṭ
विज्ञाता चोक्तवाक्यानामेकतां बहुतां तथा ।
बोद्धा हि परमार्थांश्च विविधांश्च व्यतिक्रमान्
vijñātā coktavākyānāmekatāṃ bahutāṃ tathā |
boddhā hi paramārthāṃśca vividhāṃśca vyatikramān
अभेदतश्च बहुशो बहुशश्चापि भेदतः ।
वक्ता विविधवाक्यानां नानादेशसमीक्षिता
abhedataśca bahuśo bahuśaścāpi bhedataḥ |
vaktā vividhavākyānāṃ nānādeśasamīkṣitā
पञ्चागमांश्च विविधानादेशांश्च समीक्षिता ।
नानार्थकुशलस्तत्र तद्धितेषु च कृत्स्नशः
pañcāgamāṃśca vividhānādeśāṃśca samīkṣitā |
nānārthakuśalastatra taddhiteṣu ca kṛtsnaśaḥ
परिभूषयिता वाचां वर्णतः स्वरतोऽर्थतः ।
प्रत्ययं च समाख्याता नियतं प्रतिधातुकम्
paribhūṣayitā vācāṃ varṇataḥ svarato'rthataḥ |
pratyayaṃ ca samākhyātā niyataṃ pratidhātukam
पञ्च चाक्षरजातानि स्वरसंज्ञानि यानि च ।
तमागतमृषिं दृष्ट्वा प्रत्युद्गम्याभिवाद्य च
pañca cākṣarajātāni svarasaṃjñāni yāni ca |
tamāgatamṛṣiṃ dṛṣṭvā pratyudgamyābhivādya ca
आसनं रुचिरं तस्मै प्रददौ स युधिष्ठिरः ।
कृष्णाजिनोत्तरे तस्मिन्नुपविष्टो महानृषिः
āsanaṃ ruciraṃ tasmai pradadau sa yudhiṣṭhiraḥ |
kṛṣṇājinottare tasminnupaviṣṭo mahānṛṣiḥ
देवर्षेरुपविष्टस्य स्वयमर्ध्यं यथाविधि ।
प्रादाद्युधिष्ठिरो धीमान्राज्यं तस्मै न्यवेदयत् ।
प्रतिगृह्य तु तां पूजामृषिः प्रीतमनास्तदा
devarṣerupaviṣṭasya svayamardhyaṃ yathāvidhi |
prādādyudhiṣṭhiro dhīmānrājyaṃ tasmai nyavedayat |
pratigṛhya tu tāṃ pūjāmṛṣiḥ prītamanāstadā
आशीर्भिर्वर्धयित्वा च तमुवाचास्यतामिति ।
निषसादाभ्यनुज्ञातस्ततो राजा युधिष्ठिरः
āśīrbhirvardhayitvā ca tamuvācāsyatāmiti |
niṣasādābhyanujñātastato rājā yudhiṣṭhiraḥ
प्रेषयामास कृष्णायै भगवन्तमुपस्थितम् ।
श्रुत्वैतद्द्रौपदी चापि शुचिर्भूत्वा समाहिता
preṣayāmāsa kṛṣṇāyai bhagavantamupasthitam |
śrutvaitaddraupadī cāpi śucirbhūtvā samāhitā
जगाम तत्र यत्रास्ते नारदः पाण्डवैः सह ।
तस्याभिवाद्य चरणौ देवर्षेर्धर्मचारिणी
jagāma tatra yatrāste nāradaḥ pāṇḍavaiḥ saha |
tasyābhivādya caraṇau devarṣerdharmacāriṇī
कृताञ्जलिः सुसंवीता स्थिताऽथ द्रुपदात्मजा ।
तस्याश्चापि स धर्मात्मा सत्यवागृषिसत्तमः
kṛtāñjaliḥ susaṃvītā sthitā'tha drupadātmajā |
tasyāścāpi sa dharmātmā satyavāgṛṣisattamaḥ
आशिषो विविधाः प्रोच्य राजपुत्र्यास्तु नारदः ।
गम्यतामिति होवाच भगवांस्तामनिन्दिताम्
āśiṣo vividhāḥ procya rājaputryāstu nāradaḥ |
gamyatāmiti hovāca bhagavāṃstāmaninditām
गतायामथ कृष्णायां युधिष्ठिरपुरोगमान् ।
विविक्ते पाण्डवान्सर्वानुवाच भगवानृषिः
gatāyāmatha kṛṣṇāyāṃ yudhiṣṭhirapurogamān |
vivikte pāṇḍavānsarvānuvāca bhagavānṛṣiḥ
पाञ्चाली भवतामेका धर्मपत्नी यशस्विनी ।
यथा वो नात्र भेदः स्यात्तथा नीतिर्विधीयतां
pāñcālī bhavatāmekā dharmapatnī yaśasvinī |
yathā vo nātra bhedaḥ syāttathā nītirvidhīyatāṃ
सुन्दोपसुन्दौ हि पुरा भ्रातरौ सहितावुभौ ।
आस्तामवध्यावन्येषां त्रिषु लोकेषु विश्रुतौ
sundopasundau hi purā bhrātarau sahitāvubhau |
āstāmavadhyāvanyeṣāṃ triṣu lokeṣu viśrutau
एकराज्यावेकगृहावेकशय्यासनाशनौ ।
तिलोत्तमायास्तौ हेतोरन्योन्यमभिजघ्नतुः
ekarājyāvekagṛhāvekaśayyāsanāśanau |
tilottamāyāstau hetoranyonyamabhijaghnatuḥ
रक्ष्यतां सौहृदं तस्मादन्योन्यप्रीतिभावकम् ।
यथा वो नात्र भेदः स्यात्तत्कुरुष्व युधिष्ठिर
rakṣyatāṃ sauhṛdaṃ tasmādanyonyaprītibhāvakam |
yathā vo nātra bhedaḥ syāttatkuruṣva yudhiṣṭhira
युधिष्ठिर उवाच
सुन्दोपसुन्दावसुरौ कस्य पुत्रौ महामुने ।
उत्पन्नश्च कथं भेदः कथं चान्योन्यमघ्नताम्
sundopasundāvasurau kasya putrau mahāmune |
utpannaśca kathaṃ bhedaḥ kathaṃ cānyonyamaghnatām
अप्सरा देवकन्या वै कस्य चैषा तिलोत्तमा ।
यस्याः कामेन संमत्तौ जघ्नतुस्तौ परस्परम्
apsarā devakanyā vai kasya caiṣā tilottamā |
yasyāḥ kāmena saṃmattau jaghnatustau parasparam
एतत्सर्वं यथा वृत्तं विस्तरेण तपोधन ।
श्रोतुमिच्छामहे ब्रह्मन्परं कौतूहलं हि मे
etatsarvaṃ yathā vṛttaṃ vistareṇa tapodhana |
śrotumicchāmahe brahmanparaṃ kautūhalaṃ hi me
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)